1 00:00:02,000 --> 00:00:07,000 ‫دلسوزانه تو را از نیمه‌ی ‫تاریک شیلر بیم می‌دهم 2 00:00:08,000 --> 00:00:13,000 رسانه اینترنتی برتر موویز bartarMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال 3 00:00:17,000 --> 00:00:34,000 رسانه اینترنتی برتر موویز bartarMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال 4 00:00:40,332 --> 00:00:44,003 ‫- هیچ خوابیدی؟ ‫- تو پوست خودم نمی‌گنجم 5 00:00:44,670 --> 00:00:46,047 ‫بگیر بخواب 6 00:00:46,130 --> 00:00:50,301 ‫کالسکه خیلی تکون‌تکون می‌خوره, ‫مگه می‌شه خوابید! 7 00:01:19,497 --> 00:01:21,040 ‫برام نامه بنویس 8 00:01:22,083 --> 00:01:25,336 ‫نلی، مرغ‌ها رو ببر تو آلونک 9 00:01:27,338 --> 00:01:28,589 ‫یالا 10 00:01:43,187 --> 00:01:44,396 ‫لولو 11 00:02:01,038 --> 00:02:02,873 ‫چه سفر دشواری 12 00:02:03,415 --> 00:02:05,876 ‫ به وایمار که برسم خوشحال می‌‌‌‌‌شم 13 00:02:09,630 --> 00:02:12,716 ‫خواهران محبوب 14 00:02:12,800 --> 00:02:14,844 ‫خانم‌ها عیبی نداره من یک نخ سیگار دود کنم؟ 15 00:02:14,927 --> 00:02:17,138 ‫نه، من خودم هم دوست دارم دود کنم 16 00:02:27,148 --> 00:02:30,651 ‫در پاییز 1787 شارلت فن لنگفلدِ جوان 17 00:02:30,734 --> 00:02:33,154 ‫به خدمت مادرخوانده خود ‫رسید 18 00:02:33,237 --> 00:02:36,574 ‫او به مرکز دوک‌نشین ‫ساکسونی-وایمار فرستاده شد 19 00:02:36,657 --> 00:02:41,537 ‫به این امید که عمه‌اش، شارلت ‫آلبرتاین ارنشتاین فن اشتاین 20 00:02:41,620 --> 00:02:43,539 ‫از او ندیمه‌ای بسازد 21 00:02:43,622 --> 00:02:47,418 ‫- بفرمایید؟ ‫- شارلت فن لنگفلد, دعوت داشتم 22 00:02:47,501 --> 00:02:49,545 ‫برو به سمت ورودی کناری 23 00:02:50,588 --> 00:02:52,047 ‫مارشتالشتراز 24 00:02:52,840 --> 00:02:54,717 بار و بنه‌اش هم هست 25 00:02:54,800 --> 00:02:57,553 ‫مُراد قلبی مادرش ‫این بود که او,,, 26 00:02:57,636 --> 00:03:01,765 ‫جوانی نجیب‌زاده و ‫ثروت‌مند را برای خود بیابد 27 00:03:03,434 --> 00:03:06,103 ‫شارلت را دختری می‌دانند مطیع 28 00:03:06,187 --> 00:03:10,691 ‫که فقط آنچه را می‌گوید و به کار می‌بنند ‫که از او خواسته شده 29 00:03:15,362 --> 00:03:17,781 ‫- پیراموس! ‫- اون پیراموسه! 30 00:03:17,865 --> 00:03:20,492 ‫همون شیری که پرده خون‌آلود به دهن گرفته؟ 31 00:03:21,535 --> 00:03:24,872 ‫فراو فن اشتاین، ستاره‌ای درخشان ‫در عمارت دوک کارل آگست 32 00:03:24,955 --> 00:03:26,373 ‫که از عزیمت سال گذشته‌ی,,, 33 00:03:26,457 --> 00:03:29,710 ‫دوست خود، که شاعری نامدار بود، به ایتالیا ‫سخت بی‌تابی می‌کرد 34 00:03:37,968 --> 00:03:40,471 ‫مدئا، داره بچه‌هاش رو می‌کُشه! 35 00:03:40,554 --> 00:03:42,932 ‫مدئا بچه‌هاش رو می‌کشه 36 00:03:44,642 --> 00:03:47,937 ‫نخست با فرزندخوانده‌ش سردی می‌نمود 37 00:03:50,689 --> 00:03:53,067 ‫شارلت تمامی زمستان را به یادگیری ‫آداب برخورد با,,, 38 00:03:53,150 --> 00:03:57,196 ‫جامعه ادبا، موسیقی، و جشن‌های ‫عمارت گذارند 39 00:04:00,074 --> 00:04:04,578 ‫بهار که رسید، دعوت‌نامه‌های بسیاری داشت، ‫بیشترشان را پذیرفت 40 00:04:04,662 --> 00:04:07,998 ‫بسیار رقصید و در گفتگوهایی لطیف ‫حضور یافت 41 00:04:08,082 --> 00:04:11,085 ‫اما زندگی او را به کجا ‫و به سوی که می‌بُرد 42 00:04:11,168 --> 00:04:14,588 ‫روز اولی که این‌جا آمده بود ‫دلش قرص‌تر از حالا بود 43 00:04:17,925 --> 00:04:20,594 ‫لحن نامه‌هایش تغییر کرد 44 00:04:21,845 --> 00:04:27,101 ‫احترام او نسبت به جامعه اشراف به خوارشماری، ‫و ملاحضه‌کاری‌اش به تنهایی بدل شد 45 00:04:27,184 --> 00:04:29,019 ‫در بهار 1788 46 00:04:29,103 --> 00:04:33,691 ‫تنها یک کاپتان مجرد اسکاتلندی مانده بود ‫که محبت خود را از هر سو نثار او می‌کرد 47 00:04:33,774 --> 00:04:36,610 ‫کارلین عزیز و دلبندم 48 00:04:36,694 --> 00:04:40,864 ‫باید حادثه‌ی خاکسپاری دروغین ‫فراو فن ورتهازن را برایت گزارش کنم 49 00:04:41,740 --> 00:04:47,705 ‫همسر جوان آقای فن ورتهازن پیر، ‫عصرگاهی در جشنی، حال خوشی داشت 50 00:04:47,788 --> 00:04:53,127 ظهر روز بعد، خبر فوت ناگهانی او به گوش ‫همسرش رسید 51 00:04:53,627 --> 00:04:57,464 ‫پیرمرد شتابان به خانه رفت و همسرش را، ‫از قرار، برای جلوگیری سرایت بیماری 52 00:04:57,548 --> 00:04:59,800 ‫پیشاپیش در تابوت یافت 53 00:05:00,926 --> 00:05:03,053 ‫گریست، او را در همان تابوت بسته به ‫ معرض تماشا گذاشت 54 00:05:03,137 --> 00:05:05,222 ‫و سه روز بعد دفنش کرد 55 00:05:06,056 --> 00:05:11,228 ‫اما خواهر او متوجه شد ‫که مارکی فن برنباخ-نامی,,, 56 00:05:11,312 --> 00:05:14,732 ‫که در این چند هفته آخر با فراو فن ورتهازن ‫بسیار عیاق می‌نمود 57 00:05:14,815 --> 00:05:19,069 ‫به یکباره ناپدید گشته است، همانطور ‫که نیمی از جامه‌های زن جوان! 58 00:05:19,820 --> 00:05:25,534 ‫وقتی که فرار این زوج فاش گشت ‫و گور را گشودند 59 00:05:25,617 --> 00:05:27,828 ‫به جای زن، عروسکی بزرگ 60 00:05:31,415 --> 00:05:33,167 ‫در آن یافت شد 61 00:05:34,001 --> 00:05:37,838 ‫این حادثه در پشت پرده ستایش شده 62 00:05:37,921 --> 00:05:40,257 ‫ذوقی بین المللی را به نمایش می‌گذارد 63 00:05:40,341 --> 00:05:44,595 ‫افزون بر این‌ها، همچون ‫گنج بادآورده‌ای از ابتکارات است 64 00:05:44,678 --> 00:05:48,515 ‫که به وقت ضرورت راه فرار از ازدواجی ‫ملالت‌بار را پیش پای انسان می‌گذارد 65 00:05:48,599 --> 00:05:50,434 ‫متوجه شدید؟ 66 00:05:50,976 --> 00:05:53,604 ‫کسی راه رو بلده؟ 67 00:05:54,938 --> 00:05:56,440 ‫کسی صدام رو می‌‍شنوه؟ 68 00:05:59,985 --> 00:06:02,029 ‫من گم شدم, شما می‌دونید میدان بازار کجاست؟ 69 00:06:02,112 --> 00:06:03,822 ‫البته 70 00:06:04,448 --> 00:06:06,367 ‫انتهای خیابان، بپیچید به چپ 71 00:06:07,117 --> 00:06:09,703 ‫از کوچه‌ی تاریکی که به ‫سمت کلیساهای قدیمی می‌ره,,, 72 00:06:09,787 --> 00:06:11,789 ‫چطور ممکنه؟ 73 00:06:23,967 --> 00:06:26,220 ‫من از این‌ راه اومدم 74 00:06:26,303 --> 00:06:28,263 ‫و حالا این‌جا ام 75 00:06:28,806 --> 00:06:29,890 ‫نه، اون‌طرف 76 00:06:30,557 --> 00:06:32,601 ‫- کجا؟ ‫- اون طرف 77 00:06:33,143 --> 00:06:35,646 ‫نه، کنارش, اون‌جا, 78 00:06:38,357 --> 00:06:40,609 ‫یعنی خانم‌ها هم بلدند نقشه بخونند؟ 79 00:06:41,318 --> 00:06:45,239 ‫یعنی به درک استراتژیک و اراده خلاقه‌ی ‫یک مرد نیازی نیست؟ 80 00:06:45,322 --> 00:06:47,658 ‫شبیه به اون چیزی برای جنگ به پا کردن لازمه؟ 81 00:06:50,160 --> 00:06:51,161 ‫درسته 82 00:06:51,829 --> 00:06:53,914 ‫اشتباه می‌کنید، ‫ما این‌جا نیستیم 83 00:06:53,997 --> 00:06:56,458 ‫شما هم اشتباه می‌کنید، ‫وگرنه گم نمی‌شدید 84 00:06:56,542 --> 00:06:59,503 ‫درسته, تسلیم می‌شم و گوش می‌کنم 85 00:07:00,504 --> 00:07:02,965 ‫اگر اشتباه کردید، ‫شما رو مقصر می‌دونم 86 00:07:03,048 --> 00:07:04,675 ‫البته اگر تونستید راه برگشت رو پیدا کنید! 87 00:07:09,721 --> 00:07:13,851 ‫بانو امر کردند که خانمِ فرزند‌خوانده ‫فورا در سالن حاضر بشن 88 00:07:15,352 --> 00:07:19,273 ‫اگرچه به دلیل نَبودِ عمارتی ‫باغ‌دارِ اجاره‌ای در این شهر 89 00:07:19,356 --> 00:07:23,777 ‫کل فصل رو در کنار یک دارالمجانین ‫به سر خواهیم برد 90 00:07:23,861 --> 00:07:27,781 ‫فرزند عزیزم، باز هم دلیل نمی‌شه ‫طوری رفتار بکنی 91 00:07:27,865 --> 00:07:31,368 ‫که رهگذرها خانه‌ی ما رو با ‫اون مرکز [دیوانگان] اشتباه بگیرند 92 00:07:31,452 --> 00:07:34,997 ‫و البته که اگر بانوی بلند-مرتبه‌ای مثل تو ‫باهاشون مثل کلفت آشپزخونه حرف بزنه 93 00:07:35,080 --> 00:07:38,542 ‫چنین اشتباهی هم خواهند کرد 94 00:07:38,625 --> 00:07:40,836 ‫مهم‌تر از همه، لولو 95 00:07:40,919 --> 00:07:46,175 ‫تا وقتی که مردی جلوی خانه ایستاده، هیچوقت با مردی که پشت خونه ایستاده لاس نزن 96 00:07:46,258 --> 00:07:48,927 ‫به کاپتان بگو تشریف بیارند 97 00:08:03,233 --> 00:08:07,988 ‫امکانش هست که فراولین فن لنگفلد رو ‫برای گردشی در,,, 98 00:08:08,071 --> 00:08:13,243 ‫بیشه‌ی "گُلز" بیرون ببریم؟ 99 00:08:13,327 --> 00:08:15,078 ‫"گْهُلز" کاپتان 100 00:08:15,829 --> 00:08:18,874 ‫- گِهولز؟ ‫- گْهلز 101 00:08:29,009 --> 00:08:31,345 ‫بهار 1788، رودل‌اشتات 102 00:08:31,428 --> 00:08:35,224 ‫به لطف لولوی عزیز، بابت رهنمودش ‫در باب صحنه‌سازی مرگ 103 00:08:35,307 --> 00:08:37,935 ‫برای گُریز از ازدواجی ناخواسته 104 00:08:38,018 --> 00:08:40,896 ‫اما زندگی با بلویتز آن‌قدرها هم ‫بد نیست 105 00:08:40,979 --> 00:08:45,275 ‫دست‌کم، این آزادی را به من می‌دهد تا به ‫زودی برای دیدن تو راهی وایمار شوم 106 00:08:46,860 --> 00:08:50,197 ‫به سوگند پنهانی‌مان خیلی فکر کردم، لولو 107 00:08:50,280 --> 00:08:55,118 ‫همان سوگندی که پنج سال پیش در میان ‫همهمه‌ی آبشار شاف‌هاوزن بر زبان راندیم 108 00:08:59,540 --> 00:09:02,292 ‫کارلین فن بلویتز (نام خانوادگی شوهر) ‫با زادنامِ فن لنگفلد 109 00:09:02,376 --> 00:09:05,879 ‫به خواهرش نوشت که چطور ‫پنج سال قبل، یعنی در می 1783، 110 00:09:05,963 --> 00:09:08,215 ‫و فقط بدین منظور که شارلت بشنود 111 00:09:08,298 --> 00:09:10,551 ‫نقشه‌ی زندگی آینده‌اش را بر بالای آب‌ها ‫فریاد کرده است 112 00:09:11,468 --> 00:09:14,721 ‫بله، او به ازدواج با ‫فردریش فن بلویتز تن می‌دهد 113 00:09:14,805 --> 00:09:18,642 ‫تا شارلت و مادرش را از نظر ‫اقتصادی در حاشیه امنی قرار دهد 114 00:09:18,725 --> 00:09:23,105 ‫اما همچنان بنای آن دارد که تحت یوغ ‫ازدواج اجباری زندگی مستقلی را پی بگیرد 115 00:09:23,188 --> 00:09:26,775 ‫جشن‌هایی را ترتیب دهد و پذیرای ‫هنرمندان و شاعران بزرگ باشد 116 00:09:26,858 --> 00:09:29,653 ‫مهم‌تر از همه اینکه، خواهرش هرگز ‫نباید او را تنها بگذارد 117 00:09:29,736 --> 00:09:32,656 ‫به روح آب خروشان قسم بخور! 118 00:09:33,490 --> 00:09:37,828 ‫قسم می‌خورم! به روح آب خروشان سوگند! 119 00:09:39,162 --> 00:09:42,249 ‫فقط تو می‌دانی که بلویتز ‫را تنها با وجود تو در قلبم 120 00:09:42,332 --> 00:09:45,919 ‫به عوان خواهر و مونس، پذیرا خواهم شد 121 00:09:46,670 --> 00:09:51,091 ‫چنین کردم، اما از آن هنگام روح ‫من از فردوسِ عشق بیرون افتاده 122 00:09:52,175 --> 00:09:56,638 ‫دلتنگ تو ام، هرروز و هرروز دلتنگ تو ام 123 00:09:57,431 --> 00:10:01,435 ‫و مشتاق ام تا تو و مرد ‫انگلیسی سرخ‌پوش را ببینم 124 00:10:02,185 --> 00:10:03,770 ‫پی‌نوشت: 125 00:10:03,854 --> 00:10:05,897 ‫ببخشید, می‌دانم که مردی اسکاتلندی‌ست 126 00:10:07,858 --> 00:10:12,738 ‫اما هنگامی که کارلین در وایمار به دیدار ‫خواهرش رفت، فاجعه پیشاپیش رخ نموده بود 127 00:10:34,718 --> 00:10:36,637 ‫کمی پُرس و جو کردم 128 00:10:36,720 --> 00:10:40,849 ‫آقای هِرُن دیروز به برلین رفته 129 00:10:40,932 --> 00:10:44,227 ‫می‌خواد به هند بره و زندگی قهرمانه‌اش رو ‫به مثابه یک سرباز پی بگیره 130 00:10:44,311 --> 00:10:48,273 ‫در نامه خداحافظیش همه‌چیز رو ‫با طول و تفضیل توضیح داده بود 131 00:10:50,651 --> 00:10:53,987 ‫- آدم باورش نمی‌شه! ‫- باید باورش بشه 132 00:10:54,071 --> 00:10:56,740 ‫اگر باور نکنه، اون‌وقت باید ‫به دیگر حدسیات میدون بده 133 00:10:56,823 --> 00:11:00,702 ‫لولو، حقیقت اینه که، جناب آقای اسکاتلندی ‫شما رو قال گذاشته 134 00:11:00,786 --> 00:11:03,664 ‫شاید برات شعرهای انگلیسی قشنگ‌قشنگ ‫نوشته باشه 135 00:11:03,747 --> 00:11:07,459 ‫یا بخواهد موقعی که برگشت ‫باهات دیدار بکنه، اما,,, 136 00:11:11,171 --> 00:11:13,256 ‫کجا می‌ری، فرزندم؟ 137 00:11:14,424 --> 00:11:17,636 ‫پوزش می‌خوام, اجازه بدید برم، عمه جان 138 00:11:18,595 --> 00:11:21,598 ‫باید دمی با خودم خلوت کنم، لین 139 00:11:24,351 --> 00:11:27,396 ‫شارلت هنوز هم قدر خودش رو نمی‌دونه 140 00:11:27,479 --> 00:11:32,693 ‫در دلبری از جامعه و عموم ‫هیچ بلندپرواز نیست 141 00:11:32,776 --> 00:11:36,238 ‫این امر تحسین‌برانگیزیه، ‫اما خیلی نویدبخش نیست 142 00:11:36,321 --> 00:11:38,949 ‫شاید لازم باشه که یک نفر تشویقش کنه 143 00:11:39,032 --> 00:11:40,534 ‫آره 144 00:11:40,617 --> 00:11:42,744 ‫این دختر حرف‌های زیادی برای گفتن داره 145 00:11:44,663 --> 00:11:47,040 ‫درسته، سخنور چنان قابلی نیست 146 00:11:47,124 --> 00:11:49,209 ‫بذله‌گویی برگ برنده‌ش نیست 147 00:11:49,292 --> 00:11:51,962 ‫اما کردارش,,, خودش رو دست کم می‌گیره 148 00:12:06,518 --> 00:12:10,772 ‫شماها اشتباه فکر می‌کنید, ‫من به خاطر کاپتان ناراحت نیستم 149 00:12:10,856 --> 00:12:13,567 ‫- پس چی؟ ‫- فقط خیلی خجل شدم 150 00:12:13,650 --> 00:12:18,155 ‫مامان من رو فرستاد این‌جا، ‫اون‌همه لباس برای من خریدید 151 00:12:18,238 --> 00:12:21,908 ‫شوهرت هم خرید، مثلا قرار بود ‫یک شوهر سرسنگین پیدا کنم 152 00:12:21,992 --> 00:12:24,911 ‫اما حالا از پس نگه‌ داشتن ‫یک سرباز انگلیسی هم برنمی‌آم 153 00:12:26,997 --> 00:12:30,167 ‫- یعنی او رو دوست نداشتی؟ ‫- نه 154 00:12:30,250 --> 00:12:33,086 ‫به خداوندی خدا، نه 155 00:12:33,170 --> 00:12:35,589 ‫اما خب، زنش می‌شدم 156 00:12:35,672 --> 00:12:41,261 ‫اگر رایم رو می‌زدید که «باهاش ازدواج ‫کن، بهتر از این نصیبت نمی‌شه» راضی می‌شدم 157 00:12:41,344 --> 00:12:43,513 ‫ما هیچوقت همچین کاری نمی‌کنیم 158 00:12:43,597 --> 00:12:47,851 ‫باید یکی رو بیابی که دوستش داری, ‫یک کسی که خوشحالت کنه 159 00:12:48,351 --> 00:12:51,772 ‫- گمون نکنم من جنم عشق ورزیدن رو داشته باشم ‫- چرا؟ 160 00:12:53,523 --> 00:12:57,527 ‫فقط دعا می‌کنم شوهری نصیبم شه ‫که کمی شبیه پدرمون باشه 161 00:12:57,611 --> 00:12:59,446 ‫عزیز من 162 00:12:59,529 --> 00:13:01,990 ‫پدرمون مردی بود مستمند و علیل, ‫زمین‌گیر بود 163 00:13:02,073 --> 00:13:05,994 ‫[عوضش] مهربون بود و قشنگ حرف می‌زد,,, ‫درباره همه‌چیز 164 00:13:06,077 --> 00:13:07,704 ‫مردم، طبیعت,,, 165 00:13:07,788 --> 00:13:10,457 ‫نه مثل آدم‌های شرور دادگاه 166 00:13:10,540 --> 00:13:14,586 ‫که همه‌چیز رو قضاوت می‌کنند ‫و هر کلمه رو می‌سنجند 167 00:13:16,254 --> 00:13:20,133 ‫تا حالا در وایمار مرد مجردی رو ندیدی که ‫ازش خوشت بیاد؟ 168 00:13:33,480 --> 00:13:35,315 ‫در روز بازگشت به خانه 169 00:13:35,398 --> 00:13:38,360 ‫کارلین نامه‌ای را روی میز خواهرش یافت ‫مربوط به دو هفته‌ی پیش 170 00:13:38,443 --> 00:13:40,403 ‫از طرف آقای فردریش شیلر-نامی 171 00:13:40,487 --> 00:13:44,991 ‫که به شارلت گفته بود، پس از ‫دیدار نخستین‌شان پای پنجره 172 00:13:45,075 --> 00:13:50,205 ‫چند مرتبه‌ای سراغ او را گرفته، ‫و می‌داند که او کی‌ست 173 00:13:50,288 --> 00:13:55,085 ‫و برای دیدار دوباره ‫چشم‌به‌راه گوشه‌ی چشمی است 174 00:13:58,004 --> 00:14:00,590 ‫کارلین بدون درنگ پاسخی ‫برای او نوشت 175 00:14:09,015 --> 00:14:12,853 ‫آقای فردریش شیلر، وایمار، آم فرانپلن 176 00:14:15,772 --> 00:14:18,358 اقای شیلر عزیز، شما مرا نمی‌شناسید 177 00:14:18,441 --> 00:14:22,362 ‫اما من یادداشتی را که برای خواهرم فرستادید ‫روی میز یافتم 178 00:14:22,445 --> 00:14:24,906 ‫و به خود اجازه دادم تا آن را بخوانم 179 00:14:25,782 --> 00:14:30,871 ‫به نظر من هر دوی شما با هم خواهید ساخت 180 00:14:30,954 --> 00:14:33,039 ‫اندکی نگران خواهر کوچکم هستم 181 00:14:33,123 --> 00:14:35,292 ‫می‌توانی کمی از او مراقب کنی؟ 182 00:14:35,375 --> 00:14:37,794 ‫فراو فن اشتاین، ‫رخصت می‌خواهم,,, 183 00:14:37,878 --> 00:14:41,131 ‫تا فراولین لنگفند را، همراه دختران جوان، ‫و البته در موافقت با شروط شما 184 00:14:41,214 --> 00:14:42,883 ‫به گردش عصرگاهی ببرم 185 00:14:42,966 --> 00:14:45,719 ‫به او نگو که من برایت نامه‌ای نوشتم 186 00:14:45,802 --> 00:14:50,390 ‫اما اگر خواستی می‌توانی در رودل‌اشتات ‫با ما دیدار کنی 187 00:14:50,473 --> 00:14:52,893 ‫مادرمان، که کنار من ‫و شوهرم زندگی می‌کند 188 00:14:52,976 --> 00:14:57,147 ‫از دیدن شاعری نامی چون شما، ‫که نمایشنامه‌ی "دزدان"ش 189 00:14:57,230 --> 00:15:01,568 ‫او را اندکی نیز بدنام ساخته، مشعوف خواهد شد 190 00:15:01,651 --> 00:15:03,987 ‫رودل‌اشتات به فاصله سفری یک روزه ‫در جنوب این ناحیه واقع شده است 191 00:15:04,070 --> 00:15:07,073 ‫و دوک‌نشینی کوچک و باصفاست 192 00:15:07,157 --> 00:15:09,117 ‫می‌توانید به آن‌‍جا بیایید و ‫باخود شور و حالی بیاورید 193 00:15:09,200 --> 00:15:11,244 ‫منبت‌کاریه،چاپ برجسته 194 00:15:11,328 --> 00:15:14,414 ‫اجازه می‌ده کنتراست بیشتر ‫و فضاهای تیره‌ بزرگ‌تر بشن 195 00:15:16,666 --> 00:15:21,129 ‫شارلت، به این حروف ‫نگاه کن، دیدوئه، مال فرانسه‌ست 196 00:15:21,212 --> 00:15:23,006 ‫خیلی شفافه 197 00:15:26,760 --> 00:15:28,219 ‫نگاه کن 198 00:15:30,013 --> 00:15:32,015 ‫انقلابی به پا کرد, شفافیتش ‫باعث می‌شه راحت‌تر خونده بشه 199 00:15:32,766 --> 00:15:34,976 ‫بعد از چاپ این‌شکلی می‌شه 200 00:15:36,102 --> 00:15:40,607 ‫خیال کن یک روز همه سواددار می‌شدند، ‫می‌فهمیدند و کتاب می‌خریدند 201 00:15:40,690 --> 00:15:41,691 ‫و دست‌شون به کتاب می‌رسید 202 00:15:41,775 --> 00:15:44,653 ‫اون روز که بیاد کتاب‌ها در دسترس ‫همه قرار می‌گیرند 203 00:15:44,736 --> 00:15:46,780 ‫ایده‌ها همگانی می‌شدن 204 00:15:47,447 --> 00:15:49,491 ‫حتی فکرش رو هم که ‫می‌کنم از خود بی‌خود می‌شم! 205 00:15:50,408 --> 00:15:55,038 ‫به گمونم بشریت از طریق دانش و ‫سیاحت در زیبایی راستین متحول خواهد شد! 206 00:15:55,121 --> 00:15:59,542 ‫ما، شارلت، من و تو، در طی ‫عمرمون شاهد دنیای جدیدی خواهیم بود 207 00:15:59,626 --> 00:16:03,713 ‫کُتت پاره شده، این‌جاش هم هست 208 00:16:03,797 --> 00:16:05,632 ‫بده‌ش به من تا رفوش کنم 209 00:16:07,050 --> 00:16:10,470 ‫دفعه دیگه می‌آرمش 210 00:16:12,430 --> 00:16:13,556 ‫بدرود 211 00:16:21,606 --> 00:16:23,692 ‫- خانم کارتون دارن ‫- چی شده؟ 212 00:16:23,775 --> 00:16:26,569 ‫یک نامه از ایتالیا رسیده، از طرف گُته 213 00:16:26,653 --> 00:16:27,988 ‫"آقای فن گُته" 214 00:16:28,071 --> 00:16:30,532 ‫- کی؟ ‫- امروز بعد از ظهر که بیرون بودید 215 00:16:43,128 --> 00:16:45,046 ‫دیگه برنمی‌گرده 216 00:16:45,839 --> 00:16:47,757 ‫دیگه برنمی‌گرده پیش من 217 00:16:52,679 --> 00:16:55,056 ‫بیرون, بیرون! 218 00:17:03,440 --> 00:17:06,192 ‫شاید همین تجارب بود ‫که این احساس را در شارلت به وجود آورد 219 00:17:06,276 --> 00:17:09,863 ‫که ایثار و دل‌شکستگی ‫در بزرگ‌ترین دلدادگی‌ها گنجیده اند 220 00:17:09,946 --> 00:17:14,242 ‫و اینکه عشقی ناکام، فرد دل‌شکسته ‫را با هاله‌ای از زیبایی می‌آراید 221 00:17:15,160 --> 00:17:18,538 ‫او همیشه مادرخوانده‌اش را دوست نمی‌داشت 222 00:17:18,621 --> 00:17:23,293 ‫اما او را بابت مشقاتی که از برای دوست ‫برجسته‌ش، گته، به جان خریده بود می‌ستود 223 00:17:23,376 --> 00:17:26,921 ‫اینک موسیقی تراژدی را می‌شنید 224 00:17:27,005 --> 00:17:30,759 ‫این است تراژدی عشق، تراژدی ازدواج 225 00:17:30,842 --> 00:17:32,469 ‫که انگار به او می‌گفت 226 00:17:32,552 --> 00:17:37,515 ‫تو برای احساسات شگرفی از این ‫دست ساخته نشده ای، شارلت فن لنگفلد کوچک 227 00:17:44,564 --> 00:17:47,567 ‫تابستان 1788، رودل‌اشتات 228 00:17:55,742 --> 00:17:57,786 ‫کِی می‌رسه؟ 229 00:17:57,869 --> 00:18:01,164 ‫فردا بعد از ظهر، اگر کالسکه ‫وقت‌شناس باشه 230 00:18:01,247 --> 00:18:05,502 ‫- کجا ساکن می‌شه؟ ‫- لولو یک اتاق در ولکشدت براش کرایه کرده 231 00:18:05,585 --> 00:18:09,130 ‫وقتی که به دیدنمون بیاد، ‫هرروز آمدنش رو از اون دوردورها می‌بینیم 232 00:18:10,590 --> 00:18:12,509 ‫چه گردش دلپذیری 233 00:18:15,178 --> 00:18:18,848 ‫هرچقدر که دست‌مون تنگ‌تر می‌شه 234 00:18:18,932 --> 00:18:22,185 ‫اسم و رسم‌مون بیشتر گل می‌کنه 235 00:18:24,270 --> 00:18:28,108 ‫عزیزم، درباره موضوع شیلر ‫چیز جدیدی به خاطرت رسیده؟ 236 00:18:28,191 --> 00:18:29,192 ‫آره 237 00:18:29,275 --> 00:18:33,947 ‫به واسطه‌ی نمایشنامه انقلابی ‫معروفش درباره "دزدان" شورشی 238 00:18:34,030 --> 00:18:35,657 ‫آوازه‌ش از خودش جلو زده، ‫اون هم به ناحق 239 00:18:35,740 --> 00:18:36,991 ‫ناحق؟ 240 00:18:37,075 --> 00:18:40,120 ‫یک مرد جوانه با تب و تاب فزاینده، درست 241 00:18:40,203 --> 00:18:44,290 ‫اما جای نگرانی نیست، ‫شاعره و بسیار هم متشخص 242 00:18:44,374 --> 00:18:46,960 ‫روزی دو مرتبه بندازیدش تو [رود] زاله ‫تا از تب و تاب بیفته 243 00:18:47,043 --> 00:18:50,004 ‫و حواس‌تون باشه چرخ [بحث] تاریخی-سیاسی رو ‫به چرخش نندازه 244 00:18:50,088 --> 00:18:52,632 ‫که اون‌موقع دیگه هیچکس جلودارمون نیست 245 00:18:52,715 --> 00:18:56,553 ‫اما در عوض خوش‌رفتارترین عزیزکرده‌ی ‫دخترانته 246 00:19:09,065 --> 00:19:10,692 ‫چی شده؟ 247 00:19:11,568 --> 00:19:15,864 ‫ممکنه توقع زیادی از ما داشته باشه, ‫اگه حوصله‌ش سررفت چی؟ 248 00:19:15,947 --> 00:19:20,076 ‫نگران نباش, بگذارید برسه تا ببینیم چی می‌شه 249 00:19:20,743 --> 00:19:25,373 ‫به‌ش می‌آد صبح به صبح برامون نامه بنویسه ‫و بگه کی منتظرش باشیم 250 00:19:25,456 --> 00:19:27,584 ‫می‌خواد تا ظهر کار کنه 251 00:19:27,667 --> 00:19:32,380 ‫پس باید اوایل بعد از ظهر منتظرش ‫باشیم و راه رفتنش رو کنار رودخانه بپاییم 252 00:19:34,299 --> 00:19:38,595 ‫ببینیم چقدر طول می‌کشه ‫از دم پل تا این‌جا بیاد 253 00:19:38,678 --> 00:19:39,762 ‫از حالا شروع شد 254 00:19:40,263 --> 00:19:43,016 ‫خیلی کُنده, ‫شیلر یک‌جور دیگه راه می‌ره 255 00:19:43,099 --> 00:19:45,185 ‫خیلی خوب، یک قدری از زمان ‫می‌کاهیم 256 00:19:45,268 --> 00:19:48,605 ‫همچین که دیدیم داره می‌‌آد ‫چند تا کتاب جدید می‌گذاریم روی میز 257 00:19:48,688 --> 00:19:49,856 ‫و اون‌طرف 258 00:19:49,939 --> 00:19:51,191 ‫هرروز کتاب‌های متفاوت 259 00:19:51,274 --> 00:19:54,027 ‫اگر هوا خوب بود، ‫می‌نشینیم تو باغ و می‌نوشیم 260 00:19:54,110 --> 00:19:56,362 ‫مامان گفته بریم جلوی خونه پیشوازش 261 00:19:56,446 --> 00:20:00,200 ‫- چرا؟ ‫- آخه از خونه خود‌ش خجالت می‌کشه 262 00:20:00,283 --> 00:20:02,202 ‫خونه‌ی ما بوی شوهرم رو می‌ده 263 00:20:04,287 --> 00:20:05,788 ‫نگاه کن، الان باید کنار پل باشه 264 00:20:05,872 --> 00:20:07,707 ‫کلی وقت داری تا کلاه‌گیس بگذاری 265 00:20:07,790 --> 00:20:10,710 ‫- من که اصلا کلاه‌گیس نمی‌گذارم ‫- یا گونه‌های سرخت رو نیشگون بگیری 266 00:20:13,338 --> 00:20:15,632 ‫اون‌وقت الان باید کجا باشه؟ 267 00:20:15,715 --> 00:20:18,384 ‫- کنار نیمکت ‫- می‌تونه ببیندمون 268 00:20:18,468 --> 00:20:20,136 ‫از پای پنجره برو کنار 269 00:20:23,473 --> 00:20:25,934 ‫- نباید بفهمه منتظر بودیم! ‫- نه 270 00:20:26,017 --> 00:20:30,063 ‫نهایتا پشتت رو بکن سمتش, از دیدنش ‫خوشحال ایم، اما قرار نیست بال‌بال بزنیم 271 00:20:30,146 --> 00:20:32,398 ‫زن‌ها نباید مثل شیر ترشیده خودشون ‫رو به کسی عرضه کنند، خب؟ 272 00:20:32,482 --> 00:20:33,900 ‫لاته؟ 273 00:20:39,739 --> 00:20:41,908 ‫ببخشید، شما رو با کسی اشتباه گرفتم 274 00:20:41,991 --> 00:20:44,744 ‫این‌قدر ترش‌رو نباشید، آقای شیلر 275 00:20:44,827 --> 00:20:46,162 ‫تشریف آورد 276 00:20:46,246 --> 00:20:48,456 ‫اما لولو این‌جاست، نه لاته 277 00:20:48,539 --> 00:20:50,833 ‫- یک روز زود تشریف آوردید! ‫- می‌دونم 278 00:20:50,917 --> 00:20:52,835 ‫این‌قدر بدعنق نباش 279 00:21:07,850 --> 00:21:09,352 ‫ممنون 280 00:21:09,435 --> 00:21:12,522 ‫اتاق ولکشدت چطوره؟ خوبه؟ 281 00:21:12,605 --> 00:21:15,024 ‫بله, گرچه یک روز زود آمدم 282 00:21:15,108 --> 00:21:17,694 ‫آدم‌های نازنینی ان، قهوه هم نوشیدم 283 00:21:17,777 --> 00:21:19,946 ‫عجیبه که تاریخ‌ها رو اشتباه کردم 284 00:21:20,029 --> 00:21:21,906 ‫بله، عجیبه 285 00:21:25,243 --> 00:21:27,787 ‫حالا باید شما رو به مادرمون معرفی کنیم 286 00:21:28,454 --> 00:21:31,958 ‫مخصوصا که دقت رنگ‌ها فوق العاده‌ست 287 00:21:32,959 --> 00:21:34,627 ‫این اولین جلد از,,, 288 00:21:34,711 --> 00:21:38,256 ‫نوشته‌های جنگل‌پروری ‫مرحوم هر فن لنگفلده 289 00:21:38,756 --> 00:21:40,300 ‫فی الحال پیش-نسخه‌اش چاپ شده 290 00:21:40,383 --> 00:21:42,802 ‫نمونه چاپی رو اصلاح کردیم 291 00:21:42,885 --> 00:21:46,014 ‫و کار مقابله با دست‌نوشته‌های اصلی هم ‫صورت گرفت 292 00:21:46,097 --> 00:21:47,849 ‫این دست‌خط پدرتونه؟ 293 00:21:49,392 --> 00:21:50,393 ‫بسیار پُرشوره! 294 00:21:50,476 --> 00:21:54,147 ‫نیمی از تن همسرم بعد از سکته ‫فلج شد 295 00:21:55,398 --> 00:21:59,902 ‫بعد از اون به ناچار با دست چپ می‌نوشت 296 00:21:59,986 --> 00:22:02,113 ‫این شورمندی از اون‌جا می‌آد 297 00:22:03,239 --> 00:22:05,950 ‫گاهی نمی‌شه این خرچنگ‌قورباغه‌ها رو خواند 298 00:22:06,909 --> 00:22:11,831 ‫عزیزم، مسئله خانوادگیه, خواهش می‌کنم 299 00:22:20,590 --> 00:22:22,342 ‫شما در خونه روبرویی ساکنید، خانم؟ 300 00:22:22,425 --> 00:22:25,345 ‫نه, اما در منزل دامادم ‫پذیرای مهمانان هستم 301 00:22:25,428 --> 00:22:28,431 ‫او این‌جا نیست, برلینه 302 00:22:28,514 --> 00:22:31,184 ‫از بعد از فوت همسرم، یعنی بیش ‫از ده سال پیش 303 00:22:31,267 --> 00:22:34,854 ‫میانه‌روی راه خودش رو ‫به زندگی ما گشود 304 00:22:34,937 --> 00:22:36,689 ‫آقای فن بلویتز ثروت‌منده؟ 305 00:22:36,773 --> 00:22:38,941 ‫از خانواده ثروت‌مندی می‌آد 306 00:22:39,025 --> 00:22:43,029 ‫و الان هم به عنوان خزانه‌دار شاهزاده ‫شوارزبورگ از موقعیت خوبی برخورداره 307 00:22:43,112 --> 00:22:45,573 ‫و به همین زودی‌ها عضو ‫هیئت رایزنان سلطنتی می‌شه 308 00:22:45,656 --> 00:22:48,785 ‫و بله، از اون‌جایی که ممکنه ‫ظنِّی به دل راه بدید 309 00:22:49,327 --> 00:22:54,707 ‫نمی‌شه گفت که موقعیت فوق‌العاده‌ی ایشون، ‫در ازدواج او و دخترم خللی به وجود آورده 310 00:23:00,797 --> 00:23:05,468 ‫بله، بسیار شفیقه، اما ‫نه سلیقه داره و نه پول 311 00:23:05,551 --> 00:23:07,470 ‫مثل گداهاست 312 00:23:07,970 --> 00:23:12,725 ‫لولو، من نفرستادمت عمارت وایمار ‫که برای خودت یک شاعر آسمون‌جل پیدا کنی 313 00:23:13,226 --> 00:23:16,229 ‫- یه کم از خواهرت یاد بگیر ‫- لازم نکرده 314 00:23:16,312 --> 00:23:18,564 ‫مردک آس و پاسه 315 00:23:19,524 --> 00:23:22,944 ‫شاید دندون طمعش رو تیز کرده که ‫این‌جا چیزی به‌ش بماسه 316 00:23:23,027 --> 00:23:26,072 ‫نکنه عمدا همچین خیالی ‫به سرش انداختی، شارلت؟ 317 00:23:26,155 --> 00:23:30,034 ‫من نیازی ندارم دروغ ببافم تا ‫طعمه دندون‌گیری بشم، مامان 318 00:23:31,035 --> 00:23:34,622 ‫دیگه عالم و آدم می‌دونن که ما ‫از تو بشقاب طلا غذا نمی‌خوریم 319 00:23:35,665 --> 00:23:39,665 ‫شفقت آقای شیلر، که من اجازه دارم ‫ازش بهره‌مند بشم، حسابگرانه نیست [و دِلیه] 320 00:23:42,338 --> 00:23:46,426 ‫او شاعر بزرگیه و من افتخار می‌کنم ‫که پیش‌مون می‌مونه 321 00:23:46,509 --> 00:23:49,011 ‫و به چشم دوست نگاهش می‌کنم 322 00:23:50,680 --> 00:23:53,015 ‫ببخشید، عزیزم 323 00:23:53,099 --> 00:23:57,645 ‫فراموش کردم زخم روحت چقدر تازه‌ست 324 00:23:58,187 --> 00:24:01,649 ‫- مامان، ایشون فرانسوی حرف می‌زنه ‫- بله، فرانسوی حرف می‌زنم 325 00:24:02,358 --> 00:24:04,819 ‫چرا که فرانسوی,,, 326 00:24:07,697 --> 00:24:09,365 ‫زبانِ [عصر] روشنگریه 327 00:24:11,784 --> 00:24:14,787 ‫«نور با به دنیا بیاور» ‫حرف دوران نوین همینه 328 00:24:14,871 --> 00:24:17,290 ‫بزرگ‌ترین دستاورد روشنگری 329 00:24:17,373 --> 00:24:21,127 بهره‌برداری رایگان طبیعت و منابع حیات‌بخش اونه 330 00:24:21,210 --> 00:24:23,337 ‫از این منظر، همسر شما، به عنوان ‫جنگل‌بانِ شاهزاده 331 00:24:23,421 --> 00:24:25,673 ‫مشعل این فرایند به حساب می‌آن 332 00:24:25,756 --> 00:24:28,634 ‫او با چشمانی شُسته، به مواهب طبیعت نگریست 333 00:24:28,718 --> 00:24:31,512 ‫شهرت کُنت فن لنگفلد با ‫پادشاه پروس پهلو می‌زنه 334 00:24:31,596 --> 00:24:37,185 ‫همسر من کُنت نبود و نیازی هم ‫به چرب‌زبانی نیست 335 00:24:38,060 --> 00:24:42,523 ‫دوست دارم آینده دخترم رو ‫بس درخشان ببینم، آقای شیلر 336 00:24:43,566 --> 00:24:45,693 ‫بله، قابل درکه 337 00:24:45,776 --> 00:24:48,154 ‫وقتی که همسرم مُرد 338 00:24:48,237 --> 00:24:51,699 ‫شارلت هرروز ازم می‌پرسید، هشت سالش هم ‫بیشتر نبود 339 00:24:51,782 --> 00:24:54,076 ‫که «مامان، الان دیگه فقیر شدیم؟» 340 00:24:54,160 --> 00:24:59,248 ‫من هم می‌گفتم «یعنی بین قفر یک آدم ‫معمولی و خودمون فرقی نمی‌گذاری؟» 341 00:25:00,082 --> 00:25:05,254 ‫هروقت فقط یکی از دوازده دست سرویس نهارخوری ‫26-تکه‌مون باقی مونده بود یعنی فقیر شدیم 342 00:25:05,338 --> 00:25:08,341 ‫هروقت که مجبور شدیم ‫تو خونه‌ای زندگی کنیم که هرکدوم‌مون 343 00:25:08,424 --> 00:25:11,844 ‫فقط یک اتاق داشتیم و تنها ‫سه خدمت‌کار، یعنی فقیر شدیم» 344 00:25:11,928 --> 00:25:14,263 ‫همچین حرفی به‌ش زدم 345 00:25:14,347 --> 00:25:15,932 ‫حالا چطور؟ 346 00:25:16,599 --> 00:25:19,018 ‫حالا چی برامون مونده؟ 347 00:25:19,101 --> 00:25:20,895 ‫خانه‌ی پشتی 348 00:25:21,771 --> 00:25:26,901 ‫آقای شیلر، دخترهای من لایق ‫یک زندگی آسوده ان 349 00:25:35,493 --> 00:25:37,286 ‫ایتالیا 350 00:25:38,955 --> 00:25:40,081 ‫بله 351 00:25:43,709 --> 00:25:45,461 ‫اون‌جاست 352 00:25:46,379 --> 00:25:47,797 ‫من که اون‌جا نخواهم رفت 353 00:25:53,177 --> 00:25:55,096 ‫داره برمی‌گرده 354 00:25:56,305 --> 00:26:00,810 ‫وقتی که فراو فن اشتاین رو در وایمار ‫ترک کردم، آخرین نامه او از مِران رسیده بود 355 00:26:12,530 --> 00:26:16,993 ‫هرروز بعدازظهر دو خواهر، من رو تا ‫بیرون شهر، بالای پلِ روی رود زاله، می‌بردند 356 00:26:17,076 --> 00:26:20,663 ‫و بعد از اون هم، برای باقی عصر، به منزل‌شون 357 00:26:20,746 --> 00:26:23,499 ‫و به دو ایزدبانوی رود می‌مانستند,,, 358 00:26:23,583 --> 00:26:27,336 ‫در آستانه‌ی دروازه بهشتی که ‫روزی به سوی من نیز گشوده می‌شد 359 00:26:29,714 --> 00:26:34,510 ‫روی خودمون اسم‌های رمزی گذاشتیم، ‫به قول فرانسوی‌ها، اسامی جنگی 360 00:26:34,594 --> 00:26:37,513 ‫شارلت "خرد" بود و کارلین هم "سوز" 361 00:26:41,892 --> 00:26:47,023 ‫ببحشید، ویلهلم، می‌دونم که به‌ت قول دادم ‫اگر برام یک زن با جهاز 12000 تالری پیدا کنی 362 00:26:47,106 --> 00:26:51,611 ‫یک تراژدی و چند تا شعر پیش من داری 363 00:26:51,694 --> 00:26:53,613 ‫اما حالا شادمان ام و گیج 364 00:26:53,696 --> 00:26:56,115 ‫این دو خواهر نیز پولی ندارند 365 00:26:56,198 --> 00:26:57,950 ‫اما همچنان، تابستان و این رودخانه,,, 366 00:26:58,034 --> 00:27:00,870 ‫اگر بدون شاهکار [هنری]، ‫اما با دو شعله درون قلبم بازگردم 367 00:27:00,953 --> 00:27:03,664 ‫مرا خواهی بخشید؟ 368 00:27:15,217 --> 00:27:16,344 ‫هاپو! 369 00:27:19,221 --> 00:27:21,390 ‫- کمک! کمک! ‫- داره غرق می‌شه! 370 00:27:21,474 --> 00:27:23,851 ‫- کمک! ‫- خدایا، داره غرق می‌شه 371 00:27:23,934 --> 00:27:25,645 ‫- کجا؟ ‫- کمک! 372 00:27:27,271 --> 00:27:28,522 ‫داره غرق می‌شه 373 00:27:32,443 --> 00:27:33,819 ‫- شنا بلده؟ ‫- کمک 374 00:27:33,903 --> 00:27:35,154 ‫شنا بلدی؟ 375 00:27:36,822 --> 00:27:37,907 ‫نه 376 00:27:38,908 --> 00:27:40,493 ‫یالا 377 00:27:50,169 --> 00:27:52,963 ‫بیا این‌جا، بیا پیش من 378 00:28:07,978 --> 00:28:09,772 ‫- شیلر! ‫- ایدا! 379 00:28:13,150 --> 00:28:14,735 ‫بچه! 380 00:28:16,362 --> 00:28:17,905 ‫دارمت! 381 00:28:18,447 --> 00:28:20,282 ‫- از این‌ور! ‫- بچه رو بگیر! 382 00:28:20,366 --> 00:28:22,868 ‫- بگیرش! ‫- دستش رو بگیر! 383 00:28:24,995 --> 00:28:27,123 ‫فریتز، من اینجا ام! 384 00:28:27,206 --> 00:28:28,749 ‫فریتز! 385 00:28:32,795 --> 00:28:33,879 ‫گرفتمت! 386 00:28:36,465 --> 00:28:37,883 ‫ادامه بده! 387 00:28:44,724 --> 00:28:46,392 ‫ایدا! 388 00:28:48,978 --> 00:28:50,563 ‫ایدا ماری! 389 00:28:57,737 --> 00:29:00,489 ‫می‌بریمت خونه، جفت‌مون باهم 390 00:29:03,659 --> 00:29:05,995 ‫باید لباس‌هات رو دربیاری 391 00:29:06,078 --> 00:29:08,789 ‫- من خوب ام ‫- باید گرم بشی 392 00:29:11,208 --> 00:29:13,836 ‫مسخره‌بازی درنیار، خودت رو به کشتن می‌دی 393 00:29:34,231 --> 00:29:36,108 ‫گرم نگه‌ش دار 394 00:30:25,449 --> 00:30:28,160 ‫"//" یعنی شیلر 395 00:30:28,244 --> 00:30:32,248 ‫از اجرای خیرخواهانه "مثلث"، که تو باشی، قدردانی می‌کنه 396 00:30:32,331 --> 00:30:34,041 ‫و "دایره"، تو هستی 397 00:30:34,124 --> 00:30:38,504 ‫درسته, "در 27م ماه گذشته" 398 00:30:38,587 --> 00:30:42,508 ‫که یعنی دیروز, تمام تاریخ‌ها، به اضافه یک ماه و منهای دو روز، هستند 399 00:30:42,591 --> 00:30:44,385 ‫امروز 30مه 400 00:30:44,468 --> 00:30:48,180 ‫و او از اجرای خیرخواهانه ‫ما قدردانی می‌کنه 401 00:30:48,264 --> 00:30:52,101 ‫- دوباره دو ممیز (//) ‫- یعنی او 402 00:30:52,184 --> 00:30:54,103 ‫امید به تکرار این اجرا داره, 403 00:30:54,186 --> 00:30:56,856 ‫اما هنرمندان تور هنری را ‫به بعد موکول کرده اند 404 00:30:56,939 --> 00:30:59,608 ‫و به نظر می‌رسد که ‫نمایش مجدد نیاز به شکیبایی دارد, 405 00:31:24,174 --> 00:31:25,926 ‫دایره‌ها، مثلث‌ها 406 00:31:26,552 --> 00:31:28,304 ‫رمزیه 407 00:31:28,387 --> 00:31:30,890 ‫برای رمزگشایی به نامه‌های بیشتری ‫نیاز داریم 408 00:31:30,973 --> 00:31:33,601 ‫مشکلی نیست, روزی دو تا از این‌ها ‫به دست‌شون می‌رسه 409 00:31:33,684 --> 00:31:36,896 ‫سعی می‌کنم نمادها رو به یاد بسپرم ‫تا نامه بعدی برسه 410 00:31:36,979 --> 00:31:40,065 ‫شاید دخترهات تا اون‌‌موقع رمز رو تغییر بدند 411 00:31:40,149 --> 00:31:43,235 ‫این مزخرفات چیه؟ ‫نکنه همه دیوانه شدند؟ 412 00:31:43,319 --> 00:31:45,571 ‫حرارت، خانم، مراقب باشید 413 00:31:45,654 --> 00:31:47,323 ‫- مزخرفات ‫- نباید بو ببرند 414 00:31:58,667 --> 00:32:01,253 ‫"// عزیز,,, 415 00:32:02,671 --> 00:32:05,174 ‫اجرا در آن وقت,,," 416 00:32:05,257 --> 00:32:06,967 ‫یعنی امروز 417 00:32:07,051 --> 00:32:10,512 ‫"به بعد موکول شده,,, 418 00:32:10,596 --> 00:32:13,766 ‫چرا که قشون به سنگرها بازگشته بودند 419 00:32:13,849 --> 00:32:16,936 ‫بازیگران,,," ‫یک دایره و یک مثلث بکش,,, 420 00:32:17,019 --> 00:32:19,313 ‫که یعنی ما دو تا 421 00:32:19,396 --> 00:32:23,609 ‫"برای اجرای مجدد مجبور ‫به یافتن مکانی تازه شدند" 422 00:32:30,074 --> 00:32:31,825 ‫این هم از ما 423 00:32:31,909 --> 00:32:34,286 ‫اکنون هر سه آن‌ها یکی می‌شدند 424 00:32:34,370 --> 00:32:39,708 ‫و همانگونه که مادلن دو سکودری وصف ‫کرد، سه شیوه‌ی دستیابی را مرور می‌کردند 425 00:32:39,792 --> 00:32:42,795 ‫اون‌قدری جون داری که با جفت ما کنار بیایی؟ 426 00:32:42,878 --> 00:32:44,296 ‫مزاحمت که نیستیم؟ 427 00:32:44,380 --> 00:32:47,508 ‫ما که تازه رسیدیم، چطور مزاحمش شدیم؟ 428 00:32:51,095 --> 00:32:53,472 ‫نخست: آیرونی 429 00:32:53,555 --> 00:32:56,809 ‫دوم: بازشناسی احساسات واقعی 430 00:32:56,892 --> 00:33:00,020 ‫سوم: صداقت پایان‌ناپذیر 431 00:33:00,896 --> 00:33:04,274 ‫مظنون، پس از نجات جان یک نفر، لرز سختی داره 432 00:33:04,358 --> 00:33:05,317 ‫یک 433 00:33:05,401 --> 00:33:06,986 ‫عجب فرصت مناسبی 434 00:33:07,069 --> 00:33:09,196 ‫سرجوخه، بازش کن 435 00:33:09,279 --> 00:33:11,490 ‫متهم باید دست به دعا بشه 436 00:33:11,573 --> 00:33:15,369 ‫تا این‌جا به چیزی ورای از متون فاضلانه، ‫مثلا نامه‌های عاشقانه معطر 437 00:33:15,452 --> 00:33:18,372 ‫دست پیدا نکنیم 438 00:33:21,834 --> 00:33:24,420 ‫شورش هلند 439 00:33:24,503 --> 00:33:26,839 ‫بعد از اینکه برگشتی به باغ، ‫این رو هم برامون می‌خونی؟ 440 00:33:26,922 --> 00:33:28,257 ‫حتما 441 00:33:28,757 --> 00:33:31,885 ‫این‌جا هوا خفه‌ست, ‫بگذار پنجره رو باز کنم 442 00:33:33,262 --> 00:33:36,682 ‫این چی چیه؟ ‫مادام فن کالب؟ 443 00:33:36,765 --> 00:33:38,183 ‫دو 444 00:33:38,267 --> 00:33:40,060 ‫مگه او متاهل نیست؟ ‫اشتباه می‌کنم؟ 445 00:33:40,144 --> 00:33:43,272 ‫- متاهله ‫- زن آقای فن کالبه دیگه؟ 446 00:33:44,773 --> 00:33:46,066 ‫که این‌طور 447 00:33:47,443 --> 00:33:49,445 ‫"ارباب ارجنمد جواب,,," 448 00:33:50,529 --> 00:33:53,032 ‫لولا، بیا، تو این‌یکی رو بخون 449 00:33:57,453 --> 00:34:00,414 ‫در نگاه اول که نشانی ‫از سبک‌سری نیست 450 00:34:02,166 --> 00:34:04,418 ‫درباره ادبیاته 451 00:34:06,045 --> 00:34:07,880 ‫مال تو چطور؟ 452 00:34:10,007 --> 00:34:12,342 ‫بریم سراغ بعدی 453 00:34:14,887 --> 00:34:16,263 ‫این خوبه؟ 454 00:34:16,346 --> 00:34:17,639 ‫لولو 455 00:34:18,474 --> 00:34:20,267 ‫مادام فن کالب به نامه‌ای استناد کرده 456 00:34:20,350 --> 00:34:23,479 ‫که تو، آقای شیلر، از قرار معلوم ‫به دوستت کُرنر نوشتی 457 00:34:23,562 --> 00:34:25,814 ‫در ادامه نقل قولی کرده: 458 00:34:26,398 --> 00:34:29,151 ‫«تو زنی می‌خواهی وظیفه‌شناس,,,» 459 00:34:29,234 --> 00:34:34,156 ‫و بعد «در پیوند ابدی نباید ‫هیچ اشتیاقی را دخیل کرد» 460 00:34:34,239 --> 00:34:38,744 ‫کُرنر بچه‌ی خوبیه, ‫مرتب به من انگ سستی می‌زد 461 00:34:38,827 --> 00:34:40,245 ‫می‌خواستم خیالش رو راحت کنم 462 00:34:40,329 --> 00:34:42,081 ‫فراو فن کالب از کجا خبردار شده؟ 463 00:34:42,164 --> 00:34:45,459 ‫وقتی که این نامه رو برای کُرنر می‌نوشتم، ‫او هم حاضر بود 464 00:34:45,542 --> 00:34:48,295 ‫- حاضر بود؟ ‫- حسابی به‌م متلک گفت 465 00:34:48,378 --> 00:34:51,131 ‫دقیقا چه جنس رابطه‌ای با فراو فن کالب داری؟ 466 00:34:51,215 --> 00:34:52,800 ‫انگ؟ یالا ببینم 467 00:34:53,342 --> 00:34:56,678 ‫- شوهرش از من به نیکی یاد می‌کنه ‫- به خاطر روی هم ریختن با زنش؟ 468 00:34:56,762 --> 00:34:59,431 ‫دوست داره زنش رو در انجمن‌های ‫برجسته ببینه 469 00:34:59,515 --> 00:35:01,350 ‫درسته 470 00:35:01,433 --> 00:35:04,812 ‫در دادگاه می‌گن که هر فن کالب بر ‫دوستی همسرش با شیلر صحه می‌گذاره 471 00:35:04,895 --> 00:35:06,605 ‫دوستی؟ 472 00:35:06,688 --> 00:35:10,692 ‫اما این تاییدیه ضمنی در دردگاه ‫از سنگینی این بی‌نزاکتی کم نمی‌کنه 473 00:35:10,776 --> 00:35:12,945 ‫من هم بخشودگی نخواستم 474 00:35:13,779 --> 00:35:17,825 ‫و به دادگاه وایمار هم اهمیتی نمی‌دم, ‫از دنیای من به دوره 475 00:35:17,908 --> 00:35:21,787 ‫آیرونی، دلبری، ‫من برای این کارها زیادی ساده ام 476 00:35:21,870 --> 00:35:25,707 ‫ساده نیستی, روراستی, این‌ها با هم فرق دارن 477 00:35:26,208 --> 00:35:27,376 ‫سوم 478 00:35:29,044 --> 00:35:32,631 ‫لولو، من که باور نمی‌کنم تو هوای رقیق ‫وایمار رو دوست داشته باشی 479 00:35:32,714 --> 00:35:35,134 ‫حتی اگر اون‌جا آشنا شده باشیم 480 00:35:35,717 --> 00:35:39,638 ‫یعنی می‌گی هر اونچه به جانِ ‫ما، به طبع و طبیعت ما می‌نشینه 481 00:35:39,721 --> 00:35:41,890 ‫مثل یک ملودی زیبا نیست؟ 482 00:35:41,974 --> 00:35:45,686 ‫و این نیاز مادی نیست که ما رو ‫به دنیای نُت‌های فالش می‌کشونه؟ 483 00:35:45,769 --> 00:35:49,273 ‫دروغ‌ها، نقش بازی کردن ‫غیرطبیعی در دادگاه,,, 484 00:35:49,773 --> 00:35:51,650 ‫آدم در چنین جامعه‌ای خفه می‌شه 485 00:35:51,733 --> 00:35:56,405 ‫طولی نمی‌کشه تا دیگه نفهمیم چه احساسی داریم ‫و چه می‌خواهیم 486 00:35:57,948 --> 00:36:00,242 ‫آثار پشیمانی درش بروز کرد! 487 00:36:01,451 --> 00:36:04,913 ‫آدمی مثل من، حداقل انتظاراتش ‫رو از زندگی برآورده می‌کنه 488 00:36:05,664 --> 00:36:09,543 ‫کارلین، شارلت، ‫من هر دوی شما رو دوست دارم 489 00:36:11,253 --> 00:36:13,839 ‫و نمی‌تونم ترک کردن شما رو ‫متصور بشم 490 00:36:13,922 --> 00:36:15,591 ‫ببخشید 491 00:37:00,219 --> 00:37:01,720 ‫بفرمایید 492 00:37:03,889 --> 00:37:05,224 ‫عصر به خیر 493 00:37:07,226 --> 00:37:09,102 ‫کارلین 494 00:37:11,980 --> 00:37:13,148 ‫مامان 495 00:37:16,568 --> 00:37:20,322 ‫باید حرف بزنیم, همین حالا 496 00:37:24,243 --> 00:37:28,288 ‫تو همین‌جا بمون, بعدا حرف می‌زنیم, ‫بجنب، کارلین 497 00:37:33,001 --> 00:37:38,006 ‫حالا دیگه مردی که پله‌هاش رو چنان ‫روشن می‌کنه که استخوان‌های آدم بشکنه هم,,, 498 00:37:38,090 --> 00:37:39,967 ‫برای من نامه می‌نویسه 499 00:37:40,050 --> 00:37:42,302 ‫بس کن، درد می‌گیره 500 00:37:43,512 --> 00:37:45,138 ‫چی شده؟ ‫چه اتفاقی افتاده؟ 501 00:37:45,222 --> 00:37:48,475 ‫- خانم افتادند؟ ‫- آره, اما نیازی به تو نیست, بیرون، بیرون 502 00:37:57,359 --> 00:38:01,321 ‫تو برلین به گوشش رسیده، ‫خدا می‌دونه راسته یا نه 503 00:38:01,405 --> 00:38:04,950 ‫اما خیالی نیست، آقای شیلر خونه‌ی ما مهمونه 504 00:38:05,033 --> 00:38:09,288 ‫و حالا هم که او نیست، حال و هوای این‌جا ‫خوشه 505 00:38:09,371 --> 00:38:11,707 ‫از من خواسته تا به‌ت یادآوری کنم 506 00:38:11,790 --> 00:38:14,293 ‫که حواست هم به تاهل و هم به آبروت باشه 507 00:38:14,376 --> 00:38:17,629 ‫- چرا به خودم ننوشته؟ ‫- فرانسوی حرف بزن، کارلین 508 00:38:18,880 --> 00:38:22,384 ‫دلم نمی‌خواد این حرف‌ها بیفته تو دهن ‫خدمت‌کارها! 509 00:38:22,467 --> 00:38:23,927 ‫پنجره رو ببند 510 00:38:27,431 --> 00:38:30,309 ‫چه بازی‌های بچگانه‌ای که درنمی‌آری! 511 00:38:30,392 --> 00:38:33,812 ‫نامه‌های رمزی، ‫و اون نمایش مسخره با روبنده,,, 512 00:38:33,895 --> 00:38:37,899 ‫که دو روز پیش در خونه‌ی ‫موسیو شیلر در ولکشدت به‌ پا کردید 513 00:38:38,900 --> 00:38:42,070 ‫فضاحت عمومیی که هفته پیش ‫سر اون بچه‌ و رودخانه راه انداختید 514 00:38:42,154 --> 00:38:45,657 ‫که به گوش هر کس و ناکسی در ‫رودل‌اشتات رسید، حتی خانواده‌ی شاهزاده 515 00:38:45,741 --> 00:38:48,994 ‫چه کار باید می‌کردیم؟ ‫می‌گذاشتیم بچه غرق بشه؟ 516 00:38:49,077 --> 00:38:51,872 ‫- موسیو شیلر! ‫- موسیو شیلر! 517 00:38:51,955 --> 00:38:54,708 ‫این موسیو شیلر خیلی,,, 518 00:38:56,585 --> 00:38:57,586 ‫بله؟ 519 00:38:58,086 --> 00:39:03,008 ‫کارلین، ازدواج تو با فردریش فن بلویتز بود ‫که ما رو نجات داد 520 00:39:03,091 --> 00:39:08,180 ‫ما، یعنی من و خواهرت، هیچوقت ‫فراموش نمی‌کنیم, می‌دونم به‌ت سخت گذشته 521 00:39:08,263 --> 00:39:11,516 ‫چون این ازدواج نه از سر ‫عشق، که از سر نیاز مادی بود 522 00:39:12,517 --> 00:39:14,519 ‫من خودم دختر جوان خوشبختی بودم 523 00:39:14,603 --> 00:39:16,730 ‫چون اجازه داشتم از سر ‫عشق با پدرت ازدواج کنم 524 00:39:16,813 --> 00:39:19,066 ‫من هیچی از پول سرم نمی‌شه 525 00:39:20,275 --> 00:39:22,194 ‫اما می‌گن یکسری از ازدواج‌های مادی 526 00:39:22,277 --> 00:39:24,404 ‫از ازدواج‌های ‫عاشقانه هم بهتر درآمدند 527 00:39:24,488 --> 00:39:27,908 ‫البته درباره‌ی تو، شوربختانه این‌طور نشد 528 00:39:27,991 --> 00:39:31,787 ‫من و خواهرت تا ابد مدیون تو هستیم 529 00:39:32,496 --> 00:39:33,955 ‫نه، من,,, 530 00:39:34,039 --> 00:39:36,458 ‫اگه بخوای کف تالارتون رو با زانوی لخت ‫می‌شوریم و می‌سابیم 531 00:39:38,543 --> 00:39:43,382 ‫به‌ت بدهکاریم! ‫اما ازدواجت رو به خطر ننداز 532 00:39:45,842 --> 00:39:49,721 ‫وگرنه هر سه نفرمون به گدایی می‌افتیم! 533 00:39:50,514 --> 00:39:51,765 ‫نه 534 00:39:58,980 --> 00:40:01,817 ‫می‌دونم از این ازدواج دلخوری 535 00:40:02,317 --> 00:40:05,487 ‫شوهرت یک فیل اهریمنیه 536 00:40:06,238 --> 00:40:07,989 ‫و مطلقا از زن‌ها چیزی نمی‌دونه 537 00:40:09,408 --> 00:40:11,827 ‫افزون بر این، یک دو جین بچه هم می‌خواد 538 00:40:11,910 --> 00:40:16,164 ‫اما همه‌ش به خاطر اینه که در غیر این صورت ‫از ارث پدری محروم می‌شه 539 00:40:16,248 --> 00:40:18,667 ‫هم بله هم نه 540 00:40:18,750 --> 00:40:21,753 ‫فقط این نیست، ‫من رو به ستوه می‌آره 541 00:40:28,718 --> 00:40:30,470 ‫اما طلاق 542 00:40:31,346 --> 00:40:36,143 ‫اگر که به‌ش فکر کرده باشی، ‫مطلقا جای چک و چونه نداره 543 00:40:37,227 --> 00:40:41,523 ‫خواهرت در وایمار سخت خوار و خفیف شد 544 00:40:42,023 --> 00:40:46,820 ‫دوباره کار دستش نده, ‫نگذار به شیلر نزدیک‌ بشه 545 00:40:48,530 --> 00:40:53,368 ‫به هنگام عاشقی، چیره گشتن بر مشکلات ‫اهمیت زیادی دارد 546 00:40:54,453 --> 00:40:58,623 ‫دو خواهر و آن مرد جوان، به مانند ‫سه ضلع یک مثلث بودند 547 00:40:58,707 --> 00:41:00,459 ‫فرستادن نامه‌های رمزی را ‫ادامه دادند 548 00:41:00,542 --> 00:41:03,628 ‫و روز به روز بیشتر به خراب‌کارها ‫شباهت یافتند 549 00:41:03,712 --> 00:41:07,215 ‫نزد ایشان، آقای فن بلویتزِ غایب، حکم دشمنی ‫نامرئی را داشت 550 00:41:07,299 --> 00:41:09,843 ‫که سر و کله‌اش به زودی پیدا می‌شد 551 00:41:09,926 --> 00:41:16,224 ‫شیلر که روزی دو نامه برای خواهران می‌فرستاد ‫مسرورانه هر دو دستش را به کار می‌گرفت 552 00:41:16,308 --> 00:41:20,520 ‫او که از ایجاد هرگونه رقابت میان آن‌ها ‫جلوگیری می‌کرد 553 00:41:20,604 --> 00:41:23,398 ‫همان خطوط را برای هر دو می‌فرستاد 554 00:41:23,482 --> 00:41:27,027 ‫می‌نوشت که آن‌ها موجودی را ‫برگزیده اند 555 00:41:27,110 --> 00:41:31,907 ‫که سلامتی‌اش هر بهار و پاییز با خطر ‫جدی روبرو می‌شود 556 00:41:33,658 --> 00:41:39,080 ‫و اینکه حالا از لحاظ طبی، از آب، ‫یعنی عنصر ایزدبانوان رودخانه، پرهیز دارد 557 00:41:39,164 --> 00:41:42,042 ‫و همان‌طور که مستحضر اند، نمی‌تواند شنا کند 558 00:41:42,125 --> 00:41:46,588 ‫و اینکه ظرف دو روز بهبود می‌یابد و در ‫همان توطئه‌سرا، چشم‌انتظار آن دو خواهد بود 559 00:41:48,006 --> 00:41:49,341 ‫بیایید 560 00:41:49,925 --> 00:41:51,009 ‫بیایید 561 00:41:51,092 --> 00:41:54,012 شارلت، وایمار که بودیم اون ‫طرح حروف دیدو رو یادته؟ 562 00:41:54,095 --> 00:41:56,515 ‫این حروف بدترکیب آلمانی رو ببین 563 00:41:56,598 --> 00:41:58,934 ‫چاپ فرانسوی خیلی پیشرفته‌تره 564 00:41:59,601 --> 00:42:02,229 ‫ما هنوز تو دوران جنگ سی‌ساله موندیم! 565 00:42:05,607 --> 00:42:07,359 ‫اخباری رسید 566 00:42:07,442 --> 00:42:09,736 ‫احتمال آن می‌رفت که دو خواهر ‫و مادرشان وارث ارثیه چشمگیر,,, 567 00:42:09,819 --> 00:42:15,951 ‫یک تاجر بسیار متمول باتاویایی شوند ‫که از دنیا رفته بود 568 00:42:17,369 --> 00:42:20,121 ‫مردی که نه تنها یک تاجر بسیار کامیاب 569 00:42:20,205 --> 00:42:24,834 ‫که از متخصصان برجسته ‫مطالعات درباره میمون‌های جنگل بود 570 00:42:25,502 --> 00:42:29,548 ‫کارلین و شارلت برای ‫پول مد نظر نقشه‌ها کشیدند 571 00:42:29,631 --> 00:42:33,969 ‫و بنا را بر یک زندگی خوش سه نفر ‫به همراهی شیلر گذاشتند 572 00:42:38,515 --> 00:42:42,060 ‫یک روز من هم یک کتاب می‌نویسم، ‫درباره عشقی که میون ما سه نفر بود 573 00:42:42,143 --> 00:42:45,689 ‫و اسمش رو می‌گذارم "زیر آبشار" 574 00:42:55,198 --> 00:42:57,742 ‫لولو، باید یک نقشه بکشیم 575 00:42:57,826 --> 00:42:59,911 ‫ارثیه باتاویا رو به مادر می‌سپریم 576 00:42:59,995 --> 00:43:03,582 ‫به شرطی که ازش برای ساختن یک ‫خونه جدید استفاده کنه 577 00:43:03,665 --> 00:43:05,625 ‫وایمار بهترین جاست, ‫خودش هم دوست داره همه‌ش اون‌جا باشه 578 00:43:05,709 --> 00:43:07,502 ‫- تنهایی؟ ‫- شاید همراه کنبل 579 00:43:07,586 --> 00:43:08,587 ‫آخه از او خوشش نمی‌آد 580 00:43:08,670 --> 00:43:10,589 ‫اما فقط به خاطر اینکه او,,, 581 00:43:10,672 --> 00:43:14,467 ‫الان اون‌جا چخبره؟ ‫یعنی چه؟ 582 00:43:14,551 --> 00:43:16,177 ‫نظرش با این عوض می‌شه 583 00:43:18,680 --> 00:43:20,849 ‫تا وقتی که [مادر] خونه‌ی پشتی ‫رو خالی کنه 584 00:43:20,932 --> 00:43:24,352 ‫بعد تو می‌آیی پیش من و ‫شیلر هم هروقت که بخواد پیش‌مونه 585 00:43:24,436 --> 00:43:27,105 ‫وضعیت من با فراو فن اشتاین چی؟ 586 00:43:27,188 --> 00:43:29,733 ‫گته ممکنه هروقتی برگرده 587 00:43:30,775 --> 00:43:32,861 ‫جوری تکون خوردم و متاثر شدم ‫که به عمرم نشده بودم 588 00:43:34,404 --> 00:43:37,282 ‫دوستش دارم، همون‌جور که تو داری 589 00:43:39,409 --> 00:43:42,829 ‫بغلم کن، نگذار برم، ‫از وایمار بیزارم 590 00:43:47,375 --> 00:43:49,628 ‫چطور جمع-شدن-هامون رو ‫توجیه کنیم؟ 591 00:43:49,711 --> 00:43:53,298 ‫شوهرت با یک آزاداندیش، یا یک رقابت ‫مردانه کنار نمی‌آد 592 00:43:53,381 --> 00:43:56,509 ‫باید بلویتز رو قانع کنیم ‫که [شیلر] رقیبش نیست 593 00:43:57,636 --> 00:44:00,513 ‫و اینکه شیلر یکی از ما رو برگزیده 594 00:44:03,391 --> 00:44:04,809 ‫من از هیچ کاری دریغ نمی‌کنم 595 00:44:04,893 --> 00:44:08,063 ‫شما دو نفر ازدواج کنید تا عشق سه نفرمون ‫رو نجات بدید 596 00:44:09,272 --> 00:44:11,149 ‫مامان همچین اجازه‌ای می‌ده؟ 597 00:44:14,569 --> 00:44:16,988 ‫جالبه، اما,,, 598 00:44:24,245 --> 00:44:25,747 ‫بیا 599 00:44:25,830 --> 00:44:27,749 ‫- تیزه ‫- آره، اما بوی خوبی داره 600 00:44:42,597 --> 00:44:44,432 ‫خانم، به خودتون مسلط باشید 601 00:44:48,645 --> 00:44:52,774 ‫ما این‌جا بزرگ شدیم, ‫پدرم که مُرد مجبور شدیم بفروشیم 602 00:44:53,441 --> 00:44:56,903 ‫چند سال پیش مالک جدید ورشکسته شد ‫و رفت 603 00:44:56,986 --> 00:44:59,280 ‫بهار بود که خانه خاکستر شد 604 00:44:59,364 --> 00:45:02,117 ‫خبرش رو شنیدیم، ‫اما به چشم ندیده بودیم 605 00:45:05,787 --> 00:45:11,543 ‫مامان، با ارثیه باتاویایی می‌تونی ‫این‌جا رو بخری و بازسازی کنی 606 00:45:11,626 --> 00:45:14,879 ‫- اون‌وقت کی توش زندگی کنه؟ ‫- خودت 607 00:45:14,963 --> 00:45:18,091 ‫من؟ تنهایی؟ 608 00:45:28,560 --> 00:45:29,811 ‫اون‌جا 609 00:45:30,562 --> 00:45:32,313 ‫بیایید، بیایید این‌جا 610 00:45:35,984 --> 00:45:37,777 ‫فایده نداره, پُر از بوته‌ست 611 00:45:37,861 --> 00:45:40,739 ‫برگردید, برمی‌گردیم اون‌جا, 612 00:45:41,489 --> 00:45:42,741 ‫همین‌جا خوبه 613 00:45:42,824 --> 00:45:46,745 ‫من راستی راستی دلبسته‌ی کنبل ام, ‫اما اصلا احساسات نداره 614 00:45:46,828 --> 00:45:51,499 ‫یعنی اگر بخوام به زور 10 تا گیلاس شراب ‫به بستر خودم بیارمش یاد همین می‌افتم 615 00:45:52,709 --> 00:45:55,462 ‫مادام، ببخشید ها، اما ایشون ‫برای شما زیادی پیره 616 00:45:58,590 --> 00:46:00,675 ‫شوهرم هم خیلی از خودم بزرگ‌تر بود 617 00:46:00,759 --> 00:46:04,596 ‫اما خب به قول معروف مرد خیلی خوبی بودند, ‫باهوش و بامزه 618 00:46:16,274 --> 00:46:17,692 ‫پیانو اون‌جا بود 619 00:46:22,238 --> 00:46:24,282 ‫تابلوی پاپا این‌جا 620 00:46:30,413 --> 00:46:32,332 ‫اتاق ما طبقه بالا بود 621 00:46:35,794 --> 00:46:37,712 ‫میز نهارخوری این‌‍جا نبود؟ 622 00:46:39,798 --> 00:46:43,635 ‫شیلر، تو هم فکر می‌کنی خانم‌ها مایل اند ‫پشت به خانه بنشینند؟ 623 00:46:43,718 --> 00:46:45,553 ‫بله، قطعا پشت به خانه 624 00:46:59,651 --> 00:47:02,028 ‫می‌دونم چه نقشه‌ای دارید 625 00:47:03,279 --> 00:47:06,825 ‫می‌خواهید از شر من و ارثیه ‫راحت بشید 626 00:47:19,838 --> 00:47:21,297 ‫ Motschekiebchen, ‫[پینه‌دوز] 627 00:47:22,924 --> 00:47:24,384 ‫ببخشید؟ 628 00:47:24,467 --> 00:47:26,761 ‫Motschekiebchen, ‫این‌جا این‌جوری صداشون می‌کنند 629 00:47:27,262 --> 00:47:29,347 ‫- Motschekiebchen, ‫- پینه‌دوز 630 00:47:29,430 --> 00:47:31,891 ‫- Motschekiebchen, ‫- پینه‌دوز 631 00:47:36,771 --> 00:47:42,026 ‫هوا که این‌جوری می‌شد مامانم همیشه ‫می‌گفت که «سوئدی‌ها دارن می‌آن» 632 00:47:42,110 --> 00:47:43,736 ‫«سوئدی‌ها دارن می‌آن» 633 00:47:43,820 --> 00:47:45,780 ‫جالبه 634 00:47:45,864 --> 00:47:48,116 ‫مردم گرفتار همچین چیزی بودن 635 00:47:48,199 --> 00:47:52,287 ‫سوئدی‌ها و یورش‌هاشون ‫که با آتش سنگین شروع می‌شد 636 00:47:52,370 --> 00:47:54,956 ‫چه دورانی بود، جنگ سی‌ساله 637 00:47:55,039 --> 00:47:58,251 ‫بعد از "شورش در هلند" ‫درباره‌ش می‌نویسم 638 00:47:58,334 --> 00:48:01,087 ‫اما خیلی تنبل شدم، ‫حالا حالا کار داره 639 00:48:01,170 --> 00:48:03,381 ‫تنبل نبودی، حواست جای دیگه بود 640 00:48:03,464 --> 00:48:04,716 ‫و خب بیمار هم بود 641 00:48:04,799 --> 00:48:08,720 ‫اون‌قدر بیمار که باید روزی دو تا نامه ‫برای هرکدوم‌تون می‌نوشت 642 00:48:08,803 --> 00:48:11,055 ‫حالا بگو ببینم، جناب شیلر، ‫کی قراره برای ما,,, 643 00:48:11,139 --> 00:48:14,976 ‫معنای دو ممیز و مثلث و ‫دایره رو روشنگری بکنی؟ 644 00:48:16,853 --> 00:48:20,565 ‫اسامی؟ کسانی که می‌شناسیم؟ ‫با دلواپسی منتظر راه چاره ایم 645 00:48:20,648 --> 00:48:25,737 ‫کنبل، ما خبرچین‌های دادگاه نیستیم ‫که نقشه بچینیم و قایم-باشک بازی کنیم 646 00:48:25,820 --> 00:48:29,407 ‫در خانواده ما دل و زبان همه یکیه ‫و چیزی از کسی پوشیده نیست 647 00:48:29,490 --> 00:48:32,201 ‫فقط باید یاد گرفت که چطور ‫از دل هم باخبر بشیم 648 00:48:32,827 --> 00:48:35,330 ‫حالا داریم دَمی در کنار خانه قدیمی‌مون ‫خوش می‌گذرونیم 649 00:48:35,413 --> 00:48:40,627 ‫اگرچه غم‌انگیزه، اما همین نزدیکی به کودکی ‫و پدرمون دلگرم‌کننده‌ست 650 00:48:41,586 --> 00:48:44,297 ‫لطفا مهربان باشید و این عیش رو ‫ضایع نکنید 651 00:48:45,381 --> 00:48:50,453 ‫آه، شباهنگام چه احساس خوبی دارم 652 00:48:51,054 --> 00:48:53,848 ‫شباهنگام 653 00:48:53,932 --> 00:48:59,604 ‫- وقتی که ناقوس‌ها زنگ آسودگی می‌زنند ‫- آه، شباهنگام چه احساس خوبی دارم 654 00:49:14,035 --> 00:49:16,496 ‫یادته؟ اون بالا اتاق بازی‌مون بود 655 00:49:16,579 --> 00:49:19,332 ‫یک دایه هم داشتیم, ‫مامان، اسمش چی بود؟ 656 00:49:19,415 --> 00:49:20,875 ‫- فردریش ‫- درسته 657 00:49:20,959 --> 00:49:24,170 ‫انداختیمش تو گنجه و فراموشش کردیم 658 00:49:26,089 --> 00:49:27,882 ‫شما خونه خوبی داشتید، شیلر؟ 659 00:49:29,884 --> 00:49:31,386 ‫کوچک بود 660 00:49:31,469 --> 00:49:35,640 ‫اون‌قدری فرصت برات نمی‌گذاشت ‫که بخوای به فکر خوشحالی بیفتی 661 00:49:35,723 --> 00:49:38,226 ‫نگاه که می‌کنم، اون‌وقت‌ها احساس می‌کردم ‫که جای خوبیه 662 00:49:38,309 --> 00:49:41,187 ‫عجبیه، نگاه که می‌کنم، ‫قدیم‌ها انگار همه چی خوب بود 663 00:49:42,313 --> 00:49:45,984 ‫انگار که آدم برای استعداد عجیبی ‫در گول زدن خودش داره 664 00:49:46,067 --> 00:49:50,196 ‫گاهی مغلوب این میل می‌شم ‫که برگردم وورتمبرگ 665 00:49:50,279 --> 00:49:52,699 ‫از منعی که دوک علیه‌م گذاشته ‫خیلی می‌گذره 666 00:49:52,782 --> 00:49:54,534 ‫دقیقا چند وقت شده؟ 667 00:49:55,618 --> 00:49:58,454 ‫شش سال پیش مجبور شدم ‫از زادگاهم فرار کنم 668 00:50:01,124 --> 00:50:05,086 ‫بابت سوالم پوزش می‌خوام، ‫عجب بی‌ملاحظه ام 669 00:50:06,129 --> 00:50:09,007 ‫بوی آشفتگی می‌آد 670 00:50:09,090 --> 00:50:13,094 ‫آره، تابستون داره رخت برمی‌بنده ‫و به ما می‌گه 671 00:50:13,177 --> 00:50:15,221 ‫«از من به خوبی یاد کنید» 672 00:50:17,098 --> 00:50:19,767 ‫شارلت؟ شارلت فن لنگفلد؟ 673 00:50:20,351 --> 00:50:21,519 ‫بله؟ 674 00:50:25,815 --> 00:50:28,276 ‫یک پیام از میلادی براتون رسیده 675 00:50:42,832 --> 00:50:45,793 ‫من فورا می‌رم کُخبرگ، تا به فراو فن اشتاین ‫بپیوندم 676 00:50:45,877 --> 00:50:48,796 ‫گُته برگشته و گفته که ‫فردا می‌رسه 677 00:50:49,964 --> 00:50:51,215 ‫گته برگشته؟ 678 00:50:51,299 --> 00:50:54,218 ‫- اصرار کن تا اواخر آگست برگرده ‫- پس تکلیف کلاه‌ها چی می‌شه؟ 679 00:50:54,302 --> 00:50:59,348 ‫- اواخر تابستون بهترین موقعه ‫- کلاه‌ها و چمدون قرمز به دست‌تون رسیده؟ 680 00:51:01,476 --> 00:51:04,562 ‫هدیه رو برای مادم فن ‫اشتاین بسته‌بندی کردید؟ 681 00:51:04,645 --> 00:51:06,481 ‫بسته‌بندی کردید؟ 682 00:51:07,815 --> 00:51:10,943 ‫و لباس‌های مجلسی، لباس‌های مجلسی شارلت,,, 683 00:51:12,153 --> 00:51:14,906 ‫- شْونکه، مطمئنی؟ ‫- بله، خانم، مطمئن ام 684 00:51:21,370 --> 00:51:22,622 ‫من رو ببخش 685 00:51:22,705 --> 00:51:26,125 ‫- بسته‌بندی کردی؟ ‫- بله خانم، کلاه‌ها رو بسته‌بندی کردم 686 00:51:27,835 --> 00:51:30,463 ‫به‌م اعتماد کن، همه‌چی ‫طبق نقشه‌مون از کار درمی‌آد 687 00:51:30,546 --> 00:51:34,133 ‫- خانم ‫- آدم ممکنه فراموش بکنه,,, 688 00:51:37,011 --> 00:51:40,098 ‫- ای پدر ما که در آسمان‌هایی ‫- به همسرت سلام برسون 689 00:51:40,181 --> 00:51:41,974 ‫- کی‌ می‌رسه؟ ‫- فردا بعد از ظهر 690 00:52:04,038 --> 00:52:06,124 ‫آماده که شدی، شمع‌ها رو خاموش کن و ‫برو بخواب 691 00:52:06,207 --> 00:52:07,667 ‫چشم خانم 692 00:52:09,919 --> 00:52:11,462 ‫تو هم همین‌طور, شب خوش 693 00:52:21,055 --> 00:52:23,850 ‫برو بخواب، ویلهلم, ‫کاری باهات ندارم 694 00:52:24,809 --> 00:52:26,853 ‫شمع رو هم با خودت ببر 695 00:52:31,065 --> 00:52:32,567 ‫شب خوش 696 00:52:41,576 --> 00:52:44,579 ‫- برم خونه؟ ‫- الان دیگه خیلی دیره 697 00:52:46,998 --> 00:52:50,334 ‫لطفا چیزی رو که گذاشتم روی میز بخون 698 00:52:50,418 --> 00:52:52,837 ‫مقدمه‌ی رمان خودمه 699 00:52:52,920 --> 00:52:55,089 ‫دوست دارم رک باشی و راست 700 00:53:14,442 --> 00:53:17,069 ‫کمی نوشیدنی درست می‌کنم ‫تا راست‌تر هم بشی 701 00:53:17,153 --> 00:53:20,865 ‫دستورش مال مادرمه، ‫که اون هم از مادرش به ارث برده و الی آخر,,, 702 00:53:24,285 --> 00:53:27,413 ‫هرکس از این بنوشه، راستی رو بدون لکنت ‫بیان می‌کنه 703 00:54:01,822 --> 00:54:05,159 ‫ابتدا مادرم می‌خواست دستور ‫رو در وصیت‌نامه‌ش بنویسه 704 00:54:05,826 --> 00:54:09,747 ‫اما طی یک چُرت عصرگاهی از دهنش پرید، ‫و من هم نوشتمش 705 00:54:09,830 --> 00:54:14,001 ‫هیچ چیز خاصی هم درش نیست، ‫فقط بحث اندازه‌ست 706 00:54:15,002 --> 00:54:17,421 ‫تو با این راز چه خواهی کرد؟ 707 00:54:17,505 --> 00:54:21,968 ‫- می‌سپاریش به بچه‌هات؟ ‫- من بچه‌ای نخواهم داشت، خودم حس می‌کنم 708 00:54:22,051 --> 00:54:25,972 ‫اما اگر قرار بود تو داشته باشی، ‫فریتز، می‌سپردم‌شون به اون‌ها 709 00:54:26,055 --> 00:54:29,100 ‫- البته اگه بچه‌های خوبی باشن ‫- بچه‌ها,,, 710 00:54:29,183 --> 00:54:30,768 ‫تا حالا به‌شون فکر نکردم 711 00:54:30,851 --> 00:54:32,436 ‫دوست دارم فریتز صدات کنم 712 00:54:32,520 --> 00:54:36,691 ‫اسم شوهرم فردریشه، ‫امشب دوست ندارم اسم او رو به زبون بیارم 713 00:54:45,741 --> 00:54:48,327 ‫حالا بگو ببینم به نظرت چطوره؟ 714 00:54:51,789 --> 00:54:54,125 ‫شگفت‌آوره، ‫ساده اما عمیق 715 00:54:54,208 --> 00:54:57,670 ‫تنها ایرادات، یکسری جزئیات ریزه که ‫با خط ناخوانا یادداشت کردم 716 00:54:57,753 --> 00:55:01,132 ‫نثر محشری داری، کارلین, ‫همکاران مردت رو شگفت‌زده خواهی کرد 717 00:55:01,215 --> 00:55:02,842 ‫رُک و راست 718 00:55:05,261 --> 00:55:08,973 ‫نباید خیلی به این تعریف و تمجید فکر کنم 719 00:55:33,247 --> 00:55:38,711 ‫برو وایمار پیش شارلت, ‫ازش خواستگاری کن، این‌جوری خوشبخت می‌شی 720 00:55:41,922 --> 00:55:44,133 ‫پس مثلث‌مون چی می‌شه؟ 721 00:55:47,094 --> 00:55:52,141 ‫به لولو گفتم خواهرم رو از دست نمی‌دم، ‫و یک برادر هم به دست می‌آرم 722 00:55:53,267 --> 00:55:55,269 ‫پس خودمون چی؟ 723 00:55:57,688 --> 00:55:59,648 ‫من از تو دست نمی‌کشم 724 00:56:00,483 --> 00:56:02,234 ‫و به قدردانی از تعریف و تمجدیدت 725 00:56:02,318 --> 00:56:05,696 ‫امشب می‌خوام به دوستیمون ژرفای بیشتری ‫ببخشم 726 00:56:06,530 --> 00:56:08,240 ‫اما,,, 727 00:56:40,815 --> 00:56:44,568 ‫لباسم رو درنمی‌آرم, ‫شوهرم هر آن ممکنه سربرسه 728 00:56:44,652 --> 00:56:48,906 ‫اگر گفته که بعد از ظهر این‌جاست، ‫حتما صبح می‌رسه 729 00:56:48,989 --> 00:56:50,491 ‫همیشه کارش همینه 730 00:57:00,042 --> 00:57:02,336 ‫خیلی خوب, بله؟ 731 00:57:02,420 --> 00:57:08,134 ‫بجنبید، خانم, مادرتون امروز ‫همسرتون رو در کالسکه-سرا دیده 732 00:57:08,217 --> 00:57:10,928 ‫این رو پنهانی برای من فرستاده 733 00:57:11,011 --> 00:57:14,682 ‫- یعنی به چیزی مشکوک شده؟ ‫- مادرتون گفتند که کدر به نظر می‌رسید 734 00:57:14,765 --> 00:57:15,766 ‫نه 735 00:57:25,025 --> 00:57:27,653 ‫کدر؟ ‫آخه این کلمه رو از کجاش درآورده! 736 00:57:34,743 --> 00:57:36,704 ‫نگاه کن, نگاه کن,,, 737 00:57:37,705 --> 00:57:39,415 ماییم 738 00:57:55,431 --> 00:57:58,350 ‫- دارم دردت می‌آرم؟ ‫- نه، نه 739 00:58:00,394 --> 00:58:03,731 ‫خیلی کیف می‌ده 740 00:58:32,676 --> 00:58:35,804 ‫ولش کن، می‌گذره 741 00:58:57,368 --> 00:59:01,372 ‫عشق من، حالا رهام کن ‫تا بتونی برگردی 742 00:59:01,455 --> 00:59:02,540 ‫کِی؟ 743 00:59:03,624 --> 00:59:05,209 ‫کِی؟ 744 00:59:18,889 --> 00:59:20,724 ‫- همسرم کجاست؟ ‫- خوابیدند 745 00:59:20,808 --> 00:59:22,726 ‫صبر کن، می‌رم پهلوش 746 00:59:22,810 --> 00:59:25,896 ‫در خانه پشتی در اتاق خواهرشون خوابیدند 747 00:59:25,980 --> 00:59:28,774 ‫یعنی این‌قدر دلتنگ شارلته؟ 748 01:00:10,190 --> 01:00:13,360 ‫«دیشب، و یا امروز صبح، ‫رشته امور بیرون از دستان من بود 749 01:00:13,444 --> 01:00:17,698 ‫و عصر امروز به یک نهار دیرهنگام ‫دعوت شده ام، از طرف رنگمان 750 01:00:17,781 --> 01:00:19,450 ‫که این‌جا به مداوای من می‌پرداخت 751 01:00:19,533 --> 01:00:22,786 ‫اما بعد، دزدانه سوی تو می‌آیم 752 01:00:24,872 --> 01:00:29,126 ‫نه، التماست می‌کنم که امروز و چند روز دیگر ‫از خانه‌ی ما دور بمانی 753 01:00:29,209 --> 01:00:32,630 ‫اما یکشنبه بعد این‌جا دعوتی، چون آن‌موقع 754 01:00:32,713 --> 01:00:36,967 ‫اگر همه‌ی نشانه‌ها را درست بخوانم، ‫با مردی دیدار خواهی کرد 755 01:00:37,051 --> 01:00:39,970 ‫که تا الان از تو کناره می‌گرفت» 756 01:00:58,405 --> 01:01:02,368 ‫- گمونم گفت «دنیا» ‫- نه، گفت «پهنا» 757 01:01:03,077 --> 01:01:04,995 ‫باید یک لب‌خوان استخدام کنی 758 01:01:13,837 --> 01:01:17,091 ‫شیلر طوری فراک می‌پوشه ‫انگار از رو یک تپه کود پیداش کرده 759 01:01:18,258 --> 01:01:21,804 ‫- گرچه ارزون هم نبود ‫- اما دست-دوم بود 760 01:01:22,346 --> 01:01:23,931 ‫یعنی یک‌دونه جدید براش بخرم؟ 761 01:01:24,014 --> 01:01:27,518 ‫شعرا، هر لباسی هم که تن‌شون کنی، ‫باز هم شبیه گداهان 762 01:01:27,601 --> 01:01:31,397 ‫سر کیسه رو کمی شل کن, ‫هرچی نباشه، نابغه ان 763 01:01:39,613 --> 01:01:41,573 ‫شاهزاده! 764 01:01:47,955 --> 01:01:51,792 ‫این دو نفر از برجسته‌ترین ‫افراد دوران ما اند 765 01:01:51,875 --> 01:01:54,545 ‫آن هنگام که دو شاعر ‫برای نخستین بار دیدار کردند 766 01:01:54,628 --> 01:01:57,881 ‫آفتاب نمناک اواخر تابستان ‫روی رود زاله می‌درخشید 767 01:01:57,965 --> 01:02:00,050 ‫شیلر اگرچه می‌لرزید 768 01:02:00,134 --> 01:02:03,554 ‫و گوته پُرگویی می‌کرد تا ‫یخی را که میان‌شان بود آب کند 769 01:02:03,637 --> 01:02:09,143 ‫او که جوان‌تر بود می‌انگشات که ‫مقابل چهره‌ای سنگی ایستاده 770 01:02:13,856 --> 01:02:17,151 ‫شارلت، که همراه با فراو فن اشتاین ‫برای یک روز به رودل‌اشتات آمده بود 771 01:02:17,234 --> 01:02:21,155 ‫خواهرش را با گفتن «بهترین روز عمرش هم نبود» ‫ترک کرد 772 01:02:21,238 --> 01:02:26,243 ‫بعد از این، باید مراقبش باشیم و ‫وقتی که تنهاست دستش رو بگیریم 773 01:02:26,326 --> 01:02:28,245 ‫کارلین موافقت کرد 774 01:02:28,328 --> 01:02:31,415 ‫همان بعد از ظهر ‫گُته به دلیل امر مهمی 775 01:02:31,498 --> 01:02:34,460 ‫به همراهی ‫کنبل و مادام اشتاین راهی وایمار شد 776 01:02:48,849 --> 01:02:51,143 ‫پس حال و هوایی به جا ماند 777 01:02:51,226 --> 01:02:56,106 ‫که احساس طردشدگی و عدم-طردشدگی را ‫در شیلر نهادینه می‌کرد 778 01:02:56,190 --> 01:02:58,650 ‫گستاخی دادگاه‌های تفتیش عقاید 779 01:02:58,734 --> 01:03:02,529 ‫تنها از نامردمی‌های هنگام ‫اجرای احکام عقب می‌ماند 780 01:03:03,906 --> 01:03:09,620 ‫با درآمیختن امر دهشتناک و مضحک، دلرحمی را ‫زیر ریشخندگیری و خوارشماری مدفون کردند 781 01:03:09,703 --> 01:03:12,456 ‫مجرم تحت اصول خاصی به سوی اعدام‌گاه خود ‫هدایت می‌شد 782 01:03:12,539 --> 01:03:15,167 ‫و درفشی سرخ راه را به او می‌نمایاند 783 01:03:15,250 --> 01:03:17,711 ‫در تمام این فرایند، زنگ ‫ناقوس‌ها به گوش می‌رسید 784 01:03:17,795 --> 01:03:20,464 ‫نخست، کشیش با لباده‌اش می‌آمد 785 01:03:20,547 --> 01:03:25,969 ‫و به دنبال او، گناهکار در جامه‌ای ‫زرد که به دیوهای سیاه منقش گشته بود 786 01:03:26,762 --> 01:03:29,515 ‫و بر سرش نیز کلاهی کاغذی داشت 787 01:03:29,598 --> 01:03:33,393 ‫پُشت به قربانی: ‫شمایل عیسی بر صلیب 788 01:03:33,477 --> 01:03:36,396 ‫و او دیگر انتظار رستگاری نداشت 789 01:03:36,480 --> 01:03:41,485 ‫جسم فانی او در آتش [هیزم‌ها] ‫و روح جاودانش در آتش دوزخ می‌سوخت 790 01:03:41,568 --> 01:03:43,946 ‫در حالی که گویچه‌ای ‫دهانش را بسته بود 791 01:03:49,076 --> 01:03:51,662 ‫آدم می‌انگشات جنازه‌ای‌ست ‫که راه به گور می‌برد 792 01:03:51,745 --> 01:03:57,251 ‫اما مردی بود زنده که شکنجیدنش به نحوی ‫تکان‌دهنده اسباب سرگرمی مردمان می‌شد» 793 01:03:58,502 --> 01:03:59,920 ‫پوزش می‌خوام، همین‌جا می‌‍ایستم 794 01:04:01,755 --> 01:04:06,927 ‫حالا ما رو با شرح جزئیات این اعدام ‫در دوران تفتیش عقاید میخکوب می‌کنید؟ 795 01:04:07,928 --> 01:04:09,805 ‫نه، از محضرتون عذر می‌خوام 796 01:04:13,433 --> 01:04:15,811 ‫سخت متاثر شدم 797 01:04:18,272 --> 01:04:20,732 ‫زبان شما نیرومنده و روشن 798 01:04:26,780 --> 01:04:28,240 ‫کتاب رو از کجا باید سفارش داد؟ 799 01:04:29,616 --> 01:04:31,201 ‫پوزش می‌خوام 800 01:04:31,285 --> 01:04:33,871 ‫کتاب پاییز در وایمار درمی‌آد 801 01:04:35,664 --> 01:04:39,084 ‫چرا در ینا یا برلین مشغول تدریس نمی‌شید؟ 802 01:04:39,167 --> 01:04:41,795 ‫هیچکس در آلمان وصف ‫تاریخ رو مثل شما نمی‌گه 803 01:04:41,879 --> 01:04:44,882 ‫دست‌کم، من که تا به حال چنین چیزی نخوندم 804 01:04:44,965 --> 01:04:46,800 ‫مو به مو درسته 805 01:04:49,678 --> 01:04:51,054 ‫راستش در ینا درخواست دادم 806 01:04:51,138 --> 01:04:55,601 ‫این کتاب، یا تا حدی پژوهش درباره‌ش، ‫پایه و اساس نمایشنامه "دُن کارلُس" من بود 807 01:04:57,311 --> 01:05:03,150 ‫هنرش حتی غول وایماریِ ما رو هم می‌ترسونه, ‫برای همین چنین شتابان از این‌جا رفت 808 01:05:04,902 --> 01:05:08,447 ‫آقای وُلزُگِن عزیزم، ‫نمی‌خواد این‌قدر برای دوستت بازارگرمی کنی 809 01:05:09,865 --> 01:05:12,034 ‫[پیشاپیش] من رو افسون کرده 810 01:05:16,038 --> 01:05:19,249 ‫پوزش من رو می‌پذیرید؟ ‫امروز زبانم از سخن گفتن قاصره 811 01:05:19,333 --> 01:05:22,294 ‫دلم نمی‌خواد اسباب رنجش شما بشم 812 01:05:39,394 --> 01:05:41,939 ‫خب، ادب سرش نمی‌شه 813 01:05:42,022 --> 01:05:45,943 ‫- یعنی من این‌قدر ملال‌آورم؟ ‫- نه, بقیه‌مون ملال‌آوریم 814 01:05:46,026 --> 01:05:48,779 ‫شما مراتب تحسین خودتون رو ‫نثار ایشون کردی, 815 01:05:48,862 --> 01:05:50,072 ‫ممنون 816 01:05:50,697 --> 01:05:53,325 ‫اما من واقعا مفتون نوشته‌ش شدم 817 01:06:17,307 --> 01:06:20,227 ‫برم ببینم مبادا دندون‌درد دوست‌مون ‫سبب سقوطش از پله‌ها شده باشه 818 01:06:24,272 --> 01:06:25,482 ‫فردریش 819 01:06:34,825 --> 01:06:35,993 ‫متاسفم 820 01:06:40,080 --> 01:06:43,417 ‫«فراموش نکنی به "مثلث" ‫در وایمار پیشنهاد بدهی» 821 01:06:43,500 --> 01:06:45,877 ‫«سباسگزار ابدی، "دایره"» 822 01:07:25,876 --> 01:07:29,379 ‫شیلر، با بازگشت به ‫زندگی شاعرانه‌اش در وایمار 823 01:07:29,463 --> 01:07:33,383 ‫آماج سرزنش دوستان دلواپسش شد 824 01:07:33,467 --> 01:07:35,427 ‫به ویژه، کرنر وفادار 825 01:07:35,510 --> 01:07:39,431 ‫اندرز من اینه که رابطه‌ت ‫رو با مادام فن کالب تمام نکنی 826 01:07:39,514 --> 01:07:43,060 ‫می‌خوام رو دو پای خودم ‫بایستم و این‌قدر داد و قال نکنم 827 01:07:43,143 --> 01:07:45,729 ‫چیزی که نیاز داری وقت ‫آزاده، خالی از نگرانی 828 01:07:45,812 --> 01:07:47,898 ‫و فن کالب هم دقیقا همین ‫رو برات تامین می‌کنه 829 01:07:47,981 --> 01:07:52,903 ‫مشخصه که نمی‌تونم این اندرز رو اساس ‫تصمیماتم برای چگونه رفتار کردن قرار بدم 830 01:07:54,237 --> 01:07:55,822 ‫تو هیچوقت اون دو خواهر رو ندیدی 831 01:07:55,906 --> 01:07:59,076 ‫تمام تلخی زندگی من در یک دلیل خلاصه شده: ‫تنها بودنم 832 01:07:59,159 --> 01:08:01,453 ‫خیال می‌کردم برای عشق و عاشقی نازیبنده ام 833 01:08:01,536 --> 01:08:05,165 ‫اما این تابستون برای اولین ‫بار به این نازیبندگی شک کردم 834 01:08:05,248 --> 01:08:06,583 ‫چرا که خوشحال بودم 835 01:08:10,337 --> 01:08:11,838 ‫بیا این‌جا 836 01:08:22,182 --> 01:08:26,311 ‫برای همین تنها و در پیشگاه خدا ازت می‌پرسم 837 01:08:26,394 --> 01:08:30,482 ‫که برای درآمدن به همسری من ‫کوچک‌ترین تمایلی داری؟ 838 01:08:32,567 --> 01:08:33,777 ‫بله 839 01:08:39,699 --> 01:08:40,784 ‫نه 840 01:08:45,956 --> 01:08:47,666 ‫چی شده؟ 841 01:08:51,711 --> 01:08:53,547 ‫دوستم می‌داری؟ 842 01:08:54,297 --> 01:08:55,882 ‫مگه همین رو نگفتم؟ 843 01:08:57,592 --> 01:08:59,886 ‫شارلت، بله، حقیقت داره 844 01:09:00,804 --> 01:09:02,889 ‫اما از عشق اینهمه می‌رنجی؟ 845 01:09:05,559 --> 01:09:08,562 ‫- موضوع ارثیه‌ای‌ست که از باتاویا رسیده ‫- چطور مگه؟ 846 01:09:09,813 --> 01:09:12,149 ‫مانع ابراز عشق من به تو می‌شه 847 01:09:12,232 --> 01:09:13,567 ‫چرا؟ 848 01:09:13,650 --> 01:09:16,486 ‫چون مرتب می‌شنوم که نقشه‌های تازه‌ای ‫درباره‌ش کشیده می‌شه 849 01:09:16,570 --> 01:09:20,031 ‫و به اون گدای درونم، احساس ‫شکارچی میراث دست می‌ده 850 01:09:24,578 --> 01:09:27,581 ‫عشق من به تو، بی‌اختیار و واقعیه 851 01:09:28,999 --> 01:09:35,005 ‫می‌تونی به من تکیه کنی، همچون ‫درختی که هرروز قوی و سبز به چشم می‌آد 852 01:09:35,088 --> 01:09:36,631 ‫برای توئه 853 01:09:39,342 --> 01:09:41,761 ‫هیچوقت خیال نکن که به من آسیب می‌زنی 854 01:09:42,929 --> 01:09:44,890 ‫کنار من باش و آزاد 855 01:09:46,266 --> 01:09:48,602 ‫کنار من باش هرجور که دوست داری 856 01:09:51,438 --> 01:09:54,357 ‫شارلت من, باز شروع شد: 857 01:09:54,441 --> 01:09:57,402 ‫فروتنی و خِرد 858 01:10:00,113 --> 01:10:04,284 ‫- به همراهی خودمان، و گواهی خداوند,,, ‫- بله؟ 859 01:10:04,367 --> 01:10:06,077 ‫[اینک] ما نامزد هستیم 860 01:10:14,878 --> 01:10:19,424 ‫این راز ماست, به‌ت اطمینان می‌دم ‫که مواقت مادرم رو جلب کنم 861 01:10:19,507 --> 01:10:23,094 ‫من هم به هیچکس نمی‌گم، حتی به دوستان 862 01:10:23,178 --> 01:10:25,096 ‫اما یک نفر هست که باید بدونه 863 01:10:27,015 --> 01:10:29,768 ‫«لین عزیزم، ما تنهای تنها بودیم» 864 01:10:29,851 --> 01:10:33,271 ‫اطمینان حاصل کردم که هیچ خدمت‌کاری ‫غافلگیرمان نکند 865 01:10:33,355 --> 01:10:36,942 ‫مادام همچنان در کُخبرگ بود، ‫و هیچکس به راز ما پی نبرد 866 01:10:37,025 --> 01:10:40,737 ‫تو، لین عزیز من، ‫تنها کسی هستی که خبر دارد 867 01:10:40,820 --> 01:10:44,157 ‫با افتخار به تو می‌گویم که ‫هیچ‌گونه لودگی از ما سر نزد 868 01:10:44,241 --> 01:10:46,826 ‫اما دیدن مردی بر-زانو-نشسته ‫عجیب است 869 01:10:46,910 --> 01:10:49,579 ‫باید به او می‌پیوستم، ‫تا مبادا مضحک جلوه کند 870 01:10:51,039 --> 01:10:55,877 ‫بسیار خوشحال ام، به زودی می‌آیم و سپس ‫جشنی سه-نفره خواهیم گرفت 871 01:10:56,544 --> 01:11:01,549 ‫اما فعلا راز را مسکوت بدار تا چیزی درز نکند ‫و لقلقه‌ی زبان هر کس و ناکسی نشود 872 01:11:09,182 --> 01:11:12,102 ‫«می‌خواهی با مامان درباره ‫ازدواجمان حرف بزنی؟» 873 01:11:12,185 --> 01:11:14,521 ‫کی با مامان حرف می‌زنی؟ 874 01:11:18,024 --> 01:11:21,111 ‫از وقتی که از وایمار برگشته ‫هنوز نتونستم باهاش حرف بزنم 875 01:11:21,194 --> 01:11:23,613 ‫چشم‌هاش درد می‌کرد و اوقاتش تلخ بود 876 01:11:23,697 --> 01:11:25,949 ‫می‌خواست با کنبل بره 877 01:11:26,032 --> 01:11:29,619 ‫اما راه‌ها آب‌گرفته بودند ‫و هیچ کالسکه‌ای نبود 878 01:11:29,703 --> 01:11:31,871 ‫برای همین رنجید 879 01:11:31,955 --> 01:11:35,458 ‫من و فریتز هرروز همدیگر رو می‌بینیم، ‫و خیلی به هم محبت داریم 880 01:11:35,542 --> 01:11:38,586 ‫کی با مامان حرف می‌زنی؟ ‫کی می‌آیی؟ 881 01:11:42,716 --> 01:11:46,970 ‫لولو، سوگند ما برای در میون ‫گذاشتن همه‌چیز باهم هنوز سر جاشه؟ 882 01:11:47,762 --> 01:11:53,143 ‫- من با تو در میون می‌گذارم و تو با من؟ ‫- سوگند ما کنار آبشار راین همین بود 883 01:11:53,226 --> 01:11:56,604 ‫اما به قوتِ خودش باقیه؟ ‫سوگند که نمی‌شکنی؟ 884 01:11:57,105 --> 01:12:00,734 ‫به گمانت فریتز برای مامان قابل قبوله؟ 885 01:12:00,817 --> 01:12:05,322 ‫استادی قریب الوقوعش در ینا ‫حالا آشکارا مورد بحث قرار گرفته 886 01:12:05,405 --> 01:12:09,659 ‫ممکن است که این اندک امنیت اقتصادی ‫او رو در چشم مادر شایسته جلوه دهد؟ 887 01:12:09,743 --> 01:12:13,413 ‫فعلا به‌ش نمی‌گم, چون که هنوز در ینا ‫صاحب شغل رسمی نشده 888 01:12:15,749 --> 01:12:17,500 ‫داستان ارثیه باتاویا رو هم که می‌دونی 889 01:12:17,584 --> 01:12:22,130 ‫برای وُکلا بیشتر صرف می‌کنه تا خودش 890 01:12:24,132 --> 01:12:25,550 ‫آرام 891 01:12:25,633 --> 01:12:28,261 ‫عجب فضاحتی 892 01:12:28,970 --> 01:12:30,430 ‫کارُلین 893 01:12:30,513 --> 01:12:32,057 ‫خوشبختی 894 01:12:32,766 --> 01:12:33,975 ‫فریتز 895 01:12:34,476 --> 01:12:35,727 ‫عشق 896 01:12:42,942 --> 01:12:45,570 ‫بگو ببینم، فریتز، بین ما چه اتفاقی افتاد؟ 897 01:12:45,653 --> 01:12:47,739 ‫یک چیزی هست، می‌تونم احساسش کنم 898 01:12:47,822 --> 01:12:50,116 ‫من تابِ تحملِ ابرهای درهم‌پیچیده رو ندارم 899 01:12:50,200 --> 01:12:53,036 ‫میان ما فقط آسمان آبی باید, 900 01:12:53,119 --> 01:12:56,539 ‫کارُلین عزیز، بابت شارلت خوشحال شدم 901 01:12:56,623 --> 01:13:00,627 ‫اما خواهان آنم که زودتر، دوباره ‫با تو دیدار کنم، حرف بزنم و بخندم 902 01:13:00,710 --> 01:13:03,797 ‫محمدیان به هنگام نماز رو به مکه می‌ایستند 903 01:13:03,880 --> 01:13:09,969 ‫من هم میز جدیدی خواهم خرید تا رو به ‫رودل‌اشتات باشم، قبله‌ی ایمان و پیامبر من 904 01:13:10,804 --> 01:13:13,056 ‫اما تا جایی که به تابستان بعد مربوط است 905 01:13:13,139 --> 01:13:17,227 ‫به عنوان استاد که ینا برم، ‫دیگر اختیار اوقات خودم رو نخواهم داشت 906 01:13:17,310 --> 01:13:18,728 ‫بعد به سراغ تو می‌آیم 907 01:13:18,812 --> 01:13:24,401 ‫اگر خدا بخواهد، با هردوی شمایم، ‫و خودم را میان آغوشتان می‌افکنم 908 01:13:37,872 --> 01:13:40,583 ‫برای تابستان بعد، بچه نمی‌خوای؟ 909 01:13:40,667 --> 01:13:42,502 ‫«دیگر پاسخ ندادی، لین 910 01:13:42,585 --> 01:13:45,588 ‫به گمانت شیلر در چشم مامان شایسته است؟ 911 01:13:45,672 --> 01:13:50,343 ‫اینک آشکار است که او به ینا می‌رود, ‫در این باره برای تو نوشته است 912 01:13:50,927 --> 01:13:56,182 ‫ممکن است که این اندک امنیت اقتصادی ‫او را در چشم مادر شایسته جلوه دهد؟ 913 01:13:56,266 --> 01:13:59,519 ‫کسی که از نامزدی ما خبردار نشده است؟ 914 01:14:02,397 --> 01:14:05,859 ‫پاسخ بده، عزیزترینم، پاسخ بده 915 01:14:05,942 --> 01:14:09,946 ‫الآنه نمی‌توانم به مادر بگویم, ‫درد چشمش وخیم‌تر شده است, 916 01:14:10,029 --> 01:14:12,699 ‫صرف از نظر از آفتاب [بی‌رمق] پاییز، ‫کرکره‌هایش را می‌بندد 917 01:14:12,782 --> 01:14:14,701 ‫و هرگاه که کنبل نباشد، پریشان می‌شود 918 01:14:14,784 --> 01:14:16,661 ‫فی الحال نمی‌توانم از او بپرسم 919 01:14:17,620 --> 01:14:21,332 ‫احساس می‌کنم که آبستن ام، بلویتز, ‫دارم دیوانه می‌شم 920 01:15:15,094 --> 01:15:17,889 ‫شارلت عزیز، به چی فکر می‌کنی؟ 921 01:15:17,972 --> 01:15:21,684 ‫یه اولین بار که شیلر از پای پنجره‌م گذشت, 922 01:15:25,104 --> 01:15:28,024 ‫- زمانی که درختان هنوز سبز بودند ‫- بله 923 01:15:28,942 --> 01:15:32,820 ‫و ژندگی کُت او از پشت پیدا بود 924 01:15:41,621 --> 01:15:44,040 ‫ما پنهانی نامزد کردیم 925 01:15:47,460 --> 01:15:49,712 ‫- از کِی؟ ‫- سپتامبر 926 01:15:49,796 --> 01:15:53,299 ‫وقتی که شما کُخبرگ بودید ‫و من جلوتر برگشتم 927 01:15:53,383 --> 01:15:56,427 ‫در تالار دیدار کردیم و ابراز عشق 928 01:15:57,804 --> 01:15:59,722 ‫با او ازدواج خواهم کرد 929 01:16:03,726 --> 01:16:07,981 ‫خدایا! این آسمان‌جل و تو! 930 01:16:10,316 --> 01:16:12,318 ‫دیگه نمی‌خواهی داستان رو مسکوت نگه داری؟ 931 01:16:12,402 --> 01:16:13,611 ‫چرا 932 01:16:13,695 --> 01:16:16,072 ‫پس چرا به من گفتی؟ 933 01:16:19,325 --> 01:16:22,412 ‫حالا که بری خانه، ‫اون‌جا دیدار می‌کنید؟ 934 01:16:22,495 --> 01:16:23,913 ‫او هم می‌آد؟ 935 01:16:23,997 --> 01:16:27,333 ‫نه، در ینا دیدار می‌کنیم، ‫هروقت که خودش رو معرفی کرد 936 01:16:28,334 --> 01:16:31,546 ‫که این‌طور, ‫پس بالاخره داره به مقام استادی می‌رسه 937 01:16:33,172 --> 01:16:36,259 ‫خب، پس کی قراره شما رو از مادر عزیز ‫خواستگاری کنه؟ 938 01:16:36,342 --> 01:16:39,345 ‫قرار بود خواهرم او رو بپزه، اما,,, 939 01:16:39,429 --> 01:16:43,474 ‫ظاهرا همه‌چیز رفته روی هوا، هان؟ 940 01:16:43,558 --> 01:16:46,686 ‫خواهرت به نظر کمی دمدمی می‌آد 941 01:16:46,769 --> 01:16:49,147 ‫از دمدمی‌مزاج بودنش گفته بود 942 01:16:49,230 --> 01:16:51,774 ‫من خواهرم رو دوست دارم, تحسینش,,, 943 01:16:51,858 --> 01:16:53,526 ‫موسیو چطور؟ 944 01:16:53,610 --> 01:16:55,820 ‫شخص شیلر؟ 945 01:16:57,697 --> 01:16:59,282 ‫گمونم حق با تو باشه، لولو 946 01:17:01,701 --> 01:17:03,870 ‫دیگه رازی در کار نیست 947 01:17:03,953 --> 01:17:05,622 ‫یا گُربه رو دم حجله بُکش ‫و ماجرا رو علنی کن 948 01:17:05,705 --> 01:17:08,374 ‫یا اینکه سنگِ روی یَخت ‫می‌کنه، همین جناب شیلر! 949 01:17:12,045 --> 01:17:15,256 ‫ذهن‌های برجسته [شیره] جان آدم رو می‌مکند 950 01:17:27,101 --> 01:17:30,980 ‫فرزند عزیزم، این مرد از ‫عوام الناسه و آه در بساط نداره 951 01:17:31,064 --> 01:17:33,399 ‫مامان هم همین رو می‌گه، ‫اما پس عشق چی میشه؟ 952 01:17:33,483 --> 01:17:38,029 ‫معنای عشق؟ ‫برای یک هنرمند؟ یعنی یک بانوی مذکر؟ 953 01:17:40,406 --> 01:17:44,661 ‫تا جایی که من می‌دونم، خانم‌های ‫دیگری هم در این شهر هستند که,,, 954 01:17:44,744 --> 01:17:48,081 ‫ادعا کنند شیرینی‌خورده‌ی شیلر ‫اند و این ادعا رو علنی هم می‌کنند 955 01:18:03,930 --> 01:18:06,432 ‫[انگشتان من] به قدر کافی ‫نرم و لطیف نبودند؟ 956 01:18:08,518 --> 01:18:10,103 ‫باید بِبُرمشون؟ 957 01:18:12,105 --> 01:18:17,402 ‫- کار دست خودت نده، تاب ندارم ‫- اما همه‌چیز تموم شده، این‌همه سال,,, 958 01:18:17,485 --> 01:18:20,196 ‫کسی نمی‌تونه پیوند چند ساله‌ی ما رو ‫خراب کنه, این گنجیه که باید ازش بهره ببریم! 959 01:18:20,279 --> 01:18:21,614 ‫فریتز! 960 01:18:21,698 --> 01:18:26,536 ‫چرا به من نگفتی نامزد کردی تا من ‫پیش از بقیه بدونم؟ 961 01:18:26,619 --> 01:18:28,538 ‫- توهین‌آمیزه! ‫- خب راز بود 962 01:18:28,621 --> 01:18:30,331 ‫راز؟ 963 01:18:30,998 --> 01:18:33,918 ‫- شوخیه دیگه؟ ‫- از قرار معلوم، در وایمار، بله 964 01:18:35,169 --> 01:18:39,799 ‫هرجور که می‌تونی من رو خوار و خفیف کن, ‫بابتش یک مستمری مادام العمر به‌ت می‌دم 965 01:18:40,466 --> 01:18:44,554 ‫شوهرم هم حسادت‌های کوچولو و ‫چاپلوسی‌هاش رو فراموش می‌کنه 966 01:18:45,972 --> 01:18:48,474 ‫این‌همه سال باهم بودن 967 01:18:48,558 --> 01:18:52,603 ‫نباید تمام بشه, ‫اول در مانهایم، حالا هم این‌جا 968 01:18:53,312 --> 01:18:55,857 ‫به خاطر من بود که این‌جا آمدی، ‫فراموش نکن 969 01:18:56,482 --> 01:18:59,235 ‫من آمدم این‌جا چون تبعید شده بودم ‫و نمی‌دونستم کجا برم 970 01:18:59,318 --> 01:19:02,113 ‫فایده نداره, ازدواج تو، وابستگی من، ‫نمی‌شه ادامه پیدا کنه 971 01:19:02,196 --> 01:19:03,156 ‫می‌شه! 972 01:19:06,868 --> 01:19:10,413 ‫یک سال دیگه هم با من بمون، ‫بعدش خودم رو می‌کُشم 973 01:19:11,164 --> 01:19:15,585 ‫تعهد می‌کنم! بعدش آزاد می‌شی ‫و میراث من هم به تو می‌رسه 974 01:19:17,336 --> 01:19:19,464 ‫جدی که نمی‌گی! 975 01:19:20,840 --> 01:19:22,675 ‫مکتوبش می‌کنیم 976 01:19:23,176 --> 01:19:27,638 ‫فقط یادت باشه که شاعر چی می‌گه 977 01:19:28,848 --> 01:19:32,393 ‫خاکروبه می‌گوید «من نیز انسان ام» 978 01:19:32,894 --> 01:19:35,646 ‫جهان می‌گوید «من هم روح ام» 979 01:20:23,903 --> 01:20:27,490 ‫«دلسوزانه تو را از نیمه‌ی ‫تاریک شیلر بیم می‌دهم 980 01:20:27,573 --> 01:20:30,660 ‫او سست‌پیمان است ‫و در خانه‌های بدنام سرک می‌کشد 981 01:20:30,743 --> 01:20:33,412 ‫او پول مردم را بدون حقشناسی می‌گیرد 982 01:20:33,496 --> 01:20:38,501 ‫او البسه‌ی شوهر معشوقه‌ی خود را بیرون ‫از خانه می‌پوشد و حتی گرو می‌گذارد 983 01:20:38,584 --> 01:20:40,503 ‫البته نمی‌گویم که [لباس‌ها را] می‌دزدد 984 01:20:40,586 --> 01:20:45,925 ‫در کنار نبوغش که جان انسان را ‫متاثر می‌کند، و در کنار شکنندگی‌اش 985 01:20:46,008 --> 01:20:50,304 ‫دچار نوعی ولنگاری اساسی است ‫که آدمی را بیزار می‌کند 986 01:21:38,477 --> 01:21:39,604 ‫شارلت؟ 987 01:21:41,480 --> 01:21:43,733 ‫دست‌هات می‌لرزند 988 01:21:43,816 --> 01:21:46,068 ‫چرا نمی‌آیی بالا؟ ‫هوای این‌جا وحشتناکه 989 01:21:46,152 --> 01:21:50,406 ‫نه، نمی‌تونم بیام اتاقت, ‫خطرناکه 990 01:21:50,489 --> 01:21:52,158 ‫نامه‌ای به دستم رسید 991 01:22:06,714 --> 01:22:08,424 ‫«یک دوست» 992 01:22:22,271 --> 01:22:24,815 ‫فورا رسیدگی می‌کنم 993 01:22:40,456 --> 01:22:43,960 ‫دلسوزانه تو را از نیمه‌ی ‫تاریک شیلر بیم می‌دهم 994 01:22:44,043 --> 01:22:46,212 ‫او سست‌پیمان است ‫و در خانه‌های بدنام سرک می‌کشد 995 01:22:46,295 --> 01:22:48,631 ‫از مردم بدون حق‌شناسی پول می‌ستاند 996 01:22:48,714 --> 01:22:51,467 ‫او البسه‌ی شوهر معشوقه‌ی خود را ‫بیرون از خانه می‌پوشد و حتی گرو می‌گذارد 997 01:22:51,550 --> 01:22:53,052 ‫البته نمی‌گویم که [لباس‌ها را] می‌دزدد 998 01:22:53,135 --> 01:22:57,014 ‫در کنار نبوغش که جان انسان را ‫متاثر می‌کند، و در کنار شکنندگی‌اش 999 01:22:57,098 --> 01:23:01,060 ‫دچار نوعی ولنگاری اساسی است ‫که آدمی را بیزار می‌کن 1000 01:23:01,560 --> 01:23:03,813 ‫این رو تو نوشتی؟ 1001 01:23:22,915 --> 01:23:28,504 ‫دانش و شناخت تو از سبک نوشتاری من ‫باید به‌ت گواهی بده که کار من نیست 1002 01:23:28,587 --> 01:23:33,259 ‫"ولنگاری" واژه‌ای نیست که من ازش استفاده ‫کنم, می‌باید چنین اسمی روی خودم بگذارم 1003 01:23:33,342 --> 01:23:38,472 ‫به هر حال، طی رابطه‌مون، ‫معارف اخلاقی زیادی رو زیر پا گذاشتم 1004 01:23:39,432 --> 01:23:40,891 ‫جسما و احساسا 1005 01:23:40,975 --> 01:23:46,022 ‫پس احمقانه‌ست که برای قضاوت ‫کسی از واژه "ولنگاری" استفاده کنم 1006 01:23:46,105 --> 01:23:51,152 ‫اما باید اقرار کنم که نویسنده، خوب ‫از این رابطه به ضرر من استفاده کرده 1007 01:23:51,861 --> 01:23:56,449 ‫تو می‌خواهی باور کنی که من نوشتم، ‫پس می‌تونی پیوند دوستی‌مون رو بشکنی 1008 01:23:56,532 --> 01:24:00,703 ‫اصلا برای سر و سامون دادن به زندگیت ‫باید هم چنین باوری داشته باشی 1009 01:24:00,786 --> 01:24:03,372 ‫حتی اگه به قیمت نابود شدن زندگی من تموم بشه 1010 01:24:09,462 --> 01:24:11,714 ‫می‌خوام نامه‌هات رو پس بدم 1011 01:24:22,349 --> 01:24:25,061 ‫و می‌دونم که بابت کسب مقام استادی ‫باید قدردان چه کسی باشم 1012 01:24:25,144 --> 01:24:28,814 ‫تو روی نفوذ من بیش از اندازه حساب کردی 1013 01:24:29,482 --> 01:24:31,317 ‫خیلی‌های دیگه هم در این امر دخیل بودند 1014 01:24:31,400 --> 01:24:34,278 ‫دالبرگ، فرماندار ارفورت و ماینز 1015 01:24:34,361 --> 01:24:35,654 ‫او رو از قبل می‌شناسی 1016 01:24:35,738 --> 01:24:40,576 ‫و حتی شخص رایزن سلطنتی، ‫که در رودل‌اشتات 1017 01:24:40,659 --> 01:24:42,661 ‫و آخر از همه، جناب دوک 1018 01:24:43,913 --> 01:24:46,791 ‫کار نیک شما بر آخرین گام من به سوی ‫یک زندگی مستقل رو,,, 1019 01:24:46,874 --> 01:24:49,335 ‫به عنوان یک نویسنده و ‫شخصیت علمی استوار می‌کنه 1020 01:24:49,418 --> 01:24:51,670 ‫تا آخر دنیا مدیون این لطف شما خواهم بود 1021 01:25:12,441 --> 01:25:14,860 ‫«لین، از دست خودم یکه خوردم 1022 01:25:14,944 --> 01:25:18,531 ‫چطور تونستم به چنین نمایش خفت‌باری تن بدم؟ 1023 01:25:19,740 --> 01:25:21,659 ‫دایم فکر می‌کنم به خاطر تو هم بوده ‫که مرتکب این کار شدم 1024 01:25:22,451 --> 01:25:25,955 ‫احساس پلیدی می‌کنم, ‫همه‌چیز را برایت می‌گویم, 1025 01:25:27,039 --> 01:25:28,290 ‫لین؟ 1026 01:25:32,294 --> 01:25:34,505 ‫و آبستن هم نیستم، شکر خدا 1027 01:25:38,300 --> 01:25:40,302 ‫خوش آمدید 1028 01:25:40,386 --> 01:25:43,806 ‫«بعد از تمام گفتگوها و دیدارها در ینا,,, 1029 01:25:43,889 --> 01:25:46,308 ‫می‌توانم بگویم که 1030 01:25:46,392 --> 01:25:52,439 ‫سال آینده، فروتنانه و مفتخرانه به ‫کسوت استادی تاریخ خواهم رسید 1031 01:25:53,649 --> 01:25:59,238 ‫اولین خطابه‌ام را از ساعت 11 صبح امروز ‫در سر مرور می‌کنم 1032 01:25:59,321 --> 01:26:02,825 ‫و پیوسته به عصرگاهمان در خانه‌ی لنگفلد ‫می‌اندیشم 1033 01:26:02,908 --> 01:26:05,995 ‫که، گُرگ و میش را تماشاکنان، به من گفتی ‫«سوئدی‌ها دارن می‌آن» 1034 01:26:06,078 --> 01:26:08,330 ‫من گفتم ها 1035 01:26:08,414 --> 01:26:10,541 ‫نه، راست می‌گی, تو گفتی 1036 01:26:10,624 --> 01:26:13,919 ‫- به چی لبخند می‌زنی؟ ‫- لبخند زدم؟ 1037 01:26:14,003 --> 01:26:18,841 ‫- کل امروز لبخند به لب داشتی ‫- شرمنده ام، تمامش می‌کنم 1038 01:26:18,924 --> 01:26:21,886 ‫«سلام گرم مرا به مادر عزیز برسان 1039 01:26:21,969 --> 01:26:27,016 ‫او را نشسته در سالن، و با عینکی تیره‌ ‫پیش چشم می‌آورم 1040 01:26:27,099 --> 01:26:31,604 ‫که او را از نور زمستانی محافظت می‌کند، و ‫به تو که این نامه را می‌خوانی گوش سپرده است 1041 01:26:32,438 --> 01:26:38,027 ‫و هنگامی که این را می‌شنود، ‫از او می‌خواهم که یک بار سر تکان دهد 1042 01:26:38,110 --> 01:26:41,697 ‫خودش خواهد دانست که چرا، و چه ‫چیز را متبرک خواهد کرد، درست می‌گویم؟ 1043 01:26:41,780 --> 01:26:44,742 ‫سپس همه‌چیز درست می‌شود، ‫لولوی خرد من» 1044 01:27:17,191 --> 01:27:19,235 ‫یوهان کریستف فردریش شیلر 1045 01:27:19,318 --> 01:27:22,571 ‫آیا می‌پذیری که شارلت آنتوانت فن لنگفلد 1046 01:27:22,655 --> 01:27:29,078 ‫از امروز و تا روزی که مرگ جدایتان کند 1047 01:27:29,161 --> 01:27:31,080 ‫به همسری‌ات درآید؟ 1048 01:27:31,163 --> 01:27:34,500 ‫سپس جواب بده «بله، به یاری خداوند» 1049 01:27:34,583 --> 01:27:37,419 ‫بله، به یاری خداوند 1050 01:27:37,503 --> 01:27:40,923 ‫شارلت آنتوانت فن لنگفلد 1051 01:27:41,006 --> 01:27:44,593 ‫آیا می‌پذیری که یوهان کریستف فردریش شیلر 1052 01:27:44,677 --> 01:27:47,846 ‫از امروز و تا روزی که مرگ جدایتان کند 1053 01:27:47,930 --> 01:27:52,434 ‫به همسری‌ات درآید؟ 1054 01:27:52,518 --> 01:27:54,103 ‫بله 1055 01:27:54,186 --> 01:27:56,355 ‫بله، به یاری خداوند 1056 01:28:02,111 --> 01:28:05,364 ‫باشد که آدمی، آنچه را که ‫خداوند به هم پیوسته، نگُسَلد 1057 01:28:06,073 --> 01:28:09,034 ‫از آنجایی که ‫یوهان کریستف فردریش شیلر 1058 01:28:09,118 --> 01:28:11,287 ‫و شارلت آنتوانت فن لنگفلد 1059 01:28:11,370 --> 01:28:14,873 ‫به زندگی دائمی، در کنار هم، ‫و در قالب ازدواج رضایت داده اند 1060 01:28:14,957 --> 01:28:18,168 ‫و در پیشگاه این همراه، بر این امر ‫گواهی داده اند 1061 01:28:18,252 --> 01:28:22,006 ‫ایشان را زن و شوهر اعلام می‌کنم 1062 01:28:22,089 --> 01:28:26,176 ‫به نام پدر، پسر و روح القدس 1063 01:28:26,260 --> 01:28:27,803 ‫آمین 1064 01:28:36,478 --> 01:28:37,730 ‫هورا! 1065 01:28:54,747 --> 01:28:57,666 ‫بهار 1789، ینا 1066 01:28:58,250 --> 01:28:59,501 ‫بخش میانی رو دوباره انجام بده 1067 01:28:59,585 --> 01:29:02,379 ‫- دیشب چقدر خوابیدی؟ ‫- پنج ساعت 1068 01:29:02,463 --> 01:29:04,089 ‫- چقدر کم! ‫- اما عمیق! 1069 01:29:04,173 --> 01:29:06,842 ‫راست می‌گه، مگه می‌تونستم بیدارش کنم 1070 01:29:08,510 --> 01:29:10,929 ‫نشانه‌ی رایجیه: خواب عمیق پیش از سپیده‌دم 1071 01:29:11,013 --> 01:29:13,182 ‫دهنت رو باز کن، زبان بیرون 1072 01:29:13,265 --> 01:29:15,392 ‫هنوز روبراه نشدی، مرد 1073 01:29:15,476 --> 01:29:19,271 ‫- یادم نمی‌آدم هیچوقت روبراه بوده باشم ‫- دوباره دم و بازدم 1074 01:29:19,355 --> 01:29:21,106 ‫پس عوضش کن 1075 01:29:25,819 --> 01:29:27,529 ‫شلوارت رو دربیار 1076 01:29:28,447 --> 01:29:29,865 ‫سرفه کن 1077 01:29:29,948 --> 01:29:33,077 ‫بیا بریم این‌جا, می‌آیی؟ 1078 01:29:33,160 --> 01:29:35,621 ‫- برنمی‌گردیم؟ ‫- یالا 1079 01:29:39,458 --> 01:29:43,128 ‫- ورود خانم‌های زیر 50 سال ممنوع ‫- به همین خیال باش! 1080 01:29:43,212 --> 01:29:47,299 ‫حتما خانم‌ها اطلاع دارند که ورود زنان ‫در تمامی ساختمان‌های دانشگاهی قدغنه؟ 1081 01:29:47,383 --> 01:29:49,551 ‫چی؟ می‌خواهی این‌جا هم ‫چنین رسمی بگذاری؟ 1082 01:29:49,635 --> 01:29:52,888 ‫این‌جا یک مهمانخانه آبرومنده, فقط ‫زوج‌های متاهل حق اقامت در این‌جا رو دارند 1083 01:29:52,971 --> 01:29:55,057 ‫- آقا برهنه تشریف دارند ‫- بله 1084 01:29:55,140 --> 01:29:58,644 ‫مستحضر باشید: ما برای ممنوعیت ‫حضور بانوان در حین خطابه کاملا آماده ایم! 1085 01:30:00,187 --> 01:30:04,733 ‫شیلر، خبردار شدی که هفته‌ی پیش، ‫روزنامه‌ی برلین خبر مرگت رو داده؟ 1086 01:30:04,817 --> 01:30:06,068 ‫بفرما 1087 01:30:06,151 --> 01:30:08,112 ‫مگه این‌جوری حالش خوب بشه 1088 01:30:08,195 --> 01:30:11,573 ‫ینا, عزیزِ تمامی الهگان آلمانی، عضو ‫شورای سلطنتی، جناب شیلر، در این‌جا مُرد» 1089 01:30:11,657 --> 01:30:13,450 ‫کمی ناخوش بودم 1090 01:30:13,534 --> 01:30:15,828 ‫دکتر حسابی به زحمت افتاد 1091 01:30:15,911 --> 01:30:16,954 ‫ممنون 1092 01:30:17,037 --> 01:30:19,123 ‫ممنون که استاد ما رو نجات دادید 1093 01:30:19,206 --> 01:30:20,290 ‫خواهر زن عزیز 1094 01:30:20,374 --> 01:30:23,585 ‫به همین خاطر، یک انجمن شعر دانمارکی می‌خواد ‫یک مقرری سالیانه برای من در نظر بگیره 1095 01:30:23,669 --> 01:30:25,587 ‫نامه‌ش روی میزه 1096 01:30:25,671 --> 01:30:28,132 ‫- مقرری؟ چقدری هست؟ ‫- یادم نمی‌آد 1097 01:30:28,215 --> 01:30:30,092 ‫اما همینه که مهمه 1098 01:30:30,175 --> 01:30:32,803 ‫حالا لطفا ما رو تنها بگذارید 1099 01:30:32,886 --> 01:30:34,763 ‫بفرمایید, یک ساعت بیشتر نمونده 1100 01:30:34,847 --> 01:30:37,766 ‫بله، بفرمایید, ‫فرار که نمی‌کنم 1101 01:30:38,684 --> 01:30:41,979 ‫- برو ردیف جلو بنشین ‫- زود روبراه شو، خب؟ 1102 01:30:42,688 --> 01:30:43,981 ‫یالا 1103 01:30:52,698 --> 01:30:53,991 ‫از دست بلویتز فرار کردم 1104 01:30:54,074 --> 01:30:56,452 ‫می‌خواست تو برج رودل‌اشتات زندانی‌م کنه 1105 01:30:56,535 --> 01:30:58,871 ‫اما لحظه‌ی آخر فرار کردم 1106 01:30:58,954 --> 01:31:00,664 ‫تبریک می‌گم 1107 01:31:27,733 --> 01:31:29,818 ‫دنبال چه می‌گردی؟ 1108 01:31:31,069 --> 01:31:35,324 ‫خطابه‌ی نخستین شیلر «تاریخ ‫جهان و ضرورت مطالعه‌ی آن» 1109 01:31:35,407 --> 01:31:39,620 ‫به طبقه دوم منتقل شد, ‫یک سالن سخنرانی دیگه اون‌جا هست 1110 01:32:28,961 --> 01:32:33,590 ‫تاریخ جهانی چیست و ‫چرا باید آن را مطالعه کرد؟ 1111 01:32:35,342 --> 01:32:39,805 ‫مایه شادمانی و لذت ‫است، کاوش در رشته‌ای که 1112 01:32:39,888 --> 01:32:44,226 ‫اندیشمندان بینا را از ‫سرفصل‌های مطالعاتی بسیار 1113 01:32:44,309 --> 01:32:47,062 ‫مردان کوشا را از ‫نمونه‌های شگفت‌انگیز عالم 1114 01:32:47,145 --> 01:32:48,772 ‫فیلسوفان را از مفاهیم درخور 1115 01:32:48,855 --> 01:32:53,402 ‫و همگان را از سرچشمه‌های غنی شریف‌ترین لذات ‫برخوردار می‌کند 1116 01:32:53,986 --> 01:32:56,905 ‫سراسرِ رشته‌ی تاریخ عمومی 1117 01:32:56,989 --> 01:33:00,409 ‫و جلوه‌ی جوانان شایسته‌ی بسیاری که 1118 01:33:00,492 --> 01:33:03,287 ‫عطش شرافتمندانه‌شان برای دانش، ‫ایشان را در این محفل گرد هم آورده 1119 01:33:03,370 --> 01:33:07,249 ‫آن‌ها هم در حالی که جمعی از نوابغ ‫عصر پیش رو را در میان خود دارند 1120 01:33:07,332 --> 01:33:08,792 ‫این امر خطیر را نزد من ‫به لذتی بدل می‌کند 1121 01:33:08,875 --> 01:33:10,627 ‫گوش کنید! گوش کنید! 1122 01:33:10,711 --> 01:33:13,589 ‫این هدیه‌ای‌ست پُربها، ‫که پیشکش شما خواهم کرد 1123 01:33:13,672 --> 01:33:16,633 ‫آیا هدیه‌ای ارزشمندتر از حقیقت یافت می‌شود؟ 1124 01:33:32,899 --> 01:33:36,695 ‫پهنه‌ی تاریخ وسیع و حاصل‌خیز است 1125 01:33:36,778 --> 01:33:39,531 ‫و قلمرو آن تمام دنیای اخلاقیات را ‫در بر می‌گیرد 1126 01:33:39,615 --> 01:33:42,284 ‫تاریخ پیوسته با آدمی سخن می‌گوید 1127 01:33:53,211 --> 01:33:54,880 ‫«سوئدی‌ها در راه اند» 1128 01:33:55,422 --> 01:33:59,468 مردم عوام تا نسل‌ها ‫غروب خورشید را بدین سان خوش‌آمد گفته اند 1129 01:33:59,551 --> 01:34:02,721 ‫آنگاه که ربان سرخ زیبایش ‫را بر پهنه افق می‌گسترانید 1130 01:34:03,263 --> 01:34:05,724 ‫«سوئدی‌ها در راه اند» ‫تصویری مخوف 1131 01:34:05,807 --> 01:34:10,187 ‫چون شیاری، وحشت تاریخ را، ‫این بار در باب جنگ سی ساله، 1132 01:34:10,270 --> 01:34:14,983 ‫در خاطر بشر، رویاهایش، و ‫زبانش، دانسته یا نادانسه، داغ زده است 1133 01:34:15,067 --> 01:34:20,364 ‫اما تمام اعصار گذشته در پی به ‫بار آوردن عصری انسانی‌تر، چون عصر ما بودند 1134 01:34:20,447 --> 01:34:23,367 ‫بی آن که خود بدانند، ‫یا به آن دست یافته باشند 1135 01:34:23,450 --> 01:34:27,037 ‫عصر ما گنجینه‌ای‌ست که ‫ذهن و نبوغ، استدلال و عمل 1136 01:34:27,120 --> 01:34:30,457 ‫آن را پس از گذشت زمانی ‫بس دراز، به ثمر آورده اند 1137 01:34:31,458 --> 01:34:34,920 ‫و تنها تاریخ است که قدردانی از ‫این ارزش‌ها را به ما تعلیم می‌دهد 1138 01:34:35,003 --> 01:34:37,881 ‫عادت و تسخیرشدگی به سادگی می‌توانند ‫ما را از این قدرشناسی محروم کنند 1139 01:34:37,964 --> 01:34:41,677 ‫ارزش‌هایی نفیس، آلوده به ‫خون بهترین و شریف‌ترین‌ افراد 1140 01:34:41,760 --> 01:34:45,389 ‫که به قیمت رنج و مشقت ‫نسل‌های بسیار، به دست آمده اند 1141 01:34:47,474 --> 01:34:50,936 ‫موقعیت‌ یکایک ما، در جامعه مدنی، ‫هرقدر هم متفاوت باشد 1142 01:34:51,603 --> 01:34:54,940 ‫قدم نهادن در راه خدمت است ‫که راه به جاودانگی می‌برد 1143 01:34:55,023 --> 01:34:58,610 ‫جاودانگی راستین، یعنی همانجا که ‫کردارها به حیات خود ادامه می‌دهند 1144 01:34:59,277 --> 01:35:02,447 ‫اگرچه بر روی نام بانی‌ آن‌ها ‫غبار فراموشی نشسته باشد 1145 01:35:38,817 --> 01:35:40,569 ‫پوزش می‌خوام 1146 01:35:44,197 --> 01:35:47,159 ‫بجنب، کلاهت رو بگذار سرت، پیرمرد 1147 01:35:53,373 --> 01:35:55,500 ‫لولو، بیا با ما برقص 1148 01:36:02,758 --> 01:36:04,801 ‫چرا نمی‌رقصید؟ 1149 01:36:14,352 --> 01:36:17,105 ‫می‌دونی همین حالا به همسرم چی گفتم؟ 1150 01:36:17,189 --> 01:36:21,735 ‫«دیدن زوجی به خوشبختی شما واقعا عجیبه» 1151 01:36:23,361 --> 01:36:24,529 ‫ممنون 1152 01:36:31,620 --> 01:36:35,624 ‫14 جولای 1789، ‫1,000 کیلومتر دورتر از توبینگن، در پاریس 1153 01:36:35,707 --> 01:36:38,627 ‫باستیل دچار توفان شد 1154 01:36:38,710 --> 01:36:41,880 ‫میراث بشریت، خواستِ حقیقت، اخلاقیات و آزادی 1155 01:36:41,963 --> 01:36:43,465 ‫که شیلر از آن سخن می‌گفت 1156 01:36:43,548 --> 01:36:47,344 ‫در این روز صحفه‌ای ‫نو و قهرمانانه را گشود 1157 01:36:52,307 --> 01:36:56,269 ‫اما برای انجام چنین کاری، نخست ‫دنیای کهن می‌بایست معدوم می‌شد 1158 01:37:34,266 --> 01:37:36,643 ‫دامنم، دامنم 1159 01:37:39,437 --> 01:37:41,273 ‫برو بالا 1160 01:37:44,109 --> 01:37:46,528 ‫- ای وای، کلاهم ‫- این هم از مال من 1161 01:37:46,611 --> 01:37:48,238 ‫این هم مال من 1162 01:37:48,321 --> 01:37:49,698 ‫ممنونم، آقایون! 1163 01:37:53,994 --> 01:37:56,204 ‫یکی‌مون دزدکی بره سراغش 1164 01:37:56,288 --> 01:37:58,874 ‫یکی‌مون بره سراغش، متوجه نمی‌شه 1165 01:37:58,957 --> 01:38:01,918 ‫و فردا به‌ش می‌گیم که چه کسی ‫شب رو پهلوی او بوده 1166 01:38:08,466 --> 01:38:09,968 ‫چی شده؟ 1167 01:38:13,179 --> 01:38:16,641 ‫هر دومون منتظرت بودیم، هرکدوم ‫به شیوه خودمون 1168 01:38:17,309 --> 01:38:19,603 ‫من می‌خواستم پُلی بین شما باشم 1169 01:38:21,646 --> 01:38:24,733 ‫جفت‌مون در یک خانه زندگی می‌کنیم، ‫اما نه در حکم زن و شوهر 1170 01:38:25,317 --> 01:38:27,569 ‫بلکه مثل خواهر و برادر زندگی می‌کنیم 1171 01:38:28,820 --> 01:38:30,071 ‫چرا؟ 1172 01:38:32,198 --> 01:38:35,493 ‫من هیچوقت نمی‌تونم دلدار مردی باشم ‫که تو این‌همه دوستش داری 1173 01:38:37,329 --> 01:38:40,165 ‫تو برای من و مامان خیلی کارها کردی 1174 01:38:41,791 --> 01:38:45,086 ‫به خاطر تو هم که شده، ‫حاضرم در خفا زندگی کنم 1175 01:38:48,340 --> 01:38:51,301 ‫اما مگه تو او رو نمی‌خوای؟ ‫نمی‌خوای با تو باشه؟ 1176 01:38:58,558 --> 01:39:00,894 ‫چرا که نه، خیال کردم,,, 1177 01:39:36,429 --> 01:39:37,722 ‫مادام 1178 01:39:39,057 --> 01:39:40,225 ‫ممنون 1179 01:39:44,854 --> 01:39:47,482 ‫فردا عصر با کالسکه می‌آم دنبالت 1180 01:39:47,565 --> 01:39:48,900 ‫باشه، همین کار رو بکن 1181 01:40:35,405 --> 01:40:38,158 ‫«تا مدتی دیدار نخواهیم کرد، خواهر عزیزم 1182 01:40:38,241 --> 01:40:41,911 ‫حلقه‌ی پدر که مادر به من ‫سپرده بود از حالا برای توست 1183 01:40:41,995 --> 01:40:44,581 ‫تو بهترین انسان دنیایی 1184 01:40:44,664 --> 01:40:47,417 ‫اما شما باید در کنار هم راه خود را ‫بیابید 1185 01:40:47,500 --> 01:40:49,836 ‫دیگر سد راه شما نخواهم بود 1186 01:40:49,919 --> 01:40:53,048 ‫عهد سنگدلانه‌ای که بسته ‫بودیم، پوچ و بی‌ارزش بود 1187 01:40:53,131 --> 01:40:57,844 ‫من کوته‌بین، خودخواه و بی‌تفاوت بودم, ‫اگر می‌توانی مرا ببخش 1188 01:40:57,927 --> 01:41:00,346 ‫با عشق، کارلین» 1189 01:41:08,354 --> 01:41:09,647 ‫لین! 1190 01:41:12,150 --> 01:41:14,360 ‫لین، با من بمون! 1191 01:41:14,444 --> 01:41:15,695 ‫لین! 1192 01:41:44,682 --> 01:41:46,392 ‫چهار سال بعد 1193 01:41:47,519 --> 01:41:50,021 چاپخانه کُتا 1194 01:42:01,825 --> 01:42:03,785 ‫بیا گمان کنیم که این‌گونه بوده است: 1195 01:42:03,868 --> 01:42:06,412 ‫در یک روز تابستانی در سال 1793 1196 01:42:06,496 --> 01:42:10,625 ‫شیلر دگربار خواهر-زنش ‫کارلین را ملاقات می‌کند 1197 01:42:10,708 --> 01:42:13,253 ‫بیا تا نشونت بدم قالب چطور درست می‌شه 1198 01:42:16,381 --> 01:42:19,592 ‫در این هنگام پیشرفت‌های چاپ ‫برای او توضیح داده می‌شد 1199 01:42:19,676 --> 01:42:24,430 ‫روال کار، حرارت دادن کوره‌ای صفحه‌بندی‌ها، ‫با استفاده از قالب‌های گچی بود 1200 01:42:24,514 --> 01:42:29,352 ‫که سپس قابلیت انبار شدن، و چاپ نسخه‌های ‫بیشمار در زمان دلخواه را فراهم می‌آورد 1201 01:42:29,435 --> 01:42:33,148 ‫جزواتی که انقلاب پاریس رو برانگیخت,,, 1202 01:42:33,231 --> 01:42:35,441 ‫چنان که دستگاه چاپ غژغژ می‌کرد 1203 01:42:35,525 --> 01:42:40,029 ‫شیلر، برای لحظه‌ای کوتاه، صدای ‫او را در میان صدای چاپگرها شنید 1204 01:42:41,447 --> 01:42:44,200 ‫اما در ابتدا گمان کرد ‫که دچار اوهام گشته است 1205 01:42:44,284 --> 01:42:48,997 ‫هزاران هزار نسخه که در ‫انقلاب پاریس الهام‌بخش واقع شدند 1206 01:42:49,080 --> 01:42:52,709 ‫که اگر به خاطر اختراع کلیشه [چاپ] نبود مطلقا رخ می‌‌داد 1207 01:42:52,792 --> 01:42:56,713 ‫اما هنگامی که او را به عینه دید، ‫سخت یکه خورد 1208 01:42:56,796 --> 01:42:59,924 ‫اصلا تو خونِ آقای کُتاست, ‫می‌برمت پیشش 1209 01:43:02,635 --> 01:43:05,013 ‫ایشون آقای اسلیگره, ‫معرفی شده بودند 1210 01:43:05,096 --> 01:43:11,060 ‫برای نخستین بار، خوشحال بود ‫که باید در ووتمبرگ ناشناس بماند 1211 01:43:11,144 --> 01:43:13,688 ‫چرا که با توجه به منعی که دوک، سالها قبل ‫برای او مقرر کرده بود 1212 01:43:13,771 --> 01:43:17,400 ‫هیچکس در آن لحظه نباید ‫به احساسات او پی می‌برد 1213 01:43:17,901 --> 01:43:20,361 ‫بازگشت به خانه چطوره؟ 1214 01:43:20,445 --> 01:43:23,031 ‫بعد از چهار هفته تازه ‫دارم احساس آشنایی می‌‌کنم 1215 01:43:23,114 --> 01:43:24,949 ‫خوب شد که برگشتی 1216 01:43:27,952 --> 01:43:30,705 ‫چه لباس زیبایی، از کجا رسیده؟ 1217 01:43:30,788 --> 01:43:32,874 ‫مال همسر عزیزمه, ‫به قول خودش، ابریشم چینیه 1218 01:43:32,957 --> 01:43:35,793 ‫لباس مبدلمه, ‫ف,ش رو داخلش دوخته 1219 01:43:36,461 --> 01:43:39,547 ‫- احوال همسرت چطوره؟ ‫- از گرما نالانه 1220 01:43:39,631 --> 01:43:41,925 ‫هفت ماهی می‌شه که رفته, ‫دکتر می‌گه حالش خوبه 1221 01:43:42,008 --> 01:43:44,844 ‫به‌ش اعتماد دارم, ‫خواهرهای کوچکم رو هم او به دنیا آورده 1222 01:43:44,928 --> 01:43:47,305 ‫اومدیم لودویسبرگ دیدنش 1223 01:43:49,474 --> 01:43:53,394 ‫پوزش می‌خوام، کُتا، ما تازه ‫رسیدیم، نمی‌دونستیم که,,, 1224 01:44:01,277 --> 01:44:02,654 ‫اون مرد کی بود؟ 1225 01:44:02,737 --> 01:44:05,531 ‫جدی که نمی‌گی؟ دالبرگ 1226 01:44:05,615 --> 01:44:08,785 ‫مگه او در مانهایم و وایمار ولینعمتت نبود؟ 1227 01:44:08,868 --> 01:44:12,789 ‫- خدایا، به هر حال باید عذرخواهی کنم ‫- صبر کن, او هم تو رو به جا نیاورد 1228 01:44:12,872 --> 01:44:15,583 ‫برای من کارستون کردی 1229 01:44:15,667 --> 01:44:20,129 ‫همگی طبق خواست تو عمل کردند ‫و برای ژورنال مطلب نوشتند 1230 01:44:20,713 --> 01:44:22,090 ‫شلگل 1231 01:44:22,173 --> 01:44:23,383 ‫فیشته 1232 01:44:24,217 --> 01:44:25,677 ‫هومبُلت 1233 01:44:26,844 --> 01:44:28,179 ‫هردر 1234 01:44:28,263 --> 01:44:29,806 ‫وُلتمان 1235 01:44:31,849 --> 01:44:32,976 ‫و گُته 1236 01:44:33,059 --> 01:44:35,687 ‫می‌دونم، خودم هم خیلی خوشحال شدم 1237 01:44:36,646 --> 01:44:41,234 ‫شروع فوق‌العاده‌ای برای روزنامه‌ی "دی ‫هُرِن" ماست, چه شور و حالی که به پا بکنه! 1238 01:44:41,317 --> 01:44:43,236 ‫آینده‌ی آلمانه 1239 01:44:43,319 --> 01:44:44,779 ‫همه‌شون نقشی رو عهده‌دار شدند 1240 01:44:44,862 --> 01:44:48,116 ‫چون که احساس می‌کنند روح بشریت ‫داره به اسارت بلوای فعلی درمی‌آد 1241 01:44:48,199 --> 01:44:50,785 ‫و فقط جستجوی زیبایی می‌تونه ‫به ما رهایی بده 1242 01:44:50,868 --> 01:44:52,578 ‫خبری از بحث سیاسی نیست 1243 01:44:52,662 --> 01:44:55,498 ‫فقط زیبایی‌شناسی و تاریخ، ‫هنر و فلسفه 1244 01:44:56,040 --> 01:44:57,875 ‫همونجوری که باید باشه 1245 01:44:59,210 --> 01:45:01,337 ‫ببخشید که باز مزاحم شدم 1246 01:45:01,421 --> 01:45:03,423 ‫هر دالبرگ، ببخشید که نشناختمت 1247 01:45:03,506 --> 01:45:06,259 ‫آقای شیلر، شما کجا این‌جا کجا؟ 1248 01:45:06,342 --> 01:45:07,635 ‫شیلر عزیزم 1249 01:45:07,719 --> 01:45:10,388 ‫- چه مدت در توبینگن می‌مونی؟ ‫- فقط امشب 1250 01:45:10,471 --> 01:45:12,640 ‫من عجله دارم، می‌شه صحبت‌‍تون رو قطع کنم؟ 1251 01:45:12,724 --> 01:45:14,934 ‫- البته ‫- ممنون 1252 01:45:15,018 --> 01:45:19,731 ‫کُتا، مایل ام چند تا از قطعاتی ‫رو که به دستم رسیده به تو بسپارم 1253 01:45:22,692 --> 01:45:24,569 ‫چی داری می‌خونی؟ 1254 01:45:28,740 --> 01:45:31,200 ‫من رو نمی‌شناسی، لین؟ 1255 01:45:31,284 --> 01:45:34,787 ‫از کجا باید بشناسمت؟ ‫با اینهمه دنگ و فنگ، نه سلامی نه علیکی,,, 1256 01:45:35,580 --> 01:45:37,999 ‫باید ناشناس می‌آمدم 1257 01:45:38,082 --> 01:45:40,668 ‫دوک پارسال منع حضورم رو یک ‫سال تمدید کرده، می‌دونی که,,, 1258 01:45:40,752 --> 01:45:42,754 ‫دوک سخت ناخوشه 1259 01:45:45,423 --> 01:45:48,843 ‫نمی‌دونستم اومدی ووتمبرگ, ‫شارلت چیزی نگفته بود 1260 01:45:48,926 --> 01:45:51,929 ‫خبر نداره, همین‌طور مامان 1261 01:45:55,725 --> 01:46:00,730 ‫دوک حیلی ناخوشه، حتما که نه از منع ‫چیزی به یاد داره نه از شکل و قیافه تو 1262 01:46:00,813 --> 01:46:04,984 ‫شک دارم, ‫تا نفس آخر از من بیزار 1263 01:46:05,068 --> 01:46:09,364 ‫این‌قدر خودت رو جدی نگیر, ‫زمین بدون تو هم می‌چرخه 1264 01:46:10,156 --> 01:46:11,616 ‫بی‌گمان 1265 01:46:14,660 --> 01:46:16,871 ‫پس یک بار دیگر دیدار کردیم 1266 01:46:16,954 --> 01:46:20,666 ‫من در تبعید، و تو در خانه 1267 01:46:21,501 --> 01:46:23,544 ‫حال شوهرت چطوره؟ 1268 01:46:23,628 --> 01:46:27,548 ‫بلویتز؟ می‌خواد از شرّم راحت بشه, ‫نه، من ام که می‌خوام از دستش خلاص بشم 1269 01:46:27,632 --> 01:46:30,009 ‫اما کسی رو پیدا نمی‌کنم که ‫هوام رو داشته باشه 1270 01:46:30,093 --> 01:46:31,511 ‫دالبرگ 1271 01:46:32,470 --> 01:46:36,641 ‫هوای همدیگر رو داریم, ‫او هم به همراهی با من می‌باله 1272 01:46:36,724 --> 01:46:38,309 ‫فعلا 1273 01:46:40,353 --> 01:46:41,979 ‫چی از من پرسیدی؟ 1274 01:46:43,314 --> 01:46:47,235 ‫- پرسیدم چی می‌خونی ‫- "کْلیلی" به قلم مادلن دو سکودری 1275 01:46:48,861 --> 01:46:50,780 ‫- شنیدی؟ ‫- نه 1276 01:46:50,863 --> 01:46:54,409 ‫هیچوقت از ادبیات فاخر خانم‌ها خوشم نیومد 1277 01:46:56,452 --> 01:46:59,497 ‫یک نقشه داره به اسم "قلمروی عشق" 1278 01:47:05,211 --> 01:47:09,924 ‫در امتداد رودی که به دریای خطرها ‫می‌ریزه، چند تا روستا هم هست 1279 01:47:10,007 --> 01:47:11,926 ‫اسم‌هایی دارند از قبیل 1280 01:47:12,009 --> 01:47:16,264 ‫"نامه عاشقانه"، "بی‌تابی"، "لذایذ مشترک" 1281 01:47:16,347 --> 01:47:18,224 ‫"اشتیاق" 1282 01:47:18,307 --> 01:47:22,687 ‫"پیام پنهانی"، "بی‌ملاحظگی"، ‫"بی‌وفایی"، "تنهایی" 1283 01:47:23,855 --> 01:47:26,691 ‫همچنین "دریاچه بی‌تفاوتی" 1284 01:47:27,733 --> 01:47:32,905 ‫پشت دریای خطرات، "کشور ناشناخته" قرار گرفته 1285 01:47:37,034 --> 01:47:39,454 ‫مادلن دو سکودری اشراف‌زاده‌ای بود ‫اهل بریتانی 1286 01:47:39,537 --> 01:47:42,999 ‫که 150 سال پیش در پاریس ‫حسابی معروف شد 1287 01:47:43,082 --> 01:47:46,210 ‫عشاق زیادی هم داشت، اما فقط ‫با کار کردن راضی می‌شد 1288 01:47:47,879 --> 01:47:52,675 ‫او حامی "قلمرو عشق"ـی بود ‫که درش شور و شوق همواره کمرنگ اند 1289 01:47:52,758 --> 01:47:56,387 ‫و در عوض عواطف ‫عمیق حکمرانی می‌کنند 1290 01:48:08,357 --> 01:48:13,613 ‫فقط همین یک بار, بگذار قلبت ‫پناهگاه و تنت حافظ من باشد 1291 01:48:13,696 --> 01:48:18,951 ‫فقط همین یک بار, بگذار قلبت ‫پناهگاه و تنت حافظ من باشد 1292 01:48:19,035 --> 01:48:20,870 ‫- برای آخرین بار ‫- اما چرا؟ 1293 01:48:20,953 --> 01:48:24,123 ‫مرا بابت خواسته‌ام ببخش, ‫دیگر ازش دم نخواهم زد 1294 01:48:24,207 --> 01:48:26,792 ‫- چرا برای آخرین بار؟ ‫- قول می‌دهم 1295 01:48:27,793 --> 01:48:29,253 ‫قول می‌دهم 1296 01:48:55,279 --> 01:48:58,741 ‫دی هُرِن، ژورنال ماهانه 1297 01:49:00,618 --> 01:49:02,036 ‫اطلاعیه 1298 01:49:02,119 --> 01:49:04,038 ‫اطلاعیه 1299 01:49:07,500 --> 01:49:11,963 ‫کارل یوگن، دوک سربلند ووتمبرگ 1300 01:49:12,672 --> 01:49:14,632 ‫جان سپرد 1301 01:49:22,807 --> 01:49:23,808 ‫چی؟ 1302 01:49:23,891 --> 01:49:25,309 ‫دوک مُرده 1303 01:49:25,393 --> 01:49:26,769 ‫شارلت 1304 01:49:29,814 --> 01:49:31,148 ‫ارادت‌مندم، استاد 1305 01:49:34,485 --> 01:49:35,486 ‫خیلی ممنون 1306 01:49:38,239 --> 01:49:40,491 ‫حالا دیگه نمی‌خواد پنهانی زندگی کنم 1307 01:49:40,575 --> 01:49:41,576 ‫شیلره 1308 01:49:42,451 --> 01:49:44,537 ‫من آمدم خانه! 1309 01:49:48,124 --> 01:49:50,293 ‫می‌گه داره یک رمان می‌نویسه 1310 01:49:50,376 --> 01:49:52,044 ‫ازت کمک می‌خوام 1311 01:49:52,128 --> 01:49:54,422 ‫رمان, انگار همین‌جوریه که هرکسی یکی بنویسه 1312 01:49:54,505 --> 01:49:57,925 ‫و می‌خواد ناشناس منتشرش کنه، ‫این یعنی خودش رو باور نداره 1313 01:49:58,009 --> 01:50:02,597 ‫این هم شیوه‌ی مادام فن بلویتز برای رها شدن ‫از دست شوهرشه 1314 01:50:02,680 --> 01:50:05,224 ‫برای هنر نویسندگی احترام زیادی قائله 1315 01:50:05,308 --> 01:50:07,560 ‫خودت یک بار گفتی مستعده 1316 01:50:07,643 --> 01:50:11,105 ‫اون در رابطه با داستان‌های کوتاه بود, ‫ملاحضات مختصر و مفید 1317 01:50:11,188 --> 01:50:12,898 ‫رمان خیلی فرق داره 1318 01:50:12,982 --> 01:50:16,360 ‫در هر صورت، دوست دارم نزدیک خودم باشه, ‫خیلی کمک‌مون می‌کنه 1319 01:50:16,444 --> 01:50:21,115 ‫اگه برای [زاییدن] رمانش من رو به چشم ‫قابله نگاه می‌کنه چرا به خودم نامه نداده؟ 1320 01:50:23,200 --> 01:50:26,162 ‫فقط می‌خواد از این آشوبی که ‫دامن زندگیش رو گرفته در امان باشه 1321 01:50:26,245 --> 01:50:27,538 ‫برنامه‌ی طلاق,,, 1322 01:50:29,540 --> 01:50:31,959 ‫رابطه‌ی تقریبا عیان با دالبرگ در مانهایم,,, 1323 01:50:32,043 --> 01:50:33,628 ‫یک عشق تازه این‌جا، اون‌جا 1324 01:50:33,711 --> 01:50:37,131 ‫- شوهرش نباید بو ببره ‫- وگرنه به طلاق تن نمی‌ده 1325 01:50:40,593 --> 01:50:42,637 ‫نخیر، من به این‌جا آمدنش راضی نیستم 1326 01:50:43,512 --> 01:50:47,058 ‫- چقدر بالاتر؟ ‫- طبقه چهارم یا پنجم 1327 01:50:49,602 --> 01:50:52,063 ‫- شما؟ ‫- خواهر من هستند 1328 01:50:53,230 --> 01:50:55,816 ‫- چه کاری از من ساخته‌ست؟ ‫- قابله در راهه 1329 01:50:55,900 --> 01:50:58,361 ‫برای زایمان، آب داغ می‌خواهیم و حوله 1330 01:50:58,444 --> 01:51:00,404 ‫در اتاق کار هست 1331 01:51:01,197 --> 01:51:04,075 ‫لطفا بیدارش نکن، تمام شب ‫مشغول کار بود 1332 01:51:07,953 --> 01:51:09,455 ‫بجنبید! 1333 01:51:21,592 --> 01:51:25,221 ‫- خیلی می‌ترسم ‫- خیلی آروم، دَم 1334 01:51:25,304 --> 01:51:27,515 ‫حالا بازدم 1335 01:51:27,598 --> 01:51:29,225 ‫لولو، باید جیغ بزنی 1336 01:51:29,308 --> 01:51:33,062 ‫آره، جیغ بزن، وگرنه ‫گونه‌هات رو نیشگون می‌گیرم 1337 01:51:50,162 --> 01:51:51,872 ‫لولو، نفس بکش، تندتر 1338 01:51:53,624 --> 01:51:54,959 ‫نفس بکش 1339 01:51:58,796 --> 01:51:59,964 ‫هنوز می‌تونی ببینی؟ 1340 01:52:02,508 --> 01:52:04,301 ‫- بفرمایید ‫- اوضاع چطوره؟ 1341 01:52:13,018 --> 01:52:14,895 ‫موفق شدیم 1342 01:52:16,814 --> 01:52:17,982 ‫همینه 1343 01:52:20,359 --> 01:52:23,654 ‫همین‌جوری، درسته 1344 01:52:25,906 --> 01:52:27,867 ‫چه همسری دارید! 1345 01:52:27,950 --> 01:52:30,161 ‫و همسرتون چه خواهری داره! 1346 01:52:47,636 --> 01:52:51,223 ‫نمی‌خواهی خبر فرزندت در ژورنال چاپ بشه؟ 1347 01:52:51,807 --> 01:52:53,768 ‫چرا که نه؟ فکر خوبیه 1348 01:52:58,856 --> 01:53:00,608 ‫در 14م سپتامبر 1349 01:53:00,691 --> 01:53:03,152 ‫در 14م سپتامبر، 1793 1350 01:53:03,235 --> 01:53:06,739 ‫پس از چهار سال پیوند زناشویی، ‫شارلت و فردریش صاحب اولین پسرشان شدند 1351 01:53:06,822 --> 01:53:09,408 ‫کارل فردریش لودویگ شیلر 1352 01:53:09,492 --> 01:53:13,829 ‫چنان که کارلین بی‌درنگ پی برد، آن روز، ‫نظر به تقویم [انقلابی] نوین فرانسوی 1353 01:53:13,913 --> 01:53:18,125 ‫روز 22 از ماه فروکتیدُر در دومین سالِ ‫جمهوری بود 1354 01:53:18,209 --> 01:53:22,296 ‫- باید بجنبیم، آقای عزیز ‫- کالسکه خیلی سرده 1355 01:53:22,379 --> 01:53:24,799 ‫باید از رسیدن برگچه‌ها به توبینگن ‫مطمئن بشم 1356 01:53:24,882 --> 01:53:28,469 ‫بهترین روز زندگی رو برای من رقم زدی 1357 01:53:28,552 --> 01:53:30,721 ‫به‌ش یک‌کم پول دیگه هم دادم 1358 01:53:34,725 --> 01:53:38,604 ‫پول مال دالبرگه، ‫بلویتز خبردار نمی‌شه 1359 01:53:39,730 --> 01:53:42,817 ‫لولو، من دیگه برنمی‌گردم پیش او، ‫نمی‌تونم 1360 01:53:42,900 --> 01:53:45,319 ‫حرمت بین ما شکسته 1361 01:53:45,402 --> 01:53:50,241 ‫سالها می‌شه که دیگه زوج نیستیم، ‫اما تن به طلاق نمی‌ده 1362 01:53:52,576 --> 01:53:56,163 ‫می‌ده، صبور باش 1363 01:53:56,247 --> 01:53:58,082 ‫فعلا پیش ما بمون 1364 01:54:11,971 --> 01:54:13,889 ‫تیراژ رو دو برابر کردیم 1365 01:54:13,973 --> 01:54:15,850 ‫مردم از تو دست‌مون می‌قاپن! 1366 01:54:15,933 --> 01:54:18,102 ‫حتی از شماره اول هم بهتر می‌شه 1367 01:54:19,937 --> 01:54:25,359 ‫خداوندا، او را سالم و سلامت ‫به هردوی ما بازگردان 1368 01:54:25,442 --> 01:54:28,863 ‫- به هر سه‌ی ما ‫- آره، به هر سه نفرمون 1369 01:54:28,946 --> 01:54:30,030 ‫آمین 1370 01:54:52,303 --> 01:54:53,721 ‫اما چرا؟ 1371 01:54:54,430 --> 01:54:56,223 ‫برای آخرین بار؟ 1372 01:55:26,670 --> 01:55:29,423 ‫می‌دونی چیه؟ ‫انگار که قد کشیدی 1373 01:55:29,506 --> 01:55:31,342 ‫خیلی مغروره 1374 01:55:31,842 --> 01:55:33,344 ‫و باید هم باشه 1375 01:55:34,011 --> 01:55:37,514 ‫پسربچه شیرینیه 1376 01:55:40,517 --> 01:55:42,770 ‫با چای چطوری؟ 1377 01:55:42,853 --> 01:55:46,315 ‫راستی که باید از مادر-زنت کمی پول بگیری 1378 01:55:46,398 --> 01:55:47,441 ‫چرا؟ 1379 01:55:47,524 --> 01:55:51,946 ‫چون که جفت دخترهاش حالا ‫با تو زندگی می‌کنند 1380 01:55:52,029 --> 01:55:55,115 ‫تو نون‌شون رو می‌دی، مگه نه؟ 1381 01:55:55,199 --> 01:55:56,533 ‫یعنی,,, 1382 01:55:57,743 --> 01:55:59,787 ‫نباید همچین چیزی می‌گفتم؟ 1383 01:55:59,870 --> 01:56:04,124 ‫اون‌یکی که هرروز این‌جا ول می‌چرخه، ‫دست به سیاه و سفید هم نمی‌زنه 1384 01:56:04,208 --> 01:56:06,126 ‫مامان، زشته، یعنی چه! 1385 01:56:06,210 --> 01:56:07,336 ‫بگذارید یک چیزی بگم 1386 01:56:07,419 --> 01:56:11,548 ‫کارلین از وقتی اومده این‌جا سه [سکه] تالر ‫خرج کرده 1387 01:56:13,592 --> 01:56:15,594 ‫خب این پول رو از کجا آورده؟ 1388 01:56:15,678 --> 01:56:17,888 ‫محققا از شوهرش که نگرفته 1389 01:56:21,350 --> 01:56:22,893 ‫نهار آماده‌ست 1390 01:56:24,395 --> 01:56:27,564 ‫درخواست برای معافیت از خانه‌داری تا ‫چند ساعتی افاقه می‌کنه 1391 01:56:27,648 --> 01:56:29,650 ‫همراه ما غذا نمی‌خورید؟ 1392 01:56:29,733 --> 01:56:31,610 ‫نه، ممنون 1393 01:56:31,694 --> 01:56:33,487 ‫کمی هم چای روی اجاقه، لولو 1394 01:56:33,570 --> 01:56:35,698 ‫- اجاق رو گرم می‌کنم ‫- دو ساعت پیش گرم کردم 1395 01:56:35,781 --> 01:56:37,324 ‫ممنون 1396 01:56:43,122 --> 01:56:44,331 ‫گازم گرفت 1397 01:56:44,957 --> 01:56:47,084 ‫به خودت رفته! 1398 01:56:52,589 --> 01:56:55,300 ‫پول، پول، پول, ‫باز شروع نکن 1399 01:56:55,384 --> 01:56:59,346 ‫تازگی‌ها تعداد دانشجویان من ‫در ینا از 400 به 30 رسیده! 1400 01:56:59,430 --> 01:57:01,682 ‫برای هر خطابه هم پنج ‫تالر کم‌تر از پیش می‌گیرم 1401 01:57:01,765 --> 01:57:04,018 ‫دیر نیست که جمیع شنوندگان تو خونه‌‍هامون ‫جا بشن! 1402 01:57:04,101 --> 01:57:06,311 ‫فریتز، بچه خوابیده! 1403 01:57:09,356 --> 01:57:11,942 ‫بفرمایید، چه سریع 1404 01:57:12,443 --> 01:57:14,528 ‫بفرما بنشین، غذا هم هست 1405 01:57:14,611 --> 01:57:17,448 ‫- چه مهربان ‫- بگذار در باز باشه 1406 01:57:20,451 --> 01:57:24,038 ‫به وُلزُگن و کرنر قول دادم، ‫که اگر برام یک حامی ثروت‌مند پیدا کنند 1407 01:57:24,121 --> 01:57:26,874 ‫ظرف پنج سال دو تراژدی کلاسیک,,, 1408 01:57:26,957 --> 01:57:28,751 ‫ و ‫نیم دو جینن شعر بلند بنویسم 1409 01:57:28,834 --> 01:57:30,252 ‫دیگه از درویشی خسته شدم 1410 01:57:31,420 --> 01:57:35,424 ‫سال‌ها بعد کارلین به یاد خواهد آورد ‫که آن روز نوامبر، وقتی شیلر,,, 1411 01:57:35,507 --> 01:57:38,552 ‫نخستین چرک‌نویس از رمان ‫او را خواند، چقدر گرم بود 1412 01:57:38,635 --> 01:57:41,221 ‫ اتاق زیر شیروانی رو به گرمایش می‌رفت 1413 01:57:41,305 --> 01:57:42,890 ‫او تمام صبح سردرد داشت 1414 01:57:42,973 --> 01:57:46,393 ‫و نمی‌دانست علت این گُرگرفتگی ‫اعصاب خودش است یا دمای هوا 1415 01:57:46,477 --> 01:57:48,937 ‫دست‌خط نثر نوشتنت با نامه‌هات فرق می‌کنه 1416 01:57:51,523 --> 01:57:53,400 ‫چرا "اَگنسِ سوسن‌ها"؟ 1417 01:58:27,518 --> 01:58:29,269 ‫جمله‌ها رو کوتاه‌تر کن 1418 01:58:29,353 --> 01:58:31,105 ‫نگاه 1419 01:58:31,188 --> 01:58:33,565 ‫این بند موصولی حشوه 1420 01:58:36,360 --> 01:58:40,155 ‫چرا قصه‌ی پدرخوانده ‫رو مستقیم نقل نمی‌کنی؟ 1421 01:58:40,239 --> 01:58:41,740 ‫از این‌جا 1422 01:58:44,243 --> 01:58:46,620 ‫چون باید همه رو مستقیم نقل می‌کردم 1423 01:58:46,703 --> 01:58:49,665 ‫نه، از امکانات یکسان استفاده نکن, ‫هربار به یک شکل متفاوت 1424 01:58:49,748 --> 01:58:52,709 ‫ادبیات با ‫ناسازگاری‌ها کنار می‌آد 1425 01:58:53,377 --> 01:58:57,506 ‫و هربار که می‌خواهی کشش ایجاد ‫کنی این لحن مهلک زنانه رو به کار نگیر 1426 01:58:59,591 --> 01:59:03,971 ‫و در صحنه کنار آتشگاه، خواننده ‫تمام اون پیش‌آگاهی تیره‌ای رو ,,, 1427 01:59:04,054 --> 01:59:06,348 ‫باعث می‌شه مشتاقانه انتظار ‫بخش بعدی رو بکشه، به دست می‌آره 1428 01:59:06,431 --> 01:59:10,811 ‫- به استعدادت اعتماد کن ‫- تو که اعتماد کنی، من هم می‌کنم 1429 01:59:14,064 --> 01:59:17,151 ‫اَگنسِ سوسن‌ها ‫ناشناس 1430 01:59:17,234 --> 01:59:19,903 ‫- می‌شه ببرمش؟ ‫- البته 1431 01:59:21,113 --> 01:59:25,826 ‫"در تاریکی، خانه‌ای نورانی راه را نشانم داد 1432 01:59:25,909 --> 01:59:29,621 ‫که تک افتاده بود و در محاصره‌ی ‫چند بنای فرعی قرار داشت 1433 01:59:29,705 --> 01:59:33,584 ‫چارلز گفت که مادرت را در این‌جا خواهی دید» 1434 01:59:34,585 --> 01:59:36,587 ‫گوش می‌دی؟ 1435 01:59:38,714 --> 01:59:39,840 ‫مادر 1436 01:59:40,716 --> 01:59:43,677 ‫«تقریبا به مقصد خود رسیده بودیم, 1437 01:59:43,760 --> 01:59:48,974 ‫دری کوچک به راهرویی طولانی باز می‌شد ‫که با کورسوی نور تک‌چراغی روشن می‌گشت 1438 01:59:49,057 --> 01:59:52,895 ‫چارلز درِ کناری را گشود و از من خواست ‫داخل شوم» 1439 01:59:52,978 --> 01:59:55,689 ‫«به اتاقی تاریک پا گذاشتم 1440 01:59:55,772 --> 01:59:59,359 ‫چارلز پشت من در را قفل کرد و دستور داد ‫منتظر باشم 1441 01:59:59,443 --> 02:00:03,363 ‫چند لحظه بعد، دری از سوی دیگر باز شد 1442 02:00:03,447 --> 02:00:06,867 ‫کورنوری تابید و صدایی مرا صدا زد 1443 02:00:06,950 --> 02:00:09,661 ‫«بیا داخل، اَگنس عزیزم 1444 02:00:09,745 --> 02:00:12,831 ‫مادرت بی‌تابانه چشم‌به‌راه توست» 1445 02:00:15,125 --> 02:00:17,502 ‫این ماه تا همین‌جاست، دوستان 1446 02:00:18,378 --> 02:00:20,172 ‫ادامه دارد 1447 02:00:20,255 --> 02:00:23,217 ‫- نه، نه، ‫- بله، بله 1448 02:00:23,300 --> 02:00:25,928 ‫خدایا، برای بخش بعدی صبر و قرار ندارم 1449 02:00:26,011 --> 02:00:27,387 ‫خیلی تکان خوردم 1450 02:00:27,471 --> 02:00:30,557 پایان دادن در این ‫نقطه گستاخی دلفریبی بود 1451 02:00:30,641 --> 02:00:33,936 ‫انگار که موسیقی شما رو روی بال‌هاش بنشونه ‫و ببره 1452 02:00:34,019 --> 02:00:35,979 ‫حالا برای ادامه‌ش باید یک هفته صبر کنم؟ 1453 02:00:36,063 --> 02:00:39,149 ‫نه، یک ماه، پسرم 1454 02:00:39,233 --> 02:00:40,567 ‫بله، پدر 1455 02:00:40,651 --> 02:00:42,527 ‫لامصب چقدر 1456 02:00:42,611 --> 02:00:46,990 ‫مطمئنم که نویسنده اسم-و-رسم‌داریه, ‫باید حسابی معروف باشه 1457 02:00:47,074 --> 02:00:52,746 ‫این بازی با سرنوشته و قلب ‫خوانندگان با تو همراه می‌شه، نه؟ 1458 02:00:52,829 --> 02:00:57,334 ‫مادام، ای کاش که من این رو نوشته بودم ‫اما از بخت بد,,, 1459 02:01:00,629 --> 02:01:02,589 ‫کُرنر، ‫شاید کار کسیه که جفت‌مون می‌شناسیمش 1460 02:01:02,673 --> 02:01:05,050 ‫و الان هم داره یواشکی می‌خنده 1461 02:01:05,133 --> 02:01:06,093 ‫شاید 1462 02:01:06,176 --> 02:01:09,721 ‫یعنی استادی که این رمان رو نوشته کیه؟ 1463 02:01:09,805 --> 02:01:12,641 ‫کارلین، یادته که به‌ت گفتم 1464 02:01:12,724 --> 02:01:16,937 ‫نثر محشری داری، کارلین, ‫همکاران مردت رو شگفت‌زده خواهی کرد 1465 02:01:17,020 --> 02:01:18,647 ‫پس چرا با اسم "ناشناس"؟ 1466 02:01:18,730 --> 02:01:22,442 ‫ممکنه در این فضای ‫پُرتنش دلواپسی و اضطراب 1467 02:01:22,526 --> 02:01:25,320 ‫پنجره رو برای احیای دستگاه ‫تنفسی به-هم-پیوسته‌مون باز کنم؟ 1468 02:01:31,410 --> 02:01:34,121 ‫می‌دونستم! تیراژمون شش برابر شده 1469 02:01:34,204 --> 02:01:38,709 ‫لین، این‌جا خیلی سرده, ‫در پله‌ها رو ببند 1470 02:01:41,211 --> 02:01:44,131 ‫هنوز داره می‌سوزه، اما باید چوب بریزی روش 1471 02:01:44,214 --> 02:01:46,550 ‫خیلی خوشحال ام که این‌جا ام 1472 02:01:46,633 --> 02:01:49,344 ‫می‌تونم بنویسم، او هم کمکم می‌کنه 1473 02:01:49,428 --> 02:01:50,929 ‫بگذار یک‌کم دیگه هم بمونم 1474 02:01:51,013 --> 02:01:53,390 ‫تا هروقت که دوست داری بمون 1475 02:01:56,059 --> 02:01:58,645 ‫بله، لین, ‫کم و کسری که نداری؟ 1476 02:01:58,729 --> 02:02:00,689 ‫لولو، بگذار این بخش رو تموم کنه 1477 02:02:00,772 --> 02:02:03,150 ‫باید برگه‌ها رو تا امشب به توبینگن برسونه 1478 02:02:03,233 --> 02:02:05,068 ‫تو این یخبندون؟ 1479 02:02:05,152 --> 02:02:07,195 ‫طوری نیست, من راه رو بلدم 1480 02:02:09,573 --> 02:02:12,075 ‫بگذارش روی زمین، مادر, ‫مهم نیست 1481 02:02:14,411 --> 02:02:17,873 ‫لین، در رو ببند, ‫خیلی سرد می‌شه 1482 02:02:24,087 --> 02:02:25,964 ‫مادام! 1483 02:02:29,468 --> 02:02:31,845 ‫- آمدم! ‫- بسیار خوب، مادام! 1484 02:02:32,637 --> 02:02:34,514 ‫- تا پایین می‌آم ‫- ممنون 1485 02:02:40,103 --> 02:02:43,774 ‫چرا همین‌جا نمی‌مونید، مادام؟ ‫خودم هم می‌تونم دست‌نوشته رو ببرم توبینگن 1486 02:02:44,941 --> 02:02:48,195 ‫نه, کالسکه خودمه، اسب خودمه، ‫خودم می‌رونم 1487 02:02:48,278 --> 02:02:50,947 ‫و تازه دست‌نوشته خودم هم هست, ‫شما فقط محض تامین امنیت این‌جایی 1488 02:03:08,548 --> 02:03:13,220 ‫دالبرگ هم داره از ماینز به توبینگن می‌آد؟ ‫منتظرته؟ 1489 02:03:13,303 --> 02:03:17,099 ‫امشب تو همون هُتلی که گل سوسن داره ‫دیدار می‌کنید؟ 1490 02:03:17,182 --> 02:03:18,892 ‫برای قرارتون اتاق رزرو کرد 1491 02:03:18,975 --> 02:03:20,685 ‫پُرس و جو کردم 1492 02:03:22,020 --> 02:03:26,400 ‫تمام اُدبای آلمان در عجب اند ‫که "اَگنس" رو کی نوشته 1493 02:03:26,483 --> 02:03:29,945 ‫و مطلقا شک نمی‌کنند که این "ناشناس" ‫با دالبرگ، کارگردان تئاتر، در بستره 1494 02:03:30,028 --> 02:03:34,032 ‫تصور هم نمی‌کنی مثل من تحت تاهل زندگی کردن ‫چه مکافاتیه 1495 02:03:34,116 --> 02:03:36,535 ‫شما دو نفر از دل و جان باهم یگانه اید 1496 02:03:37,035 --> 02:03:40,247 ‫اما نمی‌خوام تا پیش از اینکه طلاق بگیرم ‫برگردم رودل‌اشتات 1497 02:03:40,330 --> 02:03:42,707 ‫به شوهرت نامه می‌نویسم، ‫باید درک کنه که این‌جوری نمی‌‍شه ادامه داد 1498 02:03:42,791 --> 02:03:47,796 ‫فریتز، ما سه نفر از فواصل دور ‫پیش هم برمی‌گردیم 1499 02:03:47,879 --> 02:03:50,090 ‫بینهایت دلتنگ هردوتون ام 1500 02:03:50,173 --> 02:03:54,845 ‫وقتی که در ینا از پیش جفت‌تون رفتم، ‫قلبم و زندگیم از هم گسسته شد 1501 02:03:59,141 --> 02:04:03,270 ‫رُمانم که تمام بشه، ‫یک زن آزاد و مجرد ام 1502 02:04:03,353 --> 02:04:06,773 ‫یک ضیافت برپا می‌کنیم، ‫سه نفری باهم، در وایمار، خب؟ 1503 02:04:06,857 --> 02:04:10,026 ‫و تو به همه خواهی گفت ‫که نویسنده "اَگنس" کیه 1504 02:04:15,574 --> 02:04:18,535 ‫کنار تو می‌تونم ساعت‌ها این‌جا بایستم 1505 02:04:20,370 --> 02:04:22,998 ‫یعنی ممکنه همون‌جوری بشه ‫که در توبینگن بود؟ 1506 02:04:23,081 --> 02:04:26,126 ‫نه، نکن, این‌جا نه 1507 02:04:27,377 --> 02:04:32,090 ‫صبر کن تا برگردیم وایمار و سرانجام ‫همگی باهم زندگی کنیم 1508 02:04:33,258 --> 02:04:39,055 ‫دوست دارم سه نفری در خانه‌مون پذیرای ‫بزرگ‌ترین و بهترین شعرا باشیم، هان؟ 1509 02:04:40,432 --> 02:04:45,228 ‫برو داخل، نگرانت ام, ‫یادته که پارسال چجوری بیمار شدی, 1510 02:05:08,460 --> 02:05:09,920 ‫بیا داخل 1511 02:05:32,943 --> 02:05:35,445 ‫اَگنسِ سوسن‌ها، پخش پنجم ‫ناشناس 1512 02:05:40,492 --> 02:05:43,703 ‫«لطفا همسرت، کاُرلین لنگلفد، رو رها کن» 1513 02:05:46,456 --> 02:05:47,874 ‫بله 1514 02:05:48,625 --> 02:05:49,459 ‫چی؟ 1515 02:05:54,965 --> 02:05:57,425 ‫«لطفا همسرت را,,, 1516 02:06:02,847 --> 02:06:05,058 ‫در ازای منفعتی همگانی آزاد کن 1517 02:06:05,141 --> 02:06:10,063 ‫مونسِ شهره به گُریز از ‫بستر و میز را با مونسی وفادار 1518 02:06:10,146 --> 02:06:13,358 ‫که همانگونه که خود می‌پسندی، فرزندی ‫برایت به بار می‌آورد، معاوضه کن» 1519 02:06:13,441 --> 02:06:16,236 ‫زیاده از حد رک و پوست‌کنده ‫نیست، مامانِ عزیز؟ 1520 02:06:16,319 --> 02:06:18,154 ‫نظر شما چیه؟ 1521 02:06:18,822 --> 02:06:22,492 ‫نکنه این نویسنده دیوانه شده؟ ‫یعنی با زن من در بستره؟ 1522 02:06:23,285 --> 02:06:26,371 ‫می‌تونم با قطعیت,,, 1523 02:06:26,454 --> 02:06:27,414 ‫اطمینان بدم 1524 02:06:27,497 --> 02:06:31,251 ‫که هیچکس شیلر رو به نوشتن این نامه ‫تشویق نکرده 1525 02:06:31,334 --> 02:06:34,421 ‫از طرف خودش حرف می‌زنه, ‫نیتش خیر بوده 1526 02:06:34,504 --> 02:06:38,925 ‫اما طبق معمول مقصود رو بالکل از دست داده 1527 02:06:39,009 --> 02:06:42,262 ‫البته که او روی من تاثیر عکس داره، ‫معلومه 1528 02:06:42,345 --> 02:06:47,100 ‫«فرزند عزیزم، لین ‫چرا نمی‌توانی شوهر-خواهرت را مهار کنی,,, 1529 02:06:47,183 --> 02:06:52,230 ‫تا تو را در پیشبرد روابط مخفیانه‌ات ‫بدین شکل احمقانه یاری نکند؟ 1530 02:06:53,398 --> 02:06:57,110 ‫پیوند تو و بلویتز ازدواجی محض آسایش است 1531 02:06:57,193 --> 02:07:00,572 ‫نه یک ازدواج مضحک و ناچیز ‫عاشقانه 1532 02:07:00,655 --> 02:07:03,533 ‫که به محض زایل شدن عشق ‫پایان بگیرد 1533 02:07:04,326 --> 02:07:06,828 ‫نامه‌ی شیلر جز از خدمتکاران برنمی‌آید 1534 02:07:07,329 --> 02:07:10,290 ‫و ازدواج شما اینک سخت به خطر افتاده است» 1535 02:07:10,373 --> 02:07:11,791 ‫مادام، من,,, 1536 02:07:12,667 --> 02:07:15,420 ‫- «لیاقت همسر تو این نیست» ‫- لیاقت,,, 1537 02:07:15,503 --> 02:07:19,924 ‫«و من از رابطه سه نفره شما ‫در لودویگزبرگ راضی نیستم, 1538 02:07:34,064 --> 02:07:36,191 ‫دلواپس تو، با عشق، مادر» 1539 02:07:44,240 --> 02:07:46,576 ‫چرا این‌قدر رسمی، خانم؟ 1540 02:07:46,660 --> 02:07:49,412 ‫جسارت داشته باش، حتی در تمام کردن چیزها 1541 02:07:50,372 --> 02:07:51,831 ‫مگه همیشه نمی‌گفتیم 1542 02:07:51,915 --> 02:07:57,212 ‫برای تسلیم توافق کوچک ‫مشترک‌مون به تاریخ یک اشاره کافیه؟ 1543 02:08:06,888 --> 02:08:09,182 ‫اما من یک درخواست آخر هم دارم 1544 02:08:23,279 --> 02:08:26,491 ‫احساس شَرم کارلین روح او را ‫درمی‌شکافد 1545 02:08:26,574 --> 02:08:33,331 ‫اما اون این را به مثابه مکافات خیانتی که ‫در همین اتاق به خواهرش کرده می‌انگارد 1546 02:08:34,791 --> 02:08:36,418 ‫دالبرگ مرد باهوشی‌ست 1547 02:08:36,501 --> 02:08:39,629 ‫او آسیبی را که از جدایی ‫متحمل شده دفع کرد 1548 02:08:40,338 --> 02:08:44,092 ‫به طوری که این بار بیش از همیشه ‫کارلین را بابت برهنگی تنش دستمزد داد 1549 02:08:44,175 --> 02:08:47,387 ‫چرا که می‌دانست این کار، احساس وجدان‌درد ‫و تنهایی او را بیشتر خواهد کرد 1550 02:09:37,854 --> 02:09:39,773 ‫شاهزاده گفت «چقدر دست-و-دل‌-باز اید 1551 02:09:39,856 --> 02:09:43,151 ‫که استقلال و آزادی عمل ‫او را چنان ارج می‌نهید 1552 02:09:43,234 --> 02:09:45,361 ‫که به او اجازه رفتن دادید» 1553 02:09:46,321 --> 02:09:49,324 ‫می‌تونه محکم‌تر هم باشه, ‫درباره اَگنسه دیگه، هان؟ 1554 02:09:50,492 --> 02:09:52,869 ‫تو صفحه بعد حواست فقط به همین باشه 1555 02:09:53,495 --> 02:09:56,956 ‫به هنگام وداع، روحمان ‫باید سرزنده‌تر از طبیعت باشد 1556 02:09:57,916 --> 02:09:59,626 ‫فوق العاده‌ست 1557 02:10:00,418 --> 02:10:02,629 ‫باید برای این مشکل راه حل ساده‌تری ‫پیدا کنی 1558 02:10:02,712 --> 02:10:06,132 ‫نمی‌دونم منظورت چیه! ‫من همین‌جوری دوستش دارم 1559 02:10:06,216 --> 02:10:10,386 ‫«استقلال و آزادی عمل»، ایرادش چیه؟ 1560 02:10:11,971 --> 02:10:13,681 ‫من دوست دارم این‌جوری بگم 1561 02:10:13,765 --> 02:10:16,267 ‫نه، از این بهتر هم می‌تونی 1562 02:10:16,351 --> 02:10:17,769 ‫حوزه‌ی آزادی عمل 1563 02:10:17,852 --> 02:10:21,314 ‫یا حتی بهتر: دایره آزادی عمل 1564 02:10:21,397 --> 02:10:23,983 ‫دایره به‌مون می‌گه که ‫[مَرده] پیش زنه برمی‌گرده 1565 02:10:24,067 --> 02:10:25,819 ‫باید این‌جوری باشه 1566 02:10:25,902 --> 02:10:28,488 ‫احساس دون‌پایگی می‌کنم ‫و ازش بیزارم 1567 02:10:29,739 --> 02:10:31,825 ‫می‌گی چه کنم؟ 1568 02:10:35,203 --> 02:10:37,247 ‫می‌خواهی من بنویسم؟ 1569 02:10:53,638 --> 02:10:55,098 ‫ببین کی آمده! 1570 02:10:55,640 --> 02:10:58,351 ‫ببین کی آمده! 1571 02:10:58,434 --> 02:11:01,354 ‫آهای، پدرِ جوان، نگهبان گَله، بیا بغلم 1572 02:11:01,437 --> 02:11:03,606 ‫- حضرت آقا از کجا تشریف آوردند؟ ‫- پاریس 1573 02:11:03,690 --> 02:11:07,861 ‫پنج روز تق و توق و لرزش، ‫اما کالسکه‌های بزرگ‌تری طراحی می‌کنم 1574 02:11:07,944 --> 02:11:09,863 ‫همین حالا هم دارن برات ‫اسب‌های درشت‌تری بار می‌آرن 1575 02:11:09,946 --> 02:11:11,531 ‫کی خبر داشت قراره بیاد؟ 1576 02:11:11,614 --> 02:11:14,951 ‫- قرار بود غافلگیرانه باشه ‫- به این می‌گن غافلگیری! 1577 02:11:17,245 --> 02:11:20,623 ‫ببین کی آمده! ‫ببین کی اینجاست 1578 02:11:21,165 --> 02:11:23,376 ‫خب، این‌جا چی داریم؟ 1579 02:11:24,294 --> 02:11:26,129 ‫تازه بیدار شده 1580 02:11:27,714 --> 02:11:30,633 ‫جریانات اون‌جا (فرانسه) ‫در کلام نمی‌گنجه 1581 02:11:31,301 --> 02:11:33,219 ‫قتل عام، کشتار 1582 02:11:33,303 --> 02:11:36,890 ‫این کلمات در مقابل اتفاقات در حال وقوع ‫ناچیز اند 1583 02:11:36,973 --> 02:11:39,893 ‫گناهکار یا بی‌گناه، ‫همه سر از زیر گیوتین درمی‌آرن 1584 02:11:40,810 --> 02:11:43,438 ‫و وسط خیابون، زنده زنده، تکه‌پاره می‌شن 1585 02:11:43,521 --> 02:11:47,191 ‫تا سرحد مرگ کتک می‌خورن، زیر سم ‫اسب‌ها لگدکوب می‌شن، عین قرون وسطی 1586 02:11:48,318 --> 02:11:50,486 ‫تبه‌کارانی حاکم شدند که ‫اهریمن در ژرفای وجودشون لانه کرده 1587 02:11:50,987 --> 02:11:54,866 ‫و عطشی که برای خون دارند، ‫مخوف‌ترین چیزیه که بنی بشر به چشم دیده 1588 02:11:55,783 --> 02:11:57,660 ‫ما نباید خبردار می‌شدیم، ویلهلم؟ 1589 02:11:58,202 --> 02:11:59,370 ‫چرا 1590 02:12:00,538 --> 02:12:02,081 ‫همه 1591 02:12:02,165 --> 02:12:06,878 ‫هرکسی که سودای پوست‌اندازی ‫[و تجدد] در سرداره باید خبردار بشه 1592 02:12:09,005 --> 02:12:11,424 ‫من، که خودم اون‌جا ‫بودم، به چنین باوری رسیدم 1593 02:12:12,675 --> 02:12:15,094 ‫سر تا ته چیزی نیست جز پستی ‫و امیدواری برای یک جنونِ خون‌بار دیگر 1594 02:12:15,178 --> 02:12:16,679 ‫بفرما 1595 02:12:17,680 --> 02:12:19,182 ‫همه‌جای شهر می‌شه خرید 1596 02:12:19,849 --> 02:12:24,187 ‫برگرفته از زندگی واقعی، بدون ‫ذوق، اما به اصطلاح در تماس با واقعیت 1597 02:12:24,687 --> 02:12:28,775 ‫برای بازدیدکنندگان انقلابه, ‫تیراژهاشون به چند هزار می‌رسه 1598 02:12:46,084 --> 02:12:48,795 ‫و عوایدش به جیب آدم‌کش‌ها سرازیر می‌شه 1599 02:12:50,880 --> 02:12:52,799 ‫صورتِ مَرده دریده شده بود 1600 02:12:52,882 --> 02:12:55,885 ‫به خاطر مقابله به مثل، پشت و رو ‫گذاشته بودنش زیر گیوتین 1601 02:12:57,178 --> 02:12:59,389 ‫وحشتناکه, نمی‌خوام 1602 02:13:02,600 --> 02:13:06,229 ‫تو یک بار چیزی از تفتیش ‫عقاید برامون نخوندی؟ 1603 02:13:07,397 --> 02:13:09,607 ‫شده حکایتِ همون 1604 02:13:09,691 --> 02:13:12,485 ‫بعضی شب‌ها دیگه دلم نمی‌خواست زنده باشم 1605 02:13:12,568 --> 02:13:17,615 ‫در سرداب هتل قایم شدم, حتی از ترس ‫اسم اشرافی خودم رو هم پنهان کردم 1606 02:13:22,578 --> 02:13:25,957 ‫این روزها اغلب باهم سر ستیز دارند, ‫برای خودم هم اتفاق جدیدیه 1607 02:13:48,938 --> 02:13:52,400 ‫می‌آم پیش شما, ‫کوچولو باید بخواب, 1608 02:13:52,483 --> 02:13:54,944 ‫می‌دونم، تخته‌های آشپزخونه غژغژ می‌کنند 1609 02:13:58,781 --> 02:14:00,616 ‫می‌شه روی تخت بنشینم؟ 1610 02:14:04,454 --> 02:14:07,081 ‫من باردار ام، فریتز 1611 02:14:07,165 --> 02:14:12,128 ‫باید 4 5 ماهه باشم, مطمئن نیستم ‫درد [شکم] دارم اما دشتان نه 1612 02:14:13,296 --> 02:14:15,548 ‫نباید صدای وضعیت او رو دربیاریم 1613 02:14:16,257 --> 02:14:19,552 ‫وگرنه بلویتز طلاق رو فسخ می‌کنه 1614 02:14:21,137 --> 02:14:23,139 ‫یعنی الان راضی شده؟ 1615 02:14:24,682 --> 02:14:28,895 ‫نوشته که دیگه نمی‌خواد حرف بزنه, ‫می‌خواد فورا طلاق بگیره 1616 02:14:28,978 --> 02:14:32,523 ‫اگر بو ببره که لین بارداره، و تازه از کسی ‫غیر از او 1617 02:14:32,607 --> 02:14:34,734 ‫ممکنه از تصمیمش برگرده 1618 02:14:34,817 --> 02:14:37,570 ‫آره، درسته، ممکنه 1619 02:14:37,653 --> 02:14:39,989 ‫فرزند مسئله‌ی همیشگی او بوده 1620 02:14:40,782 --> 02:14:43,659 ‫مادرت چی؟ ‫از خانه بلویتز بلند می‌شه؟ 1621 02:14:43,743 --> 02:14:45,411 ‫داره بلند می‌شه 1622 02:14:45,495 --> 02:14:49,248 ‫زیر یک سقف زندگی می‌کنیم ‫و اون‌قدری همدیگر رو نمی‌شناسیم 1623 02:14:49,332 --> 02:14:52,001 ‫این‌جا آمدن تو هم به همین قضیه مربوط می‌شه؟ 1624 02:15:19,028 --> 02:15:20,988 ‫می‌خواهی بچه رو نگه داری؟ 1625 02:15:21,072 --> 02:15:22,281 ‫آره 1626 02:15:23,324 --> 02:15:24,283 ‫چرا؟ 1627 02:15:24,367 --> 02:15:26,452 ‫چرا که نه؟ چون,,, 1628 02:15:26,536 --> 02:15:29,372 ‫چون مطمئن نیستم که ‫دوباره باردار می‌شم یا نه 1629 02:15:29,455 --> 02:15:33,000 ‫دکترمون می‌گه مستعد ذات الریه ام 1630 02:15:33,584 --> 02:15:36,462 ‫پوستم به نازکیِ پوست موقرمزهاست 1631 02:15:36,546 --> 02:15:40,383 ‫نمی‌خوام بدونِ چشیدن طعم اون شادمانیی ‫که تو چشیدی از دنیا برم 1632 02:15:44,762 --> 02:15:47,640 ‫‌آن‌وقت بچه رو کجا نگه می‌داری؟ این‌جا؟ 1633 02:15:47,723 --> 02:15:49,183 ‫تو مخالفی؟ 1634 02:15:49,767 --> 02:15:51,477 ‫نه 1635 02:15:51,561 --> 02:15:55,439 ‫نزدیک شافهاوزن یک معلم ‫روستایی می‌شناسم, آقای رُل 1636 02:15:55,523 --> 02:16:00,486 ‫شاید تا وقتی که کار طلاق صورت بگیره ‫از بچه نگه داری کنه 1637 02:16:01,737 --> 02:16:04,073 ‫اما تو تازه 5 ماهته 1638 02:16:04,740 --> 02:16:08,536 ‫وکیلم می‌گه کار طلاق ممکنه یک سال طول بکشه 1639 02:16:08,619 --> 02:16:11,289 ‫تا اون‌وقت کارلین نباید بی‌گدار به آب بزنه 1640 02:16:11,372 --> 02:16:14,834 ‫خیلی چیزها در خطره, از ‫بخت بد، پای کلی پول در میونه 1641 02:16:15,668 --> 02:16:17,587 ‫تو تنها سفر نخواهی کرد 1642 02:16:18,212 --> 02:16:19,839 ‫من همراهش سفر می‌کنم 1643 02:16:19,922 --> 02:16:24,468 ‫من این‌جا هیچ قید و بندی ندارم و می‌خوام ‫آنچه رو که در پاریس دیدم فراموش کنم 1644 02:16:24,552 --> 02:16:28,681 ‫شاید یاری رساندن به یک زن باردار ‫دوباره ایمانم رو به انسانیت تقویت کنه 1645 02:16:32,226 --> 02:16:34,687 ‫- دالبرگ چقدر پول می‌ده؟ ‫- دالبرگ؟ هیچی 1646 02:16:34,770 --> 02:16:37,106 ‫او خبر نداره, باهاش به هم زدم 1647 02:16:45,114 --> 02:16:46,782 ‫ما قراری داشتیم، لین 1648 02:16:47,325 --> 02:16:50,453 ‫قرار گذاشتیم همیشه همه‌چیز رو به هم بگیم 1649 02:16:51,120 --> 02:16:55,208 ‫اینکه من و تو به همدیگه نزدیک‌تر باشیم ‫تا به مردهامون 1650 02:16:55,291 --> 02:16:57,460 ‫این سوگند دیگه اعتباری نداره 1651 02:17:23,819 --> 02:17:27,240 ‫یعنی آب خیلی از سر گذشته؟ 1652 02:17:27,323 --> 02:17:31,285 ‫من تو زندگی عملی تعریفی ندارم, ‫حتی موقع دنیا آمدن پسرم خواب بودم 1653 02:17:31,369 --> 02:17:34,580 ‫ولی ویلهلم از قماش دیگریه, ‫عملگراست، پاش روی زمینه 1654 02:17:34,664 --> 02:17:36,457 ‫خوشحال می‌شه به یک دوست کمک کنه 1655 02:17:36,540 --> 02:17:38,042 ‫آره 1656 02:17:38,125 --> 02:17:40,127 ‫تکلیف "اگنس" چی می‌شه؟ 1657 02:17:40,211 --> 02:17:44,465 ‫در سوئیس یک بخش دیگه رو شروع می‌کنم ‫و برات می‌فرستم 1658 02:17:44,548 --> 02:17:46,717 ‫داری می‌گریزی؟ 1659 02:17:46,801 --> 02:17:49,053 ‫نمی‌تونم این‌جا بمونم, ‫احساس می‌کنم [خواهرم] ازم بیزاره 1660 02:17:49,136 --> 02:17:50,763 ‫نه، برای چی؟ 1661 02:17:50,846 --> 02:17:53,099 ‫به‌ش نگفتم که در توبینگن ‫دیدار کردیم 1662 02:17:53,182 --> 02:17:55,142 ‫من هم نگفتم 1663 02:17:55,226 --> 02:17:57,395 ‫احساس می‌کنه به‌ش خیانت شده 1664 02:17:59,021 --> 02:18:02,024 ‫یک سوالی هست که محققا ازت نخواهم پرسید 1665 02:18:03,192 --> 02:18:05,194 ‫پس نپرس 1666 02:18:06,654 --> 02:18:09,699 ‫اگر می‌شد جواب می‌دادم ‫و فریاد می‌کشیدم 1667 02:18:11,367 --> 02:18:13,035 ‫بیا 1668 02:18:13,536 --> 02:18:17,123 ‫اگر دنبال ملایمتی، ‫در اون اتاق دنبالش بگرد 1669 02:18:28,217 --> 02:18:31,387 ‫- تنها خواسته‌ی من تو هستی, زندگی من تو ای ‫- من تمامِ خواسته‌ی تو نیستم 1670 02:18:32,555 --> 02:18:34,724 ‫من به قدر کافی خوب نیستم 1671 02:18:36,559 --> 02:18:39,061 ‫در توبینگن، متلک می‌شنیدم! 1672 02:18:39,145 --> 02:18:42,773 ‫حالا از خودم بوی فاحشگی استشمام می‌کنم 1673 02:18:42,857 --> 02:18:46,319 ‫اصلا یادم نمی‌آدم که دالبرگ ‫من رو فریفت یا من او رو 1674 02:18:46,402 --> 02:18:50,072 ‫یادم نمی‌آدم طی این چند ماه ‫با چه مردهایی بودم 1675 02:18:51,198 --> 02:18:55,369 ‫- به خودت آسیب نزن ‫- مجبورم، وگرنه نمیتونم برم 1676 02:18:55,453 --> 02:18:59,999 ‫احساس گناه، پلیدی و ناکامی کردن ‫هیچ جای افتخاری نداره 1677 02:19:00,082 --> 02:19:03,085 ‫شادکامیه که به تلاش کردن می‌ارزه 1678 02:19:05,087 --> 02:19:07,173 ‫برای اون معلم نامه می‌نویسم 1679 02:19:07,256 --> 02:19:10,009 ‫صبح روی میز آشپزخانه می‌یابی‌ش 1680 02:19:11,552 --> 02:19:13,346 ‫هروقت که رفتی بیدارم کن 1681 02:19:13,429 --> 02:19:16,932 ‫- شش ماه دیگه برمی‌گردی، مگه نه؟ ‫- برمی‌گردم وایمار, هروقت که آزاد شدم 1682 02:19:17,016 --> 02:19:20,478 ‫هرروز نامه‌نگاری می‌کنیم, ‫باید از احوالت باخبر باشم 1683 02:19:21,562 --> 02:19:23,564 ‫بگذار رویای سه‌نفره‌مون رو زندگی کنیم، ‫خواهش می‌کنم 1684 02:19:24,231 --> 02:19:27,693 ‫در وایمار, هروقت که ‫همگی کنار هم بودیم 1685 02:19:46,712 --> 02:19:48,339 ‫برات نامه می‌نویسیم 1686 02:20:31,507 --> 02:20:33,926 ‫«همچنان، دوست دارم بدانم که خوبی هستی,,, 1687 02:20:34,009 --> 02:20:36,762 ‫و ویلهلم نیز عصای دستت بوده است، ‫که البته از این بابت مطمئن هستم 1688 02:20:47,690 --> 02:20:49,108 ‫این‌جا همه‌چیز خوب است، لین 1689 02:20:49,191 --> 02:20:51,569 ‫پسر نیش زنبوری خورد و تب کرد 1690 02:20:51,652 --> 02:20:53,988 ‫شارلت اسمی درخورد برای شما یافت: 1691 02:20:54,071 --> 02:20:57,116 ‫"مریم و یوسف در جستجوی اصطبل" 1692 02:21:06,876 --> 02:21:09,295 ‫ویلهلم، اکنون مستقیم به تو می‌نویسم 1693 02:21:09,378 --> 02:21:14,008 ‫حسی به من و شارلت می‌گوید ‫که نام شما را در عالم صدا می‌زنیم 1694 02:21:14,091 --> 02:21:18,137 ‫به شارلت بگو که نوشتن آخرین ‫بخش‌های "اگنس" را شخصا به پایان رساندم 1695 02:21:21,265 --> 02:21:26,395 ‫آقای رُل نوشته از پیش او رفتی ‫تا در ماه اکتبر بازگردی، صحت دارد؟ 1696 02:21:29,440 --> 02:21:30,608 ‫صحت دارد؟ 1697 02:21:48,584 --> 02:21:49,585 ‫بایست 1698 02:21:50,961 --> 02:21:52,087 ‫بایست 1699 02:22:06,310 --> 02:22:08,020 ‫شنیدی؟ 1700 02:22:13,817 --> 02:22:16,028 ‫نیرو؟ طبیعت؟ 1701 02:22:53,315 --> 02:22:56,735 ‫دوستش دارم, خیلی دوستش دارم 1702 02:22:56,819 --> 02:22:58,821 ‫به من تعلق داره 1703 02:23:03,492 --> 02:23:06,579 ‫مراقبم باش، ویلهلم، نجاتم بده 1704 02:23:06,662 --> 02:23:12,001 ‫- از چی؟ ‫- از خودم، هوسم, نجاتم بده 1705 02:23:23,971 --> 02:23:25,639 ‫- «حالت خوب است؟» ‫- فریاد بزن 1706 02:23:25,723 --> 02:23:27,975 ‫«آیا ناخوشی؟ تا الان باید زایمان کرده باشی» 1707 02:23:28,058 --> 02:23:29,852 ‫«پاسخم را بفرست» 1708 02:23:30,644 --> 02:23:34,106 ‫«شارلت رو نیز بسیار نگران ‫است, آیا اتفاقی برایت افتاده؟» 1709 02:23:44,700 --> 02:23:46,118 ‫زایش 1710 02:23:47,411 --> 02:23:50,122 ‫16م آگست 1711 02:23:52,207 --> 02:23:55,419 ‫1794 1712 02:23:57,046 --> 02:23:58,005 ‫یک پسر 1713 02:23:58,088 --> 02:24:00,966 ‫رُل نامه نوشت که کار زایمان ‫به خوبی پیش رفته 1714 02:24:02,009 --> 02:24:05,304 ‫چرا خبری از خود نمی‌دهی؟ ‫نوشتن را فراموش کرده این؟ 1715 02:24:08,974 --> 02:24:11,143 ‫وُلزگن را گم کرده ای؟ 1716 02:24:16,398 --> 02:24:19,151 ‫حتی در روستاهای کوهستانی سوییس نیز ‫هستند کاتبانی 1717 02:24:19,234 --> 02:24:21,862 ‫که برای آنان که نمی‌توانند، نامه می‌نویسند 1718 02:24:21,945 --> 02:24:23,864 ‫چنان کسی را پیدا کن» 1719 02:24:23,947 --> 02:24:26,241 ‫فعلا کفایت می‌کنه 1720 02:24:33,582 --> 02:24:38,212 ‫«کارلین، ای داد بیداد، کجا هستی؟ ‫کارلین، چرا برنمی‌گردی؟» 1721 02:24:38,295 --> 02:24:40,839 ‫وقتی اون‌قدری بزرگ شد که عقلش برسه، ‫به‌ش بگو برمی‌گردم 1722 02:24:40,923 --> 02:24:43,676 ‫بگو که مادرش به زودی به سراغش می‌آد 1723 02:25:09,576 --> 02:25:13,288 ‫کارلین فن بلویتز، ‫به زودی در ژنو، سوییس 1724 02:25:44,987 --> 02:25:47,197 ‫دست‌کم اتفاقی براش نیفتاده 1725 02:25:51,493 --> 02:25:53,704 ‫اما چه ملودرامی! 1726 02:25:56,832 --> 02:26:00,043 ‫در همین اثنا، بلویتز با طلاق ‫موافقت نموده بود 1727 02:26:00,127 --> 02:26:03,922 ‫سوابق رسمی در رودل‌اشتات به عنوان گواه ‫قید شدند: 1728 02:26:04,006 --> 02:26:06,800 ‫ناسازگاری زناشویی ده ساله 1729 02:26:06,884 --> 02:26:10,929 ‫کارلین فن لنگفلد از شوهر اول خود ‫غرامتی دریافت نمی‌کند 1730 02:26:11,013 --> 02:26:14,266 ‫اما افزون بر آگاه‌سازی خانواده شیلر ‫از طلاق خود 1731 02:26:14,349 --> 02:26:17,770 ‫خبر ازدواج قریب الوقوع خود با ‫وُلزُگن، در سوئیس، را نیز به آنان اطلاع داد 1732 02:26:17,853 --> 02:26:22,107 ‫او نوشت «ویلهلم خود را به عنوان همراهی ‫وفادار و دوست‌داشتنی اثبات کرده است» 1733 02:26:22,191 --> 02:26:26,945 ‫او همان مرد و حافظی است که ‫همیشه می‌جستمش, برای من خوشحال باشید» 1734 02:26:27,029 --> 02:26:29,823 ‫عجیب بود که او هیچ اسمی از فرزند خود ‫به میان نیاورده بود 1735 02:26:29,907 --> 02:26:35,120 ‫کودکی که شیلر از زاده شدن و پناه گرفتنش ‫نزد آقای رُل آگاه بود 1736 02:26:35,204 --> 02:26:37,456 ‫از آن روز به بعد ‫شیلر کارلین را,,, 1737 02:26:37,539 --> 02:26:39,583 ‫"زنی که بله گفتن بلد نیست" صدا می‌کرد 1738 02:26:41,710 --> 02:26:43,295 ‫یک سال بعد 1739 02:26:43,378 --> 02:26:47,925 ‫تاریخ تولد آدلف در دفتر ثبت ‫شافهاوزن به 1795 تغییر کرد 1740 02:26:48,008 --> 02:26:54,056 ‫یحتمل، برای پنهان کردن این حقیقت ‫که فرزند کارلین نامشروع بود 1741 02:26:57,893 --> 02:27:00,646 ‫این لباس هم باید بسته‌بندی بشه 1742 02:27:00,729 --> 02:27:05,692 ‫اگر قرار باشه در وایمار بمیرم، ‫دوست دارم با این لباس ببینندم 1743 02:27:05,776 --> 02:27:07,319 ‫بسیار خوب، مادام 1744 02:27:07,402 --> 02:27:09,863 ‫باید همه‌چیز رو مکتوب کنم، شونکه 1745 02:27:09,947 --> 02:27:14,326 ‫تا اگر کار به جای بیخ کشید، ‫مجبور نشی سر تک تک جزئیات,,, 1746 02:27:14,409 --> 02:27:17,162 ‫با دخترهام چک و چونه بزنی 1747 02:27:17,246 --> 02:27:18,580 ‫بسیار خوب 1748 02:27:19,206 --> 02:27:24,419 ‫دوست دارم در محاصره‌ی ده کتاب دلخواهم باشم 1749 02:27:25,754 --> 02:27:28,173 ‫- ولتر ‫- ولتر 1750 02:27:29,091 --> 02:27:32,261 ‫و مجموعه نوشته‌های شوهرم 1751 02:27:32,344 --> 02:27:33,345 ‫بله 1752 02:27:33,428 --> 02:27:36,139 ‫و عهد جدید و,,, 1753 02:27:36,223 --> 02:27:37,599 ‫مادام؟ 1754 02:27:39,393 --> 02:27:43,814 ‫دوست دارم این مجموعه رو به شارلت ببخشم 1755 02:27:44,898 --> 02:27:47,651 ‫تمیز پارچه‌پیچش کن 1756 02:27:47,734 --> 02:27:51,029 ‫و اون دو پارچ همراهش رو هم ‫تمیز کن 1757 02:27:51,113 --> 02:27:53,699 ‫و همه رو بگذار در بالکن 1758 02:27:53,782 --> 02:27:54,741 ‫بسیار خوب 1759 02:27:54,825 --> 02:27:58,203 ‫پس تا قبل از اینکه برسیم وایمار ‫بوی گند پُلیش رفته 1760 02:27:58,287 --> 02:27:59,371 ‫بله 1761 02:28:20,517 --> 02:28:22,227 ‫شونکه، نامه 1762 02:28:25,188 --> 02:28:29,026 ‫گریه نکن شونکه، وگرنه مجبوری ‫از نو بنویسی 1763 02:28:31,862 --> 02:28:34,156 ‫«فرزندان عزیزم 1764 02:28:36,158 --> 02:28:40,746 ‫برای جلوگیری از سوءتفاهمات 1765 02:28:40,829 --> 02:28:43,582 ‫برای هردوی شما نامه‌ای یکسان می‌نویسم» 1766 02:28:43,665 --> 02:28:45,125 ‫اواخر بهار 1802 1767 02:28:45,208 --> 02:28:49,504 ‫پزشک من، با توجه به درد لاعلاج کلیه که ‫تشخیص آن اما و اگری برنمی‌داشت 1768 02:28:50,297 --> 02:28:57,012 ‫مرا از کوتاهی عمر پیش روی خود ‫آگاه ساخته است 1769 02:28:59,890 --> 02:29:04,686 ‫و بر آنم داشت تا زمانی که هنوز ‫توانی دارم 1770 02:29:06,063 --> 02:29:09,024 ‫به تمام امور دنیوی خود سر و سامانی بدهم 1771 02:29:10,025 --> 02:29:13,403 ‫در کنار تمام امور مالی و مادی 1772 02:29:13,487 --> 02:29:16,531 ‫می‌خواهم تکلیف روابطمان روشن شود 1773 02:29:17,199 --> 02:29:19,701 ‫به خصوص روابط شما 1774 02:29:25,540 --> 02:29:28,335 ‫ظرف دو روز به وایمار سفر خواهم کرد,,,» 1775 02:29:28,418 --> 02:29:30,295 ‫- سرویس غذاخوری ‫- آرام باش، پسر 1776 02:29:30,379 --> 02:29:31,838 ‫شونکه، سرویس غذاخوری 1777 02:29:31,922 --> 02:29:37,052 ‫«,,,و مایل ام هردوی شما را ببینم، ‫شارلت و کارلین، آن‌جا، در کنار هم» 1778 02:29:39,721 --> 02:29:41,556 ‫کارلین می‌تونه لباس خوابش رو تنش کنه 1779 02:29:42,933 --> 02:29:44,726 ‫یالا، کارلین کوچولو 1780 02:29:51,108 --> 02:29:52,234 ‫شب خوش 1781 02:29:52,317 --> 02:29:56,321 ‫عجیبه که در وایمار با وجود 500 قدم فاصله 1782 02:29:56,405 --> 02:29:58,240 ‫آدم‌ به ندرت دیگری رو می‌بینه 1783 02:30:00,409 --> 02:30:02,744 ‫بله، وایمار مثل یک هزارتوئه 1784 02:30:03,662 --> 02:30:06,415 ‫فریتز می‌تونه تعریف کنه 1785 02:30:12,421 --> 02:30:13,755 ‫ارنست، بیا این‌جا 1786 02:30:17,467 --> 02:30:21,680 ‫نظرت درباره ریشم چیه؟ ‫فقط به خاطر تو بلندش کردم 1787 02:30:21,763 --> 02:30:23,849 ‫به قدر کافی نرم هست؟ 1788 02:30:23,932 --> 02:30:25,267 ‫خب 1789 02:30:57,632 --> 02:31:02,721 ‫رایزن سلطنتی، گُته می‌پرسند که ‫مادر-خانمت به سلامت رسید؟ 1790 02:31:02,804 --> 02:31:06,224 ‫- چی به‌شون بگم؟ ‫- حقیقت رو, ماهم چشم‌به‌راه ایم و نگران 1791 02:31:06,308 --> 02:31:08,560 ‫- براش می‌نویسم, قلمم کجاست؟ ‫- می‌آرمش 1792 02:31:08,643 --> 02:31:10,854 ‫نه، صبر کن, ‫می‌آم اون‌جا می‌نویسم 1793 02:31:17,444 --> 02:31:22,324 ‫با این وضع چطور به خوندن ادامه بدم؟ ‫کارل، این داستان درباره شماست 1794 02:31:23,867 --> 02:31:29,122 ‫پدرت یک داستان درباره کارل و ارنست نوشته 1795 02:31:29,206 --> 02:31:32,084 ‫دو تا پسر از بیخ و بن شرور! 1796 02:31:32,167 --> 02:31:34,294 ‫دو تا گردن‌کلفت,,, 1797 02:31:34,377 --> 02:31:41,009 ‫به نظر من که یک نابغه تمام کارهای ‫نبوغ‌آمیزش رو نادانسته انجام می‌ده 1798 02:31:43,011 --> 02:31:44,721 ‫- شب خوش ‫- شب خوش 1799 02:31:44,805 --> 02:31:47,349 ‫یک پیغام برای رایزن ‫سلطنتی شیلر، و خانواده دارم 1800 02:31:51,186 --> 02:31:53,063 ‫خب، کجا بودیم؟ 1801 02:31:54,523 --> 02:31:58,693 ‫کالسکه‌ی مادام لنگفلد در میانه راه ‫اسیر گل شده 1802 02:31:58,777 --> 02:32:01,947 ‫حال همه خوبه و نوشیدنی‌ گرم هم ‫فراهم آمده 1803 02:32:02,030 --> 02:32:03,949 ‫اما تا پیش از فردا امکان حرکت نیست 1804 02:32:04,032 --> 02:32:06,326 ‫- یعنی در کالسکه می‌مونند؟ ‫- آره 1805 02:32:06,409 --> 02:32:08,245 ‫بخت با مامان یار بود 1806 02:32:08,328 --> 02:32:11,456 ‫- من می‌رم طرف‌شون ‫- نه، همین‌جا بمون 1807 02:32:11,540 --> 02:32:13,792 ‫بیایید اول نامه به رایزن سلطنتی رو بنویسیم 1808 02:32:13,875 --> 02:32:15,502 ‫آنا، کمکم کن بچه‌ها رو بخوابونم 1809 02:32:15,585 --> 02:32:17,963 ‫هروقت مامان رسید برمی‌گردیم 1810 02:32:18,046 --> 02:32:19,756 ‫می‌ریم خونه 1811 02:32:22,092 --> 02:32:23,885 ‫به زودی خونه ایم 1812 02:32:27,556 --> 02:32:30,725 ‫- خب پس,,, ‫- همون‌جا، به همون شیوه 1813 02:32:31,893 --> 02:32:32,894 ‫تا فردا 1814 02:32:34,896 --> 02:32:37,149 ‫برای چی بوفه رو گذاشته جلوی ورودی سالن؟ 1815 02:32:37,232 --> 02:32:38,650 ‫مسخره‌ست 1816 02:32:42,946 --> 02:32:47,492 ‫کار خرده-برژوامآبانه‌ایه, ‫انگار که وسایلش رو تو بخت‌آزمایی برده 1817 02:33:19,941 --> 02:33:22,861 ‫مامان، از اینکه پیش‌مون هستی ‫خیلی خوشحال ایم 1818 02:33:42,631 --> 02:33:47,260 ‫می‌بینم که همچنان جز مادرت ‫شبیه هیچکس نیستی 1819 02:33:48,261 --> 02:33:50,555 ‫پدرت پشیمان نیس [که قید تو را زده]؟ 1820 02:33:50,639 --> 02:33:52,390 ‫ همین‌جوری هم خوشحاله 1821 02:33:52,974 --> 02:33:56,895 ‫- چند سالته، آدلف؟ ‫- شش سال‌مه، مادر عزیز 1822 02:33:56,978 --> 02:33:58,188 ‫واقعا که 1823 02:33:58,939 --> 02:34:01,358 ‫نسبت به سن‌ت قدبلندی 1824 02:34:01,441 --> 02:34:05,028 ‫اون چهار سال اول رو که سوییس بودی، ‫پیش از اینکه مادرت بیاردت این‌جا 1825 02:34:05,111 --> 02:34:07,280 ‫یادت می‌آد؟ 1826 02:34:07,364 --> 02:34:08,657 ‫نه 1827 02:34:10,492 --> 02:34:13,954 ‫آبشار راین چطور؟ ‫اصلا اون‌جا نرفتی؟ 1828 02:34:14,037 --> 02:34:15,580 ‫چرا, اون‌جا رو یادمه مادر عزیز 1829 02:34:15,664 --> 02:34:16,998 ‫آره 1830 02:34:17,082 --> 02:34:19,918 ‫من هم از آبشار راین خاطراتی دارم 1831 02:34:20,001 --> 02:34:23,672 ‫مال وقتیه که مادرت و خاله‌ت ‫هنوز خیلی جوان بودند 1832 02:34:23,755 --> 02:34:26,341 ‫و همدیگر رو خیلی دوست داشتند 1833 02:34:26,424 --> 02:34:27,968 ‫همیشه رازی رو در گوش هم ‫می‌گفتند 1834 02:34:28,051 --> 02:34:33,265 ‫مادرت همیشه پچپچه‌ای می‌کرد ‫و خاله‌ت همیشه سر تکون می‌داد 1835 02:34:33,348 --> 02:34:34,766 ‫این‌جوری 1836 02:34:37,185 --> 02:34:39,271 ‫پدربزگت,,, 1837 02:34:40,021 --> 02:34:42,649 ‫نگاهش کن، روی دیوار اون‌طرفه 1838 02:34:43,692 --> 02:34:48,530 ‫زود از دنیا رفت، و دخترها ‫خیلی به هم نیاز داشتند 1839 02:34:49,072 --> 02:34:51,783 ‫خاله‌ت دائم سوال می‌کرد ‫«الان دیگه فقیر شدیم؟» 1840 02:34:51,866 --> 02:34:56,162 ‫من می‌گفتم «نه، هنوز نه,,, 1841 02:34:56,246 --> 02:35:03,044 ‫هروقت که فقط یکی از دوازده دست سرویس ‫نهارخوری 26-تکه‌مون باقی مونده بود 1842 02:35:03,670 --> 02:35:07,048 ‫یعنی فقیر شدیم» 1843 02:35:07,674 --> 02:35:09,551 ‫یادت می‌آد، عزیزم؟ 1844 02:35:10,552 --> 02:35:15,515 ‫می‌بینی؟ حالا آخرین دست باقی‌مونده رو ‫آوردم برات 1845 02:35:15,598 --> 02:35:18,059 ‫شونکه، نشونش بده 1846 02:35:22,689 --> 02:35:24,357 ‫و حالا من فقیر شدم 1847 02:35:24,441 --> 02:35:27,068 ‫اما دیگه نیازی به‌ش ندارم 1848 02:35:28,194 --> 02:35:31,114 ‫و خداوندگار عزیز، به زودی ‫دوباره من رو غنی می‌کنه 1849 02:35:31,197 --> 02:35:32,782 ‫مامان، عزیزم 1850 02:35:34,451 --> 02:35:35,744 ‫بله 1851 02:35:36,286 --> 02:35:42,625 ‫اما دوست دارم با خواهرت، باهم، ازش بنوشید 1852 02:35:43,126 --> 02:35:45,086 ‫و اینکه باز دوباره همه‌ش باهم حرف بزنید 1853 02:35:45,170 --> 02:35:48,298 ‫و مثل سابق همدیگر رو دوست بدارید 1854 02:35:49,591 --> 02:35:52,844 ‫و اینکه داماد عزیزم، آقای شیلر 1855 02:35:52,927 --> 02:35:59,726 ‫که در عین اینکه شهرت روزافزونش ‫دل این پیرزن رو بسیار بسیار شاد می‌کنه 1856 02:36:00,435 --> 02:36:06,441 ‫همزمان از بابت اینکه وقتی ‫اولین بار، 13 سال پیش، 1857 02:36:07,275 --> 02:36:11,780 ‫تابستانی در رودل‌اشتات، به دیدن ما آمد، ‫نام و آوازه‌ای رو برای او پیش‌بینی نمی‌کرده 1858 02:36:12,572 --> 02:36:14,449 ‫سحن خجالت‌زده‌ست 1859 02:36:14,532 --> 02:36:17,452 ‫می‌خوام دست از ستیز بردارید 1860 02:36:18,119 --> 02:36:19,788 ‫ما ستیزی نداریم 1861 02:36:20,288 --> 02:36:22,582 ‫شما باهم حرف نمی‌زنید 1862 02:36:22,665 --> 02:36:27,754 ‫برای هم کارت پستال و دعوت‌نامه‌های ‫مودبانه می‌فرستید، و بعد هم مودبانه جواب رد می‌دید 1863 02:36:27,837 --> 02:36:30,048 ‫و سعی می‌کنید به هیچ روی باهم روبرو نشید 1864 02:36:30,131 --> 02:36:32,008 ‫دیگه کافیه 1865 02:36:32,092 --> 02:36:38,139 ‫دوست ندارم این دنیا رو به نحوی بگذارم و برم ‫که انگار یک میدان جنگ پشت سرم باقی گذاشتم 1866 02:36:42,477 --> 02:36:43,895 ‫برای همین آمدم این‌جا 1867 02:36:48,650 --> 02:36:50,610 ‫شما به خودتون آسیب زدید 1868 02:36:53,321 --> 02:36:55,323 ‫بله، آسیب دیده 1869 02:37:40,285 --> 02:37:42,036 ‫من رو بخشیده ای؟ 1870 02:38:01,931 --> 02:38:04,642 ‫- چرا هیچوقت نپرسیدی؟ ‫- چه بپرسم؟ 1871 02:38:04,726 --> 02:38:05,810 ‫این آخرین سرویس غذاخوری‌مه 1872 02:38:05,894 --> 02:38:08,021 ‫- چه باید می‌پرسیدم؟ ‫- یک سوال,,, 1873 02:38:08,104 --> 02:38:10,815 ‫- کدوم؟ ‫- "پدر آدلف کیه؟" 1874 02:38:10,899 --> 02:38:11,858 ‫چرا بپرسم؟ 1875 02:38:11,941 --> 02:38:14,986 ‫با اونهمه مردی که اون دوران تو ‫زندگیت داشتی، خودت هم نمی‌دونستی 1876 02:38:15,069 --> 02:38:16,070 ‫دالبرگ 1877 02:38:16,154 --> 02:38:17,822 ‫- اما من خبر دارم ‫- نه، نداری 1878 02:38:17,906 --> 02:38:20,116 ‫- چرا، می‌دونم ‫- نه، نمی‌دونی 1879 02:38:20,200 --> 02:38:21,159 ‫چرا، می‌دونم 1880 02:38:21,242 --> 02:38:22,994 ‫- دوست نداری تو هم بدونی؟ ‫- نه 1881 02:38:23,077 --> 02:38:25,163 ‫- چرا نه؟ ‫- به من مربوط نیست 1882 02:38:25,246 --> 02:38:26,998 ‫اگه بود چی؟ 1883 02:38:27,624 --> 02:38:29,334 ‫نمی‌خوام بدونم 1884 02:38:29,417 --> 02:38:32,045 ‫- به من مربوط نیست ‫- چرا هیچکس هیچ کاری نمی‌کنه؟ 1885 02:38:34,380 --> 02:38:39,010 ‫بله، شارت خوب و باهوش ‫حالا باید گوش‌هاش رو بپوشونه 1886 02:38:39,093 --> 02:38:40,595 ‫تو به خاطر این بچه به من ‫حسادت می‌کردی 1887 02:38:41,471 --> 02:38:43,723 ‫وقتی در لودویگسبرگ درباره‌ش حرف می‌زدیم,,, ‫چهره‌ت رو,,, 1888 02:38:43,806 --> 02:38:45,850 ‫هیچوقت فراموش نمی‌کنم، هیچوقت 1889 02:38:46,434 --> 02:38:50,146 ‫حالا چی؟ حالا تو بردی, ‫تمام او رو مال خودت کردی 1890 02:38:51,189 --> 02:38:54,901 ‫چطور این مرد رو با ذهنیت کوچک و عوامانه‌ت ‫از عشق مدفون کردی؟ 1891 02:38:54,984 --> 02:38:58,446 ‫چطور این‌قدر احمقی و ‫واقعیت رو نادیده می‌گیری؟ 1892 02:38:58,947 --> 02:39:03,535 ‫هروقت که مسئله‌ای پیش آمد ‫پشت شوهرم رو خالی کردی 1893 02:39:03,618 --> 02:39:06,120 ‫خودت رو انداختی تو دامنش و بعد هم ‫فرار کردی 1894 02:39:08,289 --> 02:39:12,043 ‫ما قسم خورده بودیم همه‌چیز رو ‫در میون بگذاریم 1895 02:39:12,126 --> 02:39:13,461 ‫چی رو باید باهات در میون می‌گذاشتم؟ 1896 02:39:13,545 --> 02:39:16,214 ‫شبی رو که در توبینگن گذروندید؟ 1897 02:39:16,297 --> 02:39:19,551 ‫مردهایی رو که مثل سگ ‫قلاده‌شون رو دست گرفته بودی؟ 1898 02:39:19,634 --> 02:39:22,720 ‫تو زندگی عاطفی یک بانوی فئودال ورشکسته ‫رو پی گرفتی 1899 02:39:22,804 --> 02:39:24,556 ‫تو فرانسه، سر امثال تو رو ‫زیر گیوتین می‌گذارن 1900 02:39:24,639 --> 02:39:26,933 ‫درسته، چون اون‌جا قرار بود ‫که آزادی رو حکم‌فرما کنند 1901 02:39:27,016 --> 02:39:29,894 ‫اما در عوض مدفونش کردند 1902 02:39:29,978 --> 02:39:32,146 ‫اون‌ها برای آزادی واقعی ‫زیاده کوچک بودند 1903 02:39:32,230 --> 02:39:36,317 ‫منظور اون‌ها آزادی در تخت خواب نبود, ‫شوهرت رو نگاه کن 1904 02:39:36,401 --> 02:39:40,488 ‫چقدر غم‌بار, وقتی که تو مشغول عیش و ‫عشرتی این مرد تودار و قوی ساکت می‌مونه 1905 02:39:40,572 --> 02:39:44,492 ‫خانم‌ها، خانم‌ها، ‫همه ما دوست داریم شاهد طغیان شما باشیم 1906 02:39:44,576 --> 02:39:48,496 ‫شنیدن توهین‌هایی که شما به هم می‌کنید بسیار ‫هیجان‌انگیزه، اما پای مردهاتون رو وسط نکشید 1907 02:39:53,668 --> 02:39:54,877 ‫لولو! 1908 02:39:59,340 --> 02:40:02,343 ‫پزشک! یکی پزشک خبر کنه! 1909 02:40:04,178 --> 02:40:05,513 ‫لولو! 1910 02:40:07,390 --> 02:40:10,935 ‫- این حمله از همیشه بدتر به نظر می‌رسه ‫- همیشه همین‌جوری بود 1911 02:40:11,019 --> 02:40:13,021 ‫این‌جوری نبود 1912 02:40:14,564 --> 02:40:19,444 ‫- برف‌ها که آب می‌شن من می‌ترسم ‫- اما خیلی وقت پیش آب شدن، عزیزم 1913 02:40:22,822 --> 02:40:24,407 ‫بگذار کمک کنم 1914 02:40:25,033 --> 02:40:26,701 ‫ببریمش به بستر 1915 02:40:34,500 --> 02:40:37,420 ‫شونکه، لگن رو ببر بیرون لطفا 1916 02:40:37,503 --> 02:40:39,547 ‫امروز همین‌جا می‌مونم 1917 02:40:41,257 --> 02:40:43,384 ‫باید تا شب صبر کنیم 1918 02:40:45,762 --> 02:40:47,972 ‫یالا، تخت‌هاتون رو نشون‌تون می‌دم 1919 02:40:52,060 --> 02:40:54,771 ‫طوریم نیست, ‫تو اون‌یکی اتاق می‌خوابم 1920 02:40:56,856 --> 02:41:01,027 ‫بگذار باز هم حرف بزنند و قشقرق ‫به پا کنند 1921 02:41:01,110 --> 02:41:03,154 ‫از این صدا خوشم می‌آد 1922 02:41:03,946 --> 02:41:06,032 ‫شاید کمی آواز هم خوب باشه 1923 02:41:16,584 --> 02:41:18,002 ‫ممنونم، هانس 1924 02:41:30,932 --> 02:41:34,602 ‫تمام زنان خاندان فن لنگفلد استعداد ‫شگرفی دارند در برگزیدن مردانی که,,, 1925 02:41:37,271 --> 02:41:41,025 ‫در شتافتن به دیار باقی پیشگام اند 1926 02:41:42,985 --> 02:41:46,114 ‫و سرانجام، هر سه‌ی آن بیوه‌ها ‫کنار هم خواهند ماند 1927 02:41:46,989 --> 02:41:51,577 ‫و در کنار هم با دلسوزی ‫از شوهران مرحوم خود یاد می‌کنند 1928 02:41:53,579 --> 02:41:57,125 ‫شاید همینه که اون‌ها رو کنار هم ‫نگه می‌داره 1929 02:41:59,293 --> 02:42:01,087 ‫چیزی که خودشون درست ‫درکش نمی‌کنند 1930 02:42:02,296 --> 02:42:05,633 ‫چون که، صرف نظر از همه‌چیز، ‫به چشم‌شون طبیعی جلوه می‌کنه 1931 02:42:06,300 --> 02:42:09,804 ‫و شیلر هم همیشه به دنبال همین تثلیث بود 1932 02:42:09,887 --> 02:42:12,515 ‫جامعه‌ی زنانه‌ای که 1933 02:42:13,307 --> 02:42:16,477 ‫در تابستان 1788 1934 02:42:17,478 --> 02:42:20,314 ‫او رو در خود راه داده بود 1935 02:42:27,155 --> 02:42:31,993 ‫سپس او رو نه به بهشت، که به ‫زندان انفرادی ازدواج فرستادند 1936 02:42:34,704 --> 02:42:38,750 ‫حالا، درست در همین لحظه 1937 02:42:39,500 --> 02:42:43,171 ‫در پیشگاه بیماری مرگ‌بار او، ‫یک بار دیگر به این نکته پی می‌برند 1938 02:42:44,797 --> 02:42:48,551 ‫که او پناهنده‌ای‌ست در سیاره‌‌ای سرد و بایر 1939 02:42:49,218 --> 02:42:52,555 ‫غریب، و بیگانه در این دنیا 1940 02:42:53,681 --> 02:42:55,850 ‫او که هیچوقت در جستجوی خانه‌ای نبود 1941 02:42:56,726 --> 02:42:59,228 ‫اما در میان آن‌ها خانه‌ای یافت 1942 02:43:28,716 --> 02:43:30,384 ‫لین 1943 02:43:43,439 --> 02:43:44,774 ‫لُته 1944 02:43:51,614 --> 02:43:57,787 ‫فردریش فن شیلر دگربار، چون سابق، پیروز ‫زورآزمایی با بیماری خود شد و بهبود یافت 1945 02:43:57,870 --> 02:44:02,041 ‫و سه سال بعد بود که تن رنجورش ‫را تسلیم کرد 1946 02:44:02,124 --> 02:44:06,295 ‫و در ماه می 1805، در 45 سالی ‫مُرد 1947 02:44:07,588 --> 02:44:13,010 ‫کارلین فن ولزُگن در سنین بالا ‫زندگی‌نامه کامل دوستش را نوشت 1948 02:44:13,094 --> 02:44:17,890 ‫فنون نوین چاپ از مدت‌‌ها پیش ‫روی کار آمده بودند 1949 02:44:17,974 --> 02:44:22,311 ‫و این اثر با تیراژی چاپ می‌شد که ‫شیلر به خواب هم نمی‌دید 1950 02:44:26,649 --> 02:44:31,904 ‫شاید شمارِ بی‌شمار خوانندگان بود ‫که کارلین را از بی‌ملاحظگی ترساند 1951 02:44:31,988 --> 02:44:36,868 ‫و او را از ذکر هرگونه جزئیات صمیمانه ‫از زندگی خود، در زندگی‌نامه [شیلر] بازداشت 1952 02:44:36,951 --> 02:44:41,455 ‫و اندکی پیش از مرگ، تمامی مدارک ‫مکتوبِ مربوط به گذشه را نابود کرد 1953 02:44:43,332 --> 02:44:46,711 ‫و اطلاع از اینکه آیندگان هیچگاه ‫نخواهند دانست 1954 02:44:46,794 --> 02:44:49,589 ‫که میان این سه تن چه گذشته است 1955 02:44:49,672 --> 02:44:52,049 ‫برای او مایه آرامش بود 1956 02:44:53,759 --> 02:44:57,555 ‫گرچه، بر خلاف میل او، ‫تک‌ یادداشتی باقی ماند 1957 02:44:57,638 --> 02:45:02,685 ‫همانی که در تابستان 1788 به ‫دست او رسیده، و متن آن چنین بود: 1958 02:45:02,768 --> 02:45:05,855 ‫«دیشب، و یا امروز صبح، ‫رشته امور بیرون از دستان من بود 1959 02:45:05,938 --> 02:45:10,192 ‫و شاید عصر امروز به یک ضیافت نهار ‫دیرهنگام دعوت شوم، از طرف رنگمان 1960 02:45:10,276 --> 02:45:12,111 ‫پزشکی که در این جا به مداوای من می‌پردازد 1961 02:45:12,194 --> 02:45:15,573 ‫اما بعد، دزدانه به سوی تو می‌آیم» 1962 02:45:19,194 --> 02:47:15,573 رسانه اینترنتی برتر موویز bartarMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال 1963 02:50:45,527 --> 02:50:49,031 ‫خواهران دلدار