ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫[سال ۱۹۸۱]
‫رسیدیم بارسلونا.
‫خواکین، به برادرت کمک کن.
‫بیا.
‫این رو بردار.
‫اون یکی رو نگه‌دار.
‫رومان، نذار مامانت چیزی بلند کنه.
‫این کیه؟
‫برو گم‌شو.
‫چه وضعشه؟
‫هر روز خدا می‌ذارن ‫یه مشت تفاله‌ی به‌دردنخور بیان اینجا.
‫ولش کن.
‫انگار خیلی گرسنه‌ای.
‫بی‌خیال، بچه‌ها. بیاید بریم. آره.
‫بازنده.
‫اصلاً بهشون توجه نکن. ‫اونا دردسرسازن.
‫چی می‌تونم براتون بیارم؟
‫دوتا قهوه فوری.
‫ببخشید؟ می‌دونی کی این دور و بر ‫می‌تونه واسه‌مون کار جور کنه؟
‫اون یارو. ‫که اون گوشه‌ست.
‫اسمش سالازاره.
‫سلام، صبح‌بخیر، آقای سالازار.
‫صبح‌بخیر، بچه‌ها.
‫من و داداشم دنبالم کار می گردیم. ‫هر کاری که باشه.
‫شرمنده.
‫گوش کن، اگه نیازمون داشته باشی ‫حتی شبانه‌روزی هم کار می‌کنیم.
‫داداشم قویه. ‫به اندازه‌ی سه تا مرد کار می‌کنه.
‫انگار چهارتا کارگر گرفتی ‫ولی پول دوتا کارگر رو میدی.
‫پس فقط باید اون رو استخدام کنم.
‫آره.
‫ولی منم به اندازه‌ی سه نفر ‫فکرم کار می‌کنه.
‫فعلاً که تو اسکله‌‌هامون جایی نداریم.
‫ولی اگه کسی خواست بره،
‫شما دونفر رو مدنظر قرار میدم.
‫اسماتون چیه؟
‫رومان و خواکین مانچادو.
‫ببخشید تا اینجا کشوندم‌تون.
‫اونا یه جسد پیدا کردن که ‫توسط موج‌شکن‌ها شناور شده...
‫و می‌خوایم یه کمکی بهمون بکنی ‫تا بتونیم شناساییش کنیم.
‫«گارد غیرنظامی»
‫این ماهیگیرها زنگ خطر رو به صدا درآوردن...
‫و حقیقتش رو بخوای ‫اصلاً جلوه‌ی خوبی نداره.
‫مشکوکیم که یکی از کارگرای شما باشه، ‫لوسیو ناوارو.
‫بعد از شیفت دیشبش خونه نرفته.
‫همسرش گزارش مفقودیش رو داده بوده.
‫گوش کن، بین خودم و خودت بمونه، ‫لوسیو دوران سختی رو داره پشت سر می‌ذاره.
‫و اخیراً هم داره تو ‫یه سری چیزا زیاده‌روی می‌کنه.
‫خودشه. ‫لوسیوی بیچاره.
‫[قسمت دوم: زنده باد پادشاه]
‫«تماس‌های اخیر»
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام ببینمت.
‫- الان نمی‌تونم. ‫- طبقه‌ی پایینم. فقط یه لحظه.
‫- بذار بیام تو. ‫- بهت که گفتم. الان نه.
‫تازه منتظر کسی هم هستم.
‫چقدر بهت پول میده؟ ‫من دوبرابرش رو میدم.
‫لعنت بهت رومان. ‫شروع نکن.
‫مگه قرار نذاشتیم فردا همدیگه رو ببینیم؟
‫خب به این مفهوم نیست که ‫نتونیم امروز همدیگه رو ببینیم.
‫امشب وقتم آزاده.
‫بذار بیام بالا، دختر.
‫- شب می‌بینمت. ‫- کریس...
‫کریس؟
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫برنده!
‫«جایزه‌ی نقدی»
‫پول کوفتیم رو می‌خوام، ریچی!
‫ریکاردو!
‫فرار نکن، پست‌فطرت!
‫نه! ریکاردو!
‫لعنتی. مسخره.
‫ریکاردو!
‫ای پست‌فطرت خوش‌شانس.
‫تونستیم.
‫رسیدیم به بارسلونا.
‫بابامون بهمون افتخار می‌کنه.
‫مشکلت چیه؟ ‫عجیب می‌زنی.
‫حس بدی دارم، لو.
‫منظورت چیه؟
‫رفتم دیدن چاکته.
‫لعنتی.
‫آینده رو بهم گفت.
‫و اینکه چطوری میمیرم.
‫بهم گفت من...
‫تو ساحل دریای مدیترانه میمیرم.
‫حالا فهمیدم.
‫به خاطر همین به بابا گفته بودی ‫نمی‌خوای بیای اینجا.
‫دست بردار، رفیق.
‫کانتینر کوفتی رو تحویل میدیم و...
‫تو کم‌تر از 24 ساعت برمی‌گردیم مکزیک.
‫هیچ بلایی قرار نیست سر تو بیاد.
‫خودت می‌دونی خودم مراقبتم.
‫نمی‌تونی اینکار رو باهام بکنی، بابا. ‫بالای 24 ساعته که لنگر انداختن.
‫اگه بهشون بگم باز هم صبر کنن، ‫راهشون رو می‌کشن و میرن.
‫یه سری اولویت داریم. ‫تامپیکو تو اولویته.
‫کار منه، پس مسئولیتش هم با خودمه.
‫از اَوون به برج مراقبت.
‫اجازه می‌خوایم پهلوگیری رو شروع کنیم.
‫ما برنامه‌ی تخلیه‌ی بار رو ارسال کردیم.
‫آماده و منتظریم.
‫دارید با خواکین مانچادو حرف می‌زنید. ‫پرالتا، گند همه چی دراومده.
‫باید اولویت رو بذارم واسه یه کشتی دیگه.
‫ولی نمی‌خوام مسئله رو شخصیش کنی.
‫ظرف شش ساعت آینده، ‫می‌تونی تخلیه‌ی بار رو شروع کنی.
‫چندتا تیم از بهترین کارگران اسکله‌م رو ‫واست آماده می‌کنم.
‫چی داری میگی، خواکین؟ ‫یه لحظه. روسیو، اونجایی؟
‫آخه ناظر اصلی تویی. ‫می‌خوای چیکار کنـ...
‫واقعاً دیگه داری کم کم عصبانیم می‌کنی، پرالتا.
‫نه بابا، خواکین؟ ‫مرد...
‫اگه می‌خوای تو تاراگونا، بارت رو ‫خالی کنی، میل و صلاح خودته...
‫ولی دیگه نمی‌تونی پات رو ‫تو بارسلونا بذاری.
‫در موردش فکر کن.
‫بیا یه راهی پیدا کنیم، خواکین. ‫روسیو؟
‫یه اسکله به تامپیکو اختصاص بدید.
‫چشم.
‫[سال 1981]
‫مطمئن نیستم کافیه یا نه.
‫باید دوباره حساب کتاب کنم.
‫پنج، ده، پونزده، چهل، چهل و پنج، پنجاه.
‫انقدر سریع نندازشون زمین. ‫یه سانحه‌ای پیش میاد.
‫به چی داری فکر می‌کنی؟
‫از اون‌طرف پول و پله‌ی خوبی نصیب‌مون می‌شه.
‫از دریا.
‫نه از زمین.
‫خب، پول و پله‌ای که امروز شکم‌تون رو ‫سیر می‌کنه از اونجا میاد.
‫پس خیال‌بافی رو بذارید کنار ‫و به کارتون برسید.
‫یه عالمه کار عقب‌افتاده داریم.
‫مانچادو! ‫چندین گونی سیمان ناپدید شده.
‫تا حواسم پرت می‌شه ازم کِش می‌رید.
‫- به خدا کار من نبوده. ‫- لازم نیست قسم بخوری، باشه؟
‫همه‌تون مثل همید.
‫دزد و نمک‌نشناسید.
‫از حقوقت کم می‌کنم.
‫آهای؟
‫همین‌الان گفت کار اون نبوده.
‫عه؟ واقعاً؟
‫خب پس شاید کار خودت بوده.
‫یا کار داداشت.
‫مشکلی ندارم که از دستمزد خودتون کم کنم.
‫نیازی نیست، آقای ماتیاس. جدی میگم. ‫کار خواکین نبوده. مطمئن باشید.
‫زود باشید پس. ‫کارتون رو تموم کنید.
‫دفعه‌ی دیگه ببینم گونی‌های سیمانم کم شدن،
‫اخراجت می‌کنم.
‫و باید بچه‌هات رو هم با خودت ببری.
‫خواکین!
‫سیمان می‌خوای؟ ‫بفرما.
‫برید بیرون.
‫کَرید؟
‫گم شید برید بیرون، به‌دردنخورهای بی‌عرضه.
‫این غرور کوفتی تو آخر ما رو ‫از گشنگی می کُشه.
‫یه کار خیلی بهتر واست پیدا می‌کنم، بابا. ‫به خدا قسم.
‫بفرمایید. آره.
‫برو، برو، برو. ‫شروع کن.
‫فاصله‌تون رو حفظ کنید.
‫خیلی‌خب. حالا دنده سه. ‫دنده سه.
‫اوضاع چطوره، رومان؟
‫زیر اون کانتینر، مرسوله‌ی تزاره.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، مطمئنم.
‫با علامت شما، بچه‌ها!
‫خوبه.
‫داره میاد.
‫خوبه، ریکاردو.
‫- مورا. ‫- چیه؟
‫حواست رو جمع کن. ‫این یکی واسه ماست.
‫مرسوله‌ی تزار.
‫ادامه بده. ‫ما همین‌جاییم.
‫بله؟
‫تخلیه‌ی بار چطوری پیش میره؟ ‫همه چی مرتبه؟
‫آره، همه چی داره طبق برنامه پیش میره. ‫الان داریم مرسوله‌ی تزار رو خالی می‌کنیم.
‫خب پس شاید بتونی توضیح بدی که...
‫چرا اون دوتا سوسک فاضلاب ‫مستقیم دارن میان سمت تامپیکو.
‫نه، اصلاً خبر ندارم.
‫آخه الان چی از جون‌مون می‌خوان؟
‫فلاکو، همین‌الان حل و فصلش کن.
‫حالا که به میکی نیاز داریم کدوم گوریه؟
‫نباید به این یکی گند بزنیم.
‫- چی شده؟ ‫- داشتم با بی‌دست حرف می زدم.
‫گفت دوتا گارد غیرنظامی دارن میان ‫سمتمون که سر از کارمون دربیارن.
‫لعنت بهش.
‫ویکتور.
‫جرثقیل دوم صحبت می‌کنه.
‫گارد غیرنظامی روی اسکله هستن. ‫از افراد خودمون نیستن.
‫اگه کانتینر رو بگردن بدبخت شدیم.
‫هر چقدر می‌تونی زمان بخر. ‫سعی می‌کنم دست به سرشون کنم.
‫پست‌فطرت، بهت که گفته بودم. ‫چرا سروکله‌ی گاردغیرنظامی پیدا شده؟
‫- آروم باش. ‫- لوسیا، گارد غیرنظامی اینجا چیکار می‌کنه؟
‫خودشون حل و فصلش می‌کنن، باشه؟
‫بهتره اون اسپانیایی‌های لعنتی حلش کنن. ‫چون ما داریم خودمون رو تو خطر می‌ندازیم.
‫شب‌بخیر، جناب. ‫فقط اومدیم یه بررسی عادی بکنیم.
‫می‌خوام فهرست بار رو ببینم.
‫البته.
‫اینجا پیشمه.
‫می‌تونم برنامه‌ی تخلیه‌ی بار رو ‫هم بهتون نشون بدم.
‫جفتش پیشمه.
‫- می‌خوایم بریم یه چندتا کانتینر رو بگردیم. ‫- دلیل‌تون چیه؟
‫کارمون رو کند می‌کنید و ‫همین‌الانش هم از برنامه‌مون عقبیم.
‫فقط دستورات رو دنبال می‌کنیم.
‫هی، اونجا چه خبره؟
‫از رومان به جرثقیل دوم.
‫چه بلایی سر جرثقیل اومده؟
‫چرا دست از سرم برنمی‌داری؟ ‫بله؟
‫میکی، کجایی؟ ‫اینجا چه خبره؟
‫هنوز نمی‌دونم. ‫چیزی نمونده برسم اونجا.
‫یعنی چی که نمی‌دونی؟ ‫چه وضعشه؟
‫بهت پول میدم که این بلاها سرم نیاد.
‫نگران نباش. خودم حواسم هست. ‫تحت کنترله.
‫اون دوتا آشغال رو از اسکله‌ی من ببر بیرون. ‫همین‌الان.
‫جرثقیل دوم صحبت می‌کنه. ‫جرثقیل ثبات نداره.
‫فکر کنم به خاطر سیستم کنترلش باشه. ‫گیرپاچ کرده.
‫شنیدی چی گفت، افسر.
‫کُل روز جرثقیل سرمون بازی درآورده.
‫خب، ما از سرجامون تکون نمی‌خوریم ‫تا وقتی که بار اون کانتینر رو خالی کنید...
‫و بهمون اجازه بدید بگردیمش.
‫مشکلی پیش اومده، افسر؟
‫گمرگ اجازه‌ی تخلیه‌ی بار رو داده ‫و هیچ خطری اینجا وجود نداره.
‫آلکازار بهمون دستور داده ‫تا هر چی اونجا هست رو بررسی کنیم.
‫جلوی تخلیه رو از سمت گمرگ می‌گیرن ‫و من حرفم اینه که...
‫طبق گمرگ، بارمون هیچ مشکلی نداره.
‫پس می‌تونید دست نگه‌دارید.
‫اونوقت می‌خواید با این همه حجم کاری‌ای ‫که داریم جلوی تخلیه‌ی بار رو بگیرید؟
‫با کمال احترام ‫فقط دارید وقت‌تون رو تلف می‌کنید.
‫بهتون دارم میگم این تخلیه‌ی بار مجوز داره.
‫کارسلن؟ ‫آنتونز؟
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- باید این محموله رو بررسی کنیم.
‫خیلی هم خوب. ‫و؟
‫قبلاً بهشون گفتم که همه چی طبق روالشه.
‫خب، همین واسه‌تون بسه دیگه.
‫تو بخش سوم یه حادثه‌ای پیش اومده.
‫سیلوا پشت بیسیم ‫دنبال نیروی کمکیه.
‫- آلکازار بهمون دستور مستقیم داده. ‫- کَر شدی، کارسلن؟
‫طبق اداره‌ی گمرگ همه چی مرتبه، مگه نه؟
‫و مافوقت داره بهت دستور میده.
‫مشکلش کجاست؟ ‫می‌شه توضیح بدی؟
‫- پرسیدم مشکلش کجاست؟ ‫- فهمیدم، گروهبان.
‫خیلی هم خوب. ‫زود باشید دیگه، بریم.
‫من حواسم به این موضوع هست. ‫نگرانش نباشید.
‫شب خوبی داشته باشید.
‫عالیه.
‫وقتی همه چی مرتب شد ‫باهام تماس بگیرید.
‫اوضاع جرثقیل چطوره؟
‫به همین راحتی.
‫از شرشون خلاص شدن، خیلی‌خب؟
‫چیزی نمونده بود، لوسیا.
‫ویکتور.
‫صدام رو داری؟
‫[سال 1981]
‫نمی‌گم به اون ساعت‌های کاری نیاز ندارم.
‫باید اجاره خونه‌م رو بدم.
‫می‌دونم. آره. ‫ولی قراره اضافه‌کاری بردارم.
‫می‌دونی؟ ‫فردا هفتمین روز اضافه‌کاریم می‌شه.
‫ولی من رو تو جدول‌زمانی متفاوتی گذاشتن.
‫- عمراً. اشتباه می‌کنی. ‫- اینجوری دیگه پول اضافه‌کاری رو نمیدن.
‫آره، آره راست میگی.
‫و واسه بقیه...
‫باید سخت باشه. ‫واسه ما که سخته.
‫- بخشی از مشکل اینه. ‫- باید انجامش بدیم. از موعد پرداخت گذشته.
‫حرفش راحت‌تر از عمله.
‫خیلی وقته داریم این حرف‌ها رو می‌زنیم.
‫گمون نکنم ایده‌ای داشته باشید ‫که چطوری می‌تونیم به سرانجام برسونیمش.
‫آهای!
‫این کیه دیگه؟
‫- چیه؟ ‫- چی می‌خوای؟
‫چته تو؟ ‫چیه؟
‫چی می‌خوای؟
‫- چیه؟ داری چیکار می‌کنی؟ ‫- دقیقاً داری چیکار می‌کنـ...
‫- هی! ‫- لعنتی!
‫- چیه؟ ‫- چه وضعشه؟
‫پست‌فطرت!
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- بیا اینجا.
‫هی!
‫چه وضعشه؟ ‫نه!
تخم حروم!
‫بس کن! بس کن!
‫نه، نه، نه، نه!
‫بس کن! بس کن!
‫- بریم. ‫- حرومزاده‌ها!
‫عالیه. ‫اون یکی خوب بود.
‫تو همونی نیستی که ‫گفته بودی اندازه‌ی چهار نفر کار می‌کنی؟
‫درسته.
‫چهار نفر از کارگران اسکله‌م رو از دست دادم.
‫بریم ببینیم حرفتون درست بوده یا نه!
‫همراهم بیاید.
‫[بیست و چهار ساعت تا تحویل]
‫یه بار دیگه همچین اتفاقی بیفته ‫دیگه پات رو تو بندر نمی‌ذاری.
‫- حل و فصل شد؟ ‫- تحت کنترله.
‫عالی تخلیه‌ی بار رو انجام دادی.
‫آفرین بهت.
‫ممنون.
‫چطورید؟
‫حالتون چطوره؟
‫می‌شه شروع کنیم؟
‫حال پدرتون چطوره؟
‫خوبه، خوبه.
‫خب مثل همیشه سرش خیلی شلوغه.
‫منم به زودی قراره بازنشسته بشم.
‫حقیقت زندگی همینه.
‫همیشه سعی می‌کنیم همه چی رو ‫تحت کنترل نگه داریم، ولی درنهایت تسلیم می‌شیم.
‫اوهوم.
‫بریم.
‫واسه ماست، درسته.
‫خالصه.
‫با رنگ آبی مشخص شدن.
‫چهل و نُه تا پالت دیگه هم اونجاست.
‫کارفورا باهاتون تماس می‌گیره و ‫خاطرجمع می‌شه همه‌ی مختصات رو دارید.
‫تا اون‌موقع، محتاط باشید.
‫از امنیتش خاطرجمع می‌شم.
‫و کار کردن با خانواده‌تون مایه‌ی افتخارمه.
‫- برای ما هم مایه‌ی افتخاره. ‫- سلام من رو به پدرتون برسونید.
‫حتماً.
‫به مولینا بگو فوراً سهمش رو واسش می‌فرستیم.
‫- ببین آرومش می‌کنه یا نه. ‫- بهش زنگ می‌زنم.
‫لطف می‌کنی.
‫بابا؟
‫یه لحظه وقت داری؟
‫ام...
‫ببین، می‌دونی، من...
‫یه بدهی کوچولو به شرکت دارم.
‫واقعاً خیلی نیست.
‫ولی خودت می‌دونی که عرضه‌کننده‌ها چطورین ‫بهم سپرده‌ی تضمینی نمیدن.
‫- رسماً دیگه ازم حمایت مالی نمی‌کنن. ‫- منم دیگه ازت حمایت مالی نمی‌کنم.
‫بی‌خیال، بابا. ‫شوخی نکن.
‫گوش کن پسرم. تا الان دیگه باید یاد گرفته باشی ‫چطوری گندکاری خودت رو تمیز کنی.
‫برو. برو کنار.
‫راه‌حلش به عهده‌ی خودته.
‫ و همه‌شون تا آخر به خوبی و خوشی ‫با هم زندگی کردن.
‫«نستور: دیر می‌رسم.»
‫«خواکین ازم خواست اوضاع رو ‫با مولینا حل و فصل کنم.»
‫فقط یه دقیقه صبر کن.
‫- چیه؟ ‫- یه دقیقه.
‫این چیه؟
‫نمی‌دونم. ‫بازش کن.
‫چی شده؟ ‫نمی‌تونم یه هدیه‌ی ساده بهت بدم؟
‫نه، این یه هدیه‌ی ساده نیست.
‫راست می‌گی. ‫الماسه.
‫چندبار باید در مورد این مسئله حرف بزنیم؟
‫لعنتی.
‫با من صاحب همه چی می‌شی.
‫می‌تونی همه چی رو پشت سر بذاری.
‫می‌تونی بری یه جای دور.
‫همه چی همین‌جوری‌ای که هست خوبه.
‫من خودم راهم رو انتخاب کردم.
‫نیازی به یه مرد ایده‌آل ندارم ‫که بیاد و نجاتم بده.
‫روشن شد؟
‫پنج‌شنبه‌ی دیگه می‌بینمت.
‫خیلی‌خب.
‫باختی.
‫[به بازی ادامه بده] ‫[عتبارت رو افزایش بده]
‫برو سراغش! ‫برو سراغش!
‫ولش نکن!
‫حسابی ناکارش کن!
‫اینجا رسماً مثل یه سیرک می‌مونه.
‫ممنون که اومدی.
‫خواکین رو که می‌شناسی.
‫وقتی یه ایده میره تو سرش ‫دیگه نمی‌شه متوقفش کرد.
‫می‌خواستم حضوری ازت عذرخواهی کنم.
‫من خیلی خوب می‌شناسمش.
‫این دفعه دیگه زیاده‌روی کرد.
‫واقعاً شرمنده، مولینا. ‫ولی قضیه مهم بود.
‫دیگه خودت از سازوکار کار کردن ‫تو بندر خبر داری.
‫با یه عالمه خطر دست و پنجه نرم می‌کنیم.
‫مغزت رو به کار بگیر. ‫نذار پرتت کنه روی زمین.
‫بهش اجازه نده بزنتت زمین. ‫این پست‌فطرت از خیلی چیزا خبر داره.
‫از دور بهش حمله کن. ‫نذار بگیرتت. گوش بده ببین چی می گم.
‫تو از اون بهتری. ‫تو از اون بهتری.
‫بکشش!
‫خواکین داره آدمای زیادی رو اذیت می‌کنه.
‫فقط مسئله من نیستم.
‫- بزنش! ‫- بالاخره یکی بال‌هاش رو می‌چینه.
‫محکم‌تر بزنش.
‫روسو! روسو! روسو! روسو!
‫مبارزه‌ی بعدی.
‫بزن بریم، روستر!
‫تنها قانونی که داریم اینه که ‫هیچ قانونی در کار نیست.
‫یه مسابقه‌ی درست درمون رو نشون‌مون بدید.
‫مبارزه کنید!
‫این هم برنده‌تون!
‫همینه!
‫همه چی مرتبه، آقای مانچادو؟
‫بله.
‫[گارد غیرنظامی]
‫کی اونجاست؟
‫چه خبر شده؟
‫این دیگه چه وضعشه!
‫هوی!
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez