‫سلام عزیزم. کجا می‌ری خانم؟
‫خیابون ۴۴، بین کوچه‌ی ۹ و ۱۰.
‫بفرما داداش.
‫جادوی شهری رو حس کن ‫که هیچ‌وقت نمی‌خوابه.
‫از چراغ‌های برادوی ‫تا مسیرهای منتهی به سنترال پارک.
‫زمین بازیت رو ‫توی نیویورک پیدا کن...
‫باشه.
‫لعنتی.
‫کثافت عوضی.
‫[- پروازت امروزه؟] ‫[- الان دارم سوار هواپیما می‌شم]
‫[میشه وقتی رسدی خونه، ببینمت؟] ‫[*‌رسیدی] ‫[؟]
‫[در حال نوشتن: هواپیمام نشست]
‫[ارسال پیام]
‫خیابون ۴۴ رو بپیچم توی کوچه‌ی ۹، آره؟
‫آره.
‫میدتاون.
‫میدتاون عزیز.
‫تو آخرین مسافر ‫امشب منی.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫من بردم؟
‫بردی، خوبم بردی، عزیزم، ‫آره بردی.
‫واسه بردن چی گیرم میاد؟
‫هر چی بخوای.
‫بله.
‫روز سختی داشتم.
‫سفرای کوتاه به تورم خورد، ‫انعامی هم دستمو نگرفت.
‫مردشور این کارت‌های بانکی رو ببرن.
‫وقتی پول نقد بود، ‫مردم ۱۰، ۲۰، ۵۰ تا می‌دادن.
‫مثل پول مونوپولی می‌مونه، نه؟
‫ولی وقتی کارت می‌کشی، ‫وقت داری فکر کنی.
‫به اون عددای کوچیک ‫خیره می‌شی،
‫قبل از اینکه بفهمم،
‫از پشت بهم تجاوز می‌شه.
‫خاصیت همه‌ی این اپلیکیشنای وامونده همینه...
‫قهوه می‌گیری، همبرگر، ‫صابون، جوراب،
‫شراب، آب، علف، ‫غذای چینی.
‫می‌تونی همه این کوفتیا رو بگیری ‫بدون اینکه دست به کیفت بزنی.
‫نه، حتی واسه انعام.
‫یعنی نمک قبلاً پول بود.
‫نمک کوفتی،
‫همون کوفتی که روی ‫تخم‌مرغت می‌پاشی.
‫می‌دونی، هر صبح اون آشغال ارزون رو ‫روی تخم‌مرغت می‌پاشی
‫بدون اینکه بدونی مردم ‫واسش می‌مردن.
‫چای و قهوه هم همین طور بود.
‫همه‌ی اون چیزایی که ‫توی سوپرمارکت بهشون بی‌توجهی،
‫یه زمانی...
‫آدم‌ها سرش خون به پا می‌کردن.
‫از بالا به همه‌ی اینا نگاه کنی، ‫چی می‌بینی؟
‫با گذشت سال‌ها، می‌بینی پول از نمک به طلا ‫و بعد به کاغذ تبدیل شده.
‫و الان، پول ‫چیزی جز یه تفکر نیست،
‫فقط چندتا عدد کوچیک روی یه صفحه‌ست.
‫نه می‌تونی لمسش کنی، ‫نه می‌تونی دفنش کنی،
‫نه می‌تونی یه ضربدر کوچیک روش بزنی ‫که جاشو نشون بده.
‫نه، فقط به یه پروانه کوفتی ‫وصلش می‌کنی
‫و می‌فرستیش توی ‫اون ابر بالا.
‫از من بشنو، ‫یه روزی میاد...
‫اون ابر باز می‌شه و ‫بارون اسیدی می‌باره
‫صورت همه‌ی ما احمق‌ها رو به فنا می‌ده.
‫خب، من حواسم بهت هست.
‫جدی؟
‫کیفم توی عقب ماشینه ‫و کارمونو راه می‌ندازه.
‫چطوری؟
‫پر از نمکه.
‫خوبه. خوبه.
‫واسه این می‌تونی از ‫کارت اعتباری کوفتی استفاده کنی عزیزم.
‫دیگه کار از کار گذشته.
‫یعنی تاکسیا، تاکسیای زرد ‫مثل بلاک‌باستر شدن.
‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫ده سال دیگه، دیگه ‫تاکسی زردی وجود نخواهد داشت.
‫و همه اون یارویی دیگه، ‫اونایی که اپ دارن،
‫اونایی که، ‫می‌دونی، دارن همه چیز رو می‌گیرن،
‫اونا هم چیزی جز یه نقطه ‫روی صفحه نخواهند بود
‫در یه چشم به هم زدن، ‫تموم می‌شه می‌ره.
‫آره، یه ماشین با گوشیت ‫سفارش می‌دی، مثل قبل.
‫ولی وقتی سوار می‌شی،
‫دیگه هیچ آدمی ‫پشت فرمون نیست،
‫اینو بهت می‌گم.
‫یه ماشین سفارش می‌دی،
‫و اون ماشین کوفتی ‫خودش می‌ره
‫هر جای کوفتی که ‫بخوای بری.
‫سرعتش زیاد نمی‌شه، بو نمی‌ده، ‫حالت رو بد نمی‌کنه.
‫هیچ‌وقت گم نمی‌شه.
‫شاید حتی حالتو ‫بپرسه.
‫- از دست این اپای کوفتی. ‫- از دست این اپای کوفتی، پسر.
‫می‌خوای رادیو گوش بدی؟
‫نه واقعاً.
‫آره.
‫باشه.
‫خوبه که سرت تو گوشی نیست.
‫مجبور نیستی باهام حرف بزنی ‫یا چیزی ولی...
‫خوبه، می‌دونی؟
‫دیدن یه آدم که به چیزی وصل نیست، خوبه.
‫اسمت چیه؟
‫چرا؟
‫فقط دوست دارم ‫اسم آدما رو بدونم.
‫لعنتی، ‫تو واقعاً آدمی.
‫چه با نمکه.
‫کلارک.
‫- کلارک. ‫- فکر کردی می‌گم وینی
‫یا یه چیز دیگه.
‫- نمی‌دونم چی فکر کردم. ‫- نه، اشکال نداره.
‫یعنی، کلارک. ‫کلارک...
‫...یه خونه تو همپتونز داره،
‫تنیس بازی می‌کنه، می‌ره ‫اپرا و از این چرت و پرتا.
‫من هیچوقت، هیچوقت ‫اون یارو نمی‌شم.
‫اگه می‌تونستی انتخاب کنی ‫چه اسمی رو انتخاب می‌کردی؟
‫وینی.
‫- وینی. ‫- وینی. چه کلاسیک.
‫البته.
‫پس اینجا زندگی می‌کنی، درسته؟
‫- آره. ‫- آره.
‫همون لباست لوت داد.
‫همون لباسم؟
‫خیلی چیزا درباره‌ت می‌گه.
‫چی می‌گه؟
‫که از پس خودت برمیای.
‫چطور ممکنه ‫اینو بدونی؟
‫خوندن آدما ‫اونقدرا هم سخت نیست.
‫یعنی، پریدی تو، ‫مثل همیشه،
‫اون صفحه کوفتی ‫کوچیک پشت سرتو خاموش کردی
‫چون از قبل می‌دونی
‫چه نمایشای کوفتی ‫تو برادوی اجرا می‌شه.
‫حتی فکر نکردی ‫کمربندتو ببندی.
‫چرا باید این کار رو بکنی؟
‫به اندازه کافی سوار شدی، ‫رفت و برگشت. درست می‌گم؟
‫دیگه چی؟
‫چهارراه بهم دادی
‫به جای یه آدرس حفظی ‫از رو گوشیت.
‫می‌تونم بگم نگران ‫کرایه‌سنج نیستی،
‫چون از قبل می‌دونی ‫فرودگاه JFK نرخ ثابته.
‫- تأثیرگذار بود. ‫- آره.
‫نمی‌گم که شرلوک هولمزم ‫یا چیزی،
‫فقط یه آدمم که حواسش جمعه.
‫روز سختی داشتی، ‫خسته‌ای.
‫می‌خوای بری خونه،
‫دوش بگیری، ‫تو تخت خودت بخوابی،
‫و رفتی تو صف ‫یه تاکسی کوفتی.
‫حالا این یه نیویورکی‌ایه ‫که حواسش جمعه.
‫کسی که می‌دونه ‫چه خبره.
‫و نمی‌ترسی ‫تو چشمام نگاه کنی.
‫همونطور که گفتم،
‫از پس خودت برمیای.
‫دوست دارم اینطور فکر کنم.
‫[رسیدی خونه؟ ‫می‌شه بیام یه سر بهت بزنم؟]
‫[سوار تاکسی‌ام]
‫[به‌به، اومدی ‫سلام عرض شد]
‫]ّّهولا.] ‫هولا در اسپانیایی یعنی سلام
‫[زیبا به اسپانیایی چی می‌شه]
‫[بونیتا]
‫[حالت چطوره، بونیتا؟]
‫[ممنونم]
‫[بهت نیاز دارم]
‫[این به اسپانیایی چی می‌شه ‫؟]
‫از کجا پرواز داشتی؟
‫آمم، اوکلاهما.
‫تو اوکلاهما چه خبره؟
‫[خاطرم نیست، تازه دارم یاد می‌گیرم]
‫اونجا بزرگ شدم.
‫[کی می‌رسی خونه؟]
‫[امشب دیر می‌رسم، ‫بمونه واسه یه شب دیگه]
‫[ولی من بهت نیاز دارم]
‫[به اون زیبای صورتیت نیاز دارم]
‫[می‌شه بهم نشونش بدی؟ّ]
‫[تلفنت رو بذار بین پاهات...]
‫[لازمه ارضا شم]
‫[کمکم کن ارضا شم]
‫لهجه‌ت چی شد؟
‫- ببخشید، چی؟ ‫- لهجه‌ت.
‫- لهجه‌م؟ ‫- آره.
‫مگه مردم اوکلاهما ‫اینجوری حرف نمی‌زنن؟
‫اوه.
‫ظاهراً همه‌مون نه.
‫اهل کجاشی؟ ‫کدوم قسمت ایالت؟
‫فقط یه شهر کوچولوی ریزه‌میزه.
‫اسم شهر چیه؟
‫- هیچ‌وقت اسمشو نشنیدی. ‫- اسم شهر چیه؟
‫باشه، پس اوکلاهما شبیه ‫یه ماهیتابه‌ست، درسته؟
‫پس اگه دستم دسته ماهیتابه باشه...
‫آره؟
‫من اینجا بزرگ شدم.
‫- زیربغل. ‫- اوکلاهما.
‫اسمش چیه؟
‫- گِیج. ‫- گِیج، اوکلاهما.
‫درست فهمیدی.
‫به خدا قسم هیچ‌وقت ‫حدس نمی‌زدم اوکلاهما.
‫چی حدس می‌زدی؟
‫زیربغل نه، ‫اینو می‌تونم بهت بگم.
‫چند وقته نیویورکی؟
‫- ژوئن می‌شه ۹ سال. ‫- دروغ می‌گی؟
‫دروغ نمی‌گم.
‫یه سال دیگه ‫رسماً نیویورکی می‌شم.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- برنامه‌نویسم.
‫- کامپیوتر؟ ‫- کامپیوتر.
‫- دروغ می‌گی؟ ‫- دروغ نمی‌گم.
‫همون صفر و یک و این چیزا؟
‫مثل صفر و یک ‫و این چیزا.
‫هوم.
‫فکر می‌کردی یه چیز ‫دخترونه‌تر می‌گم، نه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫آره، فکر می‌کردم، می‌دونی، ‫برنامه‌ریز عروسی.
‫- یا مُد یا یه همچین چیزی. ‫- مُد، هوم.
‫زنای زیادی کد نمی‌نویسن، ‫اینو قبول دارم.
‫آره، یه خط رو شن کشیدی،
‫پاتو بلند کردی ‫و ردپات رو گذاشتی.
‫من از چمباتمه زدن بدم نمیاد.
‫پس قضیه این صفر و یک‌ها چیه؟
‫چه جوری؟
‫مثل بلوک‌های ساختمونی ‫و این چیزان دیگه.
‫مثلاً وقتی به ‫کامپیوترم نگاه می‌کنم،
‫دارم در واقع
‫به یه مشت صفر و یک ‫و این چرت و پرتا نگاه می‌کنم.
‫آره، یه همچین چیزی.
‫خب بهم بگو. یعنی، ‫به خدا قسم می‌خوام بدونم.
‫نمی‌تونم همه‌چی‌دون باشم ‫اگه هیچی ندونم.
‫اوم.
‫باشه.
‫اساساً...
‫...یه کامپیوتر ‫از الکتریسیته استفاده می‌کنه
‫تا حالت‌های روشن و خاموش بسازه
‫که می‌تونن نماینده ‫صفر و یک باشن.
‫یک یعنی روشن و صفر یعنی خاموش.
‫ولی بیشتر وقتا نشون‌دهنده‌ی
‫ایده‌ی درست یا غلط بودن چیزیه.
‫یک‌ها و صفرها یعنی درست یا غلط؟
‫خب، نه همیشه.
‫می‌تونن اعداد و چیزای دیگه رو هم نشون بدن.
‫ولی بیشتر کاری که من می‌کنم اینه که چک کنم
‫آیا چیزی درسته یا غلط،
‫و من همیشه از یک برای درست استفاده کردم و...
‫صفر برای غلط.
‫- گرفتیش. ‫- آها.
‫همه چیز تو کامپیوتر،
‫رنگ‌ها، تصاویر، موسیقی،
‫پول، ‫دنیاهای سه بعدی،
‫همه‌ش...
‫با یک‌ها و صفرها نشون داده میشه.
‫درست و غلط.
‫دقیقاً.
‫اساساً
‫همه چیزایی که می‌بینی اینجوری کار می‌کنن.
‫هوم.
‫یعنی، منطقیه.
‫همه‌مون همین کار رو می‌کنیم.
‫آجرهای یک و صفرمون رو می‌چینیم،
‫و برای خودمون یه قلعه می‌سازیم.
‫و این چرت و پرتا، از بچگی شروع میشه، درسته؟
‫"تو احمقی،
‫درسته یا غلط؟"
‫"تو زشتی، درسته یا غلط؟"
‫"مامانت دوستت داره، درسته یا غلط؟"
‫و وقتی بزرگ میشی، این چرندیات تموم نمی‌شه.
‫یعنی، "تغییرات آب و هوایی، درسته یا غلط؟"
‫"عیسی مسیح، درسته یا غلط؟"
‫"امروز باید شلوار بپوشی، درسته یا غلط؟"
‫و همینجوری ادامه پیدا می‌کنه.
‫همه‌مون باید یک‌ها و صفرهامون رو انتخاب کنیم
‫تو هر تصمیمی که می‌گیریم، درسته؟
‫این میشه پایه و اساسی که باهاش کار می‌کنیم.
‫یا شایدم من دارم چرت و پرت میگم.
‫صفر.
‫هوم.
‫تو یه...
‫تو از اون آدم‌های عجیبی،
‫- گفتنی‌ها رو باید گفت. ‫- اوه، خجالتم نده.
‫این روزا خیلی کم چیزی ‫منو شگفت‌زده می‌کنه.
‫- تو چی؟ ‫- من چی چی؟
‫- اهل کجایی؟ ‫- هلز کیچن.
‫یا چیزی که قبلاً هلز کیچن بود،
‫نه خیلی دور از جایی که داریم میریم.
‫وقتی بچه بودی چه شکلی بود؟
‫خب، تو دوران ما،
‫اگه جهنم واقعاً یه آشپزخونه داشت،
‫اونجا همون جا بود.
‫می‌دونی، معتاد رو هر پله‌ای بود،
‫فاحشه سر هر گوشه‌ای.
‫"می‌خوای قرار بذاری؟ می‌خوای قرار بذاری؟"
‫فوق‌العاده بود.
‫هنوزم تو منهتن زندگی می‌کنی؟
‫یه خونه دارم، جکسون هایتس.
‫- یه خونه کوچیکه. ‫- ولی بازم خونه‌س.
‫می‌تونی شرط ببندی که هست.
‫پس، کلارک تو کوئینز زندگی می‌کنه؟
‫نه نه نه نه نه نه.
‫وینی تو کوئینز زندگی می‌کنه.
‫کلارک، خب، ‫یه آپارتمان تو تریبکا داره.
‫آهان.
‫اوه، لعنتی. این خوب نیست.
‫لعنت بهش.
‫جلوتر تصادف شده.
‫ببخشید عزیزم، ‫از این چیزا متنفرم.
‫تقصیر تو نیست.
‫هه. این جاده‌ها رو مثل کف دستم می‌شناسم،
‫ولی هنوزم نمی‌تونم آب و هوا رو پیش‌بینی کنم.
‫این تنها چیزیه که اون ‫اپ‌های لعنتی از من بهترن.
‫فقط همین یه چیز لعنتی.
‫- واقعاً اشکالی نداره. ‫- نه، اشکال داره.
‫حرفه‌ای نیست،
‫باید حواسم می‌بود،
‫می‌تونستم از اون پشت بپیچم.
‫خب...
‫- من نرخ ثابت گرفتم. ‫- اوه...
‫پس...
‫نه، می‌خوام با تاکسی‌متر حساب کنم.
‫نه. نه مرد.
‫من بردم. بازم بردم.
‫داری منو تو گرد و خاک جا می‌ذاری.
‫دو به صفر.
‫[هستی؟ ‫رفتی؟]
‫[لو سینتو ‫گیر کردم توی ترافیکو] ‫لو سینتو یعنی شرمنده
‫[سفر چطور بود؟]
‫[سخت بود.] ‫[خوب بود ولی سخت بود]
‫[منم سخت شق کردم]
‫[دلم برا تنگ شده ‫* برات ‫بهت نیاز دارم]
‫[به صورتی خوشگلت ‫به سینه‌های قشنگت ‫اگه نمی‌تونی ببینیم...]
‫[خب نشونم بده ‫خواهش می‌کنم عزیز دلم ‫کمکم کن آبم بیاد]
‫[اون تایی؟ ‫*جا]
‫[- اینجام] ‫[- می‌شه؟] ‫[- چی می‌شه؟]
‫[- نشونم بدی]
‫[ای خدا، کیرم بدجور شقه ‫باید ببینی باهام چیکار کردی]
‫[وای، عزیزم] ‫[خوشت اومد؟]
‫چقدر اوکلاهما بودی؟
‫ام...
‫دو هفته.
‫رفته بودی دیدن خانواده؟
‫یه خواهر ناتنی دارم.
‫[باید بیام سراغت ‫باید ببینی اینو]
‫چجور آدمیه؟ خواهرت؟
‫اون، ام...
‫راستش، یه جورایی عوضیه.
‫چطور عوضیه؟ ‫چیکار کرده؟
‫می‌دونی، چیزای کوچیک مثل...
‫مسخره می‌کنه که پام قوزک نداره.
‫- پات قوزک نداره؟ ‫- مچ پام کلفته.
‫نه، باور نمی‌کنم.
‫- راست میگم. ‫- تو ریزه‌ای.
‫من ریزه‌ام، و مچ پای کلفت دارم.
‫همچین چیزی هم هست؟
‫آره هست.
‫- به نظر بامزه میاد. ‫- ممنون.
‫واقعاً بامزه‌س.
‫فکر کنم تو و اون عوضی ‫زیاد همدیگه رو نمی‌بینین.
‫سال‌ها بود ندیده بودمش.
‫هه. چرا؟
‫یهو دیگه با هم حرف نزدیم.
‫دعوامون نشد یا چیزی، فقط...
‫دیگه حرف نزدیم.
‫چرا الان؟
‫پیدام کرد و ازم خواست برم دیدنش،
‫و منم، می‌دونی،
‫دلیلی نداشتم که نه بگم.
‫خوش گذشت.
‫یعنی، ‫یه عوضی به تمام معناست،
‫ولی کلی خندیدیم، و...
‫فقط کلی خوردیم و کلی خندیدیم.
‫هوم.
‫ازدواج کرده؟
‫- یه دوست دختر داره. ‫- چه خوب.
‫اسمش ایگله.
‫وای خدا، ‫این اسم بومی آمریکاییه
‫یا همچین چیزی؟
‫آره درسته.
‫خب، این خیلی باحاله.
‫هوم.
‫آره. به نظر خوشحالن.
‫تو یه کاروان زندگی می‌کنن، ‫و تازه یه طوطی کوچولو خریدن.
‫دارن پول جمع می‌کنن که سال بعد برن سفر. اون...
‫خیلی پیشرفت کرده.
‫بزرگتره یا کوچیکتر؟
‫وقتی من به دنیا اومدم ‫11 سالش بود، پس...
‫موقع بزرگ شدنم ‫یه جورایی مثل مامانم بود.
‫هوم.
‫ولی یه مامان خراب بود. ‫یعنی، خیلی خراب.
‫منو می‌بست، ‫مچ پا به مچ پا، مچ دست به مچ دست،
‫و می‌ذاشتم تو وان حموم،
‫و در حموم رو قفل می‌کرد.
‫چی؟
‫وان پر بود؟
‫خالی.
‫چرا همچین کاری می‌کرد؟
‫راهش برای کمک به تمرین کردنم بود.
‫تمرین چی؟
‫اگه یه وقت منو می‌دزدیدن، ‫بتونم فرار کنم.
‫این منطقش بود.
‫از اینکه بسته می‌شدی خوشت می‌اومد؟
‫از چالش آزاد کردن خودم خوشم می‌اومد.
‫آزاد می‌شدی، مگه نه؟
‫اونجا تو اون وان سرد می‌نشستی،
‫اون وان سرد و خالی،
‫و خودتو آزاد می‌کردی
‫هر دفعه‌ی لعنتی.
‫آدم‌ربا‌ها به درک.
‫همونطور که گفتم، ‫از پس خودت برمیای.
‫وقتی آزاد می‌شدی جایزه می‌گرفتی؟
‫نه واقعاً.
‫تا وقتی آزاد می‌شدم، ‫اون سر کار بود یا هر جای دیگه.
‫- مامانت کجا بود؟ ‫- مامان رفته بود.
‫کجا رفته بود؟
‫مامان رفت ‫یه پاکت سیگار بخره
‫و دیگه برنگشت.
‫بامزه‌س.
‫تو بامزه‌ای.
‫چند سالته؟ 25، 26؟
‫اوه، نه نه نه. ‫من به این سؤال جواب نمیدم.
‫- چرا نمیدی لعنتی؟ ‫- چون مزخرفه.
‫خب، چیه، نسبت به سنت حساسی یا همچین چیزی؟
‫کل دنیا نسبت به سن من ‫حساسن لعنتی.
‫اگه بهت بگم ‫24 سالمه یا 34 سالمه،
‫نظرت درباره‌م ‫به شدت تغییر می‌کنه.
‫این درست نیست.
‫برای زن‌ها، درسته.
‫به خدا که درسته.
‫به محض اینکه 30 سالمون میشه، ‫ارزشمون نصف میشه.
‫یعنی، خب. ‫گور باباش، درسته.
‫- به خدا که درسته. ‫- به خدا که درسته.
‫ولی ببین، واقعاً ‫به نظر 20 و خرده‌ای میای،
‫ولی از طرز حرف زدنت، ‫همه این چیزای باهوشانه و اینا،
‫می‌دونی، اگه نمی‌دیدمت، ‫فکر می‌کردم 50 سالته، پس.
‫پس، چه اهمیتی داره
‫چند بار دور خورشید چرخیدم؟
‫من چه می‌دونم.
‫فکر کنم فقط راهیه ‫که سعی می‌کنم بفهمم.
‫چی رو بفهمی؟
‫خب، یه کم گیج‌کننده‌س که با یه دختری آشنا بشی ‫که به نظر 22 ساله میاد،
‫ولی معلومه ‫یه موشک لعنتیه.
‫یه موشک؟
‫آره، تویی.
‫- آره، منم. ‫- آره. حسش کن، قبولش کن.
‫اوه، حسش می‌کنم.
‫قراره کل دنیا رو تسخیر کنی، شکی توش نیست.
‫یه امپراطوری کوچیک می‌سازم
‫- و بقیه‌ش رو ول می‌کنم. ‫- آره.
‫تو... قصد داری ‫این امپراطوری رو با کسی شریک بشی؟
‫یه دوست پسر، ‫یه دوست دختر یا همچین چیزی؟
‫امم...
‫چیه؟ می‌خوای برم ‫یکی رو بزنم؟
‫نه، اشکالی نداره.
‫اسمش چیه؟
‫اسمش مهم نیست.
‫این‌قدر گند زده؟
‫بابا من اسم خودمو گفتم، اسم اونم بگو دیگه.
‫ترجیح میدم نگم.
‫آهان، فهمیدم. گرفتم.
‫- چیو گرفتی؟ ‫- گرفتم، متاهله.
‫چرا فکر می‌کنی متاهله؟
‫می‌تونستی اسمشو بگی، ‫من که نمی‌فهمیدم کیه.
‫یعنی فقط یه باب یا سم یا جف
‫توی نیویورک لعنتی نیست که.
‫می‌ترسی اسمشو بگی چون یارو زن داره،
‫یا خودت شوهر داری، ‫یا یکی یه جایی متاهله
‫و هیچکی نمی‌خواد این رو بلند بگه.
‫آدامس؟
‫آره، مرسی.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- اون زن داره. ‫- می‌دونم زن داره!
‫من آدم‌شناسم.
‫20 سال تاکسی روندن یعنی آدم‌شناسی.
‫یه نصیحت،
‫این رو مردی میگه که دو بار ازدواج کرده،
‫کلی هم رابطه جانبی داشته.
‫- آماده‌ای؟ ‫- هوم.
‫هیچ‌وقت کلمه "عشق" رو نگو، باشه؟ فقط نگو.
‫آخ عزیزم...
‫...تو گفتیش، مگه نه؟
‫گفتی، اون کلمه لعنتی رو گفتی.
‫وای خدا عزیزم!
‫این یعنی خودکشی توی این دنیا.
‫نمی‌دونستی؟
‫اون نمی‌خواد این رو از تو بشنوه.
‫می‌خواد از مادرش بشنوه،
‫از زنش، از بچه‌هاش،
‫ولی نمی‌خواد این چرت و پرتا رو از تو بشنوه.
‫توی چرخه شناختی زندگیش،
‫این نقش تو نیست.
‫- پس نقش من چیه؟ ‫- سکس.
‫سکس. لمسم کن، ‫لیسم بزن، بخورش،
‫ولی عاشقم نشو. ‫لعنتی عاشقم نشو.
‫نه نه نه نه نه نه. ‫این نیست...
‫من این‌جوری... نیستم...
‫من این‌جور دختری نیستم. خب؟ ‫من...
‫دیگه نمی‌تونستم نگمش.
‫آه.
‫آره، و اون چی‌کار باید بکنه؟ عاشقت بشه؟
‫قراره سوار بر اسب سفید بیاد
‫و تو رو ببره به یه صخره توی یونان؟
‫بقیه عمرشو صرف بافتن موهات ‫با گل‌های وحشی
‫و فراموشم‌مکن کنه؟ ‫عمراً.
‫وقتی روغن زیتونت
‫خشک بشه، اونجا نیست عزیزم.
‫تو... تو اون‌قدرا مهم نیستی.
‫اون این رو می‌دونه، منم می‌دونم.
‫تو... تو فقط باید برسی بهمون. ‫اشکالی نداره.
‫باید یک‌هات رو به صفر تبدیل کنی عزیزم.
‫می‌فهمم، زمان می‌بره.
‫به خدا، زن اولم همه چیزی بود که می‌خواستی.
‫قد 173، 52 کیلو، ‫سینه‌هاش تا اینجا،
‫موهاش پر از رنگ ‫و کله‌اش خالی از مغز.
‫مردا عاشق زنایی هستن ‫که خنگ باشن.
‫توی تخت خواب خوک میشن.
‫توی تخت خواب خوک لعنتی میشن،
‫و ما عاشق این چیزهاییم.
‫فکر می‌کنی زنای باهوش نمی‌تونن...
‫نمی‌تونن خود‌شون رو تبدیل به خوک ‫توی تخت خواب کنن؟
‫دقیقاً. نمی‌شه هر دو تاشو داشت، وجود نداره.
‫این درست نیست.
‫تو دختر باهوشی هستی.
‫دانشگاه رفتی، زیاد می‌خونی، ‫درباره سیاست حرف می‌زنی،
‫- همه این چیزها؟ ‫- آره.
‫تا حالا توی تخت خواب خوک شدی؟
‫تعریفت از خوک چیه؟
‫ببین، دخترهای خنگ نیازی به توضیح ندارن،
‫فقط انجامش میدن.
‫زن اول من این‌جوری بود.
‫همه چیزی که یه مرد می‌خواست.
‫بعد شروع کرد به چاق شدن
‫و باعث شد نسبت به خودش احساس بدی پیدا کنه،
‫و دیگه نمی‌خواست، می‌دونی.
‫خوک بازی دربیاره؟
‫وظیفه زناشوییش رو انجام بده یا همچین چیزی.
‫آه، بله، وظیفه زناشویی.
‫و بعد، یه دفعه‌ای، به خدا قسم،
‫یه دختر 19 ساله پیدا کردم، ‫گذاشتمش توی یه آپارتمان،
‫همه هزینه‌هاشو دادم.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫آره. یه چیز کوچولوی بامزه.
‫لهستانی، پاهای بلند، ‫حسابی می‌کردمش.
‫بهترین سال زندگیم بود.
‫می‌خواستم بیشتر نگهش دارم، ولی...
‫آه...
‫همون کلمه‌‌ای که اولش «ع»ـه.
‫این نقش تو نیست.
‫تو اونجایی چون زناشون بچه‌دار شدن و چاق شدن
‫یا زناشون شغل دارن ‫یا سرطان گرفتن یا هر کوفت دیگه‌ای.
‫ولی مردا نمی‌خوان این چرندیات رو از دهن تو بشنون.
‫به زور می‌خوان یه کلمه ازت بشنون.
‫پس چرا ازدواج می‌کنن؟ ‫چرا مردا مجرد نمی‌مونن
‫تا بتونن با هرکی، هر وقت، ‫هر جا که خواستن بخوابن؟
‫با هرکی.
‫ببخشید. جدی می‌گی؟
‫مردا،
‫می‌خوایم واسه مردای دیگه ‫خوب به نظر بیایم،
‫اگه معنی داره.
‫می‌خوایم کت و شلوار شیک، ‫خونه بزرگ، ماشین تندرو داشته باشیم.
‫اونی که با بیشترین اسباب‌بازی ‫بمیره برنده‌ست، آره.
‫داشتم درباره کت و شلوار، ‫ماشین و خونه حرف می‌زدم،
‫ولی شامل زن و بچه‌ها هم میشه.
‫اسباب‌بازی.
‫حالا، خیلی از مردا اون بیرون، ‫شاید واقعاً عاشق شدن،
‫شاید واقعاً می‌خواستن ‫ازدواج کنن و بچه‌دار بشن،
‫و هر کوفت و زهرمار دیگه‌ای. ‫ولی ته دلشون،
‫اگه راستشو بخوای،
‫به نظر رسیدن مثل یه مرد خانواده ‫مهم‌تر از واقعاً بودنشه.
‫مردای خوب هم هستن.
‫آره، ولی خیلی کم ‫و خیلی دور از هم...
‫بیشتر از اونی که بخوای بدونی.
‫- زنا هم خیانت می‌کنن. ‫- به دلایل متفاوت.
‫زنا می‌خوان سکسی به نظر برسن.
‫می‌خوان سکسی به نظر برسن
‫چون می‌خوان احساس کنن ‫خواستنی هستن،
‫و می‌خوان احساس کنن خواستنی هستن
‫چون می‌خوان احساس کنن دوستشون دارن. ‫و اینم از این.
‫دوباره کلمه ع.
‫اینا همه‌ش یه مشت ‫چرت‌وپرته.
‫مطمئنم کلی زن هم هستن
‫که می‌تونن عین مردها خیانت کنن.
‫حتماً. حتماً، زنایی هستن
‫که فقط می‌خوان بکننشون، شکی نیست.
‫ولی اون زنا،
‫با هر خر تو خری نمی‌خوابن.
‫نه، مهارتاشونو واسه مردای پولدار نگه می‌دارن.
‫مردایی که قدرت دارن،
‫و این باعث میشه کل دنیای مردا
‫بیشتر و بیشتر پول و قدرت بخوان.
‫کت و شلوار، خونه، ماشین، ‫ما این چیزها رو می‌خوایم.
‫ما این چیزها رو می‌خوایم
‫چون می‌خوایم اون زنای ماهر
‫مثل یه مرد حسابی بکننمون،
‫بدون هیچ تعهدی.
‫بنابراین، شما خانوما،
‫که این‌قدر سخت تلاش می‌کنین ‫با ما برابر باشین،
‫در واقع، در اصل،
‫هنوز اکثرتونو به چیزی جز ‫اسباب‌بازی تبدیل می‌کنین.
‫پس، چرخه ادامه داره.
‫الان واقعاً ازت ‫متنفرم.
‫این همه چیزیه که ‫توی دنیا اشتباهه.
‫ببین، آخرش،
‫باهات موافقم.
‫زن یا مرد، ‫آدم‌ها آدمن.
‫- ممنون. ‫- و آدم‌ها تنها میشن.
‫دلیلش مهم نیست.
‫آدم‌ها فقط یه جای نرم می‌خوان
‫که سرشونو یه ساعت بذارن روش،
‫فقط یه ساعت کوفتی که ‫از خود‌شون بیرون بیان.
‫ولی توی مورد تو، ‫توی مورد خاص تو...
‫- توی مورد من چی؟ ‫- منظورت همینه.
‫تو از کلمه ع استفاده نمی‌کنی ‫مگه اینکه منظورت همون باشه، نه؟
‫ببین، می‌دونم تو ‫اون دختره نیستی، باشه؟
‫می‌تونم بفهمم.
‫واسه تو درباره بچه‌دار شدن نیست،
‫درباره چرت و پرت نیست.
‫درباره اینه که حواست پرت بشه
‫فقط به اندازه کافی
‫که بتونی هر کوفتی رو که ‫اون‌همه سال پیش توی گیج اوکلاهما
‫اتفاق افتاده، فراموش کنی.
‫بعد، یه روز، ‫به هر دلیلی،
‫این یارو توجهتو جلب می‌کنه.
‫یهو چیزهایی می‌خوای
‫که قبلاً هیچ‌وقت ‫نمی‌خواستی.
‫- درست میگم؟ ‫- نه.
‫خبر خوب اینه که، واسه تو،
‫دفعه بعد که اتفاق بیفته ‫فوراً می‌فهمی
‫چون می‌دونی چه اتفاقی داره می‌افته.
‫دفعه بعد غافلگیر نمیشی
‫عزیزم.
‫مگه اینکه خودت بخوای.
‫لطفاً فقط از کلمه «شورت» ‫استفاده نکن،
‫تحت‌اللفظی هر چیز دیگه‌ای رو بگو.
‫- زیرپوش، لباس زیر! ‫- عالیه.
‫به هر حال، دوباره اتفاق می‌افته.
‫آره، با یکی آشنا میشی. ‫با یکی آشنا میشی.
‫مهم نیست کجا.
‫و مکالمه
‫شروع می‌کنه به یه سمتی رفتن،
‫مردا می‌دونن چطوری این کار رو بکنن،
‫حرفو هدایت کنن تا ببینن ‫طرف مقابل علاقه داره یا نه.
‫وقتی با اون یارو آشنا شدی، ‫اونم داشت همین کار رو می‌کرد.
‫داشت دور و بر می‌پلکید تا ببینه ‫تو آب‌نباتی داری بدی یا نه.
‫و تو اونجا بودی، ‫فکر می‌کردی این یارو چقدر عالیه،
‫و چقدر خوب گوش میده،
‫و، آخی، ‫چه لبخند گرم و کاملی،
‫گرمای پشت ‫چشماش. چرت و پرت!
‫چرت و پرت کوفتی، عزیزم. ‫اتفاقی نبود.
‫قبلاً این کار رو کرده ‫و دوباره هم می‌کنه.
‫هیچ چیز خاصی توش نیست.
‫و حالا...
‫باید برم دستشویی ‫یه خروار شاش دارم.
ا‌را‌‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌‌گا‌ه با‌‌‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫اوه! نه.
‫- این کار رو اینجا نکن. ‫- پس چی‌کار کنم؟
‫- برو بیرون، مرد. ‫- که دستگیر بشم؟
‫کی می‌خواد دستگیرت کنه؟
‫بابا، اینجا هلز کیچنه.
‫انگار تا حالا بیرون ‫نشاشیدی.
‫لعنتی.
‫کدوم گوری ‫فکر می‌کنی داری میری؟
‫کارتشو بهم داد.
‫چی؟
‫اون... اون کارتشو بهم داد.
‫شمارمو نخواست یا چیزی.
‫آره، آره. بفرما.
‫نه، ولی منظورم همینه.
‫کارتشو بهم داد ‫و من بهش ایمیل زدم،
‫- نه برعکس. ‫- آره، کارش درسته.
‫شرط می‌بندم اون مرد هر جا میره ‫کلی کارت پخش می‌کنه.
‫یعنی... یه جور ‫بازی اعداده.
‫می‌دونی، بعضی وقتا ‫آب‌نبات گیرش میاد،
‫بعضی وقتا نه، ‫ولی مطمئن باش
‫کارتاشو پخش می‌کنه ‫انگار داره بستنی می‌ده.
‫و وقتی باهاش ‫تماس گرفتی، عزیزم...
‫...اولین تیکه آب‌نباتتو دادی.
‫نمی‌تونی یارو رو سرزنش کنی ‫که بیشتر می‌خواد.
‫فکرشو بکن.
‫کارتش،
‫یه ایمیل کاری ‫روش داشت، درسته؟
‫چقدر طول کشید
‫تا تو رو به یه چیز ‫خصوصی‌تر منتقل کنه؟
‫تو یه چشم به هم زدن، ‫درست میگم؟
‫دنبال عشق نبود، عزیزم.
‫دنبال این نبود که ‫جای زنشو بگیره.
‫کی می‌خواد این همه ‫دردسر به جون بخره؟
‫نه.
‫همه چیز رو همون‌جوری که ‫می‌خواد چیده.
‫فقط دنبال یه اسباب‌بازی دیگه بود ‫که باهاش بازی کنه،
‫و واضحه که پیدا کرده.
‫با همه زرنگیت، ‫و همه وقت و تلاشی
‫و هر چیزی که ‫مشخصه انجام دادی
‫تا از خودت یه قلعه ‫محکم بسازی،
‫یه جوری خودتو دوباره ‫توی اون وان حموم پیدا کردی.
‫دست و پاهات ‫همه بسته شده،
‫سخت تلاش می‌کنی آزاد بشی.
‫یک به دو. دارم می‌رسم بهت.
‫- تموم شدی؟ ‫- چی؟
‫توی این‌همه وقت ‫تقریباً حرفی نزدی...
‫- که خودم از قبل ندونم. ‫- خب؟
‫خب و مرض.
‫ببین، من بعضی وقتا ‫زیادی حرف می‌زنم،
‫این مشکل منه.
‫من... فقط دوست دارم ‫دکمه‌ها رو فشار بدم.
‫چیزهایی مثل این...
‫فقط چیزهاییه که مردم ‫نمی‌خوان دربارش حرف بزنن.
‫کی می‌خواد درباره ‫این چرت و پرتا حرف بزنه؟
‫هیچ‌کس. ببین...
‫ببین، تو یه ‫آدم فوق‌العاده‌ای.
‫یه انسان.
‫درباره اسمم و این چیزها ‫ازم می‌پرسی،
‫و قلب خوبی داری. ‫می‌تونم این رو ببینم،
‫واسه همینه که فقط باید ‫بهت بگم، می‌دونی،
‫بهتره که بری.
‫این رو نمیگم چون ‫فکر می‌کنم از تو باهوش‌ترم.
‫میگم چون...
‫من قبلاً اون یارو بودم، ‫که کاری رو می‌کردم که یاروی تو داره می‌کنه.
‫و دارم به صورتت ‫این‌جوری نگاه می‌کنم، این‌همه غم و...
‫واسه همینه که دیگه ‫دنبال کل آب‌نبات نمی‌رم.
‫می‌دونی، هر از گاهی ‫یه ساک زدن می‌گیرم
‫ولی...
‫بعضی از شما دخترها، صبح ‫که میشه وجدانتون بیدار میشه،
‫و من فقط نمی‌تونم با این کنار بیام، ‫خیلی پیرم.
‫یاروی تو جوونه یا پیر؟
‫- پیر. ‫- چقدر پیر؟
‫پیر.
‫مثلاً چی؟ ‫مثل بابات این‌ها؟
‫می‌تونه بابام باشه، آره.
‫پس حدس می‌زنم ‫بابا نداری، درسته؟
‫منظورم اینه که دارم، ولی...
‫نه، ولی بابا نداری،
‫و می‌خواستی اون ‫بابات باشه. درست میگم؟
‫هیچ‌وقت بهش میگی بابا؟
‫- دو به دو. ‫- مساوی شدیم.
‫مساوی شدیم.
‫- اوه، بهش میگی بابا. ‫- آره.
‫- این داغه. ‫- خیلی مزخرفه.
‫هیچ چیز مزخرفی توش نیست.
‫من روانشناسی رو ‫خیلی خوب نمی‌دونم،
‫ولی می‌دونم نیازی به ‫علم موشک‌سازی نیست که بفهمیم
‫یه دختربچه توی وجودت هست.
‫همونی که قبلاً بودی، ‫هیچ جا نرفته.
‫و اون دختر کوچولو، ‫اون بابا نداشت،
‫ولی هنوزم به یه ‫بابای لعنتی نیاز داره، درسته؟
‫پس، تو با این یارو آشنا میشی
‫با کله طاسش ‫و لکه‌های کبدیش،
‫و هر چیز دیگه‌ای که ‫باهاش درگیره.
‫بیشتر دخترهای هم‌سن تو رو حالشون به هم می‌زنه، ولی تو رو نه.
‫چون اون همه چیزهاییه که ‫تو اون بیرون ازشون محروم بودی
‫توی گذشته.
‫اون همه چیزهاییه که ‫دوستات داشتن
‫و تو لعنتی نداشتی.
‫و دختر کوچولوی درونت،
‫فقط می‌خواد باباش ‫بغلش کنه.
‫بهش چیزهای قشنگ بگه و ‫براش قصه بگه موقع خواب.
‫ولی زن بزرگسال بیرونی؟
‫خب، اون یه جور دیگه ‫قصه شب می‌خواد،
‫اگه منظورمو می‌فهمی.
‫این دو تا رو با هم بذار،
‫و اون یارو شانس این رو داره ‫که چیزی رو داشته باشه
‫که هیچ‌وقت نمی‌تونست ‫بهش دست پیدا کنه.
‫من.
‫تو.
‫اون یه حرومزاده خوش‌شانسه ‫که تونسته آب‌نباتت رو بخوره،
‫البته اگه ناراحت نمیشی که این رو میگم.
‫- بچه داره؟ ‫- آره داره.
‫- چند تا؟ ‫- سه تا.
‫لعنتی. چند سالشونن؟
‫- کوچیکن. ‫- زنش جوونه؟
‫نه، فکر کنم فقط دیر بچه‌دار شدن.
‫- دیدیش؟ ‫- نه.
‫- عکسشو دیدی؟ ‫- نه.
‫ولی عکساشونو دیدی.
‫بیخیال. این روزا،
‫اگه بخوای یه عکس پیدا کنی، ‫می‌تونی یه عکس لعنتی پیدا کنی.
‫چرا برات مهمه؟
‫هان؟
‫من... راستش، صادقانه بگم،
‫من تمام روز توی این ‫غول بیابونی رانندگی می‌کنم،
‫وقت داری که فقط فکر کنی، می‌دونی؟
‫وقتی زیادی فکر می‌کنی، ‫سوالای زیادی می‌پرسی.
‫چیز خاصی نیست.
‫ولی هی، بی‌فایده هم نیست.
‫یعنی، با کی دیگه می‌تونی ‫درباره این چیزها حرف بزنی؟
‫قرار نیست دیگه ‫هیچ‌وقت من رو ببینی.
‫من...
‫من یه عکس ازش پیدا کردم.
‫اوهوم.
‫اون‌ها خیلی محافظه‌کارن.
‫هر دوتاشون توی عکس بودن؟
‫اون‌ها توی یه...
‫یه چیز شرکتی، ‫مثل یه مراسم جایزه.
‫اوهوم.
‫و توی عکس دارن چی‌کار می‌کنن؟
‫فقط دارن لبخند می‌زنن.
‫کنار هم نشستن و فقط...
‫- به دوربین لبخند می‌زنن. ‫- و؟
‫و فقط عادی به نظر میان.
‫فقط عادی به نظر میان.
‫- اون جایزه رو برده؟ ‫- آره.
‫هوم. چیه، یه آدم مهمه؟ ‫کسی که من بشناسمش؟
‫- اوه، آره. ‫- اوهوم.
‫اوهوم.
‫و زنش چند سالشه؟
‫اواخر ۴۰ سالگی، فکر کنم.
‫خوشگله؟
‫خیلی مهربون به نظر میاد.
‫پس خوشگل نیست.
‫دوست‌داشتنیه.
‫یه لبخند گنده داره.
‫مثل یه لبخند واقعاً...
‫مثل یه لبخند واقعاً شاد.
‫من خیلی طولانی به اون عکس نگاه کردم،
‫و این حس خیلی عجیب رو داشتم که شاید...
‫که من و اون می‌تونستیم ‫دوست باشیم.
‫شاید.
‫هوم.
‫یه زمان دیگه، ‫یه جای دیگه، شاید.
‫- تا حالا بچه‌هاشو دیدی؟ ‫- وای نه.
‫عکساشونو دیدی؟
‫اون بهم عکس نشون میده.
‫لعنتی، مثلاً روی گوشیش؟
‫آره. ویدیو هم همین‌طور.
‫لعنتی. منظورم اینه، ‫خیلی اعتماد کرده.
‫منظورم اینه که ‫حسابی اعتماد کرده.
‫خب.
‫چی؟
‫تو موفق شدی.
‫چی رو موفق شدم؟
‫نمی‌دونم. ‫ولی یه کاری کردی.
‫منظورم اینه، اون بهت اعتماد کرده.
‫این بیشترین چیزیه که هر کسی ‫توی موقعیت تو می‌تونه به دست بیاره.
‫من باید با این ‫چی‌کار کنم؟
‫ببین، چیزی رو عوض نمی‌کنه،
‫ولی یه تعریفه.
‫بچه‌ها بامزه‌ن؟
‫خیلی نازن.
‫پسرن، دخترن؟
‫- دو تا پسر دوقلو و یه دختر. ‫- هوم.
‫یه ویدیو بهم نشون داد ‫که دخترش داشت می‌رقصید.
‫فقط سه سالشه،
‫و یه شنل قرمز پوشیده،
‫مثل شنل پرنسس یا همچین چیزی،
‫و فقط داره می‌چرخه و ‫می‌چرخه و می‌چرخه.
‫داره واسه باباش می‌رقصه.
‫چه قشنگ.
‫تو هیچوقت واسه بابات رقصیدی؟
‫منظورم بابای واقعیته، وقتی بچه بودی.
‫نه.
‫ولی یه شنل داشتم.
‫یه شنل بنفش بلند داشتم،
‫که باعث می‌شد فکر کنم می‌تونم پرواز کنم.
‫شنله دروغ نمی‌گفت.
‫تو خیلی خوب می‌تونی پرواز کنی.
‫خب، دوقلوها چیکار می‌کنن؟
‫به نظر بچه‌های خوبی میان.
‫و حس می‌کنی می‌تونستی باهاشون دوست بشی،
‫با بچه‌ها، تو یه زمان دیگه، یه جای دیگه.
‫آره، خب،
‫اون می‌تونه وانمود کنه بابای توئه،
‫ولی باید بابای واقعی اونا باشه، پس...
‫می‌دونی که چرا نمی‌تونی ‫روی آینده‌ت با این مرد حساب کنی.
‫ترافیک وا شد.
‫لعنتی، چه تصادف بدیه.
‫[داری می‌ری خونه؟ ‫سری بعد می‌بینمت؟]
‫[هنوز توی ترافیکم]
‫[شرمنده که عوضی‌بازی درآوردم ‫نادم و اشک‌ریزانم]
‫لبخند کلاسیک قدیمی :)
‫[افتخار می‌کنم بهت که منو ‫دلتنگ خودت کردی ‫دلم برای عطر تنت تنگ شده]
‫[دلم برای لبات ‫و گرمای پوستت تنت شده ‫*تنگ]
‫[منم دلتنگتم]
‫[همین که بهت فکر می‌کنم ‫حشری می‌شم]
‫[آبم ‫میاد]
‫[بابایی]
‫[بخورمت ‫یه عکس برام بفرست، ‫بابایی بهت نیاز داره]
‫[وای عزیز دلم، نذاشتی که ‫راننده‌ت ببینه‌ت؟ ‫خیلی بلایی]
‫یازده سال.
‫تفاوت بزرگیه.
‫اینکه خواهرت اینقدر بزرگتره.
‫آره.
‫اون فقط ۱۷ سالش بود وقتی هر دومون از خونه رفتیم.
‫من شیش سالم بود.
‫فرار کردی؟
‫رفتم پیش اون زندگی کنم.
‫یعنی، نمی‌تونم تصور کنم
‫هیچ قاضی اوکلاهمایی بگه این درسته.
‫نه، نه.
‫هیچکس نگفت درسته، ولی این اتفاقی بود که افتاد.
‫تو اون سوراخ موش با خواهرت زندگی کردی؟
‫در واقع، رفتیم وودوارد.
‫حدود ۲۰ دقیقه اون‌ورتر،
‫تو خونه‌ی دوست پسرش.
‫دوست پسر؟
‫اون موقع دوست پسر داشت.
‫هوم.
‫چرا رفتی پیش خواهرت زندگی کنی؟
‫بابات کاری کرده بود؟
‫یه کاری که نباید می‌کرد؟
‫نه، هیچوقت اینطوری نبود.
‫چطوری بود؟
‫خب، اون...
‫در واقع هیچوقت بهم دست نزد.
‫یعنی حتی یه بغل هم نکرد؟ حتی یکی؟
‫لازم نبود بغل باشه.
‫می‌دونی، همین که ‫به پشتمم بزنه، برام بس بود،
‫یا یه بزن قدش ساده.
‫ولی یادمه روزی که رفتیم،
‫خواهرم پرید تو ماشینش،
‫و بابام رو ایوون جلویی نشسته بود.
‫و قبل از اینکه برم، برگشتم و نگاهش کردم،
‫و اون نگاهم کرد، و...
‫و بلند شد، اومد طرفم
‫و دستشو دراز کرد و...
‫و باهام دست داد.
‫من قبلاً با هیچکس دست نداده بودم.
‫شیش سالم بود.
‫خیلی کوچیک بودم، می‌دونی؟ ‫ولی می‌دونستم معنیش چیه.
‫چه شکلی بود؟
‫بابات؟
‫اوه، یه کابوی بود.
‫تا حالا یه کابوی ندیدم.
‫باید بذارمش تو لیستم.
‫می‌دونی، قبل از اینکه بمیرم.
‫شماره ۲۲، ملاقات با یه کابوی لعنتی.
‫دیگه چی تو لیستته؟
‫می‌دونی، بیشترشو قبلاً انجام دادم.
‫مثلاً چی؟
‫مثلاً...
‫پارسال یاد گرفتم غواصی کنم.
‫رفتم ناسائو، لب قایق نشستم.
‫و، می‌دونی، مجبورت می‌کنن از پشت بیفتی، درسته؟
‫پس، از پشت میفتی تو آب،
‫و شروع می‌کنی به خالی کردن هوای کپسولت،
‫و میری پایین، پایین، پایین.
‫یعنی، خیلی عمیق نرفتم،
‫آموزش اون کارای خفنو ندارم،
‫چیزای دیوونه‌کننده مثل کشتی‌های غرق شده و اینا.
‫حتی یه نهنگ آبی هم دیدم، آره.
‫یه نهنگ گنده از کنارمون رد شد.
‫یعنی، همینجوری داشت شنا می‌کرد انگار نه انگار.
‫لعنتی، عین شعر بود.
‫- وای. ‫- آره. یه وای گنده‌ی لعنتی.
‫ولی نمی‌دونم دوباره انجامش بدم.
‫چرا نه؟
‫جرئت زیادی می‌خواد زیر آب نفس بکشی.
‫بزرگترین چالش همینه، فقط به بدنت بگی...
‫به بدنت اجازه بدی
‫کاری رو بکنه که واسش ساخته نشده، می‌فهمی؟
‫از دیدن کوسه نمی‌ترسیدم،
‫از تنها بودن نمی‌ترسیدم. بیشتر فقط...
‫...از نفس کشیدن می‌ترسیدم.
‫یعنی، خیلی ترسناکه
‫که از نفس کشیدن بترسی...
‫من همیشه کوسه‌ها رو دوست داشتم.
‫تا حالا کوسه دیدی؟
‫نه.
‫ولی همیشه به همه میگم دیدم. می‌دونی؟
‫یه کوسه‌ی سفید بزرگ،
‫چهار متری،
‫دو، سه تن، فقط دورم شنا می‌کرد، دنبال ناهار می‌گشت.
‫تا اینکه زل می‌زنم تو چشماش،
‫انگشت وسطمو نشونش میدم،
‫و اون کوسه ‫مثل چی در میره
‫چون می‌فهمه چه خبره.
‫اوه، وای. ‫این داستانته؟
‫آره، عاشق این داستان لعنتی‌ام.
‫چه چیزایی تو لیستت هست ‫که هنوز انجام ندادی؟
‫دلم می‌خواد یه روزی برم ژاپن.
‫خیلی دربارش شنیدم.
‫شنیدم که اونا این...
‫این دستگاه‌های خودکار دارن
‫که توش شورت‌های دست دوم می‌فروشن.
‫- شورت؟ ‫- شورت زنونه!
‫اوه، بس کن مرد! ‫قبلاً این بحثو داشتیم.
‫خب، سعی کردم یه چیز دیگه صداشون کنم،
‫تو نفهمیدی من دارم از چی حرف می‌زنم.
‫شورت زنونه‌ی دست دوم دارن!
‫- وای خدا، نه. ‫- شورت زنونه.
‫- شورت زنونه تو دستگاه‌های خودکار. ‫- نه.
‫- وای خدای من. ‫- اینی که من شنیدم.
‫باید این لعنتی رو ببینم.
‫نمی‌تونن واقعاً دست دوم باشن.
‫برام مهم نیست در هر صورت،
‫تو این یکی ذهن بر ماده غلبه می‌کنه.
‫تو چی؟ هان؟
‫چی تو لیستته؟
‫نمی‌دونم.
‫بیا، با من حرف بزن.
‫خب، همیشه دلم می‌خواسته یاد بگیرم سوئینگ برقصم.
‫جدی؟
‫آره.
‫مثلاً پرت بشم این ور و اون ور و اینا.
‫به نظر خیلی باحال میاد. ‫فکر کنم توش خوب باشم.
‫شرط می‌بندم خوب باشی.
‫و می‌خوام یکی از اون
‫پرنده‌بین‌های عجیب غریب تو سنترال پارک باشم،
‫که همه چی رو درباره‌ی همه‌ی پرنده‌ها می‌دونن.
‫کسی که بتونه صداشونو تشخیص بده.
‫فقط می‌خوام یه خانم پرنده‌ای باشم.
‫دیگه چی؟
‫داشتم...
‫داشتم فکر می‌کردم ‫یه باغچه‌ی کوچیک...
‫مثل یه باغچه‌ی کوچیک گیاهان دارویی تو پنجرم داشته باشم.
‫می‌دونی، فقط ریحون و این چیزا.
‫سعی کنم یادم باشه ازشون استفاده کنم وقتی آشپزی می‌کنم،
‫که البته خیلی کم پیش میاد.
‫ولی از فکر اینکه اونجا باشن خوشم میاد.
‫دیگه چی؟
‫می‌خوام ‫اسپانیایی رو عالی حرف بزنم.
‫و می‌خوام برم اوآخاکا ‫موقع شب تربچه‌ها،
‫و می‌خوام همه چیز رو بخورم.
‫مثل مورچه‌ها، و، ‫می‌دونی، جیرجیرک‌ها.
‫و، آره،
‫می‌خوام لب یه صخره‌ی لعنتی تو یونان وایسم،
‫و از اون حرومزاده بپرم پایین.
‫دیگه چی؟
‫منظورت از دیگه چی چیه؟ ‫من کلی چیز بهت گفتم.
‫چیه، وقتشه من یه چیزی بگم؟
‫آره، دقیقاً.
‫چند تا چیپ رو میزت داری؟
‫دو تا. مساوی‌ایم، یادته؟
‫- دو به دو. ‫- و تو یکی اضافه کردی.
‫و باید یه چیز خوب باشه.
‫یه چیز خوب بهت میگم، ‫تو هم جبران می‌کنی؟
‫نمی‌ذارم ببری، ‫اینو مطمئن باش.
‫باشه، باشه. ‫می‌تونم ادامه بدم.
‫و باید یه چیز شخصی باشه، باشه؟
‫نه از اون داستان‌های کوتاه مسخرت.
‫خب، لعنتی، نمی‌دونم.
‫اوم... هوم.
‫مثلاً...
‫چطوری با زنت آشنا شدی؟
‫کدومشون؟
‫اولیش.
‫تو تاکسی من بالا آورد.
‫- عالی. ‫- آره، رفته بود کلاب.
‫می‌دونی، اون مثلاً،
‫با دوستای دخترش بود، ‫شب دخترونه یا یه همچین چیزی.
‫و همشون لباس‌های تنگ و کفش پاشنه بلند پوشیده بودن،
‫و بوی مشروب و عرق می‌دادن،
‫و گل.
‫و من تو بهشت بودم.
‫همه‌ی این خانم‌های خوشگل تو تاکسیم چپیده بودن،
‫رو پای همدیگه نشسته بودن، ‫با صدای بلند حرف می‌زدن،
‫می‌خندیدن، از پنجره داد می‌زدن.
‫و باید بهت بگم، ‫باید صادق باشم.
‫کیرم اینقدر سفت شده بود،
‫که داشت تو شورتم ‫می‌کوبید چون...
‫- وای خدا. ‫- خدایا، احتمالش بود که اون شب
‫شانسم بگیره.
‫اگه شانسم نمی‌گرفت، حداقل ‫به اندازه کافی مواد خوب داشتم
‫که آخر شب یه جق بزنم.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫اوهوم.
‫و بعد یهو از ناکجاآباد،
‫اون بلونده تو صندلی عقب خم میشه،
‫معدشو خالی می‌کنه.
‫که خداروشکر زیاد پر نبود، ‫اینو می‌تونم بگم.
‫و بعدش چی شد؟
‫کار زیادی نمی‌تونی بکنی، می‌دونی؟
‫میندازیشون بیرون و برمی‌گردی گاراژ،
‫ماشینو می‌شوری.
‫و اونجا بود، درست همونجا.
‫کیفش.
‫هوم.
‫پس، روز بعد زنگ می‌زنه به شرکت،
‫و من که یه آقای به تمام معنام،
‫پیشنهاد می‌دم خودم براش ببرم اونجا.
‫و بعد از دیدنش دیگه نیازی نبود جق بزنم،
‫اینو می‌تونم بهت بگم.
‫آره.
‫چرا باهاش ازدواج کردی؟
‫یه عروسک بود.
‫خنگ مثل چی. ‫ولی بازم...
‫خواستنی بود.
‫من باهاش شوخی می‌کردم، می‌دونی؟
‫پشت مبل قایم می‌شدم، بعد می‌پریدم بیرون.
‫یا... یا، می‌دونی، شکر می‌ریختم تو نمکدون،
‫همچین چرت و پرتایی.
‫و اون همیشه بهش می‌خندید، می‌دونی؟
‫انتخاب می‌کرد که بخنده.
‫مثلاً، وقتی یه چیزی اتفاق می‌افته،
‫و یه انتخاب داری،
‫اون انتخاب که عصبانی بشی
‫یا بهش بخندی،
‫اون می‌خندید.
‫هر بار انتخاب می‌کرد که بخنده.
‫اون هیچوقت تو رو گیر ننداخت؟
‫چی؟ شوخی کنه؟
‫اوهوم.
‫یه بار این کار رو کرد.
‫یه سطل آب یخ ریخت روم
‫وقتی تو حموم بودم.
‫مثل یه سطل آب یخ، ‫عین آبشار نیاگارا.
‫و منم همون انتخابو داشتم، می‌دونی؟
‫یا عصبانی بشم یا بهش بخندم.
‫و تو چی رو انتخاب کردی؟
‫حسابی خندیدم.
‫لخت مادرزاد دنبالش کردم تو خونه،
‫اونم مثل دخترای کوچولو جیغ می‌کشید،
‫انگار داشتیم گرگم به هوا بازی می‌کردیم.
‫بالاخره تو آشپزخونه گرفتمش.
‫اون روز خوبی بود.
‫شرط می‌بندم خیلی باهوش‌تر از اونی بوده که فکر می‌کنی.
‫دلت براش تنگ می‌شه؟
‫بعضی وقتا آره. آره.
‫مثل یه روز تابستونی بود، می‌دونی؟
‫زیاد پیچیده نبود، ‫فقط، می‌دونی،
‫یه آبجو و یه بسته چیپس، ‫و حالمون خوب بود.
‫سه به دو. ‫می‌خوای جبران کنی یا نه؟
‫یعنی، این آخریه سخته بشه جبرانش کرد.
‫- آره، غافلگیرم کردی. ‫- خودمم غافلگیر شدم،
‫- من درباره مسائلم حرف نمی‌زنم. ‫- فکر می‌کنی من درباره مسائلم حرف می‌زنم؟
‫خب، بفرما. ‫اینم چیزی که رو میزه.
‫بیا درباره مسائل حرف بزنیم، ‫بیا درباره همه چی حرف بزنیم.
‫- باشه. خیلی‌خب. ‫- باشه.
‫- باشه.
‫به یه چیز جذاب فکر می‌کنم.
‫راحت باش.
‫درباره بابات بگو.
‫کدومش؟
‫خودت انتخاب کن.
‫لعنتی.
‫بیا دیگه.
‫حتماً یه چیز دیگه هست که بهم نگفته باشی.
‫یه چیزی که داری می‌میری واسه گفتنش.
‫خوب فکراتو بکن.
‫من که جایی نمی‌رم.
‫[ممنون شاهزاده خانوم ‫شرمنده، دوقلوها بیدار شدن]
‫[یکی‌شونو خوابوندم، ‫یکی دیگه‌شون مونده]
‫[- کدوم یکی‌شون بیداره؟] ‫[- مارلون، خواب بد دیده]
‫[- طفلکی]
‫[- زیر تخت دنبال هیولا می‌گشتیم]
‫[تا با شمشیر بزنیم ناکارشون کنیم]
‫[- با شمشیر نورانی؟]
‫[- بعله]
‫[- چه رنگی شده؟]
‫[- سبز]
‫[- برای کشتن هیولاها، خیلی رنگ خوبیه]
‫[- دقیقاً، من باید برم]
‫[- صبر کن]
‫[- هان؟]
‫[- ناراحت شدی بهت گفتم دوستت دارم؟]
‫[- نه]
‫[- ولی این‌طور که پیداست ‫ناراحت شدی]
‫[- جا خوردم ولی ناراحت شدم ‫*نشدم]
‫[- خیلی خب]
‫[- بیشتر از اونی که فکر کنی ‫اهمیت می‌دم، تو مهمی]
‫[- خب این یعنی چی؟ من نمی‌دونم ‫معنیش چیه.] ‫(کل نوشته رو پاک کرد)
‫[- أره؟]
‫[- آره، همیشه اینطور بوده ‫شرمنده، باید برم پیش مارلون]
‫[- برو همه‌ی هیولاها رو بکن]
‫[می‌کشم ‫شب به‌خیر]
‫[منم دوستت دارم]
‫چند دقیقه دیگه وقت داریم اگه هنوز می‌خوای واسه برد بازی کنی.
‫چی مونده؟
‫چی رو بهم نگفتی؟
‫دیشب، ‫من و خواهرم، ما...
‫مست کردیم.
‫خیلی مست کردیم،
‫و بیرون وانتش نشسته بودیم.
‫و اون این چراغ‌های کوچیک...
‫اوم...
‫این چراغ‌های کوچیک فلفلی، مثل...
‫چراغ‌های کریسمس یا یه همچین چیزی، می‌دونی؟
‫همینجوری آویزون شده بود،
‫و ما رو این صندلی‌های قدیمی ساحلی نشستیم،
‫و فقط خوردیم و خوردیم.
‫ایگل چی؟
‫ایگل اون دور و برا بود،
‫داشت همبرگر کباب می‌کرد.
‫درباره وان حرف زدین؟
‫آره.
‫آره زدیم. من مطرحش کردم، ‫و اون فقط خندید.
‫اونقدر خندید که گریه‌ش گرفت.
‫حتی عذرخواهی هم نکرد ‫یا چیزی، خیلی عجیب بود.
‫دیگه درباره چی حرف زدین؟
‫درباره همه چی حرف زدیم،
‫مثلاً فرهایی که مامانمون برامون می‌زد،
‫رو یه چهارپایه تو... تو آشپزخونه می‌نشستیم
‫با یه حوله صورتی قدیمی ‫رو شونه‌هامون،
‫و می‌دونی، اون بو، اون بوی وحشتناک فر
‫که تا چند روز ‫از بین نمی‌رفت.
‫و شروع کردیم به حرف زدن درباره اون روز،
‫روزی که منو برد. ‫روزی که منو با خودش برد.
‫و من ماجرا رو از دید خودم تعریف کردم، و بعدش...
‫و بعدش اون از دید خودش گفت.
‫چی بهت گفت؟
‫گفت که بابامون اون روز رو ‫ ایوون بود.
‫و...
‫که وقتی داشتیم میرفتیم سمت ماشین از کنارش رد شدیم.
‫و بعدش گفت که سوار ماشین شد،
‫و بعدش من سوار شدم،
‫و همینجوری رفتیم.
‫گفت، "اون روز باهات دست نداد."
‫ولی وقتی بهش فکر می‌کنم، ‫ اصلاً منطقی نیست.
‫چون خیلی واضح یادمه.
‫حتی حس دستش یادمه.
‫یادمه فکر کردم ‫مثل سمباده می‌مونه.
‫خب، کدومتون درست میگه؟
‫تو یا خواهرت؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی...
‫اگه اون خاطره واقعی نباشه،
‫لحظه‌ای که بابام بالاخره بهم دست زد،
‫پس نمی‌دونم چی واقعیه، داداش.
‫صفر و یک.
‫آره، صفر و یک.
‫منم یه داستان شبیه این دارم.
‫درباره بابام.
‫اون لحظه‌ای که
‫همه چی واضح میشه.
‫و بعدش...
‫دوباره محو میشه.
‫ولی اون داستان واسه یه تاکسی دیگه‌ست.
‫دوباره مساوی شدیم.
‫- سه به سه. ‫- سه به سه.
‫خوبه.
‫دیشب رقص بارون کردیم.
‫سه تایی، مست و پاتیل.
‫ولی ایگل، ایگل بهمون یاد داد چجوری.
‫اوهوم.
‫بارون اومد؟
‫خب، مسئله اینه که.
‫دو هفته پیش، ‫وقتی رفتم اوکلاهما...
‫حامله بودم.
‫بابات درباره‌ش چی گفت؟
‫هیچوقت بهش نگفتم.
‫هیچوقت...
‫به هیچکی نگفتم.
‫بچه رو سقط کردی؟
‫اون منو سقط کرد.
‫روز اول تو اوکلاهما، شروع کردم به خونریزی،
‫و خواهرم نمی‌دونست.
‫من... فقط بهش گفتم پریودم بده،
‫یعنی خیلی بده، مثلاً...
‫گذاشت زیاد بخوابم،
‫و بهم کیسه آب گرم و بستنی داد، و...
‫ولی بعدش، بعد هفت روز،
‫وقتی هنوز خونریزی داشتم،
‫مجبور شدم نوار بهداشتی‌ها رو قایم کنم...
‫...و وانمود کنم که فقط یه...
‫پریود معمولیه، که تموم شده.
‫مجبور شدم پاشم برم بیرون و با دوستاش آشنا شم، و...
‫همش حس می‌کردم...
‫حس می‌کردم آشغالم.
‫نمی‌خواستم نگهش دارم.
‫تصمیم گرفته بودم، نمی‌خواستم نگهش دارم،
‫و نمی‌خواستم به کسی بگم.
‫ولی بعدش...
‫ولی بعدش وقتی اتفاق افتاد...
‫وقتی فقط...
‫خودش همینجوری اتفاق افتاد،
‫من...
‫خیلی...
‫راحت شدم.
‫تو کل زندگیم اینقدر راحت نشده بودم.
‫و بعدش دیشب...
‫...وقتی داشتیم می‌رقصیدیم،
‫تو ذهنم،
‫واقعاً، فقط به آسمون التماس کردم ‫روم بارون بباره.
‫که فقط پاکم کنه.
‫که همه چیو بشوره ببره.
‫کل این قضیه کوفتی رو.
‫از آسمون خواستم فقط...
‫...ازم بگیرتش.
‫و بعد امروز صبح، از خواب پاشدم...
‫...و دیگه خونریزی نداشتم.
‫بعد دو هفته قطع شده بود.
‫رقص بارون جواب داد.
‫چهار به سه.
‫لعنتی. من کم میارم.
‫من بردم؟
‫رودست این یکی دیگه نمی‌شد زد، ‫این دیگه حرف نداشت.
‫لعنتی.
‫خدای من.
‫پول نقد ندارم.
‫- ببخشید. ‫- هیچکی هیچوقت نداره.
‫شرمنده. ولی انعام خوبی بهت میدم.
‫آره، نصیحت‌های من مفت نیست.
‫رسید می‌خوای؟
‫نه، خوبه.
‫خب...
‫حالت خوب میشه؟
‫نمی‌دونم.
‫مغزت،
‫یه کم گیج شده الان.
‫هول کرده چون...
‫عادت نداری زیر آب نفس بکشی،
‫و بهت میگه که خیلی تو عمق آبی.
‫"همینه، راه برگشتی نیست. ‫تموم شد، پایان داستان."
‫فقط به نفس کشیدن ادامه بده.
‫مهم نیست چقدر پایین میری،
‫همچنان نفس بکش.
‫حالت خوب میشه.
‫یکی مثل تو...
‫تو یه کشتی شکسته نیستی.
‫تو دوباره شنا می‌کنی میای بالا.
‫شنا می‌کنی میای بالا به سمت تمام اون ‫نور و زندگی و رنگ‌ها،
‫همینه.
‫شاید حتی یه نهنگ آبی‌رنگ هم ببینی.
‫امیدوارم.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم عزیزم.
‫شب خوبی داشته باشی.
‫تو هم همین طور.
‫مایکی.
‫چی؟
‫همیشه حس می‌کردم بیشتر شبیه یه مایکی‌ام،
‫نه مثل یه وینی، نه یه کلارک.
‫اگه دست خودم بود،
‫مایکی رو انتخاب می‌کردم.
‫شب به خیر، مایکی.