...ایده‌ها مثل پرندگانی به سمتم میان
اون هم درحالی‌که زیرچشمی ،بهشون نگاه می‌کنم
...و احتمالش پنجاه‌پنجاهه
.که به اون پرنده‌ها مستقیم چشم بدوزم
آهنگ سکانس چرخ و فلک خسته کننده و .خیلی بی‌احساس به نظر می‌رسه
،اگه میریام تو قایق پیشش بود
اون با کمال میل سرش رو .زیر آب نگه می‌داشت
...نورهای روی آب
.سر و شونه‌هاش رو نمایان کرده بود
.تا حالا این‌قدر بهش نزدیک نشده بود
.میریام باهاش رو ‌در رو می شه
اسمت میریامه؟
ولی اون می‌دونست که .میریام درست نمی‌تونه ببینتش
،دستش رو دور گردنش حلقه می‌کنه
ولی این‌قدر محکم فشار می‌ده .که نتونه جیغ بزنه
داستان‌های خوب به‌طور محض از .احساسات نویسندگان خلق می‌شه
حتی اگه یه کتاب هیجان‌انگیز رو ...کاملاً پیاده‌سازی‌شده در نظر بگیریم
...بخش‌هایی وجود خواهد داشت که
.به احتمال زیاد نویسنده خودش تجربه کرده
،مثل اکثریت فیلم‌سازان
من بی‌بروبرگرد جذب نوشته‌های .پاتریشا های‌اسمیت شدم
تقریباً از روی تموم کتاباش .فیلم ساخته شده
ولی وقتی شروع به خوندن ...خاطرات منتشر نشده‌ش کردم
.عاشق شخصیت واقعی پاتریشیا های‌اسمیت شدم
:اولین یادداشت خاطراتش تا حدی مرموزه
این دفترچه خاطرات منه ،که شامل جسم می‌شه
.دردناک‌ترین احساس به نسبتِ ضعف خود
«های‌اسمیت دوست داشتنی»
«با صدای گوئندولین کریستی»
،اون آدم عجیبی بود
،ایده‌های عجیب و غریبی داشت
.که به شخصه هرگز به ذهن من خطور نمی‌کردن
.ما تو ویلیجِ نیویورک همدیگه رو دیدیم
فهمید که من نویسنده‌م .و بهش علاقه‌مندم
.اصلاً آدم رُکی نبود
«ماریجین میکر، ایست همپتونِ نیویورک» ...اون هرگز فکر نمی‌کرد که
،شایستگی عنوانی رو داشته باشه
.و یه جورایی دوست داشتنی بود
چون وقتی باهاش ملاقات کردم .به‌طور قطع خیلی معروف بود
«بیگانگان در ترن - آلفرد هیچکاک»
اولین کتاب‌تون خانم های‌اسمیت ،به نام بیگانگان در ترن
توسط یک کارگردان معروف سینما خریداری شده؟
.بله، هیچکاک از کتاب خوشش اومده
،از همون موقعی که 16 یا 17 ساله بودم
.ایده‌های دلهره‌آوری به ذهنم می‌رسید
می‌خوای یکی از ایده‌هام رو در مورد یه قتل بی‌نقص بشنوی؟
...شاید افکارم قدیمی باشه
ولی مگه اقدام به قتل برخلاف قانون نیست؟
...ایده‌ی اولیه‌ی شما این بود که
این دو مرد در مورد قتل‌هاشون با همدیگه صحبت می‌کنن؟
.بله، ایده‌ی اولیه‌م همین بود
به نظرم این جور ایده‌ها .یهویی به ذهن آدم خطور می‌کنه
هیچ‌وقت نمی‌تونم بگم .دلیلش چیه یا چه موقعی رُخ می‌ده
قلمِ های‌اسمیت به شدت با حال و هوایِ ،مربوط به سینما جور درمیومد
...جوری که استاد ژانر هیجان‌انگیز
جهانی کامل و تیره و تاری رو .برای ساختن فیلماش پیدا می‌کنه
،ولی از اون موقع به بعد
اون با برچسب نویسنده‌ی جنایی .دست و پنجه نرم می‌کرد
همیشه سبک قلم من رو ...تو دسته‌ی هیجان‌انگیز و رازآلود قرار می‌دن
.ولی من به عمرم کتاب رازآلودی ننوشتم
...من فقط یه داستان نویسم
،و گاهی اوقات خشونت چاشنیش می‌شه
،گاهی اوقات قتل توش اتفاق میفته
.بنابراین بهش می‌گن جرم و جنایت
.از اون چیزی که تصور می‌کردم خوش پوش‌تر بود
...فقط به خاطر اینکه خودم هم نویسنده‌م
...و اغلب وقتی همدیگه رو می‌دیدیم
وقتی نویسنده‌های دیگه رو می‌دیدم .و اونا یه جورایی کَر و کثیف بودن
.مثل خودم
...و
.اون فرق داشت
.تو اِلس همدیگه رو دیدیم
.به گمونم لزبین‌ها بهش می‌گفتن اِلس
.نیویورک مملو از بارهای همجنس‌گراها بود
.دهه ی 50 بود
من خیلی به مکان‌های مخصوص .همجنس‌گراها علاقه داشتم
،و از راننده‌ تاکسی‌ها می‌پرسیدم
...یادمه یکی از راننده تاکسیا گفت
.من یه جایی رو تو فلان جا می‌شناسم
.بعدش هم من رو برد اونجا
...و صاحب اونجا که یه زن بود
.گفت: دیگه هیچ‌وقت پات رو اینجا نذار
منم گفتم: چرا؟ اینجا مخصوص منه، نه؟
گفتش: مخصوص کساییه که .راز دار باشن
.و تو همین الان خرابش کردی
.اسم اینجا رو به یه راننده تاکسی گفتی
بارهای مخصوص همجنس‌گراها ،به‌طور مخفیانه یه جایی در منهتن بود
وقتی دیگران می‌خواستن ،به یه بار مشخص برن
...یه ایستگاه قبل یا بعد از مقصد که
.سرراست باشه، از مترو پیاده می‌شدن
تا مبادا کسی به همجنس‌گرا بودن‌شون .مشکوک بشه
.این شرکت فیلمسازی ویلیام استریته
پت از هر نویسنده‌ای که .به عمرم دیده بودم متعهدتر بود
اشتیاق داشتم یه کتاب در مورد .در مورد نویسنده‌ای مثل اون بنویسم
.بعدها یه کتاب در موردش نوشتم
یه دختر خوش‌تیپِ مومشکی ...که بارونی پوشیده
و تو بار ایستاده و .داره مشروب جین می‌خوره
،در دنیای بیرون
اون رو بیش‌تر تحت عنوان ،پاتریشیا های‌اسمیت می‌شناختن
.نویسنده‌ی فیلم بیگانگان در ترن
ولی داخل اِلس شایعه بود .که اون خودِ کلیر مورگانه
پت، به خاطر رمانِ با اسم مستعارش .به اسم کارول، مورداحترام بود
،تو کتابخونه‌ی تک‌تک زنان لزبین بود
...و واسه سالیان سال
تنها کتابی با مضمون عشق بین دو زن بود .که پایان خوش داشت
به نظرتون نوشتن یه کتاب همجنس‌گرایانه واسه پت حائز اهمیت بود؟
.معلومه
...معلومه. آخه خودش همجنس‌گرا بود
...و حالا که نویسنده هم بود
.حتماً خواسته‌ش نوشتن همچین کتابی بود
.که در مورد اون زندگی بنویسه
مردم می‌گفتن: یه چیزی مثل .کتاب بیگانگان بنویس
.دوباره بنویس .یه کتابی شبیه اون بنویس
و اون لحظه آمادگی نوشتن .همچین چیزی رو نداشتم
تو یه فروشگاه بزرگ و خیلی شلوغ .در نیویورک مشغول به کار بودم
.یه سری عروسک می‌فروختم
.به مناسبت کریسمس خیلی شلوغ بود
،و یه خانم که پالتوی خز تنش بود اومد داخل
.که خیلی خیره‌کننده بود
.اون زن انگار از خودش نور ساطع می‌کرد
،احساس عجیب و مبهوت‌کننده‌ای تو سرم داشتم
.انگار می‌خواستم غش کنم
.همون لحظه نگاهش باهام تلاقی کرد
،وقتی دخترک روی پاهاش ایستاد ...زن با چشم‌های خاکستری خون‌سرد
،داشت بهش نگاه می‌کرد
جوری که ترز نه می‌تونست کاملاً بهش .خیره بشه و نه روش رو برگردونه
از کجا این‌قدر در مورد قطار‌های اسباب‌بازی می‌دونی؟
واسه اولین‌بار عطر اون زن ،توجه ترز رو به خودش جلب کرد
...و با تموم توانش آرزو کرد
...زن حرفای آخرش رو کِش بده و
بگه: چطوره دوباره همدیگه رو ببینیم؟
.از کلاهت خوشم میاد
اون شب، کُل داستان رو .تو دفترچه یادداشتم نوشتم
های‌اسمیت دیگه هیچ‌وقت .اون زن رو ندید
...اون با شور و شوق
طرح اصلی داستان رو .داخل دفترچه‌یادداشتش نوشت
در نهایت، یادداشت‌هایی از ...تجربه‌ی خودش که مربوط به
دفترچه‌خاطرات شخصیش بود .رو هم بهش اضافه کرد
.مَدلی عاشق کارول من بود
دلم می‌خواست تموم وقتم و .تموم شب‌هام رو با اون بگذرونم
وای خدا، چطوری این داستان از وجود من داره شکل می‌گیره؟
.داره از ناکجاآباد از قلم من سرازیر می‌شه
.شروع، بطن داستان و پایان
،اگرچه نوشتن کتاب کارول ،به شدت رهایی‌بخش بود
های‌اسمیت در مورد منتشر کردن .کتاب شک و تردیدهایی داشت
.در نهایت با یک اسم مستعار منتشرش کرد
...هیچ‌کس با اسم واقعی خودش
کتابی با مضمون همجنس‌گرایانه رو .منتشر نمی‌کرد
.هوشمندانه نبود
،اسم مستعار من آن آلدریچ بود
،وین پکر بود و هر اسم دیگه‌ای
.ولی هیچ‌وقت اسم خودم رو نمی‌بردم
.نام خانوادگیم بود
...به گمونم دومین کتابت رو هم
.با اسم مستعار منتشر کردی
.بله - دلیلش چی بود؟ -
.دلیل خاصی نداشت
ناشری که واسش فرستاده بودی قبولش کرد؟
.به‌طور قطع نه
.ناشران نیویورک ردش کردن
و حرفشون این بود که .هیچ‌کس نمی‌تونه همچین پایانی رو رقم بزنه
همه‌ی کتاب‌های با مضمون لزبین .نباید با پایان خوش تموم می‌شدن
شخصیتی که با خانواده‌ی دگرجنس‌گرا ...زندگی می‌کرد
.و عاشق یه زن شده بود
...و با توجه به ناشرت
...یا خیلی شرمساری
.یا اوقات خوبی رو گذروندی
.ولی نباید دووم داشته باشه
نمی‌تونه دووم داشته باشه .و شما هم باید درکش می‌کردی
چرا پت دیگه هیچ‌‌وقت یه کتاب با مضمون لزبین رو منتشر نکرد؟
به خاطر خانواده‌ش؟
.قطعاً به خاطر خانواده‌ش .قطعاً به خاطر مادرش
...و
همین دو مورد این‌قدر مهمه .که می‌تونه جلوی هر کسی رو بگیره
.اینجا رو ببینید، پتِ گردن‌کلفت
«کورتنی، جوی و دن کوتس» «خانواده‌ی های‌اسمیت، تگزاس»
.به نظرم یه سیگار تو دهنشه
.ولی خیلی بانمکه
.تو این عکس شبیه پسرا شده
...این
.عکس پدربزرگ و پته
.داداشش
.پت همیشه صداش می‌کرد داداش
هیچ‌وقت به چشم پسرعمو .بهش نگاه نمی‌کرد
.دن و پت با همدیگه بزرگ شدن
.دن گوینده‌ی نمایش سوارکاری بود
...خانواده‌ی ما تو کار دامداری، سوارکاری بود
.و بیش‌تر یه خانواده‌ی ساده‌ی تگزاسی بود
بچه که بودیم هر آخر هفته رو .می‌رفتیم سوارکاری
خب حالا اینجا کی معروف‌تره؟
داداشش" دن؟ یا پت؟"
تو تگزاس؟
.دن - .آره، پدربزرگ -
.بی‌بروبرگرد پدربزرگم
دوران بچگی بی‌ثباتی داشتی، درسته؟
.بله
قبل از به دنیا اومدن من .مادرم تصمیم به طلاق گرفت
مری، مادر پت، نُه روز قبل از .به دنیا اومدن پت طلاق گرفت
.و بعد با استنلی های‌اسمیت ازدواج کرد
نمی‌دونم مری تصمیم گرفت ...به نیویورک نقل‌مکان کنن
یا اینکه شوهر جدیدش ...این تصمیم رو واسه‌شون گرفت
...ولی مادر پت به نیویورک نقل‌مکان کرد
و پت رو گذاشت پیش کسی که .من بهش می‌گم مادربزرگ
...خاطرات شش سال اول زندگیم
.خیلی خوب و خوشاینده
...مادربزرگم
یه حیاط خلوت و یه .فضای‌سبز بزرگ داشت
.تگزاس به‌طور قطع تو جنوبه
...پس من حس می کنم بیش‌تر جنوبیم
.تا اینکه شمالی باشم
شخصیت من در اصل قبل از .شش سالگی شکل گرفت
...و شش سالگی دقیقاً همون سنی بود
.که مادر پاتریشیا اون رو به نیویورک برد
شروع به زندگی با ناپدری‌ای کرد ،که هیچ شناختی روش نداشت
و مادری که فقط در حد یه مهمون .در تگزاس باهاش آشنایی داشت
...طبق حرفای مادرم
تربانتین خورده بود تا .سقط جنین کنه و موفق نشده بود
طبق حرفای مادرم ...که یه داستان دیگه‌ از خودشه
.پدرم بهش پیشنهاد سقط جنین رو داده
ازش پرسیدم بالاخره کدومش حقیقت داره؟
ولی مادرم از سوالات ساده ،و سرراست خوشش نمیومد
.و تا به امروز جوابی بهش نداده
خودم پی بردم که ممکنه ،هر دو داستان حقیقت داشته باشه
.اگه تربانتین رو جدی بگیریم
...می‌تونم رو هر چیزی شرط ببندم که
.مری از بچه‌دار شدن وحشت کرده بود
...اولین کسی که انتظار داری
تو رو بی‌قید و شرط .دوست داشته باشه مادرته
و نمی‌دونم مری توانایی .همچین فداکاری‌ای رو داشت یا نه
.اون دوتا از کتاب‌هاش رو به مادرش تقدیم کرد
.به مادرش عشق می‌ورزید
...و
.هیچ‌وقت عشق متقابلی نصیبش نشد
.مادرش زن آشغالی بود
های‌اسمیت نسبت به عشق دست‌نیافتنی ...مادرش متعهد می‌مونه
:و تو دفترچه‌یادداشتش می‌گه
من با مادرم ازدواج کردم» «.و هرگز با کس دیگه‌ای ازدواج نمی‌کنم
،وارد مدرسه عمومی نیویورک شدم
تازه از تگزاس اومده بودم .و فقط شش سالم بود
...وقتی روز اول مدرسه
...مامانم اومد دنبالم
دست تو دست یه پسر کوچولوی .سیاه‌پوست قدم می‌زدم
...مادربزرگم وقتی در مورد
بچه‌های سیاه‌پوست تو مدرسه‌مون شنید .شوکه شد
و از والدینم خواست من رو .به یه مدرسه‌ی دیگه بفرستن
.من تا حالا مدرسه نرفته بودم
.تو جنوب که اصلاً
.پس هیچی از تبعیض‌نژادی نمی‌دونستم
...امروز دوتا دختر کوچولو رو دیدم
.که تو آستانه‌ی یه در نشسته بودن
بزرگتره داشت به یه طریقی ،اون یکی رو دست مالی می‌کرد
،ولی وقتی دیدن من دارم رد می‌شم
.لباس‌شون رو تا روی زانوشون کشیدن
...می‌دونستم یه اتفاقی رخ داده
که احتمالاً تا آخر عمرشون .تو ذهن‌شون می‌مونه
،کامل ازش مطلع بودم
چون مشابه همچین اتفاقی .واسه خودم افتاده بود
کِی متوجه شدی که از زن‌ها خوشت میاد؟
.در مدرسه شبانه روزی
.ولی به گمونم همیشه خبر داشتم
.همیشه زن‌ها واسم جالب بودن
وقتی چهارده سالم بود ...مادرم بهم گفت
«چرا درست و بالغانه رفتار نمی‌کنی؟»
«لزبینی؟»
«.کم کم رفتارت داره مثل لزبینا می‌شه»
در 16 سالگی، موقعی که به‌طور ...قابل‌ملاحظه‌ای
،به مردهای جوون بی‌علاقه بودم
،مادرم واسم یه دوست‌پسر پیدا کرد
و من و اون واسه غذا خوردن .و رقصیدن می‌رفتیم بیرون
اصلاً واسم خوشایند نبود .که بوس شب‌بخیر بهش بدم
انگار که داخل سطلی .پُر از صدف اُفتاده بودم
به گمونم به خاطر مادرش .آرزو داشت لزبین نباشه
واقعاً علاقه‌ی عجیبی .نسبت به مادرش داشت
...ولی
...متقابل نبود
به غیر از مواقعی که می‌خواست .نیش و کنایه بهش بزنه
...خب، اگه این‌قدر از من خوشت میاد»
«پس چرا مثل یه زن لباس نمی‌پوشی؟
«این شلوارا چیه می‌پوشی؟»
.می‌دونید، از اینجور حرفا
....مادر پت می‌خواست اون با دوستی که
موقع نوشتن کتاب بیگانگان در ترن .باهاش آشنا شده بود ازدواج کنه
.من بارها وارد رابطه‌ی جنسی شدم
.اون‌موقع پیش روانکاو می‌رفتم
...مدام تموم تلاشم رو می‌کردم
.تا به شرایط ازدواج برسم
:بخوام ساده بگم
واسه‌ی من آمیزش‌جنسی مثل این می‌مونه که انگار دارن رو صورتم سیم ظرفشویی می‌کشن
...می‌رفت پیش یه دکتر
.و سعی داشت گرایشش رو عوض کنه
.سعیش رو کرد
.امتحانش کرد
ولی کسی رو نمی‌شناسم .که دست به چنین کاری نزده باشه
.خودم هم جزوشونم .همه‌مون تلاش‌مون رو می‌کنیم
...ولی
.بی‌فایده‌س
سایه‌ای از عذاب وجدان ...در مادرم شکل گرفته بود
چون فکر می‌کرد باعث و بانی .تموم این مشکلات خودشه
اگه مادرم می‌تونست این ،بار عذاب وجدان رو زمین بذاره
.اون‌موقع من و اون مشکلی با هم نداشتیم
...به نظر تو هم کسایی که قلم خوبی دارن
تو یه مقطعی زخم خوردن؟
.اکثر انسان‌ها یه مقطعی زخم خوردن
همیشه یه سری ضربه‌ی روحی .تو دوران کودکی‌مون وجود داره
ولی همه نویسنده شدن رو .انتخاب نمی‌کنن
های‌اسمیت هیچ‌وقت به مادرش .نگفت که کتاب کارول رو اون نوشته
قبل از اینکه رمانش ،روشنایی روز رو ببینه
.تو اولین سفرش به اروپا فرار کرد
در تمام عمرش به‌طور گسترده .بین قاره‌ها سفر کرد
من مصمم هستم که ...هر مصیبتی رو تو زندگیم
.به یه اتفاق خوب مبدل کنم
یه روزی میاد که من باید سفر دریایی ...خودم رو در سرتاسر دنیا
،شروع کنم
زمانی می‌رسه که باید ...اسامی و چهره‌هایِ
.مردان و زنان و بچه‌ها رو بشناسم
،باید با پیچ‌ و خم‌های اکثر جاده‌ها آشنا بشم
،و باید دوستان بی‌شماری پیدا ‌کنم
،و باید مثل الان تنها باشم
و اون موقع باز هم ...باید تمایل داشته باشم
که چهره‌ها، اسامی و شهر‌های بیش‌تری .رو بشناسم
.من تا ابد در حال جستجو هستم
.عشقم به کشتی‌ها هرگز کمرنگ نمی‌شه
های‌اسمیت کُل خاطراتش رو ...به زبان فرانسه
.آلمانی و اسپانیایی نوشته
...اون لیست مقصدهای سفرش رو
.روی صفحه‌ی اول دفترچه‌‌یادداشت‌هاش نوشته
.مردم، مکان‌ها، اشیاء
.دسته‌بندی‌های پرتکرار اون هستند
که به آلمانی Keime زیر لغت ...به معنی میکروبه
...سرآغاز ایده‌هایی رو نوشته
.که به داستان جدید آلوده‌ش کرده
،یکی از معروف‌ترین شخصیت‌هات .تام ریپلی‌ـه
.آره، شروعش سال 1952 بود
یه نفر رو دیدم که داره .تو ساحل قدم می زنه
.ساعت 6 صبح بود
با یه نگاه مضطرب و .آشفته تو ساحل بود
.تک و تنها قدم می‌زد
.و من تو اتاقم در هتل بودم
.یه جای خیلی مرتفع بود - کجا؟ -
.تو شهر پوزیتانو در ایتالیا
.و هیچ‌وقت اون مرد رو از نزدیک ندیدم
.فقط شروع به رویاپردازی کردم
واقعاً خوشحالم که دارم .روی کتاب جدیدم کار می‌کنم
.هیچ‌وقت این‌قدر احساس اطمینان نداشتم
جملات این کتاب مثل میخ‌هایی .روی کاغذ ثبت می‌شن
.احساس فوق‌العاده‌ای دارم
های‌اسمیت از همون ابتدا .هویت دوگانه داشت
،در دفترچه‌یادداشتش
افکار خودش رو در مورد :همجنس‌گرایی بیان می‌کرد
یادداشت‌هایی در مورد» «یک موضوع همیشه در صحنه
همجنس‌گرایان همراهی همدیگه رو ...ترجیح می‌دن
چون همه‌شون یه درد و رنج مشترک رو ...پشت سر گذاشتن
و اونایی که با همدیگه آشنا می‌شن .جون سالم به در بردن
.پت بهترین استفاده رو ازش برد .بی‌بروبرگرد
اون موقع هنوز کلاب‌هایی .تو پاریس داشتیم
...کاتماندو، ژو دو دماس
فقط مخصوص دخترا بود
.ولی اون‌قدرا خبرش همه جا نپیچیده بود
...به محض وارد شدن
.دیگه لازم نبود خودت رو قایم کنی
.و می‌رفتیم اونجا و خوش می‌گذروندیم
زن‌های جوون اونجا بودن ...که همه جور موسیقی‌ای رو می‌نواختن
«مونیک بوفه - پاریس» ...دیسکو، تانگو، هر چی
...بعد یه عده جوون‌تر هم بودن
و یه عده هم بودن که ...کت و شلوارای سه تیکه تن‌شون بود
،که لزبین‌های مسن‌تر بودن
.و میومدن ما رو دعوت به تانگو می‌کردن !خیلی خوش می‌گذشت
پت یه چیزی درونش بود .که ما بهش می‌گیم شجاعِ خجالتی
.خوشش میومد ملت رو دست بندازه
،اون شب معرکه ،ما رفتیم به بار ژو دو دماس
جایی که مثل ملکه‌ها .بهمون خوش‌آمد می‌گفتن
همه‌ی دخترا مجذوبش شده بودن .چون اون پاتریشیا های‌اسمیت بود
.ده الی پونزده تا دختر آورد سر میزنم
آخه این همه دختر به چه کارم میومد؟
.به نظرم از قصد از آخرین قطار جا موند
.من آماده نبودم ،شروع کردم به مرتب کردن تختخوابم
.تا پاتریشیا روش بخوابه
و تخت برادرم رو هم ...واسه خودم آماده کردم
.تا روی تختش بخوابم
:بعدش بهم گفت داری چیکار می‌کنی؟
یه عشق جنسی می‌تونه تبدیل ،به یه مذهب بشه
.و به همون اندازه به کار بیاد
صبح روز بعد بعش پیشنهاد دادم .برسونمش خونه
بعدش روزی یکی، دوتا .و گاهی سه تا نامه واسم می‌فرستاد
...تو دوران جوونی احمقانه‌ش تو آمریکا
تو کلاب‌های لزبین‌های نیویورک .معروف بود
.به‌طور چشمگیری دل خیلی‌ها رو برده بود
پت، جشنواره‌ی زنان .مختص به خودش رو داشت
.به‌طور قطع
،اگه تجربه‌ی من باید متوقف بشه
...از نظر جنسی و احساسی
حس می‌کنم باید .به قدر کافی ازشون بهره ببرم
یک ساعت رو تا یک مدت زمان طولانی .به درازا کشوندم
میلی آلفورد، که شرکت هواپیمایی آمریکا رو .راه‌اندازی کرد
آره، مدرسه‌ی مهمانداران هواپیما؟
عمه میلی بود که مدرسه‌ی مهمانداران هواپیما رو راه‌اندازی کرد؟
می‌دونستید پت باهاش رابطه داشته؟
!نه بابا
چی گفت؟
.پت با میلی رابطه داشته
!نه بابا - .یه دقه صبر کن -
.خبر دست اول
از کجا می‌دونی؟
دارم سعی می‌کنم بفهمم .چه نسبت فامیلی‌ای با هم داشتن
.گمونم یه رابطه‌ی کوتاه‌مدت بوده
گمونم همه‌ی روابط اون .خیلی کوتاه بودن
.با هم فامیل بودن
...آره، ولی
فامیل خیلی دور بودن، نه؟
.بذار روش تمرکز کنم
.حالا تا یه مدتی فکرم مشغولشه
...اگه در مورد این مسائل یه چیزی
...در مورد یه کدوم از ما پیدا کردی
!بسوزونش - .آره، بسوزونش -
پت یه زن تگزاسی معمولی بود؟
.نه - .نه -
.از هیچ نظر یه زن معمولی نبود
مادربزرگم تو کُل مدتی که ...زن پدربزرگم بوده
...با یه سوتین ابری و کلاه‌گیس
.پیش پدربزرگم می‌خوابیده
.پدربزرگت خوشش میومد
پدربزرگم خیال می‌کرده .اون شبیه یه میلیون دلار می‌شه
...می‌دونید، مردان خانواده‌ی کوتس
کارهای اخلاقی یا غیراخلاقیِ ...زیادی انجام دادن
.ولی یه زن باید مثل یه زن رفتار می‌کرد
.یه خانم باید مثل یه خانم رفتار می‌کرد
.و نباید هم از مسیر اصلی منحرف می‌شدی
...تبیا من رو شگفت زده کرد
!از نظر روانی من رو گیج و حیرت‌زده کرد
...خندیدن و آبجو خوردن همراهش
.انگار از اول زندگیم خواسته‌م همینا بوده
«تبیا بلومنشاین - برلین»
...شب‌نشینی، شب‌نشینی
.دیوونه‌ی شب‌نشینی بودم
بهترین آخر هفته‌هام اون مواقعی بود .که ساعت 6 می‌رسیدم خونه
.تو پور اِله می‌رقصیدیم
.با پت های‌اسمیت هم اونجا رفتیم
یا تو بارهای دگرجنس‌پوشی که .دیوید بویی هم به اونجا رفت و آمد داشت
...دیوید، خنده رو به لبش میاورد
واسش سرگرم کننده بود .که این‌قدر سرزنده اینور اونور میره
.روی صندلی‌های عقبی می‌نشست
می‌گفت می‌خوام پیش .آدمای معمولی بشینم
.پیش مردایِ کت و شلوار پوش و کراواتی
اینکه پ.گ بشیم و .مثل یه مرد لباس بپوشیم باحاله
.یا اینکه نقش یه مرد رو بازی کنیم
پ.گ؟
پدرهای گستاخ (زن‌هایی که شبیه مردا لباس می‌پوشن)
!عاشقشونم
.لباس مردونه می‌پوشی
.درضمن رفتارت هم مردونه‌س
دوستِ مذکر پیدا می‌کنی .و با مردا رقابت می‌کنی
.دیگه به اصطلاح زن خونه‌دار نیستی
تو یه گوشه ی بار یه دور نوشیدنی .واسه خودت می‌خری
بعد بقیه می‌گن: حالا که امروز .خوب لباس پوشیده پولی نمی‌ده
،و به عنوان یه پدر گستاخ .اول پول یه دور نوشیدنی بقیه رو می‌دی
به عنوان یه مرد چه حسی داشتی؟
...یه حس خوب و قدرتمند
...به‌طور کُلی، زنان شخصیت‌های مهمی
.تو کتاب‌هات نیستن
...واسم سخته که
...دیدگاهم به‌طور کُلی نسبت به زنان
.اشخاصی مستقل باشه
...هنوز هم دیدم نسبت به اونا اینه که
،یه جورایی درگیر رابطه با یه مرد هستن ...که عجیبه واسم
چون مادرم از سن 20 سالگی .حرفه‌ی خودش رو دنبال می‌کرد
...پس از همون دوران‌کودکی
تصویر یک زن نسبتاً قوی .و مستقل تو ذهنم شکل گرفته
.و هنوز همچین دیدی نسبت به زنان ندارم
...به نظرت چرا قهرمانان کتاب‌های پت
همیشه مردان بودن؟
.چون اینجوری بهتر می‌فروخت
،زنان دوست دارن راجع به مردان بخون
و مردان هم دوست دارن .راجع به مردان بخونن
داری چیکار می‌کنی؟
حلزون کوچولو، چی می‌خوای؟
.پت شیفته‌ی مارپیچ بود
حلزون‌ها در اصل هر دو .اندام جنسی نر و ماده رو دارن
شاید این مورد هم .اون رو مجذوب کرده بود
.اون از آدمای نصفه و نیمه خوشش میومد
وقتی یه نگاه دقیق‌تری به شخصیت ریپلی .بندازیم متوجه می‌شیم خیلی هم مردونه نیست
.تازه یه جنبه‌ی زنانه هم درونش داره
جناب ریپلی؟
.خودم هستم
.ریپلی خودِ پته
.البته، خوش برگشتید
.ممنون
.ریپلی، شخصیت ثانویه‌ی پته
برای نویسنده هیچ شخصیت ثابتی .وجود نداره
.ازش خوشم میاد
.مارج
چهره‌ای که با اون خودشون رو به .دوستان قدیمی یا غریبه‌ها معرفی می‌کنند
.همیشه جزوی از شخصیت‌هاش بودن
.نه، ازش خوشم میاد
.مارج
.ریپلی
.خب، اون متفاوته
...من اون رو شخصی به تصویر کشیدم
که به سبک و سیاق معمول .احساس گناه بهش دست نمی‌ده
...انگار که واقعاً
...فقط اونجوری که باید
.مایه‌ی عذابش نمی‌شه
.یا اونجوری که اکثر آدما عذاب می‌کشن
♪...اجازه دارم تنها کسی باشم که می‌گه ♪
♪ روزی که واسه اولین بار دیدمت ♪
♪ واقعاً عاشقت شدم؟ ♪
♪ اجازه دارم؟ ♪
داری چیکار می‌کنی؟
.فقط داشتم سر خودم رو گرم می‌کردم
.شرمنده
.لباسام رو دربیار
.زندگی جنسی ریپلی خیلی مبهمه
...اون تا حدی خجالتیه
.و یه کمی هم همجنس‌گراس
.ایستگاه بعدی، سانرمو
...چیزی که متعجبم کرده اینه که
شما ریپلی رو تحسین نمی‌کنی، مگه نه؟
.نه، به‌طور قطع نه
.ولی امیدوارم ریپلی سرگرم‌کننده باشه
حتی تو آمریکا هم ریپلی .تا یه حدی معروفه
.ولی بی‌شک اون یه قاتله
...آره، ولی اخیراً اون وقتی آدم می‌کشه که
.به گمونش کار درستی میاد
می‌گن اکثر قتل‌ها در درون خانواده .اتفاق میفته
اعتراف می‌کنم که اولین قتل .خیلی بی‌رحمانه بود
...جالبه که من مثل تو تظاهر نمی‌کنم
.آدم دیگه‌ای هستم
.چه خسته‌کننده
...کاملاً در مورد احساساتم
.باهات روراست بودم
تو خر کی باشی؟
یه باج ‌گیر بدبخت و بیچاره‌؟
تو خر کی باشی که !اصلاً بخوای با من هم‌کلام بشی
!آدم ازت چندشش می‌شه - !خفه شو -
،تو نمی‌تونی بدون دیکی .دیکی جونت، از جات جُم بخوری
!مثل یه دختر کوچولو
!خفه شو
!بسه! بسه
.فکر نمی‌کنم قتل مضمون من باشه
اگه کسی ازم بپرسه .می‌گم مضمونش احساس‌گناهه
.حضور یا عدم حضور احساس‌گناه
یا می‌شه گفت احساس میل شدید ...به اعتراف کردن
.جوری که خودت بیفتی تو تله‌ی خودت
«وای خدای من، چیکار کردم؟»
.همچین‌چیزی وبال گردن آدم میشه
در حالی‌که ریپلی، از کاری که کرده بود .خیلی خوشحال بود
...یه درصد هم واسش مهم نبود
.و از زیر بارش هم در رفت
.واسش راحت بود
تا اینجا که آره، ولی می‌خوای باهاش چیکار کنی؟
.قراره همیشه از زیر بار قتلاش در بره
اوه، اینطوریه؟
.دلم می‌خواست از نیویورک برم
.فکر نمی‌کردم به این راحتیا قبول کنه، ولی قبول کرد
.یه گربه‌ی بزرگ و سیاه داشت
.من هم چهارتا گربه داشتم
.بنابراین، هفت نفری راهی پنسیلوانیا شدیم
.گربه‌ها رو گذاشته بودیم داخل جعبه
.همینطور صدا می‌کردن
دختر محبوبم، زنم، همسرم .توی روستاس
واسم تخم‌مرغ درست می‌کنه ،و تختم رو مرتب می‌کنه
.موهام رو به میل خودش، درست می‌کنه
،چوبای آتیش و شاخه‌ها ،سیب‌ها و انجیرها
،نه از تلفن خبری هست، نه از مهمون ...ماییم و کارایی که دوست داریم
و عشق‌بازی و این سوال که امروز کی آشپزی می‌کنه؟
.اینطوری بگم که آدم راحت عاشقش می‌شد
....حتی با اینکه
...داشتن یه معشوقه زن
.گناه محسوب می‌شد
.ولی گناه خوبی بود
،وقتی دوتا زن با هم زندگی کنن
همه درک می‌کنن که باید حقوقشون رو ،روی همدیگه بذارن
.چون اون موقع ‌خانما پول زیادی درنمیاوردن
.هیچ‌کس فکرش رو هم نمی‌کرد که به خاطر سکس باشه
چندتا بچه بودن که عادت داشتن .بیان خونه‌مون و باهامون حرف بزنن
.بچه‌های همسایه بودن
...یه بار از در پشتی اومدن داخل
...و ما هم داشتیم شام یکشنبه شب رو درست می‌کردیم
.و مشغول بوسیدن همدیگه بودیم
.پسر، پا به فرار گذاشتن
...سریع برگشتن خونه‌شون
.و دیگه هم برنگشتن
...همچین قضیه‌ای
.واسه یه شهر کوچیک، زیادی سنگین بود
:خیلیاشون می‌گفتن
!چی گفتی؟ دوباره بگو»
«دیدی همدیگه رو بوس می‌کردن؟
.پت همه این خاطرات رو یادداشت می‌کرد
.و یه بار یکیشون گم شد و فکر کرد پیش منه
یه بار این‌قدر مست بود که گفت ،دفترچه خاطراتم رو می‌خونه
،همین قضیه باعث شد دیگه دفترچه خاطراتم رو نگه ندارم
.و دیگه هم نگه نداشتم
.حتماً گفتم
،حتماً گفتم چون می‌دونید
.اونقدرا واسم مهم نبود
.ولی زیاد هم فرصت همچین کاری پیش نمیومد
.اون مثل یه گربه هم بود
.یه جوری راه می‌رفت که صدای پاهاش رو نمی‌شنیدی
...این نقض اعتماد
باعث شد که از اون به بعد ...های‌اسمیت افکار شخصی خودش رو
.بیشتر داخل دفترچه‌‌ها بنویسه
،تو تمام زندگیش ...نگران این بود
.که یه نفر دفترچه خاطراتش رو بخونه
تو صفحات اول دفترچه‌ها جمله‌های تهدیدآمیز .و طلسم یادداشت می‌کرد
،صبحا اول از همه .پت شروع می‌کرد به کار کردن
.همیشه صبحا آب پرتقال می‌خورد
.یه روز دیدم آب پرتقالش روی میزه
...برش داشتم تا بهش بدم
«گفت: «آه! اون چیه تو دستت؟
«.گفتم: «نوشیدنیت
«.گفت: «طعمش رو بچش
.دیدم یه عالمه جین داخلشه (نوعی نوشیدنی الکلی)
...همه اون روزایی که
...اون پایین مشغول کار
،و انجام یه سری چیزا بود
.داشت خودش رو با جین خفه می‌کرد
،فکرش رو هم نمی‌کردم آدمی که این‌قدر خوب می‌نویسه
.خودش رو تو همچین وضعیت آسیب‌پذیری قرار بده
،بعد از یه شام خوشمزه و دلپذیر
:ام‌جی دوید و رفت بالا و گفت
«.تو مستی. نمی‌خوام باز با هم دعوا کنیم، پت»
.تو دوتا اتاق جدا خوابیدیم
.روزها به همین وضع می‌گذشتن
،اون از الکل خوردن من می‌ترسید
.من هم از خشمش وحشت داشتم
«.گفتم: «غیرممکنه، دیگه نمی‌تونیم با هم زندگی کنیم
،در نهایت .از همدیگه جدا شدیم
.و از اون خونه رفت
توقعش از عشق بالا بود؟
.فکر کنم توقع همه‌‌ی ما بالا باشه
،وقتی عاشق میشیم .توقعاتمون میره بالا
.فکر کنم اصل قضیه همین باشه
...باید خودمون رو مانند زمین حاصلخیزی ببینیم
.که قراره چیزی در اون پرورش بدیم
،و اگه این کار رو نکنیم
،یه محصول گندیده می‌شیم .درست مثل گاوی که شیر نمی‌ده
...و اگه از توانایی‌هامون استفاده نکنیم
.اون توانایی بی‌فایده میشه و درونمون می‌میره
،اگه چیزی که می‌نویسید
،یه تجزیه و تحلیل از تجربه‌هاتون باشه
.باید بگم که تجربیات آدم‌ها خیلی محدوده
،حتی اگه یکی دوبار طلاق گرفته باشین
!باز هم محدود حساب می‌شه
،اما اگه از تخیلاتتون کمک بگیرید
!به معنای واقعی همه چیز نامحدوده
،های‌اسمیت سعی کرد یه «کتاب دخترونه» دیگه بنویسه
،یا به قول خودش یه کتاب همجنسگرایانه
به خاطر همین تجارب شخصی عاشقانه‌های خودش رو ...از دفترچه خاطرات‌هاش
.کنار هم گذاشت
...موضوع این کتاب
،شرح زندگی زن بزرگسالی بود ...که نمی‌تونست جلوی خودش رو بگیره
.و تمایلات همجنسگرایانه‌ش رو سرکوب کنه
...این داستان تازگی
،خودشیفتگی، آرمان‌گرایی
...و پختگی اون زن بود
...های‌اسمیت هیچ‌وقت اون کتاب رو تموم نکرد
.و دیگه هیچ کتاب دخترونه‌ای چاپ نکرد
،بعد از اینکه یه سری به تگزاس زد
.ترسید خودش رو به عنوان نویسنده‌ی کتاب کارول معرفی کنه
مادرش درباره اون کتاب مخفی .با کشیش خانوادگی صحبت کرده بود
:های‌اسمیت یه نامه برای ناپدریش نوشت
.من هیچ‌وقت اون کتاب رو بهش نشون ندادم
،چون آپارتمانم رو به تو و مادرم اجاره دادم .اون رو پیدا کرده
...یعنی هیچ احمقی نمی‌فهمه که
،وقتی یه نفر کتابی رو تحت یه اسم دیگه منتشر می‌کنه
به این خاطره که می‌خواد حقیقت مخفی زندگیش رو از بقیه آدما پنهان کنه؟
.ولی نه
.مادر من نمی‌فهمه
اکثراً به این فکر می‌کنم که چرا مادرم .این‌قدر در موردم اشتباه فکر می‌کنه
،تا حالا زندان نرفتم
،مواد مصرف نکردم
،ازدواج ناموفق نداشتم
،بچه نامشروعی هم ندارم
.درآمد خوبی دارم
،حتی اسمم تو کتاب فهرست اشخاص بزرگ
.که بین‌المللیه و تو لندن چاپ میشه، هست
.همگی زود باشید
:یادم نمیاد مادرش یه بار هم گفته باشه
«با پت حرف زدی؟»
«خبری از پت داری؟»
«نمی‌دونی کی پت میاد خونه؟»
،تو کل زندگیم ندیدم که این دو نفر
.تو یه اتاق با همدیگه باشن
،بنابراین یه بار هم به ذهنم خطور نکرده
،که این دوتا مادر و دختر هستن
.یا اینکه چرا این به اون اهمیتی نمی‌ده
.های‌اسمیت یه وکیل استخدام کرد
....اون تمام روابط قانونی با مادرش رو قطع
.و خودش رو از ارث محروم کرد
،می‌خواستم از لحاظ قانونی، وظیفه‌ای یا هر چیز دیگه‌ای
،خودم رو از مادرم
.و مادرم رو از خودم جدا کنم
.اینطوری واقعاً خیالم راحت می‌شد
.امیدوارم خیال اون هم راحت شده باشه
« آوا‌-مــووی »
.پت اغلب میرفت لندن
.می‌رفت تا اون زن رو ببینه
...سال‌ها طول کشید تا تونستم
.یکی از مهمترین زنان زندگی های‌اسمیت رو پیدا کنم
،درست همون موقع که متوجه شدم اون کی بوده
.اون فوت کرد
.رازش رو نگه می‌دارم و اسمش رو می‌ذارم کارولاین
.رنگ به گونه‌هاش می‌دوید و محو می‌شد
.چشم‌های قهوه‌ایش مستقیم من رو نگاه می‌کردن
...و البته قهوه‌ای، آخرین رنگیه که برای توصیف وجودش
.استفاده می‌کنم
...کرمی بود، صورتی یا حتی سفید
گرم‌ترین رنگ چی میشه؟
.اون متاهل بود و حتی بچه هم داشت. فکر کنم
.حتی نمی‌دونم قیافه‌ش چه شکلی بوده
.روحم هم خبر نداره
ولی ظاهراً نقش مهمی رو .تو زندگی پت داشته
...معشوقه متاهلش یه جوری همسرش رو پیچونده بود
تا چند روزی به صورت مخفیانه .اون رو تو پاریس ببینه
.گردنبندی از شعر برایت می‌سازم
،دانه به دانه
،ریسمانی از این زمان کوتاه
،رشته‌ای از زمان تا به خاطر بسپاری
،تا این چند روز را به خاطر بسپاری
.تا این چند روز را در یادت نگه داری، برای همیشه
،پاریس مثل صاعقه‌ای به ما اصابت کرد
،و همه جا روشن شد ،ما کنار سنگ‌های نوتردام همدیگر را لمس کردیم
.و با نوک انگشتانمان یکدیگر را شناختیم
...زیبایی، کمال، خوشبختی
.همه را دیدیم و به دست آوردیم
،مرحله بعدی مرگ است
.کافیست یک قدم به چپ برویم
میشه یه روزی جلوی در تو رو ببوسم؟
...در راه برگشت به خانه
،به معنای واقعی دلتنگش هستم
...باید تمام شجاعت و اراده‌م رو
،به کار بگیرم
.تا تنهایی به راهم ادامه بدم
...نامه‌های کارولاین
.مثل اینه که موقع نوشتنشون، داشته باهام عشق‌بازی می‌کرده
...من مست و نشئه اونا
.و نوشته‌هاشم
...هر چقدر تلاش می‌کنم تا بدون اون زندگی کنم
.باز هم فایده‌ای نداره
.در توانم نیست
،و در طول 41 سال زندگیم
تا حالا همچین چیزی رو در مورد کسی .نگفتم و ننوشتم
.این یعنی باید برم انگلیس
...این اولین باری بود که های‌اسمیت
.به خاطر یه زن، به یه کشور دیگه نقل مکان کرد
،اون تو یکی از روستاهای انگلیس ...یه کلبه خرید
.تا به معشوقه‌ش نزدیک باشه
.خبری از استراحت نیست
.اومدن به لندن حس فوق‌العاده‌ای داره
،کارولاین در حالی که لباس شب تنش بود !در رو باز کرد
داستان این غروب رو ،در حالی در بیست و ششمین دفترچه‌م می‌نویسم
...که در آخرین شهر و کشورم یعنی کارولاین
.اقامت دارم
،تمام خواسته‌هام برآورده شدن
.آسودگی، کارولاین، گربه‌ها، دریا
.واقعاً در کنارش خوشبختم
،انگار که تو یه دنیای رویای زندگی می‌کنم .ولی با این حال، واقعی هست
هارج، چی شده؟
.هیچی
حتماً باید چیزی بشه تا بتونم بیام همسرم رو ببینم؟
.دو نامه از طرف کارولاین
...به خاطر زندگی دوگانه‌ش به قدری سختی می‌کشید
:که جسماً مریض شد
.می‌دونم که می‌خواد موضوع رو به شوهرش بگه
زن من رو از کجا می‌شناسی؟
.هارج، خواهش می‌کنم
...قضیه پاریس باید مخفی بمونه
.به هر قیمتی
.در مورد احساسات عمیق اون نسبت به عرف جامعه، نگرانم
....نمی‌دونم کارولاین می‌تونه تغییرات آروم یا ناگهانیِ
.ناشی از زندگی با من رو تحمل کنه یا نه
،می‌تونیم خیلی احتیاط کنیم
،ولی آیا بدون داشتن شوهر
خوشبخت میشه و می‌تونه با دنیا مقابله کنه؟
.رابطه با یه زن متاهل
...شاید یه طرف قضیه همین که اوقات کمی رو
.با پارتنرش بگذرونه، واسش کافی باشه
..ولی اون طرف دیگه
.دلش نمی‌خواد از لحاظ وابستگی احساسی، تو درجه دوم باشه
،به شدت دلتنگ کارولاین هستم
،دلم می‌خواد تو طول روز .تو تختم و تو زندگیم ببینمش
...کارولاین حاضره تا ابد
.از رابطه بیمارگونه‌ش با من طفره بره
.به این نمی‌گن رابطه
.نه جریانی داره، نه خوشی‌ای
.ولی حاضر نیست رابطه‌ش رو به هم بزنه
.ولی من زدم
.این بدترین دوران زندگی منه
،در پاریس
...درست زمانی که شروع به لذت
...از زندگی کردم
.پایان وجودم آغاز شد
.دارم واسه فروش خونه‌م در انگلیس آماده میشم
،خیلی حس بدی داره
.انگار که دارم جنینی رو سقط می‌کنم
.شاید توانایی عشق ورزیدن رو ندارم
،یه چیز عاشقانه می‌خوام
.شاید یه چیز واضح و مشخص
دارم الگوی نیمه طرد کردن .مادرم رو از خودم تکرار می‌کنم
،گاهی اوقات در این غروب‌های مملو از تنهایی
.طعم مرگ رو در دهانم مزه می‌کنم
..آیا در پنج سال، دو سال، یک سال آتی
...دوباره دندان‌هام رو به هم می‌کوبم
،و به چیزی که با تردید تقدیر یا الگو صدایش می‌کنم
لعنت می‌فرستم؟
،همه روزهام مملو از آشفتگی‌ست
،عصر که می‌شود، به شدت خسته می‌شوم ،تمام کارهای منزل را تمام می‌کنم
و دوباره با خودم و کسی که دیگر خودم نیست .مواجه می‌گردم
.و بعد کار می‌کنم
،به مانند کرمی در زمین کار می‌کنم
همچون موریانه‌ای کار می‌کنم .که مشغول ساختن پل یا تونلی‌ست
برای آینده‌ای کار می‌کنم .که قرار نیست آن را ببینم
،تصمیم امروزم اینه
.دیگه هیچ‌وقت با هیچ‌کس هم‌خونه نمی‌شم
....این نویسنده معروف آمریکایی تصمیم گرفته
....در یه روستای فرانسوی در مونت‌کورت زندگی کنه
،خانم پاتریشیا های‌اسمیت چرا تصمیم گرفتید در فرانسه زندگی کنید؟
.جای خیلی آرومیه
.زندگی تو اینجا واسم خوشاینده
،شخصیت‌های داخل کتاب‌هاتون
.ارتباط زیادی با آدم‌ها دارن
...ولی شما
.تنها اینجا زندگی می‌کنین
.درسته
.وقتی تنهام، می‌تونم راحت فکر کنم
.و ایده‌ها به ذهنم سرازیر می‌شن
،وقتی کنار بقیه هستم
...اغلب حس می‌کنم
.اغلب احساس تنش می‌کنم
.و بعدش، خسته میشم
،به نظرتون یه خونه پر از آدم ،آدمایی که دوستشون دارین
چیز خوبی نیست؟
.چرا، به شرطی که بشه همچین آدمایی رو پیدا کرد
.اگه بشه پیداشون کرد، چرا که نه
.یه دیوار دور همه جا هست .عاشق همچین چیزیه
.دقیقاً همون طوریه
.به نظرم کرکره‌ها دقیقاً همون رنگیه
.آره
.فکر کنم
.همه جای خونه پر از گیاه و علفه.
.قبلاً هم اینطوری بود
.پرنده‌ها تو گیاه‌های خونه لونه می‌کردن
کجا کتاب‌هاش رو می‌نوشت؟
.اونجا .همینی که اونجاست
هر شاعری می‌دونه که بهترین تصاویر درست زمانی ...به فکرش خطور می‌کنه
،که ذهنش زیاد درگیر فکر کردن نیست
،درست زمانی که درگیر کار دیگه‌ای هست
.مثلاً یه کار غیر فکری
...منشا الهامات و ایده‌ها، ناخودآگاه انسان‌هاست
.ولی باید کنترل رو به ناخودآگاه داد
،اون در طول روز استراحت می‌کنه
.مشغول خیال‌پردازی میشه
.و حتی این خیالات رو به سمت خاصی هدایت می‌کنه
.چه سکوتی
.شگفت‌انگیزه
...واستون خیلی مهمه که
تنهایی کار و زندگی کنین؟
.اوه، همینطوره
دلیلش چیه؟
...به خاطر سکوت
.و اینکه مجبور نیستم با کسی صحبت کنم
.شرم ناشی از مورد مصاحبه قرار گرفتن
.جالبه که چطوری آدم رو از درون می‌خوره
...احساس می‌کنم مثل یه بیمارم که روی تخت خوابیده
.و یه جور بیماری دارم
:و دکتر بهم می‌گه «.همه لباسات رو دربیار»
.و همه چیز واسم اذیت‌کننده میشه
:خیله‌خب، می‌خوام یه سوال احمقانه بپرسم
شما خوشبخت هستین؟
.بله
.عمدتاً آره
.بله
چرا نباشم؟
...به واقع نوشتن جانشین زندگی‌ای هست
،که نمی‌تونم داشته باشمش
.نمی‌تونم زندگیش کنم
...تا به الان، بسیاری از کتاب‌های های‌اسمیت
...به فیلم تبدیل شده‌ن
...به‌طوری که از او دعوت شد تا به اعضای هیئت داوران
.در جشنواره فیلم برلین پیوندد
.پت های‌اسمیت از جشنواره فیلم برلین بازدید کرد
.و اینطوری بود که همدیگه رو ملاقات کردیم
.اون موقع مشغول ساختن فیلمی با اولریکه اوتینر بودم
.من طراح لباس بودم و بازیگرش بودم و روی فیلمنامه کار می‌کردم
...داشتین روی ساخت فیلمی
با ایفای نقش خودتون به عنوان ریپلی کار می‌کردین؟
درباره این صحبت می‌کردیم که فیلمی بسازیم .که یک زن نقش ریپلی رو بازی کنه
بقیه از این ایده خوششون اومد .و به این فکر می‌کردیم که یه فیلم با موضوع دزدان دریایی بسازیم
،من عاشق شدم ..نه به خاطر داستان
:بلکه به خاطر تصویری که نشون میداد
،کلاه ملوانی
،سبیل دیوانه‌کننده
پرنده‌ی کوچکی که روی شانه راست ،آن ملوان دختر نشسته بود
.و چشمان سردرگم و تا حدودی جدی
،می‌ترسم اگر لمست کنم ...بشکنی
.یا محو شوی، درست مثل یک رویا
.یک نفر دارد همه تلاشش را می‌کند تا به خاطر آورد
از کجا می‌دونید های‌اسمیت عاشقتون شد؟
.یه چیزی فراتر از رابطه دوستی بود
.مشخص بود که عشقه
.یه بار تو نامه واسم نوشت
.آره. اغلب واسه هم نامه می‌نوشتیم
.همیشه خبر داشتم داره چیکار می‌کنه
.یا ویراستار جدید گرفته یا کتابش به فروش رفته
..تمام تجارب های‌اسمیت با تابیا
...منجر به این شد که چهارمین کتاب ریپلی رو بنویسه
.«کتاب «پسری که ریپلی را دنبال کرد
،درست مثل تابیا و پت
...ریپلی و پسر نوجوون داخل داستان
.از جزیره طاووس دیدن کردن
،اگه فقط یه شاعر خوب بودم
...می‌توانستم تمام این‌ها را تقطیر کنم
،و به شی کوچک زیبا و شفافی تبدیل کنم
درست مثل الماسی که می‌شود ،درونش را دید، جلا داد
،چیزی که بشود آن را در جیب کوچکم نگه دارم
.چیزی که نگاهش کنم و آسیبی نداشته باشد
.با غرور پرهاش رو باز می‌کنه
.خیلی قشنگه
.چه شگفت‌انگیز، فوق‌العاده‌س
پت یه بار ازم پرسید .می‌تونم برم مونت‌کورت
،ولی پیش خودم گفتم ....لازم نیست
.تنهایی برم فرانسه و تو خونه باشم
.اونطوری خیلی حوصله‌م سر می‌رفت
♪ فقط یه رویا ♪
♪ شکوهی که در آن سوی تاریکی قرار دارد ♪
♪ ،چقدر خوابیدن صلح برانگیزه ♪ ♪ ...چقدر بیدار شدن قشنگه ♪
♪ برای مرگ حکم یه رویا رو داره ♪
♪ اوه، مادر، تاریکی، نور، در نهایت خواهند اومد ♪
♪ با سوسویی آرام درونم رو پر می‌کنه ♪
♪ درست می‌گن ♪ ♪ ابر سیاه همه جا رو گرفته ♪
♪ برای مرگ حکم یه رویا رو داره ♪
از عشقی که سال‌ها عمیق بود
ولی در نهایت پایان تلخی داشت
.هیچ خاطر‌ه‌ای از لذت و درد وجود ندارد
.تازه با تابیای معروف به هم زده بود
:و گفت «.نابود شدم»
.دیگه نمی‌تونست چیزی بنویسه
.و فکر کنم حتی خوابش هم نمی‌برد
.واقعاً وضعیتش ناجور بود
،های‌اسمیت برای اولین بار در زندگیش
.نمی‌تونست چیزی بنویسه
...پس از اینکه نوشتن کتاب جدید ریپلی رو
،با الهام از تابیا شروع کرد
.بعد از نوشتن 50 صفحه خسته شد
«دوست آمریکایی»
.امروز ششم دسامبره
.سال 1976
...به جز خودِ ترس
.چیزی برای ترسیدن وجود نداره
.هر چقدر می‌گذره کمتر و کمتر می‌فهمم
....من کی هستم
.یا باقی آدم‌ها کی هستن
تفاوت بین واقعیت و خیال»
«.یه جهنم واقعیه
موافقین؟
...بله، کاملاً موافقم
،و این جمله رو سال‌ها پیش نوشتم
.قبل از اینکه حتی این کتاب رو بنویسم
...چون من
.خودم شخصاً حسش کردم
.اینکه یه نفر در رسیدن به آرزوهاش دچار ناامیدی بشه
.ولی فکر کنم تا حدودی این قضیه طبیعیه
یعنی رسیدن به این حس لزوماً .به این معنی نیست که فرد دیوانه شده
...ولی به نظرم تقریباً همه آدم‌ها
....چه تو شغلشون یا ازدواجشون یا هر چیزی
.آرزوهایی دارن که به‌طور کامل محقق نمیشن
...واسم نوشت که ازم خوشش میاد
«.به خاطر سبکبالی‌ای که وارد زندگیم کردی»
.و داخل پرانتز نوشت
«منظورم از سبکبالی، نبودِ سنگینی‌ست»
...گفت به لطف من
.تونسته دوباره نوشتن رو از سر بگیره
.و اینکه شوقش رو برای زندگی دوباره به دست آورده
.اون نوشتن کتابش رو تموم کرد
و حس کردم می‌تونم خودم رو ...در شخصیت اون پسر پیدا کنم
.یه رابطه‌ای بین ریپلی و اون پسر جوون وجود داشت
.حس می‌کردم شخصیت ریپلی تغییر کرده
.یه وجه خوشایندی داشت
.بدبینی همیشگی ریپلی رو نداشت
.یه مقدار دچار فروپاشی شده بود
....و تصمیم گرفت کتاب معروف
.پسری که ریپلی را دنبال کرد رو به من تقدیم کنه
.این نامه رو واسم فرستاد
...تا ازم بپرسه
.کدوم جمله تقدیمی رو بیشتر دوست دارم
.و البته من «تقدیم به مونیک بوفه» رو انتخاب کردم
.و از این انتخابم خیلی خوشحال شد
...یه مقدار قضیه پیچیده بود چون اون موقع
...تازه با دوست‌دخترم
.که تا الان با همیم، آشنا شده بودم
.به خاطر همین بین دو داستان عشقی گیر کرده بودم
.نمی‌تونستم کاملاً نادیده بگیرمش
.یه چیز گیرایی تو وجودش داشت
.توضیح دادنش واقعاً سخته
:تصور می‌کنم فردا تو نامه می‌نویسی
،خُب پت، خوشحالم که تو این مدت زمان کوتاه باهات آشنا شدم»
«.ولی بهتره دیگه همدیگه رو نبینیم
...ولی نباید فکر کنی که از این قضیه
.ناراحت میشم
،مقصر تو نیستی
.و نباید به این چیزا فکر کنی
رفتنش به سوئیس .خیلی احساسی بود
.مشکل مالیاتی
.یه پلیس به خونه‌ش یورش برد
،دستگیر شدن به عنوان یه مجرم .واقعاً بهش آسیب زد
.دیگه دلش نمی‌خواست تو فرانسه بمونه
.زندگی در سوئیس
...از نظرم کمبود نور خورشید
.زیادی روی آدما تاثیر گذاشته
،به هر حال به خاطر اضطراب درونم
.از آرامش خوشم میاد
...اغلب به این اشاره می‌کرد که
.دیگه نمی‌تونه زمستون سوئیس رو تحمل کنه
.چندین ماه بدون خورشید و سرما
...احساس می‌کنم خودم رو به دام انداختم
،یه دام ناراحت‌کننده
...و تو این لحظات به مونت‌کورت فکر می‌کنم
...و به نور خورشیدش
.که هیچ‌وقت از یادم نمیره
های‌اسمیت تنها بعد از چند هفته ،که خونه‌ش رو در فرانسه فروخت
،تصمیم گرفت دوباره اون رو بخره
.ولی موفق نشد
...بنابراین موند
.و به تنهایی منزل جدیدش رو ساخت
.به منزل جدیدش خیلی افتخار می‌کرد
...این خونه‌ پیشرفته بود
.ولی به نظر می‌رسید پت خوشحال باشه
.هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم سراغ همچین خونه‌ای بره
.مثل پناهگاه بود
...حتماً عجیبه که آدم وارد خونه‌ای بشه
،و شروع به زندگی و اونجا رو تعمیر کنه
.با این علم که بدونه این آخرین منزلیه که توش زندگی می‌کنه
من خاطرات گذشته‌م رو همچون چمدانی سنگین .با خود حمل می‌کنم
،آرزو می‌کنم ای کاش با این و آن آشنا نمی‌شدم
،ولی شدم
.و فراموش هم نخواهم کرد
.دو ساعت رو صرف خوندن خاطرات قدیمیم کردم
.زندگی من سرشار از اشتباهاتی باورنکردنی‌ست
.کارهایی که باید انجام می‌دادم و بالعکس
...در این زمان، های‌اسمیت کمتر و کمتر از قبل
.خاطراتش رو یادداشت می‌کرد
...و در این یادداشت‌ها نسبت به یهودیان، عرب‌ها
.و سیاه‌پوستان پرخاشگری می‌کرد
...گویا مانند مادربزرگ دلبندش در تگزاس
.دچار نژادپرستی شده بود
...دارم زندگیم رو برعکس طی می‌کنم
.حسادتم به نفرت و نفرتم به تحقیر تبدیل شده
،حالا که تو آزادی‌ای را می‌شناسی که من هرگز نشناختم
،از تلخی و کینه‌توزی من
تعجب می‌کنی .و می‌گویی من مملو از این احساساتم
،با اینکه کینه دومین احساس من محسوب میشه
.اما قبل از اینکه نامش را بدانم، آن را می‌شناختم
.هر چقدر می‌گذره کمتر و کمتر می‌فهمم
....من کی هستم
.یا باقی آدم‌ها کی هستن
یه بار های‌اسمیت گفت ...نوشتن تنها راه واسه اینه
.که احساس آبرومندی بهت دست بده
،او که از به سرطان خون مبتلا شده بود
.داشت برای رمان ریپلی بعدی‌اش برنامه می‌ریخت
.ماه‌هایی که سرشار از بیم و وحشت بودم
.برای توصیف ترس ذهنی به هزاران کلمه احتیاج است
،با اینکه مرگ درست روبروی انسان قرار داره
،ناگهان
،ولی دیگر دردی احساس نمی‌کنی
.خون‌سردانه با دکترها و دوستانت صحبت می‌کنی
...آخرین فصل از داستان عشقی معروف او
.همچون باز است
،های‌اسمیت چهل سال بعد از اولین نوشته‌اش
...تصمیم گرفت هویت خود رو آشکار
.و کتاب کارول رو تحت نام خود، دوباره چاپ کند
،کتابی مثل کارول
...که حالا به خاطر این این‌قدر جالب شده
،چون مردم تو رو می‌شناسن
.به سادگیِ کتاب‌های همجنسگرایانه نیست
.یه کتاب همجنسگرایانه خوش‌بینانه‌ست
.پایان خوشی هم داشت
.درسته
...برای اولین بار شخصیت‌های داستان خودکشی نکردن
...یا به فلاکت نیفتادن یا هرچی
،رگشون رو نزدن .پایان عالی‌ای داشت
...حداقل
.سعیشون رو کردن تا یه کاری با زندگیشون انجام بدن
.البته به این معنا نیست که موفق شدن
.ولی حداقل سعیشون رو کردن
،حالا اگه به کارهای قبلیت نگاه کنیم .این قضیه در مورد کتابت عادی نیست
تو از اون نویسنده‌هایی نیستی .که به خاطر پایان خوش کتاب‌هات معروف شده باشی
...زمان زیادی می‌گذره
.و به نظر می‌رسه قرار نیست پایان خوشی داشته باشن
...و به یکباره
.اوضاع عوض میشه و دو زن پیش همدیگه برمی‌گردن
...انتخاب این پایان خوش
کاملاً آگاهانه بود؟
..فکر کنم، چون
.بله، آگاهانه بود
.مطمئناً خودم می‌خواستم اینطور بشه
...های‌اسمیت تا آخرین لحظه
.روی یه رمان همجنسگرایانه جدید کار کرد
.این بار به‌طور علنی
.او تنها چند هفته قبل از چاپ کتاب، فوت کرد
:آخرین کلمات کتاب این بود
،خنده‌دار اینکه ریکی» «.در آرامش کامل، احساس خوشبختی می‌کرد
،در سپیده‌دم ،ساعاتی پس از مرگم
...نور خورشید طبق معمول راس ساعت هفت
.بر درخت‌هایی که می‌شناسم، می‌تابد
،رنگ سبز سرشار می‌شود سایه‌های سبز تیره
به طرز بی‌رحمانه اما لطیفی .نور خورشید را بی‌اثر می‌کنند
.و در صبح روز مرگ، گریه نمی‌کنند
،درختان زیر نسیم استراحت می‌کنند
،بی‌توجه و کور
،درختانی که می‌شناختمشان
.و دوستشان داشتم