« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
@FRANCOFILMS francofilmz@gmail,com
‫مترجم: اشکان هیدی
‫تو رو خدا درو باز کنین!
‫راهزنا بهم حمله کردن,
‫- ترک‌ها؟
‫- آره، خب,,,
‫ترک و مولداوی و یونانی,,,
‫به من چه ربطی داره؟
‫تو رو خدا بذارین بیام تو,
‫این وحشیا همراهامو کشتن،
‫وسایل و اسبامو دزدیدن,
‫زخمی شدم, هیچی برام نمونده,
‫- آقا برو رد کارت,
‫ما این درو به روی هیشکی باز نمی‌کنیم,
‫یه جا واسه شب پیدا کن,
‫فردا صبح زود راه غربی رو بگیر و برو,
‫بدون توقف برو,
‫می‌رسی به خونه پیرمرد گورچا,
‫اون بهت غذا میده،
‫یه اسبم واسه سفرت جور می‌کنه,
‫- گفتین گورچا؟
‫باشه!
‫- هر چی شد تو راه وانستا,
‫این جنگل پر از خطرای دیگه‌س,
‫خدانگهدار آقا,
‫- تو رو خدا بهم آسیب نزنین,
‫خانم، من,,,
‫مارکی ژاک آنتوان ساتورنن دورفه هستم،
‫فرستاده پادشاه فرانسه,
‫آه,,,
‫ببخشید, آقا، من,,,
‫اِ,,,
‫من یه مسافر گمشده‌م, ‫دنبال,,,
‫خونه پیرمرد گورچا می‌گردم,
‫بهم گفتن اون می‌تونه کمکم کنه,
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫کار ترک‌هاست؟
‫چه بلایی سر اهالی اومده؟
‫- بشینین,
‫می‌خواد پیرمردو ببینه,
‫- خیلی ممنون، من,,,
‫دارم از گشنگی می‌میرم,
‫خانم,,, اجازه بدین خودمو معرفی کنم,
‫من مارکی ژاک آنتوان ساتورنن دورفه هستم،
‫فرستاده دیپلماتیک,,,
‫(پادشاه فرانسه,)
‫- آهای!
‫آنیا!
‫- بابا! ‫- ولاد!
‫بابات برگشته,
‫خدا رو شکر,
‫یگور,
‫- دلم براتون تنگ شده بود,
‫این چه لباسیه باز پوشیدی؟
‫بابا بیدار شده؟
‫آه
‫این کیه؟
‫- اِ,,,
‫آقا، من مارکی ژاک آنتوان ساتورنن دورفه هستم،
‫فرستاده دیپلماتیک پادشاه فرانسه,
‫یه اتفاق بد باعث شد
‫همراهان و وسایلمو از دست بدم,
‫بهم گفتن یه نفر به اسم گورچا بهم یه اسب میده
‫تا بتونم به سفرم ادامه بدم,
‫البته وقتی به مقصد برسم، مطمئن میشم که,,,
‫خوب جبران بشه,
‫- شما الان خونه پیرمرد گورچا هستین,
‫ما بچه‌هاش هستیم,
‫من یگور هستم، پسر بزرگش,
‫اینم زنم، آنیا,
‫پسرمون، ولاد,
‫برادرم،
‫پیوتر,
‫و خواهرم، زدنکا,
‫ما عادت نداریم مهمون داشته باشیم، آقا,
‫اونم کسی مثل شما,
‫ولی به هر حال خوش اومدین,
‫هر کاری از دستمون بربیاد براتون انجام میدیم,
‫- یگور، ما دیگه اسب نداریم,
‫- آنیا,
‫- همه چیزمونو ازمون گرفتن,
‫- می‌دونم از کجا گیر بیارم,
‫فردا میرم یکی براتون پیدا می‌کنم,
‫-ممنونم آقا,
‫خیلی لطف کردین,
‫-حتماً متوجه شدین:
‫روستای ما رو ترک‌ها غارت کردن,
‫یه کم بیشتر از یه ماه پیش,
‫تا جایی که تونستم از خانواده و خونه‌م دفاع کردم,
‫صدای به هم خوردن بطری
‫بعد از اون،
‫به چند تا از بازمانده‌های منطقه ملحق شدم
‫که تصمیم گرفته بودن دست به اسلحه ببرن,
‫دنبالشون رفتیم،
‫براشون کمین گذاشتیم
‫و انتقام گرفتیم,
‫حدود ده نفرشون رو سر بریدیم,
‫متأسفانه رئیسشون،
‫اون پست فطرت علی بیک،
‫از دستمون در رفت,
‫-جالبه, راستش,,,
‫من هم از یه خانواده‌ای هستم که ‫به خاطر جنگیدنشون معروف بودن,
‫نه علیه ترک‌ها،
‫بلکه علیه اربابای بوژو
‫تو,,,
‫تو قرن سیزدهم,
‫-من میرم به پدرم سلامی بکنم و ‫ببینم می‌تونه شما رو بپذیره یا نه,
‫پدر؟
‫اتاقش خالیه, کجا رفته؟
‫جواب بدین, کجاست؟
‫-رفته,
‫-یعنی چی رفته؟
‫-رفته بجنگه,
‫-بجنگه؟
‫-تفنگ قدیمیش رو برداشت و رفت,
‫نمی‌خواست یه روزی بهش بگن ترسو,
‫-ولی این دیوونگیه,
‫چطور گذاشتین این کارو بکنه؟
‫با این سن و سالش؟ با این وضعیتش؟
‫کجا رفته؟
‫کدوم طرفی رفته؟
‫چی گفت؟
‫-"فرزندانم،
‫"من میروم,
‫"شش روز منتظرم باشید,
‫"اگه بعد از این شش روز بازنگشتم،
‫"برای روح من دعا کنین
‫"چون این به این معناست ‫که در جنگ کشته شدم,
‫"اما اگر یک وقت،
‫"که خدای ناکرده،
‫"بعد از این شش روز برگشتم،
‫"به شما دستور میدهم ‫فراموش کنید که پدرتان بودم
‫"و نگذارید وارد شوم،
‫"هر چه که بگویم یا هر کار که بکنم،
‫"چون آن موقع،
‫"دیگر فقط یک ووردالاک نفرین شده‌ام,"
‫-این چه داستانیه؟
‫آخه همه‌تون عقلتون رو از دست دادین؟
‫کی رفت؟
‫-امشب دقیقاً شش روز میشه,
‫ساعت شیش,
‫-پس آماده باشیم که ازش استقبال کنیم,
‫آنیا، شام رو آماده کن, از هیچی کم نذار,
‫اسدنکا، برو براش توت سیاه بچین,
‫و تو، برو لباست رو عوض کن,
‫زود باشین!
‫-خب، خیلی ممنون بابت سوپ, واقعاً,,,
‫خیلی خوشمزه بود,
‫بازم براتون بریزم؟
‫-هان؟ نه، نه,,,
‫نه، مرسی,
‫ببخشید, می‌تونم یه سؤال بپرسم؟
‫یه کلمه‌ای شنیدم
‫که نمی‌دونم معنیش چیه,
‫ووردالاک,,, ووردالاک چیه؟
‫-نمی‌دونم,
‫-آها؟
‫این اسدنکا خیلی سرد و بی‌روحه,
‫و همین هم باعث بدبختیش شد,
‫-چطور مگه؟
‫-دختر بیچاره,,,
‫این‌جوری دل بستن ‫به اولین ولگردی که از راه می‌رسه,
‫این‌جا همه چی زود پخش میشه,
‫خلاصه، به همین خاطره که ‫هیچکس حاضر نشد باهاش ازدواج کنه,
‫(افسوس!)
‫(مجبوره همین‌جا بمونه,)
‫پیش ما,
‫برای همیشه,
‫که البته ما هم ناراحت نمی‌شیم،
‫ته دلمون,
‫ولی همش تو رؤیاهاش غرقه،
‫زیر لب دعا می‌خونه
‫و کارهای,,,
‫عجیب می‌کنه,
‫فکر کنم دیوونه شده,
‫-خب،
‫خیلی ممنون بابت آب گوشت,
‫چه منظره قشنگی!
‫می‌خوای کمکت کنم ‫توی چیدن میوه‌ها؟
‫-تمشک دوست داری؟
‫-آره، من,,,
‫نفس نفس زدن
‫من عاشقشونم,
‫-من ازشون متنفرم,
‫-تو باید,,,
‫خیلی نگران پدرت باشی؟
‫-نه,
‫-آها؟
‫بگو ببینم، یه,,,
‫یه وردلاک چیه؟
‫-چه فایده داره؟ ‫شما باور نمی‌کنید,
‫-بگو حالا,
‫من دوست دارم چیزای جدید یاد بگیرم,
‫-بعضی چیزا هست که ‫بهتره درموردشون حرف نزنیم,
‫-اگه تو میگی,
‫اسدنکا!
‫اسدنکای زیبا!
‫چشمات دوتا مشعلن که روشن می‌کن,,,
‫اوه! ببین,
‫یه سیب,
‫-مواظب باش قضاوتمون نکنی، غریبه,
‫اینجوری ما هم ‫قضاوتت نمی‌کنیم,
‫بگیر,
‫-چرا اینجوری عذابم میدی، ‫دختر دهاتی کوچولو؟
‫چرا انقدر بی‌رحمی؟
‫بیا دیگه, ‫هیچکی نمی‌بینه ما رو,
‫َ-صبر کن,
‫اول می‌خوام ‫یه چیزی نشونت بدم,
‫اینجا جاییه که دوست دارم ‫یواشکی آب تنی کنم,
‫دنبالم بیا,
‫َ-هی!
‫وایسا منم بیام!
‫-کجایی؟ ‫-صدامو دنبال کن!
‫-کمک!
‫-تصور کن، ‫اگه یکی بیفته,
‫تصور کن جمجمه‌ش ‫به صخره‌های پایین بخوره,
‫صدای شکستن استخون‌ها رو می‌شنوی؟
‫ترسناکه، نه؟
‫می‌خواستم بازومو بهت بدم،
‫ولی امروز به اندازه کافی ‫گرفتیش,
‫-واقعاً چیزی از دخترای لوس دربار کم نداری,
‫-دربار فرانسه؟ ‫-آره,
‫دربار,,,
‫چرا؟
‫برات جالبه؟
‫-بگو دیگه,
‫َ-چه فایده داره خانوم؟
‫بعضی موضوعات هست که نباید درموردشون حرف زد,
‫دلم برای دربار تنگ شده,
‫و چیزی که بیشتر از همه دلم براش تنگ شده، غذای فرانسویه,
‫شام‌ها,,,
‫و مخصوصاً، صحبت با زن‌های خوشگل,
‫چون اینجا خیلی زیاد نیستن,
‫-منم با شما موافقم,
‫راستی،
‫دستپخت آنیا رو چشیدی؟
‫-دلم برای جشن‌ها هم تنگ شده,
‫مهمونی‌های رقص,,,
‫و رقصیدن,
‫-داری چیکار می‌کنی؟ ‫-سارابند,
‫یا منوئه,
‫خنده
‫-مسخره‌ست, بس کن,
‫-عمراً,
‫خیلی خوبه, ‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫-هرگز,
‫این چیه؟ ‫-یه نقشه اروپا,
‫نگاه کن,
‫-همه جاده‌ها رو می‌شه دید؟ ‫-جاده‌ها و,,,
‫کوه‌ها، رودخونه‌ها,,,
‫می‌بینی؟ فرانسه اینجاست,
‫ما، ما اینجاییم,,,
‫اوم,,,
‫اون طرفا,
‫-دوست داشتم از اینجا برم,
‫حتی هر جایی,
‫فقط غم و خشونت ‫توی سرزمین ما رشد می‌کنه,
‫-چرا می‌مونی؟
‫-کجا برم؟
‫همه خاطراتم اینجاست,
‫این صخره تنها دوست منه,
‫و روزی که بدبختیم کامل بشه
‫خودمو از لبه‌هاش پرت می‌کنم پایین,
‫من زندگی رو دوست دارم,
‫ولی این چیزی نیست که ‫بیشتر از همه دوست دارم,
‫-آخه چی داری میگی؟
‫اسمش یوان بود,
‫اهل اینجا نبود ‫و نه آینده‌ای داشت،
‫نه پولی که بهم بده,
‫ولی من دوستش داشتم,
‫می‌خواستیم از همه این چیزا فرار کنیم,
‫افسوس که یکی فهمید,
‫قرار گذاشته بودیم ‫نصف شب روی صخره همدیگه رو ببینیم,
‫خیلی منتظر موندم,
‫خیلی,
‫ولی صدای شلیک رو شنیدم,
‫و برگشتم رفتم خوابیدم,
‫همین‌جا دفنش کردم,
‫اینجا جاییه که ‫رویاهام الان آرامش دارن,
‫ولی رویاهام هنوز باهام حرف می‌زنن,
‫همه چیز با کسایی که ‫می‌تونن بشنون حرف می‌زنه,
‫حتی مرده‌ها,
‫دستت رو بده به من,
‫-دستم رو؟
‫بیا,
‫-چه وحشتناک,,,
‫-به هر حال، ‫من به سرنوشت اعتقادی ندارم,
‫-معلومه، چون سرنوشتی نداری,
‫-سدنکا؟
‫-ساعت,
‫ساعت شش شده,
‫برنگشته,
‫پدرمون دیگه نیست,
‫-چیزی ثابت نمی‌کنه که مرده باشه,
‫-خودش گفت, ‫-خفه شو، احمق,
‫من بهت اجازه حرف زدن ندادم, ‫-اینجوری باهاش حرف نزن,
‫-همه‌تون خفه شید!
‫من بزرگترم ‫و شما باید از من اطاعت کنید,
‫خدای من، پدر!
‫پدر!
‫نفس می‌کشه!
‫-صبر کنید,
‫از کی اینجاست؟
‫-مطمئنم چند روزه ‫که اینجاست,
‫پدر خودمون!
‫-این کارو نکن، یگور,
‫-باید خجالت بکشید!
‫پدر، زخمی شدید؟
‫بشینید, به هوا نیاز داره,
‫پدر، صدامو می‌شنوید؟
‫آه,,, این سگ,
‫این سگ!
‫یکی ساکتش کنه,
‫-نه,,,
‫-پیوتر، اطاعت کن,
‫(-آخه چرا؟)
‫-باید یه چیزی بخورید، پدر,
‫-من می‌رم دفنش کنم,
‫خیلی مریض شدید، پدر,
‫ولی چه دیوونگی‌ای بود
‫که تنهایی رفتید ‫با ترک‌ها بجنگید،
‫تو این سن و سال,
‫در حالی که من ‫قبلاً تو جنگ بودم,
‫علی‌بیک,,,
‫-اینو بالای در ‫آویزون می‌کنید,
‫اینجوری، همه می‌فهمن ‫که دیگه نیست,
‫و اینکه به دست گورچا ‫کشته شده,
‫-چطور ممکنه؟
‫-به من می‌خندی، پسر کوچولو؟
‫-آره، پدربزرگ, تو بامزه‌ای,
‫-بوو!
‫آه,,,
‫چقدر این بچه رو دوست دارم,
‫آیا گنجی هست
‫خالص‌تر از این تو دنیا
‫از این نگاه معصوم؟
‫-خب دیگه، دیروقته, ‫-نه!
‫-ولاد، بیا بخواب,
‫-نه,,, ‫-آره!
‫-آه! پدر، باید بهتون بگم,,,
‫یه مهمون سر سفره‌مون داریم,
‫یه غریبه‌ست,
‫یه ارباب پولدار که تو زمینامون گم شده,
‫اسب نداره و فردا میرم,,,
‫-امیدوارم جناب عالی ساده ‫بودن خونه‌م رو ببخشین,
‫ما آدمای ساده‌ای هستیم,
‫و اگه رفتارمون ‫به نظرش خشن میاد،
‫بذار با خودش بگه
‫که ما عادت نداریم سر سفره‌مون
‫درباریای پودر مالیده رو مهمون کنیم,
‫-چیا؟
‫-اوه! ولی من خیلی خسته‌م,
‫جناب عالی من رو ببخشن,
‫فردا حرف می‌زنیم,
‫منو ببرین به اتاقم,
‫و اونجا منو بخوابونین,
‫-سگا فکر نمی‌کنن,
‫مغزشون، که از مغز آدم کوچیکتره، بهشون اجازه نمیده که,,,
‫قضاوت کنن،
‫یا حدس و گمان بزنن,
‫با این حال، ‫وقتی یه سگ دوستت داره،
‫با یه عشق بی قید و شرطه,
‫و این، هر کی که باشی،
‫هر جوری که به نظر برسی، ‫تو چشم اونایی که فکر می‌کنن،
‫حدس و گمان می‌زنن،
‫به خودشون اجازه میدن ‫قضاوت کنن,
‫بگیر,
‫گمش کرده بودی,
‫-ممنون، آقا,
‫بیا,
‫اتاقت رو نشونت میدم,
‫اینجاست,
‫امیدوارم مناسبت باشه,
‫-آره، این,,,
‫عالیه,
‫خیلی ممنون,
‫-شب بخیر، آقا,
‫-شب بخیر، پیوتر,
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫-دارم می‌رقصم, چطور مگه؟
‫-هان؟
‫-پاشو,
‫یگور می‌خواد باهات حرف بزنه,
‫-سلام,
‫-آه، آقا!
‫بیا, ‫-یگور!
‫پسرت، نمی‌دونم چشه, ‫-الان نه، آنیا,
‫نمی‌فهمم,
‫تمام شب بالای سرش موندم,
‫فکر کنم یه ساعتی چرت زدم,
‫یا نهایتش دو ساعت,
‫نمی‌دونید چقدر خجالت می‌کشم,
‫اگه بلایی سرش بیاد، من,,,
‫باید برم دنبالش بگردم,
‫- بذارید باهاتون بیام,
‫- نه، خودم تنها میرم,
‫البته، مجبورید برای اسبتون صبر کنید,
‫- می‌فهمم,
‫نزدیک نشو
‫- یگور، خواهش می‌کنم, به حرفم گوش کن,
‫تب داره,
‫غذا نمی‌خوره,
‫- آنیا، آروم باش, بذار رد شم,
‫- به خاطر پدرت ‫حاضری پسرت رو ول کنی؟
‫چه جور مردی هستی تو؟
‫- آنیا!
‫فقط یه تب سادست, ‫بذارش تو تخت,
‫تا شب برمی‌گردم,
‫نگران نباش,
‫- ممنون آقا,
‫می‌ترسم دیوونه بشم,
‫- چی شده؟
‫- دیشب یه خواب وحشتناک دیدم,
‫یه صدایی می‌شنیدم,
‫مثل یه صدای پچ پچ،
‫اون پایین،
‫تو اتاق ولاد,
‫بلند شدم,
‫منتظر بودم چشمام ‫به تاریکی عادت کنه,
‫ولی فایده نداشت,
‫می‌خواستم ولاد رو صدا کنم,
‫ولی جرئت نمی‌کردم,
‫انگار وحشت داشتم ‫که یکی صدام رو بشنوه,
‫و یهو،
‫از خیلی دور،
‫یه صدایی,
‫یه صدای زشت
‫و چندش‌آور,
‫مثل یه جویدن یه چیز خیس,
‫دستام به یه چیزی خورد,
‫تخت کوچولوش بود,
‫ولی ولاد توش نبود,
‫گشتم، ولی فقط تونستم
‫یه ملافه خیس
‫و کثیف پیدا کنم,
‫و بعد هوا پر شد ‫از یه بوی گند,,,
‫غیرقابل تحمل, ببخشید,,,
‫- این بچه چشه؟ ‫- هیچی,
‫عجیبه, منم یه خواب آشفته دیدم,
‫- بیا,
‫- یعنی می‌میره؟
‫- اگه کاری نکنیم، احتمالش زیاده,
‫- چی می‌گید؟
‫- به شاخه‌های زالزالک نیاز داریم,
‫گل سیر و چوب صنوبر,
‫- صنوبر؟
‫می‌دونم کجا می‌روئه,
‫- آخه داریم کجا می‌ریم؟
‫- اون شاخه، سمت چپتون,
‫به دردمون می‌خوره,
‫پیوتر،
‫شاخه‌های فرعی رو بکن و ‫تا جایی که می‌تونی نوکش رو تیز کن,
‫- ولی داریم چیکار می‌کنیم؟
‫- یه میخ چوبی,
‫- میخ چوبی؟
‫باشه!
‫- چیزایی که مال قبرن ‫باید تو قبر بمونن,
‫پدرمون دیگه پدرمون نیست,
‫یه لاشه کثیفه که برگشته پیش ما
‫فقط واسه اینکه خونمون رو بمکه,
‫- یه وردلاک به هر کسی حمله نمی‌کنه، آقا,
‫مخصوصاً از خون نزدیکاش ‫لذت می‌بره
‫و کسایی که ‫بیشتر از همه دوستشون داره,
‫اونا هم وقتی می‌میرن، ‫دوباره برمی‌گردن,
‫خانواده‌ها، روستاهای کامل ‫از بین رفتن,
‫تو این منطقه، ‫حتی عشق هم یه نفرینه,
‫آه
‫بعضیا می‌گن ‫واسه پاک کردن آب دهنشون،
‫کفنی رو که باهاش دفن شدن رو می‌جون,
‫- عین خوک می‌جون، ‫در حالی که زل زدن به ما,
‫- جدی می‌گید؟
‫- اینا زالوهای مکار و شروری هستن
‫که هیچی نمی‌تونه بکشتشون,
‫واسه اینکه جلوشون رو بگیریم،
‫باید خونه‌شون رو بسوزونیم،
‫یه مرد خدا روشون آب مقدس بپاشه،
‫یا اینکه از حرکت بندازیمشون,
‫- وقتی مرده‌ها ‫سعی می‌کنن بلند شن،
‫تنها راه نجاتمون
‫اینه که میخکوبشون کنیم به زمین,
‫بریم، وقتشه,
‫- صبر کنین,
‫نمی‌خوای پدرتو بکشی، هان؟
‫- یه نفس تازه کنین، آقا,
‫- خیلی تند راه میرین,
‫از دوستای دربارم تو پیاده‌روی خیلی جلوترین,
‫چون هرچی راجع به من فکر کنین،
‫من دوستای زن هم دارم ‫که خیلی باهاشون صمیمی‌ام
‫و خیلی بهشون احترام میذارم,
‫- به سلامتی,
‫- خیلی جالبه,
‫کم راه میرن و از یه مبل به یه مبل دیگه میرن,
‫- به سلامتیشون,
‫- واسه مسیرای طولانی،
‫از تخت روان استفاده می‌کنن, فکرشو بکن!
‫- چقدر جذاب! واقعاً!
‫الان وقت حرف زدن از دربار نیستا,
‫همه‌تون تو فرانسه این‌قدر ‫به موقع حرف می‌زنین؟
‫بیا,
‫- آهای!
‫نمی‌فهمم، من,,,
‫همه جا رو گشتم, ‫هیچ اثری ازش نیست,
‫چراغ‌ها رو روشن می‌ذاریم
‫و در ورودی رو باز می‌ذاریم،
‫اگه امشب برگشت,
‫در مورد اسبتون,,,
‫- الان اولویت نیست, ‫نگران نباشین,
‫برین کنار,
‫چه بلایی سر پسرم آوردی؟
‫- یگور! ‫- جواب بده، بدبخت,
‫- ولش کن,
‫می‌دونی چه اتفاقی داره می‌افته, ‫پیرمرده بهمون هشدار داده بود,
‫اونایی که نمی‌خوان چشماشونو باز کنن
‫باید جواب بدبختی‌هایی که پیش میاد رو بدن,
‫و اون کت رو دربیار, ‫مال تو نیست,
‫- دارن با این چرت و پرتای خاله زنک
‫عقلشونو از دست میدن,
‫وقتی فکر می‌کنم که برادرم ‫هم باورش شده,
‫خب، تعجبی نداره,
‫می‌دونین بچگی با چی بازی می‌کرد؟
‫با روبان,
‫حتماً فکر می‌کنین ما خشنیم، من و پدرم,
‫ولی بدونین اگه این خانواده هنوز زنده‌س،
‫به خاطر ماست,
‫و مطمئناً نه به خاطر طلسم‌ها و آوازهاشون,
‫شما که آدم تحصیل‌کرده‌ای هستین،
‫که باور نمی‌کنین
‫این ووردالاک‌ها وجود دارن؟
‫- نمی‌دونم,
‫- نه دیگه,,,
‫معلومه که نه,
‫چرا نه خون‌آشام‌ها تا آخرش بریم؟
‫(- آره,)
‫ولاد,,,
‫بیا نزدیک,
‫- کوچولو!
‫کوچولو!
‫برگرد, کجا میری؟
‫ولاد! ولاد,,,
‫بیدار شو,
‫صدامو می‌شنوی؟
‫کجایی؟
‫خودتو نشون بده، آقا!
‫آقا، اگه اینقدر مدیون مهمون‌نوازیتون نبودم،
‫کم‌کم داشتم شک می‌کردم
‫به نیت‌هاتون نسبت به این بچه,
‫- جدی؟
‫- آره,,,
‫اجازه نمیدم بهش نزدیک شین,
‫بهتون هشدار میدم، مسلحم, ‫اونم چه جوری!
‫این شمشیر افسانه‌ای ‫همراه جد من بوده
‫تو جنگ‌های ایتالیا,
‫و از استفاده ازش ابایی ندارم,
‫- عجب!
‫پس،
‫عالیجناب واسه محافظت از خانواده‌م ‫پیش ما مونده؟
‫عالیجناب خیلی لطف داره,
‫ولی نکنه دامن دخترم
‫شما رو نگه داشته؟
‫شما اولین نفر نیستین، می‌دونین؟
‫- شما,,,
‫شما اشتباه می‌کنین آقا,
‫نیت من کاملاً پاک و صادقانه‌ست,
‫درسته که من نسبت به اسدنکا ‫یه محبت عمیقی دارم,
‫ولی این محبت اصلاً گناه نیست,
‫- می‌دونم,
‫عالیجناب فوق‌العاده‌ست,
‫قلبش پاکه,
‫خونش اصیله,
‫و اگه اصرار داشته باشه
‫که پیش ما بمونه،
‫من چاره‌ای ندارم جز اینکه ‫قبولش کنم به عنوان یکی از خودمون,
‫احتمالاً در نهایت,,,
‫- یگور! یگور!
‫پسرتون! پدرتون,,,
‫- افعی تو لونه‌شه
‫و گرگ امشب خوابیده
‫همه جا آرومه، عزیزم
‫مبادا صدایی در بیاری
‫- افعی تو لونه‌شه
‫و گرگ امشب خوابیده
‫همه جا آرومه، عزیزم
‫مبادا صدایی در بیاری
‫افعی تو لونه‌شه
‫و گرگ امشب خوابیده
‫همه جا آرومه، عزیزم
‫مبادا صدایی در بیاری
‫افعی تو لونه‌شه
‫و گرگ امشب خوابیده
‫همه جا آرومه، عزیزم
‫مبادا صدایی در بیاری
‫- این نتیجه‌ی
‫بی‌توجهی ماست,
‫- پدر؟ خدا رو شکر، ‫شما برگشتین!
‫- با این بچه چیکار کردیم؟
‫با خورشید روزهای پیری‌مون ‫چیکار کردیم؟
‫اون بهترین ما بود,
‫افسوس،
‫اشک‌های ما برش نمی‌گردونه,
‫قوی باش، پسرم,
‫عالیجناب,
‫- به موقع اومدین، آقا,
‫از اونجایی که شما ‫رئیس این خانواده هستین،
‫وظیفه شماست که قبرش رو تبرک کنین,
‫- می‌شنوین؟
‫همین الان این قبر رو تبرک کنین, ‫بهتون دستور می‌دم,
‫- به من دستور می‌دی؟
‫- پیوتر، چطور جرأت می‌کنی؟
‫- یه پسر که به پدرش دستور می‌ده،
‫تا حالا همچین چیزی دیده شده؟
‫- دعا رو بخونین,
‫- اگه قبول نکنم چی؟
‫- شما دیگه پدر ما نیستین,
‫- بس کن، پیوتر!
‫- من دیگه پدرتون نیستم؟
‫پس من کی هستم؟
‫- حالا پیوتر، انجامش بده, ‫- خب، آره!
‫منتظر چی هستی؟
‫انجامش بده!
‫می‌دونستم,
‫دختر کوچولو!
‫چه ننگی,,,
‫به من حمله کردن,
‫منی که فقط براتون ‫عشق و محبت دارم,
‫حتی برای تو، دخترم,
‫تو,,,
‫که با اون ولگرد ‫ما رو اینطور بی‌آبرو کردی,
‫خوبه که تفنگ قدیمی من ‫مراقب این خانواده‌ست,
‫ولی بذاریم یگور
‫به وظیفه پدریش برسه,
‫بریم داخل,
‫هیچی برای یه پدر شیرین‌تر ‫از آرامش خونه نیست,
‫آه لذت‌بخش
‫(-اونجا بشین و سعی کن جلب توجه نکنی,)
‫-آخ! حتماً جناب عالی خیلی ‫دلتنگ خونه و کاشونشون هستن,
‫چطور می‌تونیم ‫غمشون رو کم کنیم؟
‫فهمیدم! بیاین برقصیم,
‫با دخترم برقص دیگه,
‫معلومه که دلت می‌خواد,
‫بهت میگم برقص!
‫بفرما,
‫(-میخ کجاست؟)
‫(-پیوتر داردش,)
‫(میرم بیارمش,)
‫-ساق پاهای جناب عالی ‫حتماً خیلی دلبری می‌کنن
‫واسه دخترای جوون ‫دربار فرانسه,
‫آه
‫خوب می‌فهمم چرا,
‫پسرم، بالاخره اومدی,
‫مواظب باش سرما نخوری,
‫بگیر,
‫بیا,
‫با من بیا,
‫نگاه کن,
‫ببین چقدر خوش‌تیپ شدی,
‫تو مثل منی، یگور, ‫تو یه برنده‌ای,
‫تو یه مرد شدی,
‫-فرار کنید,
‫نجات پیدا کنید,
‫-من باهات سختگیر بودم,
‫ولی پشیمون نیستم، چون,,,
‫-برو عقب، جنازه!
‫حتی وقتی مردی هم ‫اومدی ما رو عذاب بدی!
‫کارت تمومه، هیولا,
‫یگور،
‫سدنکا، بگیریدش,
‫-اگه یه پدر همه چیز ‫واسه بچه‌هاش نباشه،
‫هیچی نیست,
‫با سگش خاکش کنید,
‫آه
‫(-سدنکا!)
‫(به من گوش کن,)
‫(سدنکا! معذرت می‌خوام,)
‫به من نگاه کن، سدنکا, ‫باید همین الان بریم,
‫-همین الان دستتو از رو خواهرم بردار,
‫قبل از اومدن تو ‫همه چی اینجا خوب بود,
‫این تو بودی، غریبه، که ‫بدبختی رو واسه خانواده ما آوردی,
‫من یه مرد باشرفم,
‫حرفم یکیه,
‫فردا صبح ‫اسبت رو بهت میدم,
‫میری و ‫دیگه هیچوقت برنمی‌گردی,
‫اگه یه وقت دوباره ببینمت، ‫آقا،
‫یه لحظه هم معطل نمی‌کنم ‫که بکشمت,
‫-مامان!
‫مامان!
‫-آنیا!
‫فرار کن، آنیا!
‫این پسرت نیست,
‫-ولاد، پسر کوچولوی من!
‫-آنیا!
‫به من گوش کن, برگرد خونه,
‫یگور!
‫-فایده نداره,
‫صدات رو نمی‌شنوه,
‫مست کرده,
‫-این پسرت نیست، آنیا,
‫تو خاکش کردی، دیوونه,
‫-فکر می‌کنی یادم رفته؟
‫-پس فرار کن,
‫فرار کن,
‫تو هم مثل من می‌دونی ‫چی شده,
‫-فکر می‌کنی مرگ
‫و همه شیاطین جهنم
‫حتی برای یه لحظه می‌تونن,,,
‫به یه مادر هشدار بدن ‫که بره بچه‌ش رو
‫که ازش گرفتن ببوسه؟
‫وحشی!
‫همه‌تون
‫وحشی هستین!
‫-مامان، سردمه,
‫-عزیزم,,,
‫(-یه پرنده,)
‫یه پرنده,
‫می‌شنوینش؟
‫گوش کنین,
‫داره اومدن منو می‌خونه,
‫-چی می‌گین؟
‫-پیوتر؟
‫داداش عزیزم!
‫این پرنده رو ‫تو برام فرستادی,
‫فقط تو منو بین ‫زنده‌ها نگه داشته بودی,
‫ولی تو به مقصد رسیدی,
‫و منم دارم میام پیشت,
‫من زالزالک رو بافتم,
‫دایره بالاخره کامل شد,
‫آه,,,
‫پرنده قشنگ,
‫برو به صخره‌م بگو ‫آغوش مهمون‌نوازش رو باز کنه,
‫تو بخار مریم گلی ‫و بخور،
‫از لبه‌هاش می‌پرم پایین,
‫برو،
‫پرنده کوچولو,
‫زود پرواز کن,
‫سفر من تموم شده,
‫بدبختیم کامل شده,
‫-این کارو نکنین، ‫به خاطر خدا, نه!
‫زدنکا، برگردین,
‫خواهش می‌کنم آزادم کنین,
‫-که برادرم بکشتتون؟ ‫چه فکر خوبی,,,
‫همینجا منتظر اسبتون باشین آقا، ‫و برین,
‫برای همه ‫بهتره,
‫-نه,,, هیچ کاری نکنین، ‫با هم می‌ریم,
‫می‌برمتون دربار,
‫باغ‌ها رو نشونتون می‌دم,
‫رقص‌ها رو,
‫خوشحال می‌شین,
‫قسم می‌خورم,
‫-دربار,,,
‫آه,,,
‫چقدر دوست داشتم,,,
‫افسوس!
‫-خداحافظ، زدنکا,
‫-خداحافظ و ممنون برای همه چیز,
‫خدا رو شکر,,,
‫پس!
‫بیا، باید بریم,
‫(دارین چیکار می‌کنین؟ ‫به خودتون بیاین,)
‫(زدنکا، الان وقتش نیست,)
‫-هوم,,, سرورم سلیقه,,,
‫عالی داره,
‫چرا؟
‫-زدنکا!
‫زدنکا، کجایی؟
‫-آه، آقا! بالاخره اومدین,,,
‫باید ازتون عذرخواهی کنم,
‫اجازه دادم احساساتم
‫منو از کوره در ببره,
‫و خیلی پشیمونم,
‫برگردین، دوست من!
‫برگردین!
‫-زدنکا!
‫-صبر کن,,,
‫از من ناراحت نشو، غریبه زیبا,
‫از من متنفر نشو
‫که نتونستم آزاد باشم,
‫سرنوشت ظالم,,,
‫اگه فقط زودتر ‫با تو آشنا شده بودم،
‫زندگیم چقدر ‫می‌تونست متفاوت باشه,
‫دوستت دارم,
‫نفرین بر تو باد,
‫نپر، زدنکا,
‫-وقت زیادی ندارم,
‫و شما آزادین,
‫اگه ذره‌ای دوستی ‫برام قائلین،
‫به حرفام گوش بده,
‫قبل از اینکه این دنیا رو ترک کنی ‫باید بشناسیش,
‫دنیا بزرگ و شگفت‌انگیزه,
‫مثلاً برو به دربار فرانسه,
‫آره, چرا که نه؟
‫برو نشون بده,,,
‫به اون آدما که زیبایی چیه،
‫نجابت چیه,
‫هر جور دوست داری زندگی کن,
‫ببخشید,
‫عذر می‌خوام,
‫مترجم: اشکان هیدی
‫برگرفته از دفتر خاطرات دوک‌نشین ‫گرامنت ورسای، ۷ ژوئن ۱۷,,,
‫(,,,) حوالی ساعت چهار صبح، خدمتکارم با عجیب‌ترین ‫موجودی که تا به حال دیده‌ بودم وارد اتاق شد: زنی
‫غریبه، گم‌شده و به سفیدی شمع، که انگار از من کمک ‫می‌خواست, بدون تردید او را پذیرفتم, خدایا! چه اندوهی
‫در آن نگاه و با این حال چه لطف و زیبایی در رفتارهایش! ‫این دختر بی‌چاره را تنها چند ساعت است می‌شناسم،
‫اما همین حالا عمیق‌ترین احساسات را نسبت به او ‫دارم, فکر می‌کنم او هم به من علاقه‌مند شده است,,,
" بر اساس کتاب " خانواده ووردالاک نوشته: آلکسی تالستوی
@FRANCOFILMS francofilmz@gmail,com