‫سالها بعد از ربوده شدن...
‫در بین بازماندگان،
‫بعضی‌ها مجبور میشن
‫از گناه سخن گفتن دست بکشن.
‫"از همه گناهانم آزادم کن.
‫لال شدم، دهان باز نمی‌کنم".
‫"ما حتی به رنج افتخار می‌کنیم،
‫از اینکه رنج پایداری می‌آورد؛
‫و پایداری امید می‌آورد."
‫بذار کمکت کنم.
‫تو یکی از بازماندگان هستی؟
‫چرا خون‌آلودی؟
‫تنهایی اینجایی؟
‫بیا.
‫بگیرش
‫خونم آخر این جاده‌س.
‫اونجا بودی؟
‫می‌دونی، غذا هست.
‫غذا.
‫متوجه شدی؟
‫خوراکی.
‫باید غذا بخوری.
‫این چه نوع صلیبیه؟
‫از کجا آوردیش؟
‫"زیرا روز بلای اون نزدیکه،
‫و نابودیش زود فرا می‌رسه."