‫نذارید پرتـتون کنه! ‫سفت بچسبیدش!
‫محکم بچسبید بهش!
‫نابود کن
‫موفق می‌شیم!
‫می‌تونم انجامش بدم!
‫هینوکامی کاگورا...
‫رقض شعله!
‫هنوز شمشیرم به شیطان برخورد نکرده!
‫تا وقتی سر بدن اصلی رو از تنش جدا نکنیم ‫این جنگ تموم نمی‌شه!
‫رفته!
‫دوباره فرار کرده!
‫کجا رفت؟
‫حرومزاده!
‫فرار نکن!
‫از مسئولیت‌هات فرار نکن!
‫شما شیاطینی که انسان‌هارو می‌کشید ‫و از گوشت‌شون تغذیه می‌کنید...
‫زودباشید، نزوکو، گنیا!
‫چرا داری فرار می‌کنی؟
‫مگه دقیقاً این بلا هارو سر انسان‌ها نیاوردی؟
‫چرا همه‌تون...
‫انقدر خودخواه هستید؟
‫شاهد باشید، «ضجه‌ی مرگ قبل از مرگ شمشیرسازان»!
‫فقط اینجوری شمشیر رو می‌چرخونی، و...
‫رده بالا پنج
‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫الآن، سعی کردی موجود ضعیف و کوچکی که ‫کف دستـت جا می‌شه رو بکشی.
‫نفرت
‫رده بالا چهار
‫کاملاً وحشیانه‌ست...
‫و با این‌حال...
‫ما انسان‌ها...
‫همیشه ضعیفـیم!
‫تو دست و پای من هستید، ‫پس بریم قایم بشید.
‫آشغال عوضی!
‫دیگه کافیه...
‫احمق کله‌گلابی!
‫ولی ما هیچ‌وقت قرار نیست...
‫تسلیم بشیم!
‫شیطان‌کش: کیمتسو نو یایبا ‫آرک دهکده شمشیرسازان
‫قسمت پایانی ‫«یک پیوند: ‫سپیده‌دم و اولین روشنایی»
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@
‫«ترجمه از وحید و حمید احمدی»
‫خیلی سریع می‌دوه!
‫چجوری می‌تونه اصلاً؟
‫لعنت بهت!
‫عمراً بهش برسیم!
‫واقعاً این‌همه انرژی و زور ‫رو تو خودش ذخیره کرده بود؟
‫دیگه داره انرژی‌مون ته می‌کشه.
‫اگه همین‌طوری پیش بره، ‫فرار می‌کنه!
‫نزدیکِ سپیده‌دمـه!
‫بانو کانروجی داره پشت سر هم ‫با حمله‌های قدرتمند رو به رو می‌شه!
‫طولی نمی‌کشه که انرژی اون هم تموم می‌شه!
‫و وقتی روز بشه، ‫شیاطین فرار می‌کنن!
‫باید دست بجنبونیم!
‫هنوز...
‫خیلی سریعه!
‫لعنتی!
‫می‌خواد تا ابد فرار کنه!
‫قبل از سپیده‌دم!
‫قبل از اینکه بانو کانروجی خسته بشه!
‫نمی‌ذاریم موفق بشی!
‫نمی‌ذاریم...
‫برنده بشی!
‫فایده نداره!
‫نمی‌تونم پام رو روی زمین بذارم!
‫اگه فقط پای چپم سالم بود!
‫خوب نیست! ‫نمی‌تونم اجازه بدم این اتفاق بیفته!
‫باید یه راهی پیدا کنم!
‫تانجیرو؟
‫تنفس رعد و برق همه‌اش درباره ‫تمرکز کردن و استفاده کامل از پاهاتـه.
‫ببین...
‫وقتی صحبت از اندازه بدن ‫یا شکل هر یک از عضلات بدنت می‌شه...
‫در واقع واسه آدم سخته که ‫درک خوبی از این‌ها پیدا کنه.
‫«تا زمانی که از تمامی آن‌ها آگاهی پیدا نکنی ‫نمی‌شه اسم این رو تمرکز کامل گذاشت.»
‫این جمله رو...
‫بابابزرگم، مربی‌ام، ‫همیشه بهم می‌گفت.
‫تک‌تک فیبر‌های ماهیچه‌ای من...
‫تک‌تک رگ‌های بدنم...
‫هوا رو داخل اون‌ها به گردش دربیار.
‫تمام قدرتـت رو فقط در پاهات جمع کن!
‫انجامـش بده!
‫بذار با یه نفس منفجر بشه!
‫مثل رعد و برق.
‫از میان هوا ضربه بزن!
‫می‌بینمت!
‫نمی‌ذارم فرار کنی!
‫انجامـش بده! انجامـش بده!
‫این بار کار رو تموم کن!
‫با هر ذره از توانی که داری!
‫تو اصلاً
‫سرش رو بزن! ‫هر جوری که شده سرش رو بزن!
‫...ذره‌ای برای من...
‫احساس ناراحتی نمی‌کنی؟
‫اصلاً؟
‫چطور جرات می‌کنی ‫برای یه شخص ضعیف قلدری کنی!
‫حرفایی که به اصطلاح ‫اسمـشون رو دلیل گذاشتی...
‫اراجیف محضه!
‫حرومزاده احمق!
‫اوه، لعنتی!
‫من هم با این شعله‌ها دارم می‌سوزم!
‫چون گوشت شیطان رو خوردم!
‫تانجیرو!
‫نزوکو!
‫لعنتی.
‫بازسازی بدن من خیلی کُند شده.
‫زوهاکوتن بیش از حد داره از قدرت من استفاده می‌کنه!
‫باید خودم رو دوباره از ‫گوشت و خون انسان پُر کنم!
‫نمی‌ذارم فرار کنی!
‫می‌تونم حس کنم که...
‫این نزدیکی‌ها ‫چندین انسان...
‫حضور دارن.
‫برگرد اینجا.
‫نمی‌ذارم فرار کنی!
‫حتی تا اعماق جهنم هم ‫دنبالت میام!
‫و...
‫سرت رو از تنت جدا می‌کنم!
‫جرات می‌کنه منو تهدید کنه؟
‫اون انسان‌ها کجا هستن؟
‫اگه گوشت‌شون رو مصرف کنم...
‫بعدش می‌تونم اون موش کوچولو رو ‫تو یه لحظه به سراغ مرگ بفرستم!
‫ها؟
‫اونجا هستن!
‫غذا پیدا کردم!
‫از اون سه تا دلقک، ‫یکی‌شون شیطانه و اون یکی هم شبیه شیطانه!
‫هر حرکت من رو خنثی می‌کنن!
‫مشخص شد که شمشیر اون دلقک، ‫فقط می‌تونه تو گردن من فرو بره، نمی‌تونه کامل گردنـم رو ببره.
‫اول، بذار اون انسان‌ها رو بخورم، ‫و وقتی قدرتـم رو بازیابی کردم...
‫اوه، لعنتی! از اون طرف!
‫چشم!
‫برگردید اینجا!
‫فرار نکنید!
‫نزوکو...
‫داره می‌ره!
‫باید عجله کنم!
‫یه بار دیگه!
‫یه بار دیگه...
‫تمام تمرکزت رو بذار روی ‫فشار بر زمین!
‫تانجیرو!
‫شمشیرم!
‫ازش استفاده کن!
‫توکـ...
‫تانجیرو، از اون شمشیر استفاده کن!
‫پسـش بده!
‫حتماً داری باهام شوخی می‌کنی!
‫می‌کشمت! ازش استفاده نکنی!
‫من فقط اون شمشیر رو ‫برای مرحله اول سنگ زدم!
‫پسـش بده!
‫تانجیرو!
‫دیگه داره روز می‌شه! ‫داره فرار می‌کنه!
‫احمق کله‌پوک!
‫آخ!
‫ازت ممنونم...
‫توکیتو!
‫روت حساب می‌کنم...
‫تانجیرو.
‫آقای توکیتو؟
‫ها؟
‫ارباب توکتیو؟
‫وای!
‫آقای هاگانزوکا آقای توکیتو رو کُشت!
‫چه غلطا؟ من‌که کاری نکردم!
‫ای هیولای غیرانسانی!
‫به‌خاطر سَم و تبـه!
‫جفتـتون آروم باشید!
‫بگیرش...
‫تانجیرو.
‫امید همه به اون شمشیره.
‫تمرکز کامل...
‫شعله رقصان!
‫شیطان‌کش: کیمتسو نو یایبا ‫آرک دهکده شمشیرسازان
‫موفق شدم!
‫سر بدن اصلی رو از تنش جدا کردم!
‫موفق شدم!
‫خورشید داره طلوع می‌کنه!
‫نزوکو نباید تو این فضای باز باشه!
‫نزوکو... فرار کن!
‫برو و...
‫نمی‌تونم... حتی صدام درنمیاد!
‫نه! نزوکو!
‫نباید از این طرف بیای!
‫منظورم خودتی! باید بری!
‫جون خودت در خطره! ‫چون خورشید داره طلوع می‌کنه...
‫اگه نور خورشید بهت بخوره، ‫می‌میری!
‫نزوکو!
‫نزوکو...
‫فرار کن!
‫یه جایی پیدا کن که سایه باشه!
‫نزوکو!
‫فرار کن! فرار کن!
‫حتی بعد از قطع شدن سرش هم!
‫هنوز نمُرده!
‫رنجش
‫کلمه‌ای که روی زبانـش هست...
‫«رنجشـه»؟
‫روی زبان بدن اصلی ‫کلمه «ترس» نوشته شده بود!
‫ترس
‫این یکی کلمه متفاوتی داره!
‫گند زدم!
‫باید جلوش رو بگیرم!
‫باید کارش رو تموم کنم!
‫نزوکو!
‫خودت رو کوچک‌تر کن!
‫بدنت رو کوچک کن!
‫کوچکـش کن!
‫خورشید هنوز حتی کامل هم طلوع نکرده، ‫اون‌وقت ببین به چه وضع بدی افتاده!
‫نروکو...
‫اوه، لعنتی!
‫یه نفر...
‫گنیا...
‫توکیتو...
‫دارم کیو گول می‌زنم؟
‫از بالای تپه نمی‌تونن ‫خودشون رو به اینجا برسونـن!
‫صبر کن! اون شیطان هم داره فرار می‌کنه!
‫خوب نیست!
‫تا اون موقع، اهالی دهکده کُشته می‌شن!
‫اگه همزمان که می‌دوم ‫نزوکو رو با خودم حمل کنم...
‫به موقع نمی‌رسم انجامـش بدم!
‫از پسش برنمیام!
‫نمی‌تونم ذهنـم رو مرتب کنم!
‫نمی‌تونم با حس بویاییم...
‫پیداش کنم.
‫نمی‌تونست تا این حد پیش بره!
‫اگه بدن اصلی با سرعت زیاد ‫به یه سمتی می‌رفت و دور می‌شد...
‫بوی اون مکانـش رو بهم می‌گفت!
‫نزدیکه!
‫کجاست؟
‫بوی اون رو انتخاب کن!
‫شکلـش رو!
‫رنگـش رو!
‫خودشه!
‫هنوز داخل بدن اون شیطانـه!
‫خودشه!
‫واضح‌تر...
‫یه نمای واضح‌تر بهم بده!
‫واضح‌تر از این!
‫پیداش کردم!
‫درون قلبـشه!
‫کارمون تمومه! ‫کارمون تمومه!
‫بهمون رسیده...
‫این‌بار دیگه حتماً کارت تمومه!
‫بزدل!
‫شیطان بدجنس!
‫تقاص گناهانـت رو...
‫با جونـت پس بده!
‫چرا هنوز از بقیه دزدی می‌کنی؟
‫و حتی بدتر از اون...
‫دزدی از مردی که انقدر با ‫برخی از ما مهربان بود که ما نتونستیم ببینیم...
‫ارباب انتخاب کرده که ‫از راه دیگه‌ای داستان رو حل کنه،
‫ولی من نمی‌تونم تورو ببخشم.
‫الآن به دادسرا می‌رم.
‫من اینجا مقصر نیستم!
‫این دست‌ها هستن که مقصر هستن!
‫این دست‌ها با اختیار و اراده خودشون رفتار کردن!
‫این دیگه چیه؟
‫این منم وقتی انسان بودم؟
‫چرا بعد از این‌همه زمان که گذشته؟
‫به من گفته شده که در شهر دیگری نیز ‫تو مرتکب دزدی و قتل شدی
‫اصلاً دلم برای تو یکی نمی‌سوزه!
‫این حرف‌ها چرنده!
‫من حتی قادر به انجام دادن این کارها نیستم!
‫به عنوان شخصی که نابیناـست...
‫می‌دونم که بینایی تو هیچ مشکلی نداره!
‫من یه ماساژور ‫که به شیراسو می‌اومد...
‫و تا وقتی که من شروع به صحبت کنم ‫رو به دیوار می‌ایستاد.
‫می‌گی دست‌هات مقصر این کارها هستن؟
‫پس، فقط...
‫جفتشون رو قطع می‌کنیم!
‫فردا قراره سرت رو جدا کنن؟ ‫برات متاسفم.
‫بذار نجاتـت بدم.
‫مهم نیست چه‌جوری سعی کنی با روش خودت ‫با من صحبت کنی، حقیقت تغییر نمی‌کنه!
‫ساکت‌کردن من هیچ فایده‌ای برات نداره!
‫این...
‫قطعاً روزی می‌رسه که ‫تاوان گناهانـت رو...
‫با دادن جون و زندگی پلیدت پس می‌دی!
‫رده بالا چهار
‫...زندگیـم داره از جلوی چشمام رد می‌شه؟
‫برنده شدم...
‫ولی به قیمت فدا کردن جون نزوکو!
‫نور خورشید اونو سوزوند!
‫حتی استخوان‌هاش هم باقی نمونده!
‫نزوکو...
‫نزوکو!
‫برای اینکه نزوکو رو ‫دوباره به انسان تبدیل کنم...
‫تا اینجا...
‫به‌خاطر این ‫تا اینجا پیش رفتم!
‫ارباب کامادو...
‫ارباب کامادو؟
‫ارباب کامادو!
‫ارباب کامادو...
‫صبح...
‫صبح بخیر!
‫نزوکو!
‫ارباب کامادو!
‫نزوکو...
‫خداروشکر!
‫حالت خوبه؟
‫خدارو...
‫خدارو شکر.
‫حالت...
‫حالت خوبه؟
‫خداروشکر، نه؟
‫نه؟
‫نه، واقعاً...
‫خداروشکر...
‫تبدیل به خاکستر نشدی و ناپدید نشدی!
‫خداروشکر!
‫فکر می‌کردم مُردی!
‫خداروشکر، نزوکو!
‫خیلی خوشحالم که حالت خوبه!
‫خداروشکر!
‫آره، خداروشکر!
‫از هردوی شما، ‫به‌خاطر نجات دادن جونمون ممنونیم!
‫اگه نزوکو تبدیل به خاکستر می‌شد ‫هرگز خودمون رو نمی‌بخشیدیم!
‫خوش به‌حالتون...
‫تانجیرو...
‫نزوکو!
‫یهویی بی‌هوش شد!
‫کامادو جوان، تحمل کن!
‫مُرده؟ ‫کارش تمومه؟
‫احمق!
‫حالت خوبه؟
‫با ما بمون!
‫خداروشکر...
‫نزوکو...
‫خدا رو شکر.
‫دیگه از پسش بر نمیام!
‫ببخشید!
‫الانه که بمیرم!
‫ها؟
‫ایول! نمردم!
‫تانجیرو و بقیه بچه‌ها باید ‫ سر بدن اصلیش رو قطع کرده باشن!
‫توشیکونی؟
‫می‌خوام بیام تو باشه؟
‫ای وای...
‫چی شده توشیکونی...
‫که اتاقت رو به هم ریختی؟
‫انگار داشتی درمورد یه چیزی تحقیق می‌کردی.
‫کتابی که می‌خوای رو نتونستی پیدا کنی؟
‫بهت کمک می‌کنم پیداش کنی.
‫ولی اول باید استراحت کنی.
‫بیا با هم چایی بخوریم.
‫بالاخره...
‫چی گفتی؟
‫بالاخره، کسی که می‌تونه خورشید رو تحمل کنه ‫پیدا شده!
‫احسنت هانتنگو!
‫خب، انگار خیلی خوشحال شدی.
‫شاید به خاطر داستاناییه که داشتی می‌خوندی؟
‫ها؟
‫ها؟ خانم؟
‫سرتون...
‫چی شده؟
‫حالا...
‫دیگه لازم نیست دنبال گل ‫ سوسن عنکبوت آبی بگردم.
‫خانم...
‫چه قدر طول کشید...
‫ولی به خاطر این، به خاطر این، هزار سال....
‫بر خلاف خواسته‌ام هم نوعانم رو تکثیر!
‫ویژگی خاصی که حتی بین دوازده کیزوکی هم ‫هرگز پیدا نشد.
‫شیطان منتخب.
‫اگه اون دختر رو ببلعم و جذبش کنم...
‫منم می‌‌تونم خورشید رو فتح کنم!
‫قاتل! قاتل! ‫هیولا!
‫هیولا! هیولا!
‫خان...
‫حالا که بهش فکر می کنم اون روز بود
‫همه چیز از اون روز، هزار سال پیش شروع شد.
‫دوره‌ای که بهش می‌گفتن هیان.
‫اگر اجازه هست قربان...
‫داروتون آماده شده.
‫دکتر احمق...
‫با اینحال، این دکتر احمق تنها کسیه که ‫فعلا می‌تونم بهش تکیه کنم.
‫اگه این رو نخورم...
‫چه بلایی سرم میاد؟
‫همونطور که می‌دونید...
‫اونقدری زنده نمی مونید که...
‫بیستمین تولدتون رو ببینید.
‫دارم نهایت سعیم رو می‌کنم ...
‫تا بهتون کمک کنم زنده بمونید.
‫حتی اگه شده برای مدت کمی.
‫خیلی خب، باشه.
‫کافیه.
‫به هر حال، دارو جواب نمی‌ده.
‫آه...
‫می خوام نابودشون کنم!
‫تک تک موجودات زنده رو!
‫مهم نیست چند بار من رو معاینه کنه...
‫یا اون دارو رو تجویز کنه...
‫هیچ چیزی نمی‌تونه جلوی بدتر شدن شرایطم ‫رو بگیره.
‫لیاقتت مرگه!
‫دکتر احمق لعنتی!
‫کمی بعد از این که اون دکتر رو کشتم...
‫ متوجه شدم که دارو ‫داشت جواب می‌داد.
‫بدنم از انرژی لبریز شده بود..
‫و فکر می‌کردم که بدنم تنومند‌تر شده بود...
‫ولی فقط یه مشکل وجود داشت.
‫نمی‌تونستم زیر نور خورشید راه برم.
‫مطمئن بودم...
‫که اگه آفتاب بهم برسه، می‌ میرم.
‫و ناگهان عطش گوشت و خون انسان داشتم.
‫برای برطرف کردنش...
‫فقط باید انسان‌ها رو می‌خوردم.
‫اگه کسی سر راهت ایستاد، ‫نابودش کن.
‫بهترین راه همینه.
‫صبر کن!
‫شیطان ملعونی که صلح پایتخت رو بهم زده!
‫تو داری...
‫با من حرف می‌زنی؟
‫قدرت به دست آورده بودم.
‫قدرت ابدی!
‫ولی...
‫اجبار به محدود کردن حرکاتم طی روز ‫خفت آور بود...
‫و خشمم هر روز بیشتر می‌شد.
‫شروع کردم به جستجو برای بدنی ‫که زیر نور خورشید نابود نشه.
‫مواد اکسیر دکتر رو بررسی کردم،
‫ولی شاید به خاطر این که هنوز تو مراحل ‫آزمایشی بود،
‫نمی‌تونستم بفهمم دارویی به اسم ‫سوسن عنکبوت آبی رو چطور درست کنم.
‫به نطر می‌رسید از گلای عنکبوت آبی ‫واقعی درست شده باشه...
‫ولی این که سوسن عنکبوت آبی کجا رشد می‌کرد ‫یا این که اصلا قابل کشت بود...
‫جز دکتری که کشتمش هیچ کس ازش خبری نداشت.
‫همه جای ژاپن رو گشتم، ‫ولی نتونستم پیداش کنم.
‫برای این که حقیقتا جاودانه بشم...
‫پیدا کردن سوسن عنکبوت آبی...
‫و کسی که بتونه زیر نور خورشید زنده ‫بمونه...
‫اولویت هام بودند.
‫و بالاخره...
‫پیداش کردم!
‫از اونجایی که اون دختر خورشید رو ‫فتح کرده...
‫دیگه لازم نیست تعداد شیاطین ‫رو افزایش بدم.
‫جذبش می‌کنم...
‫و بعد آفتاب رو فتح می‌کنم.
‫دستم به نزوکو می‌رسه...
‫و تبدیل میشم به یه موجود بی نقص!
‫تانجیرو،حالت خوبه؟
‫هی...
‫توکیتو کون...
‫خدا رو شکر...
‫حالتون خوبه!
‫ممنون که شمشیرم رو آوردی!
این منم که باید از تو تشکر بکنم.
‫به خاطر تو، چیز با ارزشی که ‫گم کرده بودم رو پیدا کردم.
‫ها؟ نه...
‫ولی من که کاری نکردم.
‫بهش فکر نکن.
‫واقعا ازت ممنونم.
‫توکیتو کون...
‫راستی، چرا نزوکو اینطوری شده؟
‫خب، راستش...
‫هی، تو....
‫با شمشیر من چی کار کردی؟
‫آروم باش!
‫ها؟
‫هاگانزوکا سان؟
‫پرسیدم اون شمشیری که داشتم ‫تیزش می‌کردم چی شد!
‫ازش برای جنگیدن با اون شیطان رده بالا استفاده کردم!
‫که باهاش حنگیدی ها؟
‫جنگیدم و...
‫ها؟
‫بعدش چی شد؟
‫بیهوش شدم و ...
‫شمشیر؟ پیش من...
‫شکستیش مگه نه؟
‫ام، نه.
‫شکستیش مگه نه؟ حرف بزن!
‫عین آدم حرف بزن ببینم!
‫نشکستم! نشکستم!
‫نه. همین جاست!
‫می کشمت!
‫نزوکو فرار کن!
‫الفرار!
‫عمرا در بری!
‫هاگانزوکا سان! آروم باش!
‫برگرد اینجا ببینم! برگرد!
‫جان پدرت ول کن!
عمرا ولت کنم! ‫بچه ها!
‫کانروجی سان!
‫بردیم! بردیم!
‫با همدیگه بردیم!
‫فوق العاده است! همه زنده ایم!
‫خدا رو شکر.
‫آره، خدا رو شکر!
‫ها؟
‫آره...
‫خدا رو شکر!
‫هااااا؟
‫تانجیرو کون!
‫بله؟
‫خدا رو شکر!
‫داره حرف می‌زنه...
‫ولی چشم و دندوناش فرقی نکردن...
‫نمی دونم چه خبر شده ولی...
‫خدا می‌می دونه چه قدر خوشحالم ‫که نزوکو زنده است!
‫خدا رو شکر که زنده است!
‫آره! آره!
‫خدا رو شکر!
‫تانجیرو سان...
‫ممنونم که خون دوازده کیزوکی ‫و نزوکو رو بهم دادی...
‫و به تحقیقم کمک کردی.
‫مردی که در آساکسوسا ‫به وسیله موزان تبدیل به شیطان شده بود...
‫خود آگاهیش رو به دست آورده.
‫همش به لطف خون نزوکو سانه.
‫حالا که از کنترل موزان رها شده...
می‌تونه با مقدار کمی خون مثل قبل زندگی کنه.
‫تغییر خون نزوکو سان من رو متعجب می‌کنه.
‫تو چنین زمان کمی، اجزای خونش ‫دوباره و دوباره تغییر کردند.
‫این همه وقت...
‫داشتم بهش فکر می‌کردم.
‫چرا نزوکو سان هنوز خود آگاهیش رو ‫حفظ کرده...
‫و تو وضعیت بچه واری باقی مونده؟
‫به نظر من...
‫در ذهن نزوکو سان...
‫یه چیزی براش مهم تر از به دست آوردن ‫خود آگاهیشه..
‫چیزی که براش اولویت بالاتری داره.
‫یوشیرو؟
‫بله، تامایو ساما؟
‫چه کاری از دستم بر میاد؟
‫می‌تونی چاچامارو رو احضار کنی؟
‫چاچامارو آماده رفتنه.
‫از طرفم به تانجیرو و نزوکو سان سلام برسون ‫باشه؟
‫تانجیرو سان...
‫این صرفا یه نظریه است
‫ولی فکر می‌کنم چیزی نمونده تا این که...
‫نزوکو سان بتونه خورشید رو فتح کنه.
‫باشه!
‫ممنون!
‫حله!
‫تچین ساما!
‫اوه! کوتتسو.
‫تانجیرو سان داره از روستا میره، ‫می‌خواست خداحافظی کنه.
‫تانجیرو سان؟
‫هیوتوکو
‫حالت بهتر شده؟
‫بله! بابت همه کارایی که کردین ازتون ممنونم.
‫واقعا ببخشید،
‫این ارابه رو هم لطف کردین بهم دادین.
‫من باید ازت تشکر بکنم.
‫خیلی خوب از روستا محافظت کردی!
‫ازت سپاسگزارم.
‫تنهایی کار زیادی از دستم بر نمیومد.
‫همه با هم تلاش کردیم!
‫قدرت هممون با هم...
‫و اون شمشیری که ما رو به قرن ها امید ‫متصل کرده،
‫برای همین تونستیم اون شیاطین رده بالا ‫رو شکست بدیم.
‫بله، بله.
‫درست می‌گی.
‫و خواهرت کجاست؟
‫خوابیده.
‫آخه خیلی خسته‌اش کردم.
‫که اینطور!
‫خدا رو شکر که حالش خوبه!
‫بله!
‫ها؟
‫کاناموری! اون هوتاروئه که ‫داره اون طرفا می‌پلکه؟
‫بله.
‫چی کار داره می‌کنه؟
‫به نظر می‌رسه مخفی شده...
‫ولی ظاهرا نمی‌تونه تانجیرو سان رو به خاطر ‫استفاده از شمشیر تیز نشده ببخشه.
‫ها؟
‫از دست این من چی کار کنم؟
‫هوتارو!
‫یه لحظه بیا اینجا!
‫گفتم بیا اینجا!
‫هوتارو!
‫به خدا همش تقصیر خودشه.
‫آخ!
‫مگه نه؟ مگه نه؟
‫مگه نه؟
‫ببخشید!
‫آخ! جدی داره می‌زنه!
‫هی! ولش کن !
‫هوتارو!
‫ولی اگه تانجیرو سان و بقیه نیومده بودن...
‫مطمئنم روستا نبود می‌شد!
‫آخ! آخ!
‫ها!
‫هوتارو...
‫دلیل اصلیت برای اینجا اومدن ‫حرف زدن با تانجیرو کون بود...
‫که این همه راه رو تا اینجا اومده بود درسته؟
‫هاگانزوکا سان...
‫ممنون که همیشه به شمشیر ‫من رسیدگی می‌کنی!
‫اومده بودم این روستا...
‫چون می‌خواستم ازتون بابت همین تشکر بکنم.
‫شمشیرت رو دوباره برات درست می‌کنم، ‫پس تو عمارت پروانه منتظر بمون.
‫برام درستش می‌کنی؟
‫نمی‌خوای درستش کنم؟
‫خیلی خیلی ممنون!
‫با...باشه.
‫هاگانزوکا سان...
‫نکنه خجالت زده شدی؟
‫کوتتسو کون!
‫کوتتسو جوان!
‫خیلی خنده داره مگه نه؟
‫ عمرا من خجالت زده شده باشم!
دوباره گنده تر از دهنش حرف زد!
غلط کردم! غلط کردم!
‫ولی واقعا ممنون!
‫بیشتر از قبل تلاش می‌کنم!
‫باشه! موفق باشی!
‫خیلی خب کاکوشی
‫می‌سپرمش به تو.
‫ها؟
‫خب، همونطور که به اینجا اومدین...
‫الان هم باید چشم بند بپوشین ‫و دماغتون رو هم بپوشونین.
‫مراقب خودتون باشین!
‫سفر بی خطر!
‫مراقب خودت باش!
‫بازم بهمون سر بزن باشه؟
‫خداحافظ!
‫چی شده؟
‫تانجیرو سان...
‫تانجیرو سان!
‫ممنون!
‫مواظب خودت باش!
هر وقت شمشیر خواستی در خدمتتیم.
‫تانجیرو سان!
‫دمت گرم!
‫تانجیرو!
‫دمت گرم!
‫تا وقتی تو روستا هستیم چشم بند ‫و دماغ گیر رو برداریم؟
‫آره!
‫دمت گرم!
‫تانجیرو!
‫بازم می بینیمت!
‫دمت گرم!
‫تانجیرو! ‫ممنون!
ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫«ترجمه از وحید و حمید احمدی»