‫آنچه در «شهروند بیگانه» گذشت...
‫باید برگردم سیاره‌م.
‫منو می‌بری خونه‌مون، مگه نه؟
‫هری، نمی‌تونی درستش کنی.
‫مجبورم درستش کنم. ‫اگه نکنم، اینجا گیر می‌افتم.
‫اگه کسی اینو ببینه...
‫اونوقت اوضاع برات خراب‌تر می‌شه.
‫- اون چیه؟ ‫- جعبۀ بقا.
‫بوتولینوم تزریقی‌ـه.
‫شاید تنها کاری که لازم بوده ‫انجام بده تزریق سم...
‫داخل یه ویال انسولین بوده.
‫چکمه و پا هر دو ‫تو یه منطقه پیدا شدن.
‫شاید درگیری داخل اتفاق افتاده باشه...
‫و بعد هری، یارویی که مرده رو...
‫از در پرت کرده باشه بیرون.
‫و پرتت می‌کنم توی دریاچه.
‫مثل اینکه ممکنه یه مظنون اصلی ‫جدید داشته باشیم.
‫تو مأموریتت رو کامل نکردی.
‫یه نفر دیگه رو می‌فرستن که به‌جات بقیه رو بکشه.
‫همه؟ یعنی آستا رو هم؟
‫اونم انسانه، پس بله.
‫نباید این اتفاق بیفته.
‫آهای؟
‫آستا؟
‫آهای؟
‫آستا؟
‫آدما کجان؟
‫آستا؟
‫دارسی؟
‫وااای!
‫دارسی... چه بلایی سرت اومده؟
‫تو...
‫ببخشید... گذاشتی بمیرم.
‫تو گذاشتی همه‌مون بمیریم، چه ضدحالی.
‫آستا.
‫واسه اون دیگه خیلی دیر شده.
‫نه، آستا نه.
‫اون... به‌خاطر تو مرده.
‫باید کمکش کنم.
‫چه کمکی کنی؟ ‫براش محل دفن بهتری پیدا کنی؟
‫بیخیال، منظورم اینه که جسدش بالای تپه‌ست.
‫محل دفن از اونجا بهتر پیدا نمی‌شه.
‫من کنار برکه و غازها دفن شدم.
‫تا همین جاش رو بگم کافیه.
‫پس هنوز عذاب وجدان نگرفتی؟
‫چون باید داشته باشی.
‫باید نجاتش بدم. ‫آستا!
‫آستا، آستا!
‫آستا!
‫ترسناک بود.
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫«کاری از بهادر و صاحب» ‫«Bahador_Sub & @SAHEB2485@»
‫‌یه‌کم تحقیق کردم.
‫در سال‌های 2015 و 2016، ‫دکتر وندراسپیگل در بیمارستان سنت هلن...
‫در نیویورک کار ‌می‌کرده.
‫پیغام گذاشتم که سابقه‌ش رو برامون بفرستن.
‫صبر کن. ‫این چیه من دارم می‌بینم؟
‫اومد بیرون؟
‫نه، انگار یه‌جور شاهین روی یه درخت...
‫داره یه موش یا یه بدبختی رو پاره‌پوره می‌کنه.
‫خیلی ناجوره.
‫طبیعت با کسی شوخی نداره، معاون.
‫- می‌شه نگاه کنم؟ ‫- جواب منفیه.
‫اگه تو این فاصله که دوربین رو می‌دم بهت، ‫دکتر بیاد بیرون و یکی رو بکشه چی؟
‫پاستیل رد کن بیاد.
‫باشه، خیلی خب.
‫دکترِ نه چندان خوب‌ِ ما اومد.
‫با این همه سطل خاک چی کار داره؟
‫خیلی خاکه.
‫شاید داره چیزی زیر سرداب دفن می‌کنه...
‫شایدم کسی رو.
‫مرد، این خاک به اندازۀ ‫جسد پنج تا آدم بالغ‌ـه...
‫شایدم جسد سه تا آدم بالغ و پنج تا بچه...
‫و شاید دو تا سوارکار. ‫(اسب‌سوارها معمولاً جثۀ کوچکی دارند)
‫حالا که حرف سوارکارها شد...
‫آخرین باری کی تاد کمبل رو دیدی؟
‫- دندونپزشکم؟ ‫- اوهوم.
‫یعنی داری می‌گی که اون سوارکاره؟
‫خب، یاور قد‌کوتاه‌ـه، ‫پاهاش پرانتزی‌ـه...
‫و لباس‌های راه‌راه می‌پوشه.
‫سوارکارها همین شکلی‌ان دیگه.
‫من که هیچ‌وقت نمی‌فهمم ‫چرا می‌ذاری همچین آدمی...
‫دندون‌هات رو سوراخ کنه.
‫تابستون. ‫مردم من عاشق سرما هستن.
‫ولی این بدن مطمئناً این ‫روزهای گرم رو ترجیح می‌ده.
‫بوی گل‌ها...
‫صدای حشرات که برای فصل جفت‌گیری...
‫پاهاشون رو به هم می‌مالن.
‫آرامش بیشتری داره.
‫آره.
‫همینه، عزیزم.
‫از اینجا متنفرم.
‫امسال تابستون می‌خواین جای بهترین برین؟
‫سلام، من شهردار میچ هستم.
‫تابستون نزدیکه...
‫و لحظه‌شماری می‌کنم تا شما رو در ‫جسپ، کلرادو ببینم و بهتون خوشامد بگم...
‫امن‌ترین شهر این اطراف.
‫بیاین آب چشمۀ کوهستانی ‫بسیار معروف ما رو بچشین.
‫ما بِکرترین دریاچه‌ها رو در کلرادو داریم...
‫بسیار مناسب برای قایق‌سواری و شنا...
‫و اگه عاشق ماهی‌گیری هستین...
‫پنج نوع قزل‌آلا داریم...
‫و صفر نوع پای جسد انسان.
‫اگه قرار باشه کسی در جسپ ناپدید بشه...
‫فقط در هزارتویِ بسیار معروف ذرت ما گم می‌شه.
‫پس اگه صبرتون تموم شده... ‫(از پیشنس سیر شدین)
‫و می‌خواین خوش بگذرونین، بیاین به ما سر بزنین.
‫چون اینجا در جسپ تنها ‫قتلی که می‌بینین روی صحنه...
‫در جشنوارۀ تابستونی شکسپیر ماست.
‫حله.
‫یه مقدار سیانور تو قهوه‌م می‌ریزم ‫و کار رو تموم می‌کنم.
‫واقعاً خجالت داره.
‫یه هفته‌ست که داری حفاری می‌کنی.
‫اگه همونطور که قرار بود برگشته بودی خونه...
‫مجبور نبودی هیچ کدوم از این کار‌ها رو بکنی.
‫نمی‌شد با اون بچه برم خونه.
‫امکان نداشت بتونم از عوارضی ردش کنم.
‫بله، واسه همین سفینه دکمۀ پرتاب به بیرون داره.
‫بدن اون بچه باید...
‫یه ستارۀ دنباله‌دار تو آسمون تگزاس می‌شد.
‫تو هیچی درمورد فضا نمی‌دونی.
‫تو یه هشت‌پایِ کلرادویی هستی.
‫ما توی کلرادو‌ایم؟ لعنت.
‫فکر کردم اینجا هنده. ‫اون یه فرش هندیه.
‫داری فرهنگ اون‌ها رو تصاحب می‌کنی. ‫(تصاحب فرهنگی)
‫حرکت قشنگی نیست، مرد.
‫تو یه حراجی دیدم قیمتش 5 دلاره.
‫باید می‌خریدمش.
‫غیر از اون... به‌نظرم دکور خونه رو کامل‌تر می‌کنه.
‫گوش کن چی می‌گی.
‫راستی به قیمت خیلی خوبی خریدیش.
‫داری یکی از اون‌ها می‌شی. ‫ببین چقدر انسانی.
‫حتی در برابر حملۀ مردم خودت هم آسیب‌پذیری.
‫نیستم چونکه در بدن هشت‌پاییِ ‫تو یه سوراخ درست می‌کنم...
‫و وقتی اومدن که بشریت رو از بین ببرن...
‫تو رو به عنوان یه لباس هشت‌پایی محافظ تنم می‌کنم.
‫وای... با مهمون‌هات اینجوری رفتار می‌کنی؟
‫پس حالا خوشحالم که ‫برای خونه‌ت کادو نگرفتم.
‫کی به این دست زده؟
‫اون کثافت کوچولوی عوضی.
‫باشه احمق کوچولو. ‫با تکنولوژی فضایی من بازی کن.
‫بلایی که قراره سرت بیاد حقته.
‫اوه، وای. ‫وای، وای.
‫حالا که مردمم برای کشتن همه به زمین میان...
‫برای زنده موندن یه پناهگاه لازم دارم.
‫درستش می‌کنم و به عنوان...
‫خونۀ جدیدش، به آستا ارائه‌ش می‌کنم.
‫ما زنده می‌مونیم...
‫و همۀ عوضی‌های آبجوخور نیست و نابود می‌شن.
‫روز خوبی داشته باشین. ‫ممنون.
‫- بن. ‫- بله؟
‫واقعاً؟ ‫اون نمی‌تونه دکتر جدید باشه.
‫دکتر اسمال‌وود پزشک فوق‌العاده‌ایه.
‫می‌دونی، اون جزو اولین زن‌هایی بوده...
‫که از دانشکده پزشکی هاروارد فارغ التحصیل شده.
‫آره، در دهۀ 1940.
‫سال‌ها تجربه داره.
‫تو همون دختر کوچولویی که دستش شکسته؟
‫نه، هنوزم پرستارم.
‫بیمارتون انتهای راهروئه.
‫ممنون، عزیزم.
‫سلام، دکتر اسمال‌وود. ‫خوشحالم دوباره می‌بینم‌تون.
‫سلام، وقتی یه هاثورن رو ‌ببینم می‌شناسمش.
‫مثل همیشه سرحال و تیزبینه.
‫سلام من رو به برادر دوقلوت، شهردار، برسون.
‫بهش بگو که به‌نظر من تو کارش حرف نداره.
‫حتماً.
‫می‌شه لطفاً به دکتر ایثن بگی برگرده؟
‫بهم پیام داد.
‫یه مشکل خانوادگی داشته. ‫نمی‌تونه برگرده.
‫من باید چی کار کنم؟ ‫من اینجا تنهای تنهام.
‫- اون خیلی با تجربه‌ست. ‫- آستا، آستا، بیا.
‫بیا بریم. ‫زمانِ وقت‌تلف‌کردنه.
‫ببخشید، دارس. ‫نمی‌تونم بیام.
‫دکتر اسمال‌وود تازه کارش رو شروع کرده، ‫و اوضاع خیلی به‌هم ریخته‌ست.
‫دکتر اسمال‌وود؟ ‫چی می‌گی؟
‫سی سالی می‌شه که مرده.
‫سلام.
‫- وای خدا، روح. ‫- الان برادرت رو دیدم.
‫ببین، مشکلی پیش نمیاد. ‫الن اینجاست.
‫لطفاً برو از روز تعطیلت لذت ببر، باشه؟
‫دستور شهرداره.
‫آره، بیا قبل از اینکه شروع کنه ‫به چهاردست‌وپا خزیدن...
‫روی سقف، از اینجا بزنیم بیرون.
‫- بیا بریم ‫- باشه، باشه.
‫برم وسایلم رو بیارم.
‫شنیدی... هنوزم قراره فردا بارون بیاد؟
‫چرا انقدر عجیب رفتار می‌کنی؟
‫- چی؟ ‫- وای خدای من.
‫واسه اینکه اون هفته منو بوسیدی معذبی؟
‫وای، همینجوری در ملاءعام داد می‌زنی همه بشنون.
‫خیلی هم عالی.
‫درواقع تو منو بوسیدی.
‫اوه، نخیرم آقا، نه. ‫اینطوری نبود.
‫- دقیقاً همینطوری بود. ‫- میخوای صحنه‌ش رو بازسازی کنم؟
‫ببین، من می‌شم تو، تو من باش، ‫و من تو رو می‌بوسم.
‫باسن خودت رو بگیر، ‫و به خودت نشون بده که چه‌جوری این کار رو کردی.
‫زود باش. ‫بیا اینجا.
‫- نه، نه. ‫- من نشون می‌دم چه‌جوری بود.
‫- خیلی خنده‌داره. ‫- تو اینطوری بودی.
‫- نه، نمی‌کنم. ‫- اینجوری بودی...
‫- نه. ‫- دستِت خوب کار می‌کرد.
‫داری به باسنم دست می‌زنی. ‫داری به باسنم دست می‌زنی.
‫- نخیر. ‫- داری به باسنم دست میزنی.
‫من بهش دست... نزدم.
‫راستی عاشق تابلوی جدیدم.
‫می‌خوام مسئول این کار دستگیر بشه‌.
‫اصلاً می‌دونی کار کیه؟
‫کاملاً معلومه، شهردارِ جسپ.
‫تبلیغ ضد-پیشنس اون رو ندیدی؟
‫آره، خیلی بده.
‫ولی برای رفتن به اون هزارتوی ذرت لحظه‌شماری می‌کنم.
‫من هم همینطور، یه شایعه شنیدم، ‫در دهۀ 1970، یه بچه...
‫دو هفته اون داخل گم شده بوده ‫و مجبور شده دوستش رو بخوره.
‫به این می‌گن یه هزارتوی درست‌حسابی.
‫چه جالب، تو جسپ بچه‌ها، ‫بچه‌‎های دیگه رو بخورن اشکال نداره.
‫ولی تا ما یه پا تو دریاچه‌مون پیدا می‌کنیم...
‫یهو مردم فکر می‌کنن شهر ما امن نیست.
‫قتل بی‌رحمانۀ دکتر شهر هم اوضاع رو بدتر کرد.
‫- آره. ‫- آره.
‫خب دکتر بعدی هم که ناپدید شد.
‫می‌خوام بگم آدم‌ها که یهو غیب نمی‌شن.
‫آدم‌ربا هنوز دستگیر نشده.
‫اصلاً تابلو رو بر‌می‌داریم.
‫خیلی زود همۀ این‌ ماجراها تموم می‌شه.
‫مصرف بی‌پایان و پرخوری ‫انسان‌ها به پایان می‌رسه...
‫و جای من و آستا در پناهگاه امنه.
‫ولی اگه همه از بین برن...
‫کی پناهگاه رو تمیز نگه ‌داره؟
‫من از تمیزکاری متنفرم...
‫و از ماشین آستا هم اینجور برمیاد که...
‫خیلی شلخته‌ست.
‫- قهوه؟ ‫- بله.
‫شاید بد نباشه پدر گندۀ آستا...
‫تو پناهگاه با ما باشه.
‫می‌تونه آشپزی و تمیزکاری کنه...
‫و افترشیوش هم بوی روغن غذاهای سرخ‌شده می‌ده.
‫نه، نمی‌شه. ‫اون‌ها پدر و دختر هستن.
‫ممکنه ضد من بشن و منو خدمتکار خودشون کنن.
‫- به‌نظر خسته میای. ‫- هستم.
‫رؤیاهام شیطانی شده‌ن.
‫مثل اینکه کابوس می‌بینی...
‫راهکارِ ذهن برای مقابله با ترس یا گناهه.
‫خب چه خبرا، هری؟
‫دارم یه پناهگاه می‌سازم که آستا رو...
‫از انقراضی که در راهه نجات بدم، ‫و شما رو هم راه نمی‌دم...
‫و بعدش خاکسترتون رو ‫با خاک‌انداز جارو می‌کنم.
‫هیچی.
‫می‌دونی، واقعاً اینو لازم داریم.
‫ما خیلی زیاد کار می‌کنیم.
‫درواقع امروز قراره سر کار باشی، دارس.
‫خب متالیکا هم قرار بود با ‫آلبوم «لود» به اوج برگرده...
‫ولی زندگی رو نمی‌شه پیش‌بینی کرد.
‫لااقل می‌شه این ساندویچ‌ها رو...
‫به گروه مهمون‌های ویژه توی «شیپ میدو» برسونین؟
‫و لطفاً باسنت رو به گرو‌ه‌های گردشگری نشون نده.
‫اولی حتماً، دومی رو ببینم چی می‌شه.
‫آمادۀ حرکت.
‫♪ آهنگ Simplicity ♪ ‫♪ از Nahko And Medicine For The People ♪
‫آره عزیزم!
‫- مستقیم به جلو! ‫- مستقیم به جلو!
‫تکون نخور. ‫می‌بُره‎ها.
‫همیشه می‌دونستم از سنم بالغ‌ترم.
‫نمی‌خوام چاخان کنم، ‫ولی یه ساله بوی بدنم مثل آدم بزرگ‌ها شده.
‫هنوز بالغ نشدی.
‫طنز اسکاتولوژیک هنوز واسه‌ت خنده‌داره.
‫چی هست؟
‫جوک‌‌هایی که توشون گُه دارن.
‫- گه. ‫- به خودت بیا.
‫چون رفتی فضا اینجوری شدی.
‫فکر نمی‌کنم فضا اینطوری باشه.
‫خب، قطعاً بلوغ که اینطوری نیست...
‫پس دیگه چی می‌تونه باشه؟
‫هیچی به ذهنم نمی‌رسه.
‫سلام، بچه‌‌ها.
‫براتون اشترودل و آبمیوه آوردم.
‫نمی‌خوایم، مامان. ‫گرسنه‌مون نیست.
‫نه، ممنون.
‫مامانم گفته اگه خواستین ‫خوراکی ناسالم بهم بدین...
‫نباید قبول کنم چون آروم‌آروم منو به کشتن می‌ده.
‫باشه.
‫ناسالم نیست، خوراکی خوشمزه‌ست.
‫چی می‌گه؟
‫♪ آهنگ Boots of Spanish Leather ♪ ‫♪ از ​The Lumineers ♪
‫و حالا جَو رو با آخرین آهنگ...
‫از گلچین آهنگ‌های سال اول دبیرستانِ...
‫آستا یه‌کم آروم‌تر می‌کنیم.
‫با پارتی شروع کن، ‫و با حال خوب تموم کن.
‫همیشه این توصیه‌ رو از من، ‫و از رادیوهاتون می‌شنوین.
‫یه‌جورایی کل اون سال رو توصیف می‌کنه.
‫چرا؟
‫آهان، عذر می‌خوام. ‫نباید این آهنگ رو می‌...
‫نه، نه، خوبه.
‫وقتی جی رو بادار بودم این...
‫آهنگ رو میلیون‌ها دفعه گوش کردم.
‫فکر کنم اونم خوشش میومد. ‫همیشه لگد می‌زد.
‫اون زمان باید کنارت بودم.
‫من، نه یه لیست آهنگ احمقانه.
‫منظورت چیه؟ ‫تو که اصلاً خبر نداشتی.
‫ولی باید می‌دونستم.
‫کاش بهم می‌گفتی.
‫با سر میومدم.
‫از راز خوشم نمیاد.
‫امیدوارم بدونی اگه چیزی رو...
‫از تو مخفی کنم، تنها دلیلش اینه که...
‫نمی‌خوام مشکلاتم رو بریزم سر تو.
‫داری چی رو ازم مخفی می‌کنی؟
‫چی؟
‫هیچی.
‫جی رو می‌گم.
‫می‌دونی، تو اروپا بودی، داشتی تمرین می‌کردی.
‫می‌دونستم اگه بهت بگم ول می‌کنی میای.
‫نمی‌خواستم تو هم زندگیت رو خراب کنی.
‫ببخشید، چی رو خراب کنم؟ ‫زندگی من حرف نداره، آستا.
‫الان شاشیدن بهترین دوستم رو ‫تماشا کردم که از...
‫قایقم ‌شاشید تو دریاچه.
‫زندگی‌ام محشره.
‫- سلام. ‫- امروز سرکار نرفتی؟
‫نه، دارسی از کلینیک نجاتم داد...
‫بعدش رفتیم دریاچه.
‫واقعاً؟
‫امیدوارم جلیقۀ نجات پوشیده بوده باشی، ‫دوتا می‌پوشیدی بهترم بود.
‫چی؟ چرا؟
‫تو تنها دلیلی هستی که جلوی اون ‫فصایی رو گرفته که همه‌مون رو از بین نبره.
‫اگه اتفاقی برات بیفته، ‫همۀ مردم زمین می‌میرن.
‫به‌نظرت این آبی خیلی تیره‌ست؟
‫دست من نیست که تنها دوست هری منم.
‫شاید باید دوست‌های بیشتری داشته باشه.
‫ما شهر محشری داریم.
‫اگه نمی‌تونه ارزش انسان‌های اینجا رو ببینه...
‫شاید بهتر باشه منقرض بشیم.
‫- داره چی می‌خوره؟ ‫- مطمئن نیستم.
‫سوپ دریایی؟
‫هر چی که هست، ‫کیکش رو توش خیس کرد.
‫کیک و سوپ دریایی؟
‫این غذای یه قاتل زنجیره‌ایه.
‫ببین چی کار می‌کنم.
‫اگه ‌بخوای یه قاتل رو درک کنی...
‫باید وارد ذهن غذایی‌اش بشی.
‫جی.
‫بله؟
‫غذایی که دکتر وی داره می‌خوره رو می‌خوام...
‫دقیقاً به همون ترتیب.
‫- مطمئنی؟ ‫- دقیقاً عین همون.
‫اگه تو غذاش مگس بود، ‫می‌خوام تو غذای منم مگس باشه...
‫ولی مگس رو کنار غذا بذار...
‫چون من مگس نمی‌خورم.
‫مگس‌ها روی گُه پیاده‌روی می‌کنن.
‫باشه.
‫حالا مکس هاثورن و دوست‌دخترش...
‫وارد شدن و نشستن رو‌به‌روش.
‫واقعاً؟
‫دارن چی کار میکنن؟ ‫می‌تونی بفهمی چی می‌گن؟
‫فکر می‌کنم دکتر وی الان گفت:
‫«من با راهزن‌های فضایی غذا نمی‌خورم.»
‫چی؟
‫از صورتت خوشم اومد.
‫می‌بینم پریدی روی ترامپولین و رفتی تو پنکه سقفی.
‫می‌دونی که به‌خاطر پنکه سقفی نیست.
‫ریشش کامل در اومده بود.
‫واضحه که سفینۀ فضایی تو...
‫باعث «اتساع زمان گرانشی» شده. ‫(تفاوت زمان واقعی سپری شده در دو مکان مختلف)
‫خیلی واضحه.
‫واضحه که مغز اندازۀ نخود شما...
‫تو اون جمجمه‌های توخالی‌تون خیلی تنهاست.
‫این احمق‌ها روح‌شون هم خبر نداره ‫دلیل بی‌نظمی ‌هورمونی مکس...
‫تکنولوژی فضایی‌ایه که دزدیده.
‫بی‌ادبیِ محضه.
‫ببخشید. ‫گوش نمی‌کردم چی می‌گین.
‫داشتم تو ذهنم بهتون می‌گفتم احمق.
‫یه سؤال دارم.
‫«آستا دوست داره در یه پناهگاه...
‫تو چه مدل توالتی برینه؟»
‫- اینکه نمی‌تونه درست باشه. ‫- ای بابا، معاون.
‫فکر می‌کردم کارگاه آموزشی لب‌خونی رفتی.
‫فقط پول سه جلسۀ اول رو داشتم...
‫ولی تو جمع‌های خانوادگی خیلی تمرین می‌کنم.
‫مادربزرگم پشت سرم خیلی حرف‌های بدی می‌زنه.
‫تا وقتی بهش کمک نکنی به هیچ کدوم از...
‫سؤال‌هات جواب نمی‌دیم.
‫باشه، کمکش می‌کنم.
‫به‌شرط اینکه بری روی صندلی وایستی ‫و داد بزنی: «من الان گوزیدم.»
‫من عروسک خیمه‌شب‌بازی تو که نیستم.
‫من انجامش میدم. ‫من عروسکت می‌شم.
‫نه، تو نه.
‫تو دوست داری این کار رو بکنی.
‫واسه همین باید اون این کار رو بکنه.
‫کیک سیب و شوربایِ جو دوسر ساده.
‫با شیر خیلی خیلی خیلی بیشتر. ‫بدون مگس.
‫لذت ببرین.
‫یارو واقعاً روان پریشه.
‫من گوزیدم!
‫- مکس گفت: «من... ‫- شنیدم.
‫اون قسمتش رو شنیدم.
‫- حالا بچه‌‌ها دارن می‌رن. ‫- صبر کن.
‫آستا اومد.
‫شبیه صندلی‌بازی شده.
‫دیر کردی. ‫بدون تو خوردنم تموم شد.
‫فکر کنم مشکلی برات پیش نیاد.
‫ترجیح می‌دم با تو غذا بخورم. ‫تو غذا زیاد سفارش می‌دی.
‫دوست دارم از بشقاب غذای تو غارت کنم.
‫خب، شاید باید سعی کنی از بشقاب غذای...
‫یکی دیگه غذا غارت کنی، هان؟
‫من تنها دوستت‌ام.
‫من فقط یه دوست لازم دارم.
‫و یه پیشخدمت برای پناهگاه، ‫ولی دارم روی اون موضوع کار می‌کنم.
‫شاید اون بد نباشه.
‫نه، به نظر می‌رسه از این‌هاست که موهایی...
‫روی دیوار حموم می‌چسبه رو تمیز نمی‌کنه.
‫به‌نظرم باید با یه سری از...
‫آدم‌های شهر بیشتر وقت بگذرونی.
‫همۀ افراد شهر رو دیدم.
‫همه‌شون یه مشت مردۀ متحرکِ رومُخی‌ان.
‫خیلی خب، بیا. ‫همینه.
‫بریم.
‫- سلام، لیو. ‫- سلام.
‫کلانتر، هری دوست داره ‫بیاد با شما پوکر بازی کنه.
‫واقعاً؟
‫آستا گفت دوست دارم، پس دوست دارم.
‫می‌دونی چیه، دکتر وندراسپیگل؟
‫خیلی هم خوب می‌شه.
‫فرصتی می‌شه که همدیگه رو بشناسیم.
‫- باشه. ‫- اینو دیگه نمی‌خوری؟
‫- نه، بفرما. ‫- ممنون.
‫دیدی؟
‫من هیچ آدم عادی‌ای رو ‫ندیدم که انقدر کیک بخوره.
‫حالا هر چقدر هم که کیک خوبی باشه.
‫اینم نمی‌خوری؟ ‫می‌خواستم بگم مرسی.
‫خیلی خب، بازیکن‌ها. ‫بازی «تگزاس هولدم»ـه.
‫سبک مسابقات، شروع 20 دلار. ‫نفر اول از چپ 25 دلار اجبار.
‫نفر دوم از چپ 50 دلار اجبار. ‫فقط سه تا قانون داره.
‫تف، گریه و شیطونی ممنوعه.
‫این می‌دونه که منظورم چیه.
‫خوشحالم که اینجام.
‫این بازی فرصت خوبیه که...
‫کسایی ممکنه بتونن خدمتکار پناهگاه ‫بشن رو مورد بررسی قرار بدم.
‫کسی اینجا هست که ارزش ‫نجات داده شدن داشته باشه؟
‫خیلی خب،‏ ‫بیاین بازی رو شروع کنیم.‏
‫همه به هری خوش‌آمد بگین...‏
‫که می‌گه این بازی رو بلده.‏
‫از نظر من چرت می‌گه،‏ ‫ولی اون یه دکتر پول‌داره،‏
‫پس می‌خوام هر چی پول داره رو ببرم و...
‫برام خودم یه جفت اسکیت جدید بخرم.‏
‫بازی رو بلدم.‏
‫برای یاد گرفتن این بازی مسخره 15 دقیقه ‫مشغول تماشای ویدئو توی یوتویوب بودم.
‫و بیشترش هم مشغول تماشای ‫یه سگ به اسم تونا بودم.‏
‫اوه، مراقب باش.‏
‫این میز بازی، درواقع ‫میراث خانواده هاثورن‌ـه.‏
‫کاش این میز یه داستان پشتش بود.‏
‫‏- شوخیت گرفته؟ ‫‏- جان.‏
‫‏‏راست می‌گه. یه زمانی متعلق بوده به...‏
‫پدربزرگ سه نسل قبل من،‏ ‫دیکی هاثورن.‏
‫اون اولین رستوران ‫پیشنس رو ساخت.‏
‫رستوران توی دهه 91 ‫توسط آتش‌سوزی نابود شد.‏
‫ولی دیکیِ پیر ‫زندگیش رو به خطر انداخت...‏
‫تا این میزی که امشب ‫داریم روش بازی می‌کنیم رو نجات بده.‏
‫سه نفر توی اون آتیش‌سوزی نمرده بودن؟
‫چهار.‏
‫به‌نظرم الان باید بیشتر...‏
‫روی میز توجه داشته باشین.‏
‫راستش الان باید توی موزۀ شهر باشه...
‫اما یه نفر نمی‌ذاره تو موزه بمونه.‏
‫احتمالاً بهتر همو ببوسیم و آشتی کنیم.‏
‫شوخی می‌کنه.‏ ما...‏ ‫من متأهلم.
‫البته زیاد همو می‌بوسیم،‏ واسه همین عجیبه.‏
‫دوران دبیرستان یه مدت کوتاه رابطه داشتیم.‏
‫و تازگیا، دوباره همدیگه رو بوسیدیم.
‫شوخی می‌کنه.‏
‫این یکی چی؟
‫شاید توی پناهگاه واسه من مفید باشه.‏
‫‏- آشپزی بلدی؟ ‫‏- معلومه. هر شب آشپزی می‌کنم.‏
‫‏- کیک؟ ‫‏- سبزیجات.‏
‫اگه بتونم خام می‌خورم.‏ ‫به‌خاطر مواد مغذی.‏
‫‏- امـم...‏ ‫‏- دوست‌ دارم غذاهای مفید بخورم.‏
‫بگذریم.‏
‫ترجیح می‌دم پناهگاه رو با یونجه پر کنم.‏
‫وقتشه که پسرها رو از مرد‌ها،‏ ‫و مردها رو از دخترها جدا کنیم.‏
‫چه ریسک پذیر.‏ ‫جالبه.‏
‫اضافه می‌کنم.‏ ‫‏بهتره مراقب باشی.‏
‫نمی‌خوام دوباره ورشکسته بشی.‏
‫ورشکسته؟ ‫منظورت چیه؟
‫شایعات می‌گن که دکتر ما 6 سال پیش ‫تمام پولش رو از دست داده.‏
‫می‌خواست کلبه‌ش رو به عموی من بفروشه.‏
‫من کلبه‌م رو نفروختم.‏
‫آره،‏ از معامله پشیمون شدی...‏
‫که به همین دلیل امشب ‫از گرفتن تمام پولت لذت می‌برم.‏
‫هیچ‌کس نتونسته بفهمه...‏
‫چه‌جوری تونستی کلبه رو نگه داری.‏
‫‏- داری همه رو ثبت می‌کنی؟ ‫‏- آره، همه‌ش رو.
‫کسی آدامس نداره؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫اگه یه آدامس بدین خیلی ممنون می‌شم.‏
‫یه ساندویچ پیاز خوردم.‏
‫به نفع همه‌ست یه آدامس بخورم.‏
‫به من توجه نکنین.‏
‫می‌خوام همۀ اینا رو بردارم واسه خودم.‏
‫خبر خوب اینه که،‏ ‫وقتی همۀ این پول‌ها رو بردم...‏
‫صرف ساختن یه آگهی بازرگانیِ ‫گردشگری برای پیشنس می‌شه.‏
‫اینو می‌بینی، ها؟
‫‏- یا خدا...‏ ‫‏- ایناهاش.‏
‫شهردار می‌تونه در ماده تغییر ایجاد کنه.‏
‫احتمالاً یه نژادش آنوناکی باشه.‏
‫شاید شهردار سفیدبرفی‌مون زنده بمونه.
‫اگه به یه جونده ولگرد برخوریم ‫و یا توآلت‌مون بگیره...‏
‫مهارتش می‌تونه مفید باشه.‏
‫یه سؤالی دارم.‏
‫از نظر دیدگاه پزشکی شما،‏ ‫تا جایی که آسیبی به فرد نرسه...‏
‫حین سکس چه مدت می‌شه ‫یک نفر رو خفه کرد؟
‫بگذریم.‏
‫سه‌شنبه باهم حرف می‌زنیم.‏
‫خیلی خب،‏ معاون.‏ ‫من اومدم توی دستشویی، کسی نیست.‏
‫واسه اینکه بفهمم صدامو می‌شنوی...
‫دوتا بوق بزن.‏
‫خب، گوش کن.‏
‫باید بیشتر راجع‌به این ‫کلبه اطلاعات جمع کنیم.‏
‫همینطور مشکلات مالی هری.‏
‫ازت می‌خوام مشاور املاکی که ‫معاملۀ اونا رو انجام می‌داد پیدا کنی.‏
‫بعدش باید بریم به یه ‫ماموریت شناسایی مخفی.‏
‫می‌شنوی؟
‫خب، خوبه.‏
‫معاون، یه ذره کارهای غیررسمی کلانتری دارم...‏
‫پس شاید بخوای ‫واسه چند دقیقه...‏
‫گوشی رو خاموش کنی.‏
‫وسایل شمع.‏
‫این حساب نیست.‏ ‫شمع‌هات آشغال‌ان.‏
‫توی سایت «اتسیم» که 5 ستاره هستن، الن.‏
‫گمونم اذهان عمومی باهات مخالفن.‏‎
‫آره، من یکش رو دارم.‏ ‫رایحۀ حولۀ گندیده داره.‏
‫اون هل‌ـه.‏
‫همیشه زیر یک‌چهارم شرط نمی‌بستی؟
‫درسته، جان.‏ ‫باید اون تبلیغ رو بسازم...‏
‫و با این کارت‌هایی که دارم،‏ ‫ممکن نیست ببازم.‏
‫می‌بازی.‏
‫تو هم همینطور.‏
‫بابت پول‌هاتون ممنون.‏
‫شمع مزخرفت واسه خودت.‏
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫نه، قرار بود من ببرم.‏
‫یا خدا!‏
‫باید می‌ذاشتی تو موزه بمونه، داداش.‏
‫میز پدربزرگت آشغاله.‏
‫ماموریت مخفیانه ‫همش مربوطه به پیش‌زمینه‌ست، خب؟
‫یه دقیقه وایستا تا روشنت کنم، باشه؟
‫اسم من، «جاستین پریچر»ـه.‏
‫تو زنمی.‏ ‫خانم جاستین پریچر.‏
‫من بازیکن اصلی آتلانتا بریوز بودم...
‫تا این که سال 2007 رباط دادم.‏‏
‫ولی طی یک اتفاق غیر منتظره...‏
‫رفتم سمت شغل ‫گزارشگری خبر ورزشی.‏
‫و واسه این هم نقل مکان کردیم اینجا،‏ ‫چون من یه قرارداد نون و آب‌دار...‏
‫با یه ایستگاه رادیویی ماهواره‌ای ‫این اطراف به پستم خورده.‏
‫درضمن گواهینامۀ خلبانی دارم،‏ ‫و پرورش دهنده اسب هم هستم.‏
‫باشه. عجب زندگی‌ای داشتی.‏
‫‏- من چی؟ ‫‏- تو؟
‫تو مهم‌ترین شغل دنیا رو داری.‏
‫توی خونه می‌مونی...‏
‫تا از سه‌تا بچه‌مون،‏ الوین،‏ ‫سیمون و تئودور مراقبت کنی.‏
‫راستش، می‌دونی چیه؟ ‫اونو فراموش کن.‏
‫قرار نبود چیزی بگم...
‫ولی یه ذره خسته بنظر میای...‏
‫پس احتمالاً 5 تا بچه دارم.‏
‫چه خونۀ خوشگلی.‏
‫خب، سلام عرض شد.‏ ‫من بانی شاو هستم.‏
‫‏- خونه رو بهتون نشون می‌دم.‏ ‫‏- سلام.‏
‫جاستین پریچر هستم.‏ ‫حال‌تون چطوره؟
‫من یه گویندۀ ورزشی مشهور هستم.‏
‫ایشون هم شوهر کوچولوی گوگولی‌م،‏ ‫آقای پریچر هستن.‏
‫توی خونه از 5 تا بچه‌مون مراقبت می‌کنه.‏
‫واسه همین هم هست انقدر خسته بنظر میاد.‏
‫وای، اول بریم یه نگاهی ‫به آشپزخونه بندازیم...‏
‫آقای بچه‌دار.‏
‫این شوهر آرزوی هر زنی‌ـه.‏ ‫بیاین.‏
‫درضمن گواهینامۀ هلیکوپتر هم دارم...
‫و باهاش آتیش‌سوزی جنگلی خاموش می‌کنم.‏
‫خب، حتماً خیلی سرت شلوغه.‏
‫چه خونۀ خوشگلی.‏
‫ولی ما دنبال یه خونۀ روستایی‌تر هستیم.‏
‫چیزی راجع‌به اون کلبۀ قرمز ‫کنار جاده «کوو» توی پیشنس می‌دونی؟
‫ساحل خصوصی داره.‏ ‫توی اینترنت دیدیمش.‏
‫چه جالب که پرسیدی.‏ ‫اون کلبۀ وندراسپیگل‌ـه.‏
‫چند سال پیش خودم ‫به املاک اضافه‌ش کردم.‏
‫الان واسه فروش نیست...‏
‫ولی گاهی اوقات ‫می‌شه مالک‌ها رو متقاعد کرد.‏
‫راستش،‏ دکتری که مالک اونجاست...‏
‫متقاعد کردنش کار می‌بره.‏
‫خیلی مرموزه.‏
‫یعنی می‌شناسیش؟
‫عزیزم...‏
‫دونستن همه‌چیز راجع‌به ‫مشتر‌ی‌ها بخشی از کار منه.‏
‫خوشم اومد.‏
‫‏- سلام.‏ ‫‏- سلام.‏
‫حالت چطوره؟
‫مشکلی نیست.‏ ‫منتظر مادرم هستم.‏
‫داره... حوله می‌خره.‏
‫اوه، خوبه.‏ ‫خب، چه‌خبرا؟
‫‏- گواهینامه گرفتم.‏ ‫‏- وای.‏
‫پارک دوبل بلد نیستم ولی...‏
‫‏- منم همینطور.‏ ‫‏- جی.‏
‫عزیزم،‏ چطوره بری ماشین رو روشن کنی؟
‫‏- می‌تونی تا خونه رانندگی کن.‏ ‫‏- چه خوب.‏
‫‏- تا بعد.‏ ‫‏- تا بعد.‏
‫همیشه به این فکر می‌کردم ‫می‌شه مادر تنیِ جی رو ببینم یا نه.‏
‫واقعاً می‌خواستم یه روزی ببینمش،‏ ‫ولی دیدار مجدد یه بچه...‏
‫با پدر مادر تنی‌ش،‏ ‫بسته به تصمیم خودشه.‏
‫اینو که می‌دونی، درسته؟
‫امــم...‏
‫ببخشید.‏ ‫کارم اشتباه بود.‏
‫ولی وقتی اونجا بود...‏ ‫می‌دونی...‏
‫توی درمانگاه دنبال آموزش کار بود، و...‏
‫خب...‏
‫اشتباه کردم ولی واقعاً ‫قصدم کمک کردن بود.‏
‫هرگز نخواستم جلوی جی رو بگیرم ‫تا وارد زندگی تو نشه...‏
‫ولی اون کسیه که ‫باید پا پیش بذاره...‏
‫نه تو.‏
‫می‌دونم.‏
‫خیلی خب.‏
‫پس 6 سال پیش،‏ ‫کلبه‌ش رو گذاشته واسه فروش...‏
‫‏- چون پول لازم داشته.‏ ‫‏- اوهوم.‏
‫ولی تو یه یه هفته منصرف می‌شه و ‫کل بدهی‌اش رو نقداً پرداخت می‌کنه؟
‫نیم میلیون دلار پول نقد.‏
‫این یکی دیگه واقعاً مشکوکه.‏
‫به‌نظرت از این قاتل قراردادی‌هاست؟
‫حدس خوبی زدی.‏
‫هیچ مرد درستکاری...
‫این همه پول نقد رو ‫با خودش نگه نمی‌داره.‏
‫خود من فقط 90 هزارتا توی بانک دارم...
‫اونم واسه روز مباداست.‏
‫90 هزارتا؟
‫به‌نظر...‏
‫پول زیادیه.‏
‫نچ.‏
‫مشکلی هست، معاون؟
‫استارت ماشین باید عوض بشه.‏
‫مکانیکم می‌تونه قطعه‌ش رو عوض کنه...
‫ولی من...‏
‫‏65 دلار ندارم.‏
‫اوه.‏
‫خب، می‌دونی، احتمالاً فقط داشتم ‫پولی که دارم رو گرد می‌کردم.
‫احتمالاً حدود 85 تا 87 هزارتا بیشتر نباشه.‏
‫واسه روز مبادا کافیه.‏
‫اوهوم.‏
‫خیلی خب، می‌رم ماشین رو هل بدم.‏
‫به‌نظرم خوبه که می‌خوای ‫یه تبلیغ واسه پیشنس بسازی.‏
‫آره، شاید بتونم...‏
‫چندتا عکس خوشگل از شهرمون ‫به کسایی که می‌خوان بیان نشون بدم.‏
‫‏- همینجوریش هم دارن میان.‏ ‫‏- ها؟
‫دوستم اسکات می‌گه که ‫همۀ فامیل‌هاشون توی کالیفرنیا...‏
‫می‌خوان این تابستون بیان ‫اینجا تا جنازه ببینن.‏
‫‏- چی؟ ‫‏- یا یه قتل.‏
‫شاید منم بتونم توی تبلیغت ‫نقش آدم مرده رو بازی کنم.‏
‫نه، آدم مرده نداریم، مکس.‏
‫پیشنس، یه شهر خوشگل و بسیار امنه.‏
‫اینجا جنازه نداریم.‏
‫و اینجا جاییه که دکتر شهرمون...‏
‫به طرز بی‌رحمانه‌ای ‫توسط همسرش به قتل رسید.‏
‫دکتری که جایگزنش شد،‏ ناپدید شد.‏
‫ولی هر لحظه امکانش هست ‫که جنازه‌‌ش این اطراف پیدا بشه.‏
‫یادتون نره توی قرعه کشی جنازه شرکت کنین.‏
‫‏- این دیگه چه کوفتیه؟ ‫‏- همگی نگاه کنین...‏
‫شهردارمون،‏ بن هاثورن.‏
‫نتیجۀ دیکی هاثورن.‏
‫دیکی روزی که معدن فروریخت، مُرد.‏
‫ولی اون روز اصلاً توی معدن نبود.‏
‫نه، دیکی اون روز گفته بود مریضه.‏
‫ولی زنش متوجه شد ‫رفته بود فاحشه‌خونه...‏
‫و رفت با یه تیر خلاصش کرد.‏
‫‏- من فامیلشم.‏ ‫‏- نه، فقط یه شایعۀ قدیمیه، رفیق‏.‏
‫شایعه‌ست، حقیقت نداره.‏
‫ادامه می‌دیم.‏ ‫بیاین.‏
‫اگه دوست داشتین عکس بگیرین.‏
‫زودباش.‏ ‫باید راه بیفتیم، معاون.‏
‫قربان، باورتون نمیشه کی الان بهم زنگ زد.‏
‫از بیمارستان سنت ‌هلن گفتن که ‫دکتر وندراسپیگل بعد از رفتن به...‏
‫آزمایشگاهی که اجازۀ ورود ‫بهش رو نداشته بازخواست شده.‏
‫و می‌دونی توی اون آزمایشگاه چی بوده؟
‫‏- چی؟ ‫‏- سم بوتولینوم.‏
‫داری دستم میندازی؟
‫ممکنه آدم اشتباهی رو ‫انداخته باشیم پشت میله‌ها.‏
‫انگار باید با دکتر وندراسپیگل ‫یه صحبتی داشته باشیم.‏
‫آره.‏
‫ولی قبلش باید اینو ببرم خشک‌شویی.‏
‫چی؟ عدالت معطل یه لباس نمی‌شه.‏
‫سه‌شنبه‌ها 50 درصد تخفیف داره.‏
‫عجب گیری کردیما.‏
‫همه کنار هم بمونین.‏ ‫هنوز خیلی جاها مونده.‏
‫وای، خدا.‏
‫اوه، یه مورد خاص دیگه.‏
‫این شما و این کلانتر پیشنس.‏
‫کسی که به تنهایی ‫زن سام هاجز رو انداخت زندان.‏
‫شایعه شده چیزی به مرگش توی زندان نمونده...
‫و موش‌ها منتظرن ‫تا جنازه‌ش رو یه لقمۀ چرب کنن.‏
‫ادامه می‌دیم.‏ ‫خداحافظ، خوشگله.‏
‫‏[پیام جدید از دارسی]‏
‫‏[رادیو رو بذار روی موج 102.6]‏
‫دارین به موج 102.6 گوش می‌دین...‏
‫و یه درخواست ویژه از ‫شنونده‌هامون اینجا داریم.‏
‫می‌خوای چه آهنگی پخش کنیم؟
‫سلام، می‌خوام که آهنگ ‫‏«بیخیالت» از بریدرز رو...‏
‫برای بهترین دوستم آستا پخش کنین.‏
‫و بهش بگین، اگه بهم احتیاج داشت ‫همیشه با سَر میام.‏
‫وایستا، این صدا رو می‌شناسم.‏ ‫‏دارسی؟
‫دارسی؟
‫نه، ساشا هستم.‏ ‫بله، بفرما.‏
‫آره، دارسی.‏ ‫ما واسه 5 ماه باهم قرار می‌ذاشتیم.‏
‫گمونم صدات رو می‌شناسم.‏ ‫بعدش هم که بهم زدیم...‏
‫‏شش تا بطری شراب ازم دزدیدی.‏
‫من شراب دزدیده شده ندارم.‏
‫فقط ودکا دارم.‏ ‫پس آهنگ رو واسه بهترین دوستم پخش کن.
‫‏- و ولم کن.‏ ‫‏- خدایا.‏
‫باشه.‏ ‫آهنگ بریدرز تقدیم شما.‏
‫♪ آهنگ Off You ♪ ‫♪ از The Breeders ♪
‫هری؟
‫آهای؟
‫سوپرایز بزرگت چیه؟
‫هری؟
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫پناهگاه نجات من ‫و خونۀ جدید تو.‏
‫فرش‌ها رو خودت انتخاب کن.‏
‫چرا زیر خونه‌ت یه پناهگاه داری؟
‫واسه خودمون ساختمش،‏ ‫تا وقتی که...‏
‫مردمم میان همه رو بکشن ‫اینجا در امان باشیم.‏
‫چی؟
‫اوه، یادم رفت بهت بگم.‏
‫مردمم دارن میان همه رو بکشن.‏
‫کی؟
‫هشت‌پا می‌گه احتمالاً ‫چند هفته دیگه.‏
‫آخ.
‫دوباره سلام، انسان احمق.‏
‫خدایا، یهویی حرف می‌زنی زهرترک می‌شم.
‫دستشویی قراره اینجا باشه.‏
‫اگه قبل از این که ‫یه توآلت گیر بیارم، بیان...‏
‫می‌تونیم از این سطل استفاده کنیم.‏
‫هم زنونه‌ست هم مردونه.‏
‫اوه، درضمن یه گاو هم دارم میارم اینجا.‏
‫اگه بتونم یه جوری ‫از این ورودی بیارمش داخل.‏
‫‏- داری شوخی می‌کنی، درسته؟ ‫‏- حق با توئه.‏‏
‫ورودیش خیلی کوچیکه.‏
‫شاید یه گوساله آوردم ‫همینجا بزرگش کردم.‏
‫هری، این کارها درست نیست.
‫قرار بود همۀ این قضایا تموم بشه.‏
‫چرا مردمت دارن میان؟
‫اونا... گفتی چرا دارن میان؟
‫گفتم:‏ «دوست دارن بیان ‫همۀ شما خوک‌های زمینی رو جزغاله کنن.‏»‏
‫همین که این گفت.‏
‫نمی‌تونم این کارو بکنم.‏ ‫نه، نه، نه.‏
‫ازم انتظار دارین واسه چند هفته ‫با شما زیر زمین زندگی کنم؟
‫نه.‏ ‫حداقل یه سال می‌شه.‏
‫می‌دونم دوست داری بیرون باشی.‏
‫برات یه پنجره کشیدم.‏
‫می‌تونی از منظرۀ زیبای کلرادو لذت ببری.‏
‫چه نسیم دل‌انگیزی داره میاد.‏
‫اونا جنازه‌ان.‏
‫این اون پسر بچۀ احمقه.‏
‫اخمش مشخص نیست ‫چون قلمم زیادی ضخیم بود.‏
‫نه، همچین اتفاقی نمی‌افته.‏ ‫من اینجا نمی‌مونم.‏
‫توی یه سوراخ زیرزمینی ‫با تو و اون...‏
‫هشت‌پا زندگی نمی‌کنم.‏
‫وایستا.‏
‫من که مشکلی ندارم.‏
‫فکر کردی می‌خوام واسه یه سال ‫ریدنت توی سطل رو ببینم؟
‫هیس!‏
‫نرو.‏ ‫خوش‌ می‌گذره.‏‏
‫هشت‌پا کلی جوک زیرِ دریایی بلده.‏
‫خیلی باحاله.‏
‫حرف منو جدی نگرفتی.‏
‫پیتزا.‏
‫باید یه چاره‌ای پیدا کنی...‏
‫یه سال مخفی شدن زیرزمین،‏ چاره نیست.‏
‫تو فضایی هستی.‏ ‫زنگ بزن خونه‌تون.‏
‫بهشون بگو نیان اینجا.‏
‫بهت گفتم که قراره باهم ‫تمام 20 فصل...‏
‫‏«نظم و قانون» رو تماشا کنیم؟
‫وای خدا.‏
‫ترجیح می‌دم بمیرم تا اینکه ‫تنها با تو روی این سیاره باشم.‏
‫‏- چه بی‌ادب.‏ ‫‏- متوجه نیستی.‏
‫یعنی باید بعد آخرزمان ‫از زیرزمین بیام بیرون...
‫و هرکی که می‌شناسم مرده باشه؟
‫تنها اینجا بمونم؟
‫بازم بی‌ادب.‏
‫دارم راجع‌به خانواده‌م حرف می‌زنم.‏ ‫بابام و دارسی چی می‌شن؟
‫جی چی میشه؟
‫خدایا، نه.‏ ‫متوجه نمی‌شی؟
‫اگه قرار باشه هیچ‌کدوم از اونا نباشن ‫نمی‌تونم اینجا زندگی کنم.‏
‫پس، برو بهشون زنگ بزن...
‫و بگو که نیان ‫وگرنه من می‌میرم.‏
‫می‌دونم قضیه چیه.‏
‫داری بلوف می‌زنی... مثل توی پوکر.‏
‫نه خیر!‏
‫ترجیح می‌دم زیر اون ‫اشعۀ مرگ مسخره‌تون وایستم...
‫و به میلیون‌ها تیکه تقسیم بشم...
‫تا اینکه یه ثانیه با تو ‫توی اون سوراخ زندگی کنم.‏
‫بلوف زدنش حرف نداره.‏
‫احتمالاً بتونم با مردمم تماس برقرار کنم...‏
‫ولی دلم می‌خواد همۀ این کثافت‌ها رو بکشم.
‫حالا نوبت بلوف زدن منه.‏
‫ممکن نیست.‏ ‫نمی‌تونم بهشون زنگ بزنم.‏
‫حالا خودت داری بلوف می‌زنی.‏
‫بلوف زدنم ریده.‏
‫خیلی خب... خیلی خب.‏ ‫می‌دونم چی کارت کنم.‏
‫اگه برات مهم نیست من بمیرم...‏ خوبه.‏
‫‏- چی کار می‌کنی؟ ‫‏- گمونم برم یه دوش بگیرم.‏
‫جدی جدی که نمی‌خوای ‫به خودت برق وصل کنی.‏
‫توستر رو زدم به برق.‏
‫گرم و خوب.‏ ‫بهترین راه واسه مُردن.‏
‫زنگ بزن بگو نیان، هری.‏
‫گفتم که نمی‌تونم.‏
‫از این بازی خوشم نمیاد.‏ ‫بیش‌ از حد خطرناکه.‏
‫واقعاً توی وان حموم نیستی.‏
‫توستر هم واسه این زدی به برق ‫تا نون توست درست کنی.‏
‫آستا.‏
‫نون رو با خودت نبردی.‏
‫این کار خیلی خطرناکه.‏
‫پس قبول کن که زنگ بزنی به مردمت.‏
‫باشه.‏
‫مستقیم رفت روی پیغام‌گیر.‏
‫خداحافظ، هری.‏
‫دیدی؟
‫می‌دونستم نمی‌خوای بمیرم.‏
‫ولی زیادی طولش دادی که نشون بدی.
‫معلومه که نمی‌خوام بمیری.‏
‫سعی می‌کنم یه رادیو بسازم ‫تا با مردمم تماس برقرار کنم.‏
‫داری از وان میای بیرون ‫مراقب باش.‏
‫لیز نخوری.‏
‫چون اینجور حرف‌ها از تو بعیده باید بگم قشنگ بود.
‫حالا می‌خوام برم پیتزا بخورم.‏
‫همینطور به در زدن ادامه می‌دم.‏
‫با این دست‌ها می‌تونم تا صبح در بزنم.‏
‫دکتر، در رو باز کن.‏
‫می‌دونیم خونه‌ای.‏ ‫باید باهات حرف بزنیم.‏
‫مجبورمون نکن دفعۀ بعد ‫با مجوز بازرسی برگردیم.‏
‫سلام، آستا.‏
‫باید راجع‌به اون پای قطع شده ‫با دکتر وندراسپیگل حرف بزنیم.‏
‫اون خونه نیست.‏
‫ببین، به من دروغ نگو.‏
‫وقتی داشتیم می‌اومدیم ‫از پنجره دیدیمش که پیتزا می‌خورد.‏
‫دروغ نمی‌گم.‏
‫آستا، به عنوان یه دوست اینو بهت می‌گم.‏
‫هری اونی که فکر می‌کنی نیست.‏
‫ممکنه خطرناک باشه.‏ ‫لطفاً ازش مراقبت نکن.‏
‫امـم...‏
‫شاید بهتر باشه بعداً بیاین؟
‫ببین، اگه قرار باشه به‌خاطر...‏
‫سد راه عدالت شدن دستگیرت کنم،‏ می‌کنم.‏‏
‫گوشم از این حرفا پره.‏
‫لعنتی!‏ ‫این دیگه چه کوفیته؟
‫وایستا.‏
‫خدای من.‏ ‫خود خودشه.‏
‫معاون، اینجا چی نوشته؟
‫سم بوتولینوم.‏ ‫سلاح قتل.‏
‫وای، نه.‏
‫خیلی خب،‏ یه بار دیگه ازت می‌پرسم.‏
‫اون کجاست، آستا؟ ‫کجاست، آستا؟
‫توی زیرزمین قایم شده.‏
‫تو همینجا وایستا.‏
‫دکتر، وی؟
‫از کلانتری اومدیم. ‫داریم میایم توی زیرزمین.‏
‫می‌خوام دست‌هات رو بذاری روی سرت.‏
‫صدامو شنیدی؟ ‫داریم میایم.‏
‫دکتر وندراسپیگل،‏ کجایی؟
‫وای.‏ ‫این تفنگ‌ها اینجا چی کار می‌کنن؟
‫آستا؟
‫الان چه‌جوری اینجوری شد؟
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫«کاری از بهادر و صاحب» ‫«Bahador_Sub & @SAHEB2485@
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@