‫چهار اونسه. بدک نیست.
‫واسه این‌ها می‌تونم بهتون...
‫320 ریال بدم.
‫یه ماه پیش به آنتونیو گوزمان ‫ بابت هر اونسش 144 ریال دادی.
‫کل لس‌آنجلس اینو می‌دونن.
‫قیمت طلا همیشه تو نوسانه.
‫همه‌ش هم رو به پایینه، مگه اینکه ‫یه بابای ثروتمند بخواد بفروشدش.
‫همینه که هست.
‫ممکنه فقیر باشیم، ولی کودن نیستیم.
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- سعی داره ما رو تلکه کنه.
‫قیمت‌ها همیشه خدا که یکی نمی‌مونن؛ ‫این قانون عرضه و تقاضاست.
‫- دروغ‌گو! ‫- خفه‌شو!
‫شما طرف کی هستین؟
‫نه وایستا!
‫اگه بشنوم باز دارید غر می‌زنید،
‫همینجا می‌کشمتون.
‫بلند شو.
‫برید عقب.
‫برید رو زانوهاتون.
‫گفتم رو زانوهاتون!
‫خب بگین ببینم...
‫معامله‌مون میشه یا نه؟
‫خواهش می‌کنم، سورینو.
‫- نه. ‫- چی شده؟
‫تکون نخورید. ‫تا بلایی سرتون نیاد.
‫بفرما.
‫و واسه تو...
‫زورو!
‫تصمیم خودته.
‫دیدیش، دیگو؟
‫اون زورو‌ـه.
‫کی؟
‫کارمن دیاز دلا مادرید.
‫- با بردارش بیرون وایستاده. ‫- باشه الان میام.
‫تادئو گفتش که موقع حمله زورو به مزرعه‌‌مون ‫به بقیه هشدار دادی.
‫خب یه شب مثل همه‌ی شب‌های دیگه بودش.
‫فرانسیسکو تو لس‌آنجلس ‫واسه شام منتظرم بودش.
‫داشتم بیرون می‌رفتم که دیدم زورو رد شد.
‫اون با سرعت داشت به سمت شمال ‫می‌رفت، انگار که داره فرار می‌کنه.
‫به اینطرف که نگاه کردم آتیش رو دیدم.
‫پس منم رفتم لاپرلا تا کمک بیارم.
‫خوشبختانه کاپیتان موناستریو اونجا بودش.
‫اون موفق شد که...
‫...اون جنایتکار رو تعقیب کنه.
‫ببخشید که زودتر نرسیدم اینجا.
‫پدرت مثل پدر خودم بودش.
‫گمونم بومی‌ها و زورو کینه‌ای ازش دارن.
‫و حالا هم از من.
‫شنیدم که اونم بهت حمله کرده.
‫کور خوندن اگه فکر کردن با ‫ این چیزها تسلیم میشم.
‫من به کالیفرنیا برنگشتم تا بزارم
‫یه مشت وحشی چیزی که به حق مال خودم
‫و خانواده‌م هستش رو از چنگم در بیارن.
‫این سرزمین‌ها به لطف افرادی مثل ما رونق گرفتش.
‫نه به دست اسپانیایی‌ها ‫و یا اون وحشی‌ها.
‫ما همیشه فرزندان حقیقی کالیفرنیا بودیم.
‫«فرزندان حقیقی کالیفرنیا».
‫فکر می‌کردم وقتی که به استقلال رسیدیم ‫به اشرافی‌گری هم پایان دادیم.
‫یه وام‌خونه؟
‫می‌دونی چی توشه؟
‫باید بریم ببینیم دیگه.
‫بزن بریم.
‫وایستاید!
‫تفنگ‌هاتون رو بندازید زمین!
‫خیلی یواش.
‫برشون دار.
‫هیچ نمی‌دونید دارید از که دزدی می‌کنید.
‫ اون مواد منفجره مال رامیرز هستند.
‫ نه بابا.
‫اگه جونتون رو دوست دارید،
‫بهتره همونجا ولشون کنین و از ‫همون راهی که اومدید برگردید.
‫عه، آره؟
‫اینجوری دیگه رامیزر نمیفهمه کی این‌ها رو دزدیده.
‫حالا کی می‌خواد بیاد سراغمون؟
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
:ترجمه و زیرنویس از Ali_Master
‫ما کمک‌دست لازم نداریم، برناردو. ‫خودمون از پس کارها برمیاییم.
‫عه، پس من واسه جنابعالی شبیه یه مزرعه‌دار نیستم ها؟
‫باشه پس یه ایده‌ای دارم.
‫ما یکی رو واسه اینکار استخدام می‌کنیم و حقوقشم تو میدی، نظرت چیه؟
‫صبح بخیر.
‫- دیگو، چه سوپرایزی. ‫- اومدید خرید؟
‫آره.
‫- مواد غذایی؟ ‫- مهمات، برای شکار حیوانات موذی.
‫اون یه سری مهمات لازم داره، ‫منم واسه یه لباسم اومدم پارچه بخرم.
‫خانم‌ها.
‫احیاناً تو راه اینجا یه گروه غریبه ندیدید؟
‫نه هیچکس. چه اتفاقی افتاده رامیرز؟
‫چندتا حرومزاده دو ‫نفر از افرادم رو کشتن.
‫و یه جعبه مواد منفجره که برای معدن بودش رو دزدیدن.
‫بهتره با فرماندار حرف بزنی.
‫همینکار رو هم می‌خوام بکنم، چون اگه پیداشون کنم
‫زنده زنده پوستشون رو می‌کنم ‫و به خورد گرگ‌های صحرایی میدم.
‫با اجازه‌تون...
‫بریم!
‫- دیر شده، بهتر نیست دیگه بریم؟ ‫- آره.
‫هی، حواست کجاست؟
‫صبح بخیر. آقا، لطفاً ‫ازشون معذرت بخواه.
‫عذر می‌خوام، دوشیزه.
‫خودم می‌تونم هوای خودم رو داشته باشم.
‫اوضاع این شهر داره روز به روز بدتر میشه.
‫ممنون، دیگو.
‫خیله‌خب، تو برو چندتا کارگر واسه مزرعه ‫پیدا کن، تا منم یه سر به وام‌خونه بزنم.
‫خانم‌ها، روز خوبی داشته باشید.
‫همچنین.
‫چرا اینقدر نسبت به دیگو جبهه می‌گیری؟
‫شاید هنوزم دوستش داری؟
‫گمونم تو و بابا از خداتون باشه، نه؟
‫به هرحال، اشتباه خیلی بزرگی میشه.
‫و خیلی حرکت بچگونه‌ای میشه اگه صرفاً ‫برای در آوردن حرص من و بابات
‫با یه کاپیتان یا یه سرباز ازدواج کنی.
‫مطمئناً خیلی بهتر از ازدواج با یه ‫ مزرعه‌داره که هیچ‌وقت پیداش نیست
‫و نمیشه روش حساب باز کرد.
‫همچین ازدواجی واسه تو کارساز بودش؟
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫صبح بخیر.
‫- باهام بیایید، خانم ایوانووا. ‫ -البته.
‫ببخشید...
‫این رنگ زیبائه.
‫راستش به نظرم بهتره دیگو رو به شام دعوت کنیم.
‫چی؟ چرا؟
‫همین الان رفتارش مثل یه جنتلمن واقعی بودش.
‫محاله.
‫برو به وام‌خونه و ازش دعوت کن، لطفاً.
‫مجبور نکن خودم برم.
‫باشه، باشه. رفتم.
‫چه کمکی می‌تونم بهتون بکنم،‌خانم مارکز؟
‫- می‌خواستم یه‌سری پارچه بخرم. ‫- این‌ها واقعاً زیبان.
‫ولی اگه بی‌ادبی نباشه، با توجه به رنگ پوستتون
‫من بودم همچین رنگی رو انتخاب می‌کردم.
‫صبح بخیر.
‫سلام. بنده دیگو دلا وگا هستم.
‫پسر آلخاندرو؟
‫بله خودمم.
‫این متعلق به پدرم بودش.
‫- اگه لارمم داشتید، هم بیرونم. ‫- ممنونم.
‫بهم گفتن که...
‫- تکون نخورید! دستا بالا، لعنتی‌ها! ‫ -حرکت نکنید!
‫میگم تکون نخور!
‫تو، دستات رو ببر بالا و از جعبه دور شو.
‫- باشه. آروم باش. ‫- حالا راه بی‌افت! یالا عجله کن!
‫برو دیگه، لعنتی!
‫اگه کسی تکون بخوره،
‫میزنم... مخ اینو می‌ترکونم.
‫ببین کی رو داریم اینجا.
‫آقای مودب.
‫بس کنید! خواهش می‌کنم!
‫ببین کارمون به کجا کشیدش.
‫گمونم برای این هم باید عذرخواهی کنم.
‫کافیه!
‫ما وقتش رو نداریم ‫و کلی کار داریم.
‫جعبه‌ها رو خالی کنید.
‫با شوهرم خوابیدی؟
‫ناراحت میشی اگه خوابیده باشم؟
‫نه چندان.
‫من بیشتر نگرانم که شوهر بی‌عقلی کنه ‫و پول‌های منو سر معاملات بد به فنا بده.
‫به عنوان مثال، دریافت مبلغ ناچیزی
‫در ازای بدست آوردن انحصار تجارت دریایی
‫به وسیله شرکت ‫روسی-آمریکایی تو آلاسکا.
‫مکزیکی‌ها علاقه‌ای به شمال ندارن.
‫تو خونه خودشون هنوز کلی مشکل دارن.
‫ بهتره ما باشیم تا انگلیسی‌ها.
‫فرقی نداره، همون سگه ‫ با یه قلاده متفاوت.
‫من عاشق قلاده‌هام.
‫و منم عاشق معاملات منصفانه‌م.
‫همه‌چی رو برداشتیم می‌تونم بریم.
‫ می‌دونید باید چیکار کنید.
‫چه خبره؟
‫نمی‌دونم.
‫ تو رو خدا، ما رو نکشید!
‫اونو با خودتون از در پشتی ببرید.
‫- نه نه نه! ‫- بیا اینجا، بیا بریم!
‫نه! مامان!
‫مامان!
‫نه!
‫مامان!
‫راه بی‌افت!
‫- دخترم! خواهش می‌کنم! ‫- راه بی‌افت وگرنه همینجا می‌کشمت!
‫ولم کن!
‫مامان!
‫آقا، تو رو خدا، من مامانم رو می‌خوام!
‫گوش کن.
‫برید عقب.
‫اگه می‌خوای دوباره مامانت رو ببینی،
‫باید دوتا کار بکنی.
‫اولینش...
‫گریه نکن.
‫و دومی، باید یه پیغامی رو تحویل بدی.
‫و منم مطمئنم میشم اون‌ها ‫کاری به کارش نداشته باشند.
‫- چی شدش؟ ‫- دارن از وام‌خونه دزدی می‌کنن.
‫یکی رو هم کشتن.
‫برناردو!
‫دیگو کجاست؟ اون ‫کجاست؟ لولیتا باهاشه.
‫اون یارو پول نمی‌خوادش.
‫پس چی می‌خوادش؟
‫می‌خواد که زورو رو ببینه.
‫وگرنه همه رو می‌کشه.
‫و مامانم.
‫خدای من، چیکار کنیم؟
‫با فرماندار حرف بزنیم؟
‫ولی...
‫ولی زورو چی؟
‫نه، اینش برام اهمیتی نداره.
‫با یا بدون کمک شما، ‫همه‌شون رو می‌کشیم.
‫بیخیالش شو، رامیرز، اینجا قانون منم.
‫موناستریو پیداشون می‌کنه و بعدش تو ‫میدون شهر اعدامشون می‌کنیم.
‫دارن از وام‌خونه دزدی می‌کنن.
‫صدای تیراندازی رو نشنیدید؟
‫- کی داخلشه؟ ‫- لولیتا وازکز، دیگو دلا وگا،
‫کریستوبال دی روئدا، ‫جاسینتو، کارمندش و...
‫دزدها خواستن که زورو بیادش.
‫واقعاً؟
‫بله.
‫برگرد به کلیسا، خیابان‌ها رو ‫تخلیه کنید، دست بجنبون.
‫- قربان، افرادم اون بیرونن. ‫- نه، نمی‌خوام دیگه تیراندازی‌ای بشه.
‫افراد منو با خودت ببر، ‫وام‌خونه رو محاصره کنید،
‫ و مطمئن بشید کسی ازش بیرون نمیادش.
‫می‌خوام وقتی زورو از راه می‌رسه همه اون تو باشند.
‫این یه فرصته تا بالاخره گیرش بندازیم.
‫- به موناستریو خبر بده. ‫- نه فرماندار، بزار من راست و ریستش می‌کنم.
‫نه، نمی‌تونی، ‫چون نه من و نه تو...
‫نمی‌دونیم که گروگان‌ها کی‌ها هستند.
‫میفهمی؟
‫- دون آنتونیو خبر داره. ‫- بزار من نگرانش باشم.
‫رامیرز،
‫کلمه‌ای در این مورد به کسی نمیگی.
‫برات جبران می‌کنم.
‫اونش که حتمی‌ـه.
‫دستا بالا!
‫اون کیه؟
‫بیا اینجا وگرنه مخت رو می‌پاچم رو زمین.
‫اون سرکارگر منه.
‫اون بومی‌های اینجا رو می‌شناسه، ‫می‌تونه به زورو خبر برسونه.
‫خودم باهاش حرف می‌زنم.
‫اون لال‌ـه.
‫ولی من می‌تونم با ایماء و اشاره باهاش حرف بزنم.
‫باشه، ازش بپرس که چی می‌خوادش.
‫ولی دست از پا خطا نکنی‌ ها.
‫دستا بالا!
‫چی شده؟ چی میگه؟
‫که... زورو آدم غیر قابل پیش‌بینی‌ای هستش.
‫بهش بگو!
‫مکالمه‌تون تمام شدش.
‫گمشو، زودباش!
‫قربان ما آماده‌ایم. ‫به وام‌خونه حمله ‌کنیم؟
‫نه، نه. قراره منتظر بمونیم.
‫منتظر چی؟
‫منتظر زورو. تا وقتی که زورو نرفته تو مداخله نمی‌کنیم.
‫ببخشید قربان، متوجه نمیشم.
‫اگه به نظر برسه که ما کشتیمش اون دوباره تبدیل به قهرمان فقرا میشه
‫و مردم علیه‌مون شورش می‌کنن.
‫ولی اگه موقعه سرقت بمیره، ‫صرفاً تبدیل میشه به یه قربانی دیگه.
‫و گروگان‌ها؟
‫اون‌ها رو لازم داریم تا زورو رو بکشونیم اونجا.
‫ببخشید، قربان، ولی...
‫اگه نیومد چی؟
‫سرکارگرت کجا رفتش؟
‫رفت پیش بومی‌ها، باید با ‫کمک اون‌ها زورو رو پیدا کنن.
‫اگه زورو نخواد با اومدن به اینجا ‫خودش رو به کشتن بده، سرزنشش نمی‌کنم.
‫اگه بهش خبر بدن، میادش.
‫چرا حالا زورو؟
‫چی؟
‫چرا دقیقاً اونو می‌خوای؟
‫منم یه حساب و کتا‌ب‌هایی باهاش‫ برای حل و فصل دارم.
‫نه مثل مال من.
‫زورو پدرم رو کشتش.
‫بابا!
‫پسرم!
‫با خونسردی تمام کشتش.
‫من فقط ده سالم بودش.
‫ما همه‌چیزمون رو...
‫از دست دادیم.
‫زورو یه قاتله.
‫و امروز تقاص کاری رو که
‫با من و خونواده‌ام انجام داده رو میده.
‫چرا حالا دقیقاً امروز؟
‫مهم نیستش کِی باشه، ‫ولی باید اینجا باشه.
‫و برای همین ‫کمک لازم داشتم.
‫زورو پدر منو هم کشته.
‫ولی اون زورو یه ‫سال پیش مردش.
‫هرکسی که لباس اونو می‌پوشه همون زورو نیستش.
‫تو دلیلی منطقی‌ای برای ‫تنفر ازش داری.
‫ولی اگه ما رو بکشی، ‫تو هم مثل اون میشی.
‫پولدارا هم همچین آدمای بی‌گناهی نیستن.
‫شما دوتا هم به بدی اون هستین.
یعنی اصلاً چرا باید برام مهم باشه؟
‫تو!
‫برو پیش بقیه.
‫قبلاً هم به اربابت گفتم من زورو ‫هستم و اینو به همه ثابت می‌کنم.
‫نه تو همینجا می‌مونی، خودم ‫راست و ریستش می‌کنم.
‫هرجور عشقته.
‫منم اون روز اینجا بودم. زورو این ‫ یادگاری رو واسه‌م جا گذاشت.
‫تو که زنده‌ای.
‫واسه چی داری ناله می‌کنی ای‌زالو؟ ‫خودتم بهتر از اون نیستی.
‫واقعاً نظرت اینه؟
‫تو تنها کارت سوء استفاده از مردمه.
‫شاید بهتره کار تو رو هم یه سره کنم.
‫پدرت قبلاً واسه من کار می‌کردش.
‫زورو یه قاتل بودش ‫و سزاوار بلایی بود که سرش اومد،
‫ولی پدرت هم همچین امامزاده نبودش.
‫اون هیچ ابایی از رشوه گرفتن
‫و خرج کردن اون پول تو میخونه نداشت.
‫خفه شو!
‫نه!
‫نکن.
حالا چی؟
‫می‌خوای منو بکشی؟
‫کافیه دیگه!
‫فقط دوتا گلوله داشت.
‫حالا نوبت منه.
‫کاپیتان، زورو‌ـه. اون توئه.
‫می‌خواستی منو ببینی؟
‫آماده!
‫هدف!
‫شلیک نکنید!
‫وایستید، دست نگه‌دارید!
‫لولیتا! ‫لولیتا!
‫- کاپیتان ‫- چی شدش؟
‫تیر خورده.
‫شما دوتا!
‫سریع ببریدش به میخونه!
‫- دیگه کی اون توئه؟ ‫- یه سارق و زورو.
‫دارن باهم می‌جنگن.
‫- آماده؟ آتش به اختیار! ‫- نه!
‫- بقیه گروه کجاست؟ ‫- فرار کردند.
‫ولی یه زن رو با خودشون گروگان بردند.
‫شنیدید که، برید دنبالشون!
‫چیزیش که نمیشه؟
‫خانم مارکز، اگه می‌خواید ‫کمک کنید، برید دعا کنید.
‫و بزارید با آرامش ‫کارم رو انجام بدم.
‫خواهش می‌کنم، خانم.
‫دوشیزه کول، قیچی.
‫دونا لوسیا، یه عذرخواهی بهتون مدیونم.
‫چرا؟
‫وقتی که به وام‌خونه رسیدم، ‫می‌خواستم دستور شلیک بدم.
‫نمی‌دونستم که لولیتا هم اون توئه.
‫فرماندار بهت نگفتش؟
‫راستش رو بخواید،
‫اگه بخاطر آقای دلا وگا نبود،
‫نمی‌دونم چه اتفاقی ممکن بود بی‌افته.
‫ببخشیدم لطفاً.
‫دیگو.
‫کاپیتان موناستریو بهم گفتش که ‫هشدار تو جون لولیتا رو نجات دادش.
‫و همینطور جون خودمو.
‫گمونم این ارزش کارم رو پایین میاره.
‫البته که نه.
‫میدونم از گفتن این ‫حرفم پشیمون میشم اما...
‫کاپیتان به نظر مرد خوبی میرسه.
‫بهش چیزی نگو.
‫من خیلی ازش خوشم میادش.
‫پیشش بمون ‫خودت باید اینو بهش بگی.
‫دکتر راس گلوله رو ‫بیرون کشیده.
‫اون زنده می‌مونه. می‌تونید بیایید تو و ببینیدش.
‫کاپیتان توئه؟
‫- بله، داخله. ‫- من اینجام. پیداشون کردی؟
.‫ردشون رو تو رودخونه گم کردیم، کاپیتان
‫به فرماندار اطلاع بدید ‫و حواستون به رامیرز باشه.
‫نمی‌خوام با یاغی‌های ‫بیشتری سر و کله بزنم.
‫ و زنه؟
‫متأسفانه گمون نمی‌کنم ‫بتونیم زنده پیداش کنیم.
‫ادامه جستجو فایده‌ای نداره.
‫همینه، چیزی نیست.
‫نه برناردو، منم که یه ‫عذرخواهی بهت مدیونم.
‫مسئولیت همه این‌ها رو انداختم گردن تو.
‫چهار مرد مرده، زنی ربوده شده...
‫و لولیتا...
‫لولیتا هم ممکن بود بمیره.
‫پوشیدن لباس زورو سخت‌تر ‫ از چیزیه که فکر می‌کردم.
‫اگه نالین می‌خوادش، ‫می‌تونه نگهش داره.
‫من اشتباه می‌کردم، ‫من یه قهرمان نیستم.
‫چه مسئله فوری پیش اومده که باعث شده‫ بدون لباست بیای به پناهگاه من؟
‫مطمئنم که خودت همین الانم میدونیش.
‫عادلانه رفتار کردن همیشه اینطور ‫نیست که نتیجه عادلانه هم داشته باشه.
‫حیوونا هم حیوونای دیگه رو می‌کشند ‫تا به توله‌هاشون غذا بدند.
‫حیوون‌ها لازم نیست که نگران ‫یتیم کردن یه بچه‌ای باشند.
‫این وجدانه که بین یه قهرمان و قاتل تمایز ایجاد می‌کنه.
‫من حتی لباسشو هم ندارم.
‫دست نالین‌ـه.
‫و شاید اینجوری بهتر باشه.
‫اون لباس یه نماد‌ـه ‫و اهمیت داره.
‫ولی اینکه چه کسی زیر اون ‫نقابه تمایز رو ایجاد می‌کنه.
‫هر زورویی مسیر خودش ‫رو پیدا کرده.
‫تو هم باید مال خودت رو پیدا کنی، دیگو.
‫می‌ترسم که مسیر من کمی منحرف شده باشه.
‫نالین می‌تونه شبیه تو لباس بپوشه
‫شبیه تو بجنگه،
‫ولی اون تو نیستش.
‫از نو.
‫من کاملاً بهت اعتماد دارم.
‫به خودت اعتماد داری؟
‫آره.
‫پرتابش کن، نالین!
‫یه روزی، خواهر.
‫یه روزی.
‫امروز روز موعوده.
‫اون تو رو انتخاب کرده
‫چون که تو می‌تونی همه رو درک کنی.
‫ای‌کاش واقعاً می‌تونستم.
‫از خدامه.
‫اما واقعیت اینه که اون باورش یه چیز دیگه‌ست.
‫نالین زخم‌های عمیقی داره که باید درمان بشند
‫وگرنه تماماً روحش رو مسموم خواهند کرد.
‫اون برای کارهای بزرگی مقدر شده،
‫اما در نهایت ممکنه به وسیله ‫نفرت و انتقام بلعیده بشه.
‫اگه اون زورو بشه، کشتار ‫غیرضروری‌ای راه می‌افته.
‫زورو، زورو.
‫انتقام یه امر شخصی‌ـه.
‫اما عدالت برای همه‌ست.
‫فکر می‌کنی برگشتی ‫تا انتقام مرگ پدرت رو بگیری؟
‫نه.
‫تو برگشتی تا سرنوشت کالیفرنیا رو مقدر کنی.
‫فردا میریم شمال و از کامینو رئال دوری می‌کنیم.
‫با اون چیکار کنیم؟
‫بکشش.
‫- نه، خواهش می‌کنم. ‫- دیگه بهش نیازی نداریم.
‫چی شده؟
‫ کجا میری؟
‫ مزکال زیادی خوردم. ‫(نوشیدنی الکلی)
‫گفتی هیچکس ‫دنبالمون نکرد.
‫دهنتو ببند. ‫سر و صدا نکن.
‫من میرم.
‫خفه شو!
‫- اون چی بودش؟ ‫- بهت که گفتم اون‌ها اینجان.
‫شمشیرت رو بنداز وگرنه ‫مخش رو می‌ترکونم.
‫ولش کن بره. نمی‌خوام بکشمتون.
‫سر به سرم گذاشتی، نه؟
‫رئیس‌تون بیهوده مردش. ‫اشتباه اونو تکرار نکنید.
‫نه، تو رو خدا، نکن!
‫زورو دیوونه‌.
‫تپانچه همیشه سریعتر از شمشیره، احمق.
‫پس بندازش زمبن وگرنه ‫همین الان می‌کشمش!
‫حق باتوئه.
‫شاید شمشیر من تو این فاصله بدردنخوره.
‫بگیر مال خودت.
‫آروم باش. تموم شدش.
‫مامان!
‫روزاریو، عزیزم!
‫خدا رو شکر!
‫- برید کنار! ‫- تکون بخورید! تکون بخورید!
‫ترجمه و زیرنویس از: ‫Ali_Master
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez